12 Bijbelverzen over meisjes



  • Genesis 1:27 noemt de mensheid “man en vrouw” in dezelfde zin waarin staat dat God hen naar zijn beeld schiep, en vers 28 geeft beiden dezelfde zegen.
  • Marcus 5:42 noemt de leeftijd van de dochter van Jaïrus twaalf jaar, en Jezus' woorden tot haar, “Talitha koem”, betekenen “Meisje, ik zeg je, sta op!”
  • Een naamloos meisje dat uit Israël was weggevoerd, vertelde haar meesteres dat de profeet in Samaria Naäman kon genezen (2 Koningen 5:2-3).
  • Handelingen 2:17 citeert Joëls belofte dat “uw zonen en uw dochters zullen profeteren,” en Handelingen 21:9 vermeldt vier ongehuwde dochters van Filippus die profeteerden.

In de Bijbel dragen meisjes Gods beeld, net als jongens, en verschillende meisjes en jonge vrouwen hebben hun eigen verhaal. Onder hen zijn de dochter van Jaïrus, die Jezus opwekte (Marcus 5:41-42), het gevangen meisje in het huis van Naäman (2 Koningen 5:2-3), Rhoda bij de deur van Petrus (Handelingen 12:13-14) en de wees Esther (Esther 2:7).

Over waarde: Genesis 1:27 zegt dat God de mensheid naar zijn beeld schiep, “man en vrouw”, de psalmist looft God omdat Hij hem in de schoot van zijn moeder heeft geweven (Psalm 139:13-14), en Jezus vertelt zijn discipelen dat zij “meer waard zijn dan vele mussen” (Lucas 12:7). Over jeugd: Paulus zegt tegen Timotheüs dat hij zich door niemand moet laten minachten omdat hij jong is (1 Timotheüs 4:12), en Petrus citeert op Pinksteren Joëls belofte dat “uw zonen en uw dochters zullen profeteren” (Handelingen 2:17).

Waarde voor God

Genesis 1:27

“Zo schiep God de mens naar zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen.”

Reflectie: Dit vers komt voor op de zesde dag van de schepping (Genesis 1:31), nadat God zegt: “Laat Ons mensen maken naar ons beeld, naar onze gelijkenis” (vers 26). Dezelfde zin die zegt dat God de mensheid naar zijn beeld schiep, noemt hen “man en vrouw”. Vers 28 geeft de zegen en de taak om over de aarde te heersen aan hen beiden: “God zegende hen en zei tegen hen: ‘Wees vruchtbaar en vermenigvuldig u.’”

Psalm 139:14

“Ik loof u, omdat ik ontzagwekkend wonderbaarlijk gemaakt ben; wonderbaarlijk zijn uw werken, dat weet mijn ziel zeer wel.”

Reflectie: De psalmist spreekt tot God, en het vers daarvoor vertelt hoe hij gemaakt is: “U hebt mij in de schoot van mijn moeder geweven” (vers 13). De psalmist looft God voor het werk dat gedaan is voordat iemand anders het kon zien: “Mijn beenderen waren voor U niet verborgen toen ik in het verborgene gemaakt werd” (vers 15). Vers 16 gaat nog verder terug: “Uw ogen hebben mijn ongevormd begin gezien; en alle dagen die voor mij geschreven waren, werden in uw boek gevormd, toen er nog niet één van hen bestond.”

Lucas 12:7

“Inderdaad, zelfs de haren op je hoofd zijn allemaal geteld. Wees niet bang; je bent meer waard dan vele mussen.”

Reflectie: Jezus zegt dit eerst tegen zijn discipelen (Lucas 12:1), die Hij “mijn vrienden” noemt (vers 4), terwijl Hij hen vertelt niet bang te zijn voor “degenen die het lichaam doden en daarna niets meer kunnen doen.” Het vers daarvoor stelt de prijs van mussen vast op vijf voor twee penningen en zegt dat niet één van hen “vergeten is bij God.” De verzen 4-7 beginnen en eindigen met hetzelfde bevel: “wees niet bevreesd” in vers 4 en “Wees niet bevreesd” hier.

Galaten 3:28

“Er is geen Jood of Griek meer, er is geen slaaf of vrije, er is geen man en vrouw, want u bent allen één in Christus Jezus.”

Reflectie: Paulus schrijft aan de kerken in Galatië (Galaten 1:2) dat “u allen kinderen van God bent door het geloof in Christus Jezus” (vers 26), en dat allen die in Christus gedoopt zijn “met Christus bekleed bent” (vers 27). Vers 28 noemt drie paren: Jood en Griek, slaaf en vrije, man en vrouw, en zegt dat zij allen “één zijn in Christus Jezus.” Vers 29 noemt vervolgens iedereen die bij Christus hoort “het nageslacht van Abraham, en naar de belofte erfgenamen.”

Jong zijn

1 Timoteüs 4:12

“Laat niemand u minachten om uw jeugd, maar wees een voorbeeld voor de gelovigen in woord, in wandel, in liefde, in geest, in geloof en in reinheid.”

Reflectie: Paulus schrijft aan Timotheüs, “mijn oprechte zoon in het geloof” (1 Timotheüs 1:2), die hij had aangespoord in Efeze te blijven en bepaalde mensen te stoppen die valse leer verkondigden (1:3). Paulus' antwoord aan iedereen die op Timotheüs neerkijkt vanwege zijn leeftijd is een voorbeeld in vijf gebieden: woord, wandel, liefde, geloof en reinheid. De volgende verzen geven hem ook publiek werk: het voorlezen van de Schrift, vermaning en onderwijs, en de gave die hem gegeven is “toen de raad van oudsten de handen op u legde” (vers 14).

Acts 2:17

“‘En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik van mijn Geest zal uitstorten op alle vlees. Uw zonen en uw dochters zullen profeteren…’”

Reflectie: Op Pinksteren werden de discipelen vervuld met de Heilige Geest en “begonnen zij te spreken in andere talen” (Handelingen 2:4), en Petrus legt uit wat de menigte ziet door de profeet Joël te citeren (Joël 2:28-29). De belofte noemt dochters naast zonen en jongelingen naast ouderen, en vers 18 herhaalt het voor dienaren, “zowel mannen als vrouwen.” Later in Handelingen had Filippus de evangelist “vier ongehuwde dochters die profeteerden” (Handelingen 21:9).

Psalm 144:12

“Zodat onze zonen in hun jeugd zullen zijn als planten die grootgebracht zijn, en onze dochters als hoekzuilen, uitgehouwen naar de bouw van een paleis.”

Reflectie: De psalm looft God, “die koningen de overwinning geeft, die zijn dienaar David bevrijdt” (vers 10), en vraagt om redding “van de hand van vreemden” (vers 11). Zonen en dochters komen als eerste in het beeld van vrede dat volgt, vóór volle schuren, groeiende kudden en straten zonder “geschreeuw van ellende” (verzen 13-14). Vers 15 noemt het volk zalig “wiens God de HEERE is.”

Meisjes en jonge vrouwen in de verhalen van de Bijbel

Mark 5:41-42

“Hij greep de hand van het meisje en zei tegen haar: ‘Talitha koem!’ (wat vertaald betekent: ‘Meisje, ik zeg je, sta op!’). En meteen stond het meisje op en liep rond (zij was namelijk twaalf jaar oud). En zij waren buiten zichzelf van grote verbazing.”

Reflectie: Jaïrus, een overste van de synagoge, was aan Jezus' voeten gevallen en smeekte: “Mijn dochtertje ligt op sterven” (vers 23), en voordat ze het huis bereikten, kwam het bericht dat ze gestorven was. Jezus stuurde de mensen die weeklaagden weg en ging naar binnen waar het kind was met haar vader en moeder en de discipelen die bij Hem waren, Petrus, Jakobus en Johannes (verzen 37 en 40). Marcus geeft zijn woorden, “Talitha koem”, met hun betekenis, en vermeldt zijn bevel daarna om “haar te eten te geven” (vers 43). Lucas' verslag voegt eraan toe dat zij de “enige dochter” van Jaïrus was (Lucas 8:42).

2 Kings 5:2-3

“De Syriërs waren in benden uitgetrokken en hadden uit het land van Israël een jong meisje gevangengenomen; zij diende de vrouw van Naäman. Zij zei tegen haar meesteres: ‘O, was mijn heer maar bij de profeet die in Samaria is! Dan zou hij hem van zijn melaatsheid genezen.’”

Reflectie: Het meisje wordt niet bij naam genoemd. Benden uit Syrië hadden haar gevangengenomen uit Israël, en zij diende de vrouw van Naäman, de bevelhebber van het leger van de koning van Syrië, die melaats was (vers 1). Haar woorden bereikten de koning: “Naäman ging naar zijn heer en vertelde hem wat het meisje uit het land van Israël gezegd had” (vers 4), en de koning van Syrië stuurde hem naar Israël met een brief (vers 5). Toen Naäman zich in de Jordaan waste zoals de man Gods hem had gezegd, werd zijn vlees “weer als het vlees van een jonge jongen” (vers 14).

Acts 12:13-14

“Petrus klopte aan bij de deur van de poort, en een dienstmeisje genaamd Rhoda kwam om te horen wie daar was. Toen zij de stem van Petrus herkende, deed zij van blijdschap de poort niet open, maar liep naar binnen en vertelde dat Petrus voor de poort stond.”

Reflectie: Een engel had Petrus net uit de gevangenis geleid (verzen 7-10), en hij kwam bij het huis van Maria, de moeder van Johannes, die ook Marcus genoemd werd, waar “velen bijeengekomen waren en baden” (vers 12). Rhoda herkende zijn stem en rende om het hen te vertellen zonder de deur te openen. Zij antwoordden: “Je bent buiten zinnen.” Toen zij bleef volhouden, zeiden zij: “Het is zijn engel” (vers 15), maar Petrus bleef kloppen totdat zij de deur openden (vers 16). Handelingen noemt haar een dienstmeisje, een vrouwelijk verkleinwoord van kind dat een meisje betekent, en meer specifiek een dienstmeisje.

Esther 2:7

“Mordechai had een nicht, Hadassa, die hij had opgevoed omdat zij geen vader of moeder meer had. Dit jonge meisje, dat ook bekendstond als Esther, had een mooie gestalte en was schoon van uiterlijk. Mordechai had haar als zijn eigen dochter aangenomen toen haar vader en moeder stierven.”

Reflectie: Esthers neef Mordekai, een Jood uit de stam van Benjamin die in de burcht Susan woonde (vers 5), voedde haar op nadat haar ouders waren gestorven. Het vers geeft haar twee namen, Hadasa en Esther. Toen het bevel van de koning werd afgekondigd, “werden vele jonge meisjes bijeengebracht in de burcht Susan,” en Esther werd met hen naar het paleis gebracht (vers 8); op instructie van Mordekai onthulde zij haar nationaliteit of familieachtergrond niet (vers 10).

Esther 4:14

“En wie weet of u niet juist voor een tijd als deze tot koninklijke waardigheid bent gekomen?”

Reflectie: Inmiddels is Esther koningin (Esther 2:17). Mordekai stuurt dit bericht nadat zij hem heeft verteld dat iedereen die naar de koning gaat zonder te zijn opgeroepen, ter dood wordt gebracht, tenzij de koning de gouden scepter uitsteekt, en dat zij al dertig dagen niet geroepen is (vers 11). Hij waarschuwt haar dat in het huis van de koning zijn haar niet zal redden, en dat als zij blijft zwijgen, “er van een andere plaats verlichting en bevrijding voor de Joden zal komen.” Haar antwoord vraagt de Joden van Susan om drie dagen voor haar te vasten en eindigt met: “En als ik omkom, dan kom ik om” (vers 16).




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...