Kunnen Jehovah’s Getuigen op verantwoorde wijze van alcohol genieten?

Mogen Jehovah’s Getuigen alcohol drinken? Een gids voor christelijke vrienden

Hallo vrienden! Heb je je ooit afgevraagd wat onze buren, Jehovah’s Getuigen, vinden van alcohol? Het is een geweldige vraag! Soms hebben verschillende kerken verschillende opvattingen, en het is goed om elkaar met liefde en respect te begrijpen. Laten we samen onderzoeken wat Jehovah’s Getuigen leren, op basis van hun eigen materiaal en de Bijbel die hen dierbaar is. We zullen 10 veelgestelde vragen bekijken om een duidelijk beeld te krijgen, waarbij we ons altijd herinneren dat God wil dat we een leven leiden dat Hem eert.

Wat is de officiële leer van Jehovah’s Getuigen over alcoholgebruik?

Goed nieuws eerst! Jehovah’s Getuigen zijn van mening dat het drinken van alcohol niet automatisch verkeerd of zondig is. Hun officiële visie, consequent gevonden in hun geschriften, is dat het genieten van alcoholische dranken met mate Deze duidelijke boodschap wordt keer op keer gevonden in hun officiële publicaties, van advies voor tieners om artikelen voor alle leden te bestuderen, waaruit blijkt hoe centraal deze leer voor hen staat.1 Het weerspiegelt een zorgvuldig overwogen positie op basis van hun begrip van de Schrift.

Ze zien wijn bijvoorbeeld als een van de vele goede gaven van God, iets dat vreugde tot leven kan brengen, zoals de Bijbel zegt in Psalm 104:15.2 Dit vers wordt vaak geciteerd in hun literatuur om aan te tonen dat God van plan was dat mensen van dergelijke voorzieningen zouden genieten.3 Ze houden dit idee zorgvuldig vast, samen met sterke waarschuwingen over de mogelijke gevaren van misbruik.

Maar ze trekken een heel duidelijke lijn: Terwijl matig drinken oké is, dronkenschap wordt ten stelligste veroordeeld als verkeerd en schadelijk.1 Dronken worden wordt beschouwd als een ernstige overtreding van Gods normen.3 Hun leringen verbieden dronkenschap consequent en waarschuwen voor de vele problemen die het kan veroorzaken, zowel fysiek als geestelijk.7 Dit evenwicht – waarbij gematigdheid wordt toegestaan en overdaad wordt verboden – is de hoeksteen van hun officiële standpunt ten aanzien van alcohol, met als doel duidelijke, op de Bijbel gebaseerde begeleiding te bieden aan leden over de hele wereld9.

Zijn Jehovah’s Getuigen van mening dat de Bijbel het drinken van alcohol verbiedt?

Laten we naar de Bijbel kijken, net als zij! Jehovah’s Getuigen leren dat de Bijbel niet Zij zijn er stellig van overtuigd dat een volledig verbod op alcohol niet door de Schrift wordt ondersteund.3

They point out that the Bible mentions faithful men and women in the past who drank alcoholic beverages, indicating that consumption itself was not seen as inherently sinful in Bible times.⁵ A key example they often highlight is Jesus Christ himself. They note that Jesus drank wine during his earthly ministry.³ his very first recorded miracle involved turning water into a large quantity of “fine wine” at a wedding feast in Cana.³ For Jehovah’s Witnesses, this act is major, seen as a generous gift and an implicit endorsement by Jesus of the proper, celebratory use of wine.⁷ This example is crucial in their argument against total prohibition, rooting their allowance of moderate drinking in the actions of Christ himself.

Jehovah’s Getuigen leggen ook de nadruk op geschriften die wijn positief beschrijven. Ze citeren vaak Psalm 104:14, 15, waarin staat dat God voorziet in “wijn die het hart van de sterfelijke mens verheugt”.2 Dit wordt geïnterpreteerd als bewijs dat alcohol een van Gods voorzieningen is die bedoeld is voor menselijk genot.3 Ze verwijzen ook naar Prediker 9:7, die aanmoedigt om te genieten van voedsel en wijn met een goed hart als beloning voor goede werken.2 De Bijbel erkent het medicinale gebruik van wijn, zoals Paulus' advies aan Timoteüs om “een beetje wijn” te nemen voor zijn maagproblemen.2

Dus, wat doet De Bijbel verbiedt, in hun ogen? Het verbod ligt vierkant op overmaat. De Bijbel veroordeelt duidelijk dronken worden en Te veel drinken (toegeeflijkheid).2 Hun begrip is dat Gods Woord gematigde consumptie toestaat, maar strikt waarschuwt voor de zonde van bedwelming en de schadelijke gevolgen ervan.3

Welke bijbelverzen vormen de visie van Jehovah’s Getuigen op alcohol?

Jehovah’s Getuigen vertrouwen sterk op Gods Woord om hun leven op alle gebieden te leiden, met inbegrip van de consumptie van alcohol. Hun evenwichtige visie – gematigdheid toestaan en dronkenschap veroordelen – is gebaseerd op een specifieke selectie van belangrijke geschriften die zij vaak samen aanhalen.

Verzen ter ondersteuning van gematigd gebruik (gezien als Gods geschenk):

• Psalm 104:14, 15: Deze passage wordt consequent gebruikt om God te laten zien als de verstrekker van geschenken die vreugde brengen, waaronder “wijn die het hart van de sterfelijke mens verheugt”. Het ondersteunt hun visie op alcohol als een potentiële zegen bij correct gebruik.2
• Prediker 9:7: Dit vers koppelt het eten en drinken van wijn “met een goed hart” aan Gods goedkeuring van zijn werken, wat suggereert dat matig genot verenigbaar is met een goddelijk leven.2
• 1 Timotheüs 5:23: Het advies van Paulus aan Timotheüs om “een beetje wijn” voor medicinale doeleinden te gebruiken, wordt gezien als bewijs dat het consumeren van wijn zelf niet verboden is en nuttig kan zijn.2
• Johannes 2:1â ⁇ ’11: Het wonder in Kana, waar Jezus water in wijn veranderde, wordt gepresenteerd als een duidelijk voorbeeld van Jezus die het gebruik van wijn in een sociale, feestelijke context goedkeurde.

Verzen Waarschuwing tegen overdaad en dronkenschap:

• Spreuken 20:1: “Wijn is een spotter, bedwelmende drank is onstuimig, en iedereen die erdoor dwaalt is niet wijs.” Dit vers wordt gebruikt om de inherente gevaren en dwaasheid te benadrukken die gepaard gaan met het verliezen van controle door alcohol.2
• Spreuken 23:20, 21: Deze passage waarschuwt er rechtstreeks voor om niet tot de “zware drinkers van wijn” te behoren en koppelt dronkenschap aan armoede en negatieve gevolgen.2 Het adviseert ook om verstandige partners te kiezen.1
• Spreuken 23:29â ⁇ ’35: In dit deel worden de negatieve gevolgen van overmatig drinken — “woe”, “sorrow”, “contentions”, “impaired judgment” en fysieke schade — als grafische waarschuwing duidelijk beschreven3.
• Jesaja 5:11, 12: Spreekt "wee" uit over degenen die zich bezighouden met drinken en verklaart dat zij Gods werken negeren. Dit verbindt zwaar drinken met spirituele verwaarlozing.2
• Hosea 4:11: stelt dat "wijn en zoete wijn een goed motief wegnemen" en waarschuwt dat alcohol het moreel oordeel en de wil om goed te doen kan aantasten3;
• 1 Korintiërs 6:9, 10: Cruciaal is dat in deze passage "dronkaards" worden genoemd onder degenen die "het koninkrijk van God niet zullen beërven", waaruit de ernstige geestelijke gevolgen van onberouwvolle dronkenschap blijken.2
• Galaten 5:19â ⁇ ’21: Evenzo omvat “drunkenness, revelries” onder de “werken van het vlees” die iemand uit Gods Koninkrijk weren, waardoor de opvatting van dronkenschap als een ernstige zonde wordt versterkt6.
• Efeziërs 5:18: Dit vers staat in schril contrast met “dronken zijn met wijn, waarin losbandigheid heerst”, met “vervuld zijn met geest”, waarbij wordt aangedrongen op geestelijke volheid boven alcoholoverschot.2
• 1 Petrus 4:3: waarschuwt christenen dat zij zich niet mogen bezighouden met de “excessen met wijn, feestvreugde, drankwedstrijden” die kenmerkend zijn voor hun vroegere manier van leven6;

Door deze twee reeksen geschriften consequent samen te presenteren, construeren Jehovah’s Getuigen hun standpunt: alcohol is toegestaan als een geschenk, het misbruik ervan in dronkenschap is een Bijbels veroordeelde zonde met ernstige gevolgen.2 Dit schriftuurlijke evenwicht stelt hen in staat om hun visie te kaderen als rechtstreeks afgeleid van de Bijbel, anders dan tradities die alleen de waarschuwingen of alleen de toestemmingen zouden kunnen benadrukken. Bovendien moedigt deze interpretatie een genuanceerd begrip van bijbelse leringen aan, in tegenstelling tot andere perspectieven die de volledige context van de geschriften over het hoofd zouden kunnen zien. Voor wie op zoek is naar duidelijkheid over de nuances van alcoholgebruik in bijbelteksten, bronnen bespreken King James Bijbel verschillen uitgelegd Het kan bijzonder verhelderend zijn. Uiteindelijk probeert deze aanpak een evenwichtig gezichtspunt onder volgers te bevorderen, gematigdheid te bevorderen en tegelijkertijd de potentiële gevaren van overmaat te erkennen.

Hoe definiëren Jehovah’s Getuigen drinken in “gematigdheid” versus “dronkenheid”?

Dit is echt een belangrijke vraag om hun praktische aanpak te begrijpen! Hoeveel is te veel? Interessant is dat Jehovah’s Getuigen vermijden een strikte numerieke limiet vast te stellen, bijvoorbeeld door te zeggen “slechts twee drankjes zijn toegestaan”.12 In hun publicaties wordt uitgelegd dat factoren als lichaamsgewicht, geslacht, voedselinname en individuele tolerantie te veel verschillen om voor iedereen een enkele regel te kunnen toepassen.12

In plaats daarvan hangt de definitie volledig af van de effect alcohol heeft op het individu.12 Matiging betekent het consumeren van alcohol op een zodanige manier dat het niet een negatieve invloed hebben op iemands oordeel, denkvermogen, spraak of handelingen.3 Het belangrijkste leidende beginsel dat zij benadrukken, is dit: Elke hoeveelheid alcohol die je beoordelingsvermogen onnodig schaadt en je denkvermogen afstompt, is te veel voor jij.12 Dit legt de verantwoordelijkheid op het individu om zelfbewust en eerlijk te zijn over zijn eigen grenzen.13

Dus, wat betekent het overschrijden van de grens in dronkenschap? Het gaat niet noodzakelijkerwijs om flauwvallen.3 Op basis van hun interpretatie van Bijbelse beschrijvingen gaat dronkenschap gepaard met waarneembare tekenen van stoornissen, zoals:

• Gedesoriënteerd of mentaal verward zijn.
• Onvast lopen of een slechte coördinatie hebben.
• Om ruzie te maken, ruzie te maken of strijdlustig te worden.
• Het hebben van onduidelijke of ongecontroleerde spraak.
• Het ervaren van verminderde remmingen, wat leidt tot betreurenswaardige woorden of acties.1
• Een merkbaar onvermogen om helder te denken of een gezond oordeel uit te oefenen.3

Ze waarschuwen voor meer dan alleen openlijke dronkenschap. De term “zwaar drinken” wordt ook gebruikt om een patroon van het consumeren van buitensporige hoeveelheden te beschrijven, zelfs als de persoon niet altijd het punt van overduidelijke dronkenschap bereikt. Een dergelijk zwaar drinken wordt afgeraden omdat het kan leiden tot afhankelijkheid, een persoon fysiek en spiritueel traag kan maken en nog steeds ernstige negatieve gevolgen kan hebben.3 Het advies is om een bepaalde, persoonlijke limiet vast te stellen die ruim binnen de grenzen van matiging ligt en zelfs het naderen van de gevarenzone van overmatige toegeeflijkheid vermijdt.12 De nadruk ligt op het handhaven van zelfbeheersing en ervoor te zorgen dat alcohol nooit iemands vermogen belemmert om helder te redeneren en spirituele verantwoordelijkheden te vervullen.3 Deze effectgebaseerde definitie vereist grote persoonlijke eerlijkheid en zelfcontrole.

Wordt dronken worden beschouwd als een ernstige zonde voor Jehovah’s Getuigen?

Ja, absoluut. In het kader van de overtuigingen van Jehovah’s Getuigen wordt gematigd drinken aanvaard, dronkenschap Het wordt onmiskenbaar gezien als een ernstige zonde die God diep mishaagt.2 Het wordt niet behandeld als een kleine verzaking in het oordeel, maar als een grote morele tekortkoming met mogelijk ernstige geestelijke gevolgen.3

De redenen voor deze sterke veroordeling zijn direct geworteld in hun interpretatie van de Bijbel. Ze leren dat dronkenschap aan de kaak wordt gesteld omdat:

• Het beschadigt iemands relatie met God: Zwaar drinken kan ertoe leiden dat personen “de activiteit van Jehovah” verwaarlozen of negeren6.
• Het schaadt door God gegeven vermogens: Het verstoort de "kracht van de rede" en het oordeel, en belemmert iemands vermogen om God op aanvaardbare wijze te dienen en wijze beslissingen te nemen.3 God verwacht een helder denken van zijn aanbidders.12
• Het leidt tot verlies van controle en verdere zonde: Alcohol verlaagt de remmingen, waardoor mensen mogelijk schadelijke dingen zeggen of doen die ze normaal niet zouden doen, wat bijbels wordt beschreven als het wegnemen van het “goede motief”.1 Het kan de morele verdediging ondermijnen.6
• Het veroorzaakt fysieke en sociale schade: Dronkenschap is gekoppeld aan verschillende gezondheidsproblemen (zoals leverziekte, kanker, hartproblemen), ongevallen, financiële ondergang en familiestrijd.
• Het heeft eeuwige gevolgen: Ze hechten veel belang aan geschriften als 1 Korintiërs 6:9-11 en Galaten 5:19-21, waarin expliciet "dronkenaards" en "drunkenness" worden genoemd onder degenen die niet Gods Koninkrijk erven.2 Dit verheft de kwestie boven louter sociale ongepastheid tot een kwestie met eeuwige implicaties.6

Dronkenschap wordt gecategoriseerd naast andere “werken van het vlees” die in strijd zijn met “vervuld met geest”.3 De classificatie van dronkenschap met overtredingen zoals seksuele immoraliteit en afgoderij in bijbelse “vicelijsten” onderstreept de ernst ervan.9 Dit theologische begrip verklaart waarom aanhoudende, onberouwvolle dronkenschap niet alleen als onverstandig gedrag wordt behandeld, maar ook als een ernstige overtreding die formele congregatiediscipline kan rechtvaardigen, zoals later wordt besproken.8

Zijn er momenten waarop Jehovah’s Getuigen specifiek worden verteld? niet Om te drinken?

Ja, wijsheid en liefde spelen hier een grote rol! Hoewel Jehovah’s Getuigen onder passende omstandigheden gematigd drinken toestaan, wijzen hun leringen op verschillende specifieke situaties waarin de keuze om zich volledig van alcohol te onthouden als de noodzakelijke, wijze of liefdevolle handelwijze wordt beschouwd.2 In deze richtsnoeren wordt de nadruk gelegd op verantwoordelijkheid jegens zichzelf, anderen en Gods normen. Belangrijke tijden voor onthouding zijn:

• Wanneer wettelijk verboden: Van christenen wordt verwacht dat zij zich houden aan de wetten van het land (“de wet van Caesar”). Daarom is drinken als je minderjarig bent of op plaatsen waar alcohol wettelijk verboden is, niet toegestaan.1 Er wordt verwacht dat je je aan Romeinen 13:1 zult houden.2
• Voor activiteiten die volledige aandacht vereisen: Erkennend dat alcohol het oordeel en de reflexen schaadt, wordt het als onverstandig en onverantwoord beschouwd om te drinken voordat je een voertuig bestuurt, machines bedient of een activiteit uitvoert die volledige concentratie en alertheid vereist.1 Veiligheid voor jezelf en anderen is van het grootste belang.
• Tijdens de zwangerschap: Uit bezorgdheid over de mogelijke schade aan de zich ontwikkelende foetus (Fetaal Alcohol Syndroom), kunnen zwangere vrouwen kiezen voor volledige onthouding.2 Dit weerspiegelt respect voor de heiligheid van het leven.15
• Om te voorkomen dat anderen struikelen: Dit is een belangrijk principe gebaseerd op Romeinen 14:21. Als het drinken van een Getuige het geweten van iemand anders negatief zou kunnen beïnvloeden – misschien een persoon die nieuw is in het geloof, iemand met een geschiedenis van alcoholmisbruik of iemand die persoonlijk van mening is dat drinken verkeerd is – zouden liefde en overweging de Getuige dwingen zich in hun aanwezigheid te onthouden.2 Dit toont aan dat persoonlijke vrijheid wordt gecompenseerd door zorg voor het spirituele welzijn van de gemeenschap.3
• Tijdens spirituele activiteiten: Wijsheid dicteert het zich onthouden van alcohol bij het verrichten van openbare bediening (het delen van hun geloof met anderen) of bij het bijwonen van gemeentevergaderingen of andere spirituele evenementen.2 Zij trekken een parallel met Gods wet voor oude Israëlitische priesters, die verboden waren alcohol te drinken tijdens het uitvoeren van officiële taken (Leviticus 10:9).2
• Wanneer het verbruik niet onder controle kan worden gehouden: Individuen die erkennen dat ze een probleem hebben met het beheersen van hun alcoholinname, zoals degenen die herstellen van alcoholisme, wordt sterk aangeraden om zich volledig te onthouden.3 Voor hen kan zelfs een enkele drank een groot gevaar vormen.2 In dergelijke gevallen is drastische actie, zoals totale onthouding, noodzakelijk.3
• Bij het nemen van bepaalde medicijnen: Gezond verstand dicteert het vermijden van alcohol als men medicijnen gebruikt die er negatief mee kunnen interageren.7

Deze richtlijnen tonen aan dat de beslissing om te drinken niet alleen gaat om persoonlijke voorkeur, maar ook om zorgvuldige overweging van wettigheid, veiligheid, gezondheid, spirituele verantwoordelijkheden en liefdevolle zorg voor medegelovigen. Baptistenstandpunt over alcoholgebruik benadrukt gematigdheid en verantwoordelijkheid binnen de gemeenschap. Veel Baptistengemeenten moedigen individuen aan om na te denken over hun acties en de potentiële impact op anderen, waardoor een cultuur van ondersteuning en begrip wordt bevorderd. Deze aanpak sluit niet alleen aan bij persoonlijke overtuigingen, maar bevordert ook een collectieve inzet voor verantwoord leven.

Wat gebeurt er als een Jehova’s Getuige worstelt met alcoholmisbruik of herhaaldelijk dronken wordt?

Het leven brengt uitdagingen met zich mee, en Jehovah’s Getuigen erkennen dat sommige personen in hun gemeenschap kunnen worstelen met alcoholmisbruik of alcoholisme. Hun aanpak omvat zowel het aanmoedigen van persoonlijke verantwoordelijkheid als het bieden van gemeentelijk toezicht, met een sterke nadruk op berouw.

Individuen die met dergelijke strijd worden geconfronteerd, worden aangespoord om doortastende actie te ondernemen.13 Dit kan inhouden dat ze een stevige persoonlijke beslissing nemen om alcohol te beheersen of te elimineren, verleidelijke situaties of schadelijke associaties actief vermijden 1, en hun vastberadenheid versterken door Bijbelstudie en gebed.13 Erkennend dat wilskracht alleen misschien niet voldoende is, erkent hun literatuur ook de potentiële behoefte aan externe hulp, waaronder professionele medische behandeling, ziekenhuisopname voor het beheren van ernstige ontwenningsverschijnselen, of medicatie om hunkeren te helpen verminderen en onthouding te behouden.13 Het leren van gezondere manieren om met stress, eenzaamheid of verveling om te gaan, wordt ook aangemoedigd.1

Wanneer het drinken van een lid problematisch wordt, met name door herhaalde dronkenschap, komen de ouderlingen van de gemeente doorgaans tussenbeide.16 Het vermelde doel is meestal pastoraal – het individu helpen het probleem te herkennen, zich te bekeren en zijn geestelijke status te herstellen.17 Ouderlingen kunnen geestelijke raad en aanmoediging bieden.15

Maar als het wangedrag, zoals gewone dronkenschap, als ernstig wordt beschouwd en het individu geen oprecht berouw toont, kan een formele disciplinaire procedure worden gestart.16 Er wordt een “rechterlijke commissie”, meestal bestaande uit drie ouderlingen, aangesteld om de zaak te onderzoeken.16 Deze commissie ontmoet de beschuldigde persoon om hun kant te horen en hun spirituele toestand te beoordelen, met name hun houding ten opzichte van het wangedrag.17 De zaak van de heer Wall, die werd onderzocht op incidenten van dronkenschap en verbaal misbruik, biedt een echt voorbeeld van dit proces.19

Berouw is de cruciale factor die de uitkomst bepaalt.16 Als de gerechtelijke commissie vaststelt dat de persoon oprecht spijt heeft, het zondige gedrag heeft gestopt en vastbesloten is het niet te herhalen, kunnen ze een formele berisping krijgen (soms publiekelijk aangekondigd aan de gemeente als een “reproof”) en kunnen ze bepaalde privileges binnen de gemeente verliezen voor een tijd dat ze lid blijven.16

Omgekeerd, als de commissie concludeert dat het individu is onberouwvol—d.w.z. dat zij de ernst van de zonde niet erkennen, geen berouw tonen of het problematische gedrag voortzetten — zij kunnen worden “uitgesloten”.8 Disfellowshipping is in wezen uitzetting of uitzetting uit de gemeente.1â° Deze handeling wordt beschouwd als een noodzakelijke maatregel, gebaseerd op schriftuurlijke richtlijnen zoals 1 Korintiërs 5:11-13, om de geestelijke en morele zuiverheid van de gemeente te beschermen en Gods normen te handhaven.8

Een belangrijk gevolg van disfellowshipping is “jagen”.1° Leden van de congregatie, met inbegrip van vrienden en vaak familieleden die niet in hetzelfde huishouden wonen, worden geïnstrueerd om de sociale omgang met de gedisfellowshipte persoon te beëindigen.16 Hoewel normale familiebanden binnen het directe huishouden kunnen voortduren, wordt breder sociaal contact doorgaans verbroken.16 Deze praktijk, gebaseerd op hun interpretatie van geschriften zoals 2 Johannes 10-11, is bedoeld als een vorm van discipline, waaruit afkeuring van de onberouwvolle koers blijkt en mogelijk het individu motiveert om terug te keren.18 Zakelijke omgang kan uit noodzaak sociale interactie worden vermeden.18

Disfellowshipping is niet noodzakelijkerwijs permanent.8 Personen die zijn verdreven, zijn nog steeds toegestaan en worden zelfs aangemoedigd om gemeentevergaderingen bij te wonen om geestelijke voeding te ontvangen.16 Als ze later oprecht berouw tonen en hun gedrag gedurende een bepaalde periode veranderen, kunnen ze een verzoek tot herstel indienen en opnieuw in de gemeente worden verwelkomd.8 Ouderlingen kunnen zich inspannen om gedisfellowshipte personen periodiek te bezoeken om spirituele hulp te bieden bij het herstel.18 Dit hele proces onderstreept de ernst waarmee onberouwelijke dronkenschap wordt bekeken en het hoge niveau van gedragsconformiteit dat binnen de organisatie wordt verwacht.

Wat leerden de vroege kerkvaders over het drinken van wijn door christenen?

Terugkijkend op de leringen van vroege christelijke leiders, vaak kerkvaders genoemd, die in de eeuwen onmiddellijk na de apostelen leefden, biedt waardevolle historische context. Uit onderzoek blijkt dat hun opvattingen over wijnconsumptie over het algemeen vrij nauw aansluiten bij het evenwichtige perspectief dat Jehovah’s Getuigen vandaag de dag hebben.23

Voor ongeveer de eerste 1800 jaar van de christelijke geschiedenis was de heersende opvatting dat alcoholische dranken, met name wijn, een normaal onderdeel van het dagelijks leven waren en als een geschenk van God konden worden beschouwd.24 De consensus onder de meeste vroege kerkvaders, zoals weerspiegeld in hun geschriften, bevatte twee aanvullende punten 23:

1. Het drinken van wijn met mate is niet zondig; Integendeel, het kan een zegen zijn die vreugde brengt.11 Ze verwezen vaak naar Psalm 104:15 over wijn die het hart verblijdt.25
2. Overmatig genot dat leidt tot dronkenschap is zondig en moet worden vermeden.11 Waarschuwingen tegen dronkenschap kwamen vaak voor.24

Verschillende prominente figuren illustreren deze visie:

• Clemens van Alexandrië (ca. 150-215 AD): Hij schreef over de voordelen van wijn en suggereerde dat het aan het einde van een dag matig zou kunnen worden gebruikt voor ontspanning of als een tonicum voor de gezondheid, vooral voor ouderen.23 Maar hij waarschuwde sterk tegen overdaad, vooral voor jongeren, en waarschuwde dat wijn passies zou kunnen aanwakkeren en tot zonde zou kunnen leiden.26 Hij bewonderde degenen die onthouding kozen maar het niet verplichtten.26 Hij raadde aan wijn met water te mengen.27
• Johannes Chrysostomus (ca. 347-407 n.Chr.): Hij bood de memorabele onderscheiding aan: “Wijn is het werk van God, dronkenschap is het werk van de duivel.”23 Hij geloofde dat wijn zelf niet de schuld was van dronkenschap, maar van onmatigheid.25 Naar verluidt beschouwde hij degenen die alle wijn verbood als potentieel onvolwassen of zelfs grenzend aan ketterij.23
• Augustinus van Hippo (354-430 n.Chr.): Net als anderen waarschuwde hij voor de zonde van dronkenschap, terwijl hij matig drinken toelaatbaar achtte.14
• Andere vroege bronnen: Geschriften van Justinus Martyr (ca. 100-165 n.Chr.) en Cyprianus van Carthago (ca. 200-258 n.Chr.) bevestigen dat wijn, meestal vermengd met water, werd gebruikt in de centrale ritus van de vroege Kerk, de Eucharistie of het Avondmaal van de Heer.24 In een vroegchristelijk document genaamd de Didache (eind 1e of begin 2e eeuw) wordt melding gemaakt van christenen die delen van hun wijn geven om profeten of armen te ondersteunen, wat het gebruikelijke gebruik ervan impliceert.23 Paulus' advies aan Timotheüs (1 Timotheüs 5:23) om “een beetje wijn” te gebruiken werd vaak aangehaald als schriftuurlijke ondersteuning voor matig of medicinaal gebruik.11

Een belangrijk historisch detail is de gebruikelijke oude praktijk van het verdunnen van wijn met water.28 Bronnen suggereren dat mengsels variërend van twee tot tien delen water tot één deel wijn gebruikelijk waren bij Grieken, Romeinen en Joden.2Â1 Het drinken van onverdunde wijn werd soms als barbaars beschouwd.30 Deze praktijk betekende dat de “wijn” die in bijbelse tijden en door de vroege kerk werd geconsumeerd vaak een aanzienlijk lagere alcoholconcentratie had dan veel moderne wijnen.24

Het begrijpen van deze vroege opvattingen toont aan dat het concept van matige alcoholconsumptie aanvaardbaar is, terwijl dronkenschap wordt veroordeeld, diepe wortels heeft in de christelijke traditie.24 Dit historische perspectief staat in contrast met de latere opkomst van gematigde bewegingen die pleitten voor totale onthouding.24

Gebruiken Jehovah’s Getuigen echte wijn tijdens hun diensten, zoals de communie?

Deze vraag raakt aan de heiligste jaarlijkse viering voor Jehovah’s Getuigen, die zij de Gedenkteken van de dood van Christus Deze gebeurtenis herdenkt het offer van Jezus en wordt eenmaal per jaar gehouden op de datum die overeenkomt met 14 Nisan op de oude Joodse kalender.

Tijdens deze plechtige gelegenheid, Ja, ze gebruiken echte wijn. Concreet wordt onvervalste rode wijn gebruikt, samen met ongezuurd brood.1 Deze producten worden “emblemen” genoemd.

De symboliek verbonden aan deze emblemen staat centraal in de viering. Jehovah’s Getuigen leren dat het ongezuurde brood het volmaakte fysieke lichaam van Jezus vertegenwoordigt, dat hij namens de mensheid heeft gegeven.1â° De rode wijn symboliseert zijn bloed, dat werd vergoten om verlossing van de zonde te verschaffen door middel van het Nieuwe Verbond.1âââ° Het is belangrijk hun theologische onderscheid op te merken: ze doen niet geloven in transsubstantiatie (de overtuiging dat het brood en de wijn letterlijk het lichaam en bloed van Christus worden, zoals in de katholieke leer) of consubstantiatie (de overtuiging dat het lichaam en het bloed van Christus fysiek aanwezig zijn “in, met en onder” het brood en de wijn, zoals in sommige Lutherse opvattingen).

Er bestaat echter een zeer groot verschil tussen het Jehovah’s Getuigenmonument en de communiepraktijken van de meeste andere christelijke denominaties met betrekking tot wie de emblemen daadwerkelijk consumeert. Tijdens de herdenkingsdienst worden het brood en de wijn doorgegeven aan alle aanwezigen Slechts een zeer kleine minderheid neemt daadwerkelijk deel Deze praktijk weerspiegelt hun geloof dat alleen gezalfde leden van de gemeente mogen deelnemen, terwijl anderen de ceremonie in eerbied vieren. Daarnaast hebben Jehovah’s Getuigen specifieke dieetbeperkingen op basis van hun interpretatie van bijbelse leringen; Ze onthouden zich bijvoorbeeld van bepaalde voedingsmiddelen, waardoor velen zich afvragen: eten Jehovah’s Getuigen varkensvlees? Bijgevolg versterkt hun naleving van deze voedingswetten hun toewijding om in overeenstemming met hun geloof te leven.

Deze beperkte deelname komt rechtstreeks voort uit hun unieke eschatologie (overtuigingen over eindtijden en redding). Jehovah’s Getuigen zijn van mening dat slechts een beperkte groep van 144.000 personen, zoals vermeld in het boek Openbaring, een “hemelse hoop” heeft – d.w.z. dat zij voorbestemd zijn om met Christus in de hemel te regeren1 bis. Alleen de thans levende leden die geloven dat zij tot deze groep behoren, vaak aangeduid als de “gezalfde” of de “overblijfsel”, worden geacht in aanmerking te komen voor deelname aan de Memorial-emblemen1 bis.

De overgrote meerderheid van Jehovah’s Getuigen wereldwijd gelooft dat zij een “aardse hoop” hebben – het vooruitzicht om voor altijd in het paradijs op aarde onder Gods Koninkrijk te leven.1 Deze personen wonen het Gedenkteken respectvol bij als waarnemers en tonen waardering voor het offer van Christus, zij nemen niet deel aan het brood en de wijn omdat zij zichzelf niet op dezelfde manier als de gezalfden als deel uitmaken van de hemelse klasse of deelnemers aan het Nieuwe Verbond beschouwen.1

De cijfers weerspiegelen dit onderscheid dramatisch. Terwijl miljoenen elk jaar het Gedenkteken bijwonen (ongeveer 21 miljoen in 2024), is het aantal van degenen die wereldwijd deelnemen zeer klein (ongeveer 23.200 in 2024).1° Bijgevolg is het in veel lokale gemeenten gebruikelijk dat niemand aanwezig is om deel te nemen aan de emblemen wanneer ze worden gepasseerd.1° Deze praktijk benadrukt dat, hoewel wijn zelf met mate is toegestaan voor het dagelijks leven, het gebruik ervan in hun meest heilige viering zeer beperkt is op basis van hun specifieke theologische begrip van redding en verbondsrelatie met God.

Conclusie

Door het perspectief van Jehovah’s Getuigen op alcohol te onderzoeken, komt dus een weloverwogen positie aan het licht die geworteld is in hun interpretatie van de Bijbel. We hebben gezien dat hun officiële leer de matige consumptie van alcoholische dranken toestaat, waarbij wijn wordt gezien als een potentieel geschenk van God dat bedoeld is om van te genieten.2 Dit standpunt sluit aan bij de historische christelijke opvattingen en praktijken die in de vroege kerk worden gezien en in tradities zoals het katholicisme worden gehandhaafd.23 Bovendien benadrukken Jehovah’s Getuigen het belang van matiging en zelfbeheersing, waardoor overmatig drinken dat tot schadelijke gevolgen kan leiden, wordt ontmoedigd. Hun begrip van bijbelse teksten komt verder tot uiting in de Oorsprong van de Nieuwe-Wereldvertaling, die tot doel heeft een nauwkeurige weergave te geven van schriftuurlijke leringen over verschillende onderwerpen, waaronder verantwoord alcoholgebruik. Deze zorgvuldige benadering benadrukt hun toewijding om plezier in evenwicht te brengen met de principes van hun geloof.

Maar deze toestemming komt met zeer sterke waarschuwingen en duidelijke grenzen. Dronkenschap wordt ondubbelzinnig veroordeeld als een ernstige zonde met schadelijke fysieke, sociale en spirituele gevolgen, met inbegrip van mogelijke uitsluiting van Gods Koninkrijk indien men zich niet bekeert.2 De nadruk wordt stevig gelegd op matiging, zelfbeheersing en het vermijden van elk niveau van consumptie dat het oordeels- of denkvermogen aantast.12 Liefde voor anderen en praktische wijsheid dicteren dat men zich onthoudt in situaties waarin drinken illegaal, onveilig zou kunnen zijn of ertoe zou kunnen leiden dat een medegelovige struikelt.2 De ernst van hun standpunt wordt onderstreept door het feit dat onbekeerde gewone dronkenschap kan leiden tot formele congregatiediscipline, met inbegrip van disfellowshipping.8