Dutch 
English 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Chinese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
(Van links naar rechts) Zuster Vivien Linkhauer, Zuster Gemma Del Duca en studenten van Seton Hill University wonen de aanplant van de Anne Frank-boom bij in mei 2025. / Krediet: Foto's van Seton Hill University
Personeel van het CNA, 24 mei 2025 / 06:00 uur (CNA).
Toen Anne Frank zich tijdens de Tweede Wereldoorlog meer dan twee jaar in een geheim bijgebouw in Amsterdam verstopte, keek ze uit een klein raam op de zolder naar een kastanjeboom in de tuin.
Lang na de dood van de jonge tiener in het concentratiekamp Bergen-Belson in 1945, een katholiek Holocaust-onderwijscentrum in Philadelphia Hij heeft ter ere van haar een boom geplant die is gegroeid uit een jonge boom van diezelfde boom.
Het National Catholic Center for Holocaust Education aan de Seton Hill University — opgericht door twee katholieke zusters in 1987 — hield begin mei een ceremonie om de kleine boom te planten.
James Paharik, directeur van het onderwijscentrum en hoogleraar sociologie en gedragsgezondheid van Seton Hill, vertelde CNA dat “het veel voor ons betekent om deze boom te hebben”.
"Het is een levende getuigenis van de herinnering aan Anne Frank en wat ze heeft meegemaakt", zei Paharik.
De zes meter hoge boom, geschonken door het Anne Frank Center USA, staat op een “prominente plaats op de campus”.
“In haar dagboek schrijft ze meerdere keren over de boom en hoeveel het voor haar betekende om hem te zien”, zei Paharik. “Het bloeide in de lente en het was een teken van hoop.”
Reis van het hart
Het Nationaal Katholiek Centrum voor Holocaustonderwijs — een van de eerste in zijn soort in het land — is “zeer uniek”, aldus Paharik. Zuster Gemma Del Duca en zuster Mary Noel Kernan, beide Zusters van Liefde, richtten het centrum eind jaren tachtig op om antisemitisme tegen te gaan, onderwijs te geven over de Holocaust en slachtoffers van de Holocaust te eren.
Zuster Gemma, nu 93 jaar oud en onwel, slaagde erin om de ceremonie van de aanplant eerder in mei bij te wonen, ondanks haar ziekte, waar ze haar levenswerk kon zien culmineren in het planten van een boom die nog jaren zal blijven.
Op de vraag wat haar inspireerde om het te vinden, zei Paharik gewoon: “Soms krijgen zussen inspiratie en volgen ze die.”
Het centrum heeft zijn wortels in het interreligieuze werk dat zuster Gemma deed. Al vroeg begon ze te werken met Vader Isaac Jacob, een monnik van St. Vincent College, een historisch benedictijner college op de weg van Seton Hill, die op dezelfde manier geïnteresseerd was in interreligieuze dialoog.
Zuster Gemma en Jacob reisden in de jaren zeventig naar Israël, waar zij Tel Gamaliel oprichtten, een christelijke gemeenschap in Israël “die het begrip tussen joden en katholieken bevorderde”, aldus Paharik. Daar vertaalden ze de regel van Sint-Benedictus in het Hebreeuws en werkten ze samen met de lokale gemeenschap tot de uiteindelijke terugkeer van zuster Gemma naar de VS.
De passie van zuster Gemma om het centrum op te richten was voor sommigen in haar orde een verrassing.
"Ik denk niet dat zuster Gemma in het begin veel steun had van haar gemeenschap en dat mensen niet helemaal zeker wisten waarom dit zo belangrijk voor haar was", aldus Paharik.
Maar zuster Gemma vond het “een morele noodzaak” voor katholieken om niet alleen niet te vernederen of stereotyperen “maar in feite meer te leren over het jodendom”, zei Paharik.
Dit was een taak die zij “heel serieus nam”, merkte Paharik op.
Ze leerde Hebreeuws spreken in Israël en bezocht zelfs diensten in de synagoge, terwijl ze tegelijkertijd volledig ondergedompeld was in het katholicisme en een zuster van liefdadigheid was.
"Ik denk dat het voor haar een reis van het hart is", zei Paharik.
De zusters haalden ook inspiratie uit het document Vaticanum II over religieuze dialoog, Nostra Aetate, die ongeveer twee decennia voor de oprichting van het centrum werd afgekondigd.
Paharik heeft gebeld Nostra Aetate een "historisch" katholiek document dat "aanmoedigde tot een dieper begrip tussen katholieken en katholieken van andere religies".
Dit najaar markeert de 60ste verjaardag van het document.
Paharik herinnerde aan de overwegingen van zuster Gemma over het verdiepen van haar eigen kennis van het jodendom.
“Ze zei: “Het is een reis van het hart. Het is een reis van geloof", herinnerde Paharik zich.
"Het is echt een missie om katholieken en joden op een positieve manier te verenigen in plaats van de vijandigheid voort te zetten die onze relatie al zo vele eeuwen kenmerkt", vervolgde hij.
Wat het betekent voor Seton Hill en daarbuiten
Het centrum, nu meer dan 35 jaar oud, is in de loop der jaren gegroeid in zijn invloed op de lokale gemeenschap en daarbuiten. Het centrum was een stichtende organisatie van de Raad van Christelijk-Joodse Betrekkingen.CCJR), een vereniging gewijd aan de interreligieuze dialoog tussen christenen en joden in de VS, Canada en in het buitenland.
Het centrum organiseert conferenties, brengt sprekers uit het hele land, en doet ook oecumenische outreach, waarbij katholieken en protestanten samenkomen om te bidden, te leren en te onthouden.
"We bidden samen voor de slachtoffers van de Holocaust, maar ook voor andere gewelddaden en massamoorden die vandaag de dag overal ter wereld hebben plaatsgevonden en nog steeds plaatsvinden", aldus Paharik.
"Het is een manier voor ons om ons gemeenschappelijk geloof in de heiligheid van het menselijk leven te bevestigen en te bidden voor vrede", zei Paharik.
Het centrum ondersteunt ook Holocaust-onderwijs in klassen op Seton Hill en op lokale scholen, vooral in de klassen zes tot en met 12. Studenten kunnen nu de boom op de campus bezoeken na het lezen van “Het dagboek van Anne Frank”.
"Het zal het des te zinvoller en levendiger voor hen maken om te zien hoe deze boom er eigenlijk uitzag, die zo belangrijk was voor Anne en waarover ze zo mooi schreef in haar dagboek," zei Paharik.
Reageren op blijvend antisemitisme
Het centrum reageerde ook op een lokale daad van antisemitisch geweld die bekend staat als een van de dodelijkste antisemitische aanvallen in de Verenigde Staten. De Tree of Life schietpartij in Pittsburgh in 2018 — waarbij een aanvaller het vuur opende in een drukke synagoge, waarbij 11 mensen omkwamen — was slechts ongeveer 30 mijl van Greensboro, waar het centrum is gevestigd.
“We kenden allemaal mensen die op een of andere manier door die vreselijke gebeurtenis werden getroffen”, herinnerde Paharik zich.
Onder leiding van Paharik begon het centrum slachtoffers van de Holocaust te interviewen en legde het de verhalen vast van acht overlevenden die in het gebied wonen.
"Deze documentaires zijn middelen voor de scholen waarmee we samenwerken, zodat ze de verhalen kunnen vertellen van deze lokale mensen die de Holocaust daadwerkelijk hebben meegemaakt", zei hij.
Bij de overlevenden zijn is “diepgaand”, weerspiegelde Paharik, en “het is ook zeer ontroerend om de impact van deze documentaires op jongeren te zien”.
Een van de overlevenden van de Holocaust die zij hebben geïnterviewd — een lid van de Tree of Life-synagoge — was op de parkeerplaats geweest toen de schietpartij op de Tree of Life begon en slaagde er alleen “net in om eraan te ontsnappen”, zei Paharik.
"We willen niet dat zoiets ooit nog gebeurt", zei hij.
"De Schrift leert ons hoe belangrijk het is om al het menselijk leven te respecteren, vanaf de geboorte tot de natuurlijke dood", vervolgde Paharik. “Het stereotyperen, discrimineren, haat jegens mensen tonen alleen maar omdat wie ze zijn, waar ze zijn opgegroeid of het geloof dat ze hebben eigenlijk zondig is. Het is een schending van onze christelijke leer.”
