15 Bijbelverzen over geloof

Hebreeën 11:1

“Het geloof nu is de zekerheid van de dingen die men hoopt, en het bewijs van de dingen die men niet ziet.”

Reflectie: Het vers opent een hoofdstuk dat mensen opsomt die handelden naar Gods woord voordat ze de vervulling ervan zagen, beginnend bij Abel en Henoch. Het volgende vers zegt: “Hierdoor is aan de ouden getuigenis gegeven.” Het eerste voorbeeld van het hoofdstuk is de schepping zelf: “Door het geloof verstaan wij dat de wereld door het Woord van God tot stand gebracht is” (vers 3).

Hebreeën 11:6

“En zonder geloof is het onmogelijk om God te behagen, want wie tot Hem komt, moet geloven dat Hij bestaat en dat Hij beloont wie Hem ernstig zoeken.”

Reflectie: Het vers komt voor in de opmerking van het hoofdstuk over Henoch, die “getuigenis had gekregen dat hij God behaagd had” (vers 5). Het noemt twee dingen die iedereen die tot God komt moet geloven: dat Hij bestaat en dat Hij beloont wie Hem ernstig zoeken.

2 Korintiërs 5:7

“Want wij leven door geloof, niet door aanschouwen.”

Reflectie: Paulus schrijft dit in een passage over het lichaam en de dood. Zolang gelovigen “in het lichaam inwonen”, zegt hij in vers 6, zijn zij “uitwonig van de Heere”, en geloof is hoe zij in de tussentijd leven. In vers 8 zegt hij dat hij er de voorkeur aan zou geven om “bij de Heere in te wonen”.

1 Petrus 1:8-9

“Hoewel u Hem niet hebt gezien, hebt u Hem lief; en hoewel u Hem nu niet ziet, gelooft u in Hem en bent u vervuld met een onuitsprekelijke en heerlijke vreugde, omdat u het einddoel van uw geloof ontvangt, de zaligheid van uw zielen.”

Reflectie: Petrus schrijft aan gelovigen die Jezus niet hebben gezien. Vers 7 noemt hun geloof “kostbaarder dan goud” en zegt dat hun beproevingen bewijzen dat het echt is. Hier is geloof het geloof in iemand die niet gezien wordt, verbonden met liefde en vreugde, en het eindresultaat is “de zaligheid van uw zielen”.

Genesis 15:6

“Abram geloofde de HEERE, en Hij rekende hem dat tot gerechtigheid.”

Reflectie: God heeft de kinderloze Abram mee naar buiten genomen, hem verteld de sterren te tellen en beloofd: “Zo zal uw nageslacht zijn” (vers 5). Abram gelooft de belofte en God rekent dat geloof toe als gerechtigheid. Paulus citeert het vers in Romeinen 4:3 en Jakobus citeert het in Jakobus 2:23.

Spreuken 3:5-6

“Vertrouw op de Heere met heel je hart en steun op je eigen inzicht niet. Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden rechtmaken.”

Reflectie: Het hoofdstuk is de instructie van een vader aan zijn zoon en het opent met “Mijn zoon, vergeet mijn onderwijs niet.” De spreuk stelt het vertrouwen op de HEERE met het hele hart tegenover het steunen op het eigen inzicht, en belooft rechte paden aan degene die zich in alles aan Hem onderwerpt.

Efeziërs 2:8-9

“Want door genade bent u gered, door het geloof — en dat is niet uit uzelf, het is een gave van God — niet door werken, zodat niemand kan roemen.”

Reflectie: Paulus vertelt de Efezische gelovigen dat zij gered zijn door genade, ontvangen door geloof, en hij sluit werken uit “opdat niemand roemen zou”. Het volgende vers geeft goede werken een plaats: gelovigen zijn “in Christus Jezus geschapen om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.”

Galaten 2:20

“Ik ben met Christus gekruisigd; en ik leef niet meer, maar Christus leeft in mij. En voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.”

Reflectie: Paulus beschrijft zijn leven als geleefd “door het geloof in de Zoon van God, Die mij liefgehad heeft en Zichzelf voor mij overgegeven heeft.” De verzen eromheen zetten dat geloof af tegen het houden van de wet, en vers 21 eindigt met: “want als er gerechtigheid door de wet is, dan is Christus voor niets gestorven!”

Jakobus 2:17

“Zo is ook het geloof op zichzelf, als het niet gepaard gaat met daden, dood.”

Reflectie: Jakobus vergelijkt geloof zonder daden met het zeggen tegen een broeder of zuster zonder kleding of voedsel: “Ga heen in vrede, word warm en word verzadigd” en hen niets geven. Hij citeert vervolgens Genesis 15:6 en concludeert dat “een mens gerechtvaardigd wordt uit werken en niet alleen uit geloof” (vers 24). Het decreet over de rechtvaardiging van het Concilie van Trente citeert vers 24 wanneer het leert dat de gerechtvaardigden, “terwijl het geloof samenwerkt met goede werken, toenemen in die gerechtigheid” die zij hebben ontvangen. De Westminster Confessie, een gereformeerde geloofsbelijdenis, leert dat geloof “het enige instrument van rechtvaardiging is; toch is het niet alleen in de persoon die gerechtvaardigd is.”

Romeinen 10:17

“Het geloof komt dus door het horen van de boodschap, en de boodschap wordt gehoord door het woord over Christus.”

Reflectie: Paulus eindigt hier een keten van vragen: mensen kunnen Hem niet aanroepen in Wie zij niet geloofd hebben, kunnen niet geloven zonder te horen, en kunnen niet horen zonder dat iemand predikt (verzen 14-15). In dit vers begint het geloof wanneer de boodschap over Christus wordt gehoord.

Hebreeën 12:2

“Terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof. Hij heeft, om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht, en zit nu aan de rechterhand van de troon van God.”

Reflectie: Het vers volgt op de lijst van Hebreeën 11, wiens mensen het “zo’n grote wolk van getuigen” noemt (vers 1). De schrijver noemt Jezus “de Leidsman en Voleinder van het geloof” en wijst op het kruis, dat Hij verdroeg “om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld.”

1 Korintiërs 16:13

“Wees waakzaam; sta vast in het geloof; wees moedig; wees sterk.”

Reflectie: In het laatste hoofdstuk van de brief geeft Paulus een reeks korte opdrachten, en standvastig blijven in het geloof staat tussen waken en moedig zijn in. Het volgende vers voegt eraan toe: “Laat alles bij u in liefde gebeuren.”

Matteüs 17:20

“Hij antwoordde: ‘Vanwege uw klein geloof. Want voorwaar, Ik zeg u: als u een geloof had als een mosterdzaad, zou u tegen deze berg zeggen: Verplaats u van hier naar daar, en hij zal zich verplaatsen. En niets zal voor u onmogelijk zijn.’”

Reflectie: De discipelen waren er niet in geslaagd een demon uit een jongen te drijven en vroegen Jezus privé waarom. Hij antwoordt dat hun geloof te klein was, en zegt dan dat geloof ter grootte van een mosterdzaad een berg zou kunnen verplaatsen. Markus 9:14-29 vertelt dezelfde gebeurtenis.

Marcus 9:24

“Onmiddellijk riep de vader van de jongen uit: ‘Ik geloof; help mij mijn ongeloof te overwinnen!’”

Reflectie: In het verslag van Markus over dezelfde genezing vraagt de vader van de jongen Jezus om te helpen “als U iets kunt”. Jezus antwoordt: “Alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft”, en de vader antwoordt met deze zin, die geloof en ongeloof tegelijk toegeeft. Jezus drijft vervolgens de geest uit (vers 25).

Marcus 11:24

“Daarom zeg Ik u: Alles wat u biddend vraagt, geloof dat u het ontvangen zult, en het zal u ten deel vallen.”

Reflectie: Jezus zegt dit in de ochtend, wanneer Petrus opmerkt dat de vijgenboom die Jezus vervloekte, verdord is. Hij begint met “Heb geloof in God” (vers 22), en het volgende vers verbindt gebed met vergeving: “En wanneer u staat te bidden, vergeef, als u iets tegen iemand hebt, opdat ook uw Vader, Die in de hemelen is, uw overtredingen vergeeft” (vers 25). Mattheüs 21:21-22 geeft een kortere versie.