20 Bijbelverzen voor kracht en bemoediging in moeilijke tijden

Jesaja 41:10

“Wees niet bevreesd, want Ik ben met u, wees niet verschrikt, want Ik ben uw God. Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u met Mijn rechterhand, die gerechtigheid werkt.”

Reflectie: God spreekt tot Israël als “mijn dienaar, Jakob, die Ik heb uitgekozen,” en voegt eraan toe: “Ik heb u uitgekozen en u niet verstoten.” De belofte van kracht rust op die keuze en op aanwezigheid: “Ik ben met u.” Vers 13 herhaalt het punt met een beeld van een vastgehouden hand: “Want Ik, de Heer, uw God, houd uw rechterhand vast; Ik ben het die tegen u zegt: ‘Wees niet bevreesd, Ik ben degene die u helpt.’”

Jesaja 40:31

“maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen rennen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet bezwijken.”

Reflectie: Het vers beantwoordt een klacht die in vers 27 wordt geciteerd: “Mijn weg is verborgen voor de Heer, en mijn recht wordt door mijn God genegeerd.” Jesaja antwoordt dat de Schepper “niet moe wordt en niet mat wordt” en “kracht geeft aan de vermoeiden.” Vers 30 geeft toe dat zelfs jonge mannen “uitgeput raken”; de vernieuwde kracht is voor hen die op de Heer wachten.

Psalm 46:2

“God is ons een toevlucht en kracht; Hij is in hoge mate een hulp gebleken in benauwdheden.”

Reflectie: Het opschrift wijst de psalm toe aan de zonen van Korach. Vers 2 trekt zijn conclusie uit vers 1 met “Daarom”: “wij zullen niet vrezen, ook al wankelt de aarde, ook al worden de bergen verplaatst naar het hart van de zee.” Een regel die twee keer in de psalm voorkomt, in de verzen 7 en 11, noemt God een burcht: “De Heer van de legermachten is met ons; de God van Jakob is onze burcht.”

Jozua 1:9

“Heb Ik het u niet bevolen? Wees sterk en moedig, wees niet verschrikt en wees niet ontsteld, want de HEERE, uw God, is met u, overal waar u heen gaat.”

Reflectie: De Heer spreekt tot Jozua, die het volk naar het land moet leiden dat aan hun vaderen is beloofd. “Wees sterk en moedig” wordt gezegd in de verzen 6, 7 en 9, en vers 7 verbindt dit met het onderhouden van “de wet die Mozes, mijn dienaar, u geboden heeft.” Het bevel in vers 9 eindigt met de grondslag: “de Heer, uw God, is met u, waar u ook gaat.”

Jesaja 43:2

“Wanneer u door het water trekt, zal Ik bij u zijn; wanneer u door rivieren trekt, zullen zij u niet overspoelen; wanneer u door het vuur gaat, zult u niet verbranden en zal de vlam u niet verteren.”

Reflectie: Vers 1 komt eerst: “Wees niet bevreesd, want Ik heb u verlost; Ik heb u bij uw naam geroepen, u bent van Mij.” De belofte zegt “wanneer u door het water trekt” en “wanneer u door het vuur loopt,” dus het verwacht dat Israël door beide heen gaat. Wat God belooft is zijn aanwezigheid daar en dat de rivieren en de vlam hen niet zullen vernietigen.

2 Korintiërs 12:9

“Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen.”

Reflectie: Paulus beschrijft “een doorn … in het vlees, een engel van de satan om mij te kwellen,” en zegt dat hij de Heer drie keer smeekte om hem te laten gaan. Dit vers is het antwoord dat hij ontving, en de doorn wordt niet weggenomen. Vers 10 stelt zijn conclusie vast: “Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig.”

Filippenzen 4:13

“Ik vermag alle dingen door Christus, Die mij kracht geeft.”

Reflectie: Paulus bedankt de kerk in Filippi voor een geschenk. De “alle dingen” zijn de omstandigheden van vers 12: “Ik weet hoe ik vernederd moet worden, en ik weet hoe ik overvloed moet hebben,” geconfronteerd met “overvloed en honger, rijkdom en gebrek.” Hij zegt dat hij heeft “geleerd” om daarin tevreden te zijn, en vers 14 voegt eraan toe: “Toch was het goed van u om te delen in mijn verdrukking.”

2 Korintiërs 4:16-18

“Daarom verliezen wij de moed niet. Hoewel onze uiterlijke mens vergaat, wordt onze innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd. Want deze lichte, tijdelijke verdrukking bewerkt voor ons een eeuwig gewicht van heerlijkheid, dat alles overtreft, terwijl wij niet kijken naar de dingen die men ziet, maar naar de dingen die men niet ziet. Want de dingen die men ziet zijn tijdelijk, maar de dingen die men niet ziet zijn eeuwig.”

Reflectie: “Daarom verliezen wij de moed niet” volgt op vers 14: “wetende dat Hij die de Heer Jezus opgewekt heeft, ook ons met Jezus zal opwekken en met u in zijn aanwezigheid zal brengen.” Eerder in het hoofdstuk zegt Paulus dat hij “in alles verdrukt wordt, maar niet verpletterd” (vers 8) en noemt hij zichzelf en zijn metgezellen aarden vaten die een schat bevatten, “om te laten zien dat de overtreffende kracht van God is en niet van ons” (vers 7).

2 Timoteüs 1:7

“Want God heeft ons niet een geest van vreesachtigheid gegeven, maar van kracht, van liefde en van bezonnenheid.”

Reflectie: Paulus herinnert Timoteüs eraan om “de gave van God aan te wakkeren” die hij ontving door het opleggen van Paulus' handen. De kracht in dit vers heeft een doel dat in het volgende vers wordt genoemd: “deel in het lijden voor het evangelie door de kracht van God,” en schaam je niet voor Paulus, “zijn gevangene.”

Romeinen 8:37

“Nee, in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem die ons heeft liefgehad.”

Reflectie: “Al deze dingen” worden opgesomd in vers 35: “verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard.” Vers 36 citeert de Schrift over het “beschouwd worden als schapen die geslacht worden.” De verzen 38-39 geven de reden: niets “in de hele schepping zal ons kunnen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heer.”

Romeinen 5:3-5

“En niet alleen dat, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding beproefdheid, en de beproefdheid hoop. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.”

Reflectie: Het gedeelte volgt op “wij hebben vrede met God door onze Heer Jezus Christus” (vers 1) en verheugen ons “in de hoop op de heerlijkheid van God” (vers 2). Vers 3 opent met “Niet alleen dat,” en voegt het verheugen in lijden toe aan dat verheugen in hoop, en de keten van lijden via volharding en karakter eindigt weer bij hoop. Paulus baseert de hoop op Gods liefde, gegeven door de Heilige Geest.

Jakobus 1:2-4

“Acht het enkel vreugde, mijn broeders, wanneer u in allerlei verzoekingen terechtkomt, want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt. Maar laat de volharding haar volkomen werk hebben, opdat u volmaakt en in alles oprecht bent en in niets tekortschiet.”

Reflectie: Jakobus schrijft aan “mijn broeders” over “allerlei beproevingen.” De vreugde waar hij om vraagt is in wat de beproeving voortbrengt, volharding, en waar volharding toe leidt: “volmaakt en volledig, aan niets ontbrekend.” Het volgende vers richt zich tot iedereen die wijsheid tekortkomt in de beproeving: “laat hem God vragen, die aan allen vrijgevig geeft zonder verwijt.”

Psalm 34:19

“De HEERE is nabij de gebrokenen van hart en Hij verlost de verbrijzelden van geest.”

Reflectie: De verzen aan weerszijden gaan uit van problemen. Vers 17 zegt dat wanneer de rechtvaardigen om hulp roepen, “de Heer hoort en hen verlost,” en vers 19 zegt: “Vele zijn de tegenslagen van de rechtvaardige, maar de Heer verlost hem uit ze allemaal.” De psalm plaatst de Heer nabij de gebrokenen van hart terwijl de tegenslagen nog gaande zijn.

Mattheüs 11:28

“Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.”

Reflectie: Jezus biedt rust aan de vermoeiden, en de volgende twee verzen geven het vorm: “Neem mijn juk op u en leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw zielen. Want mijn juk is zacht en mijn last is licht.”

Klaagliederen 3:22-23

“De goedertierenheid van de HEERE is het, dat wij niet omgekomen zijn, want Zijn barmhartigheden houden niet op. Elke morgen zijn ze nieuw; groot is Uw trouw.”

Reflectie: De spreker heeft zojuist gezegd: “Mijn ziel herinnert het zich voortdurend en is gebogen in mij” (vers 20), denkend aan “mijn ellende en mijn omzwervingen.” Vers 21 markeert de wending: “Maar dit breng ik in herinnering, en daarom heb ik hoop.” Vers 26 voegt eraan toe hoe de hoop er in de praktijk uitziet: “Het is goed dat men in stilte wacht op de verlossing van de Heer.”

Johannes 14:27

“Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die u. Laat uw hart niet in beroering raken en niet bevreesd worden.”

Reflectie: Jezus zegt dit tegen zijn discipelen “terwijl Ik nog bij u ben” (vers 25), direct na het beloven van de Helper, de Heilige Geest, die “u alles in herinnering zal brengen wat Ik tegen u gezegd heb.” Hij onderscheidt zijn vrede van die van de wereld. Later in hetzelfde betoog zegt Hij: “In de wereld zult u verdrukking hebben. Maar houd moed; Ik heb de wereld overwonnen” (Johannes 16:33).

Jeremia 29:11

“Ik immers, Ik ken de gedachten die Ik over u koester, spreekt de HEERE. Het zijn gedachten van vrede en niet van onheil, namelijk om u toekomst en hoop te geven.”

Reflectie: De Heer spreekt tot “alle ballingen die Ik vanuit Jeruzalem naar Babel in ballingschap heb weggevoerd” (vers 4). Hun wordt verteld huizen te bouwen, tuinen aan te leggen en “het welzijn van de stad te zoeken,” en vers 10 zegt dat de terugkeer komt “wanneer voor Babel zeventig jaar voorbij zijn.” De plannen voor “een toekomst en een hoop” worden beloofd aan mensen aan wie is verteld dat ze zich moeten voorbereiden op een lang wachten.

Prediker 4:9-10

“Twee zijn beter dan één, want zij hebben een goede beloning voor hun zwoegen. Want als zij vallen, zal de een zijn metgezel overeind helpen. Maar wee hem die alleen is wanneer hij valt en geen ander heeft om hem overeind te helpen.”

Reflectie: Het argument van de Prediker voor kameraadschap is praktisch: de een helpt de ander overeind na een val. De verzen 11-12 voegen daar het warm blijven in de nacht en het standhouden tegen een aanvaller aan toe, eindigend met: “een drievoudig snoer wordt niet snel verbroken.”

Galaten 6:2

“Draag elkaars lasten, en vervul zo de wet van Christus.”

Reflectie: Vers 1 komt vlak daarvoor: als een gelovige “betrapt wordt op enige overtreding,” moeten degenen die geestelijk zijn “hem in een geest van zachtmoedigheid herstellen.” Vers 5 zegt vervolgens: “ieder zal zijn eigen last moeten dragen,” dus het hoofdstuk vraagt zowel om het dragen van elkaars lasten als om het verantwoording afleggen voor het eigen werk.

Hebreeën 10:23

“Laten wij de belijdenis van de hoop onwankelbaar vasthouden, want Hij Die beloofd heeft, is getrouw.”

Reflectie: De volgende verzen vertellen de kerk hoe ze standvastig moet blijven: “laten wij op elkaar letten door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken, en onze eigen bijeenkomst niet verzuimen, … maar elkaar bemoedigen.” De verzen 32-34 herinneren eraan dat deze kerk al “een zware strijd met lijden” had doorstaan en “met vreugde de beroving van uw bezittingen had aanvaard.” Vers 36 noemt wat ze nu nodig hebben: “volharding.”