Maronitische Kerk in Libanon viert zaligverklaring van 17e-eeuwse geleerde en patriarch

[ad_1]

Naar schatting 7.000 mensen kwamen op 2 augustus 2024 samen in Bkerké, Libanon, om de zaligverklaring van patriarch Estephan Douaihy te vieren. / Bron: Marwan Semaan/ACI MENA

ACI MENA, 5 augustus 2024 / 14:28 uur (CNA).

In een ceremonie die eeuwenoude traditie combineerde met nieuwe hoop, vierde de Maronitische Katholieke Kerk op vrijdag 2 augustus de zaligverklaring van patriarch Estephan Douaihy in Bkerké, Libanon. 

Naar schatting 7.000 mensen verzamelden zich op een buitenlocatie om de belangrijke stap richting heiligverklaring te markeren voor een religieus leider en baanbrekend historicus — patriarch Estephan Douaihy.

Ondanks economische onrust en politieke instabiliteit in Libanon markeert het evenement een belangrijke mijlpaal voor de Maronitische Kerk.

Een viering geworteld in de geschiedenis

Bkerké, de bisschoppelijke zetel van het Maronitisch Katholiek Patriarchaat van Antiochië, was voor de dag van de viering versierd met symbolische ornamenten.

Een afbeelding van Onze-Lieve-Vrouw in het Qannubine-klooster, een fresco van de Tenhemelopneming van Maria, werd achter het altaar geplaatst, geflankeerd door 10 kerkklokken.

De Maronitische patriarch Bechara Boutros al-Rai leidde de mis samen met de pauselijke vertegenwoordiger kardinaal Marcello Semeraro, prefect van de Dicasterie voor de Heiligverklaringen. 

Tegelijkertijd werd in het Vaticaan een andere ceremonie gehouden om de nieuw zaligverklaarde patriarch te vieren, aangezien de oosters-katholieke kerk in volledige gemeenschap is met Rome.

In zijn homilie verklaarde Semeraro: “We reciteren vaak in onze gebeden de psalm: ‘De rechtvaardige bloeit als een palmboom en groeit als een ceder in de Libanon.’” Hij legde uit dat een palmboom een vitale bron van leven is in de woestijn. Evenzo staat de ceder van de Libanon als een standvastig symbool van kracht en uithoudingsvermogen in Gods huis, de Kerk. De kardinaal vergeleek Douaihy met een ceder, toegewijd aan het dienen van zijn volk. 

“Douaihy was meer dan 30 jaar patriarch van de Maronitische Kerk, tijdens een periode van externe vervolging en intern schisma,” zei Semeraro, waarbij hij uitlegde dat de nieuwe toekomstige heilige deze ontberingen accepteerde, het lijden van Jezus deelde en anderen vergaf.

Aan het einde van de mis en de processie ontving patriarch al-Rai de eerste afbeelding van de zalige Douaihy, geschilderd door karmelietessen.

Van tegenspoed naar spiritueel leiderschap

Douaihy werd geboren in 1630 in het noordelijke dorp Zgharta, nu onderdeel van Libanon maar destijds onder Ottomaans bewind. Zijn vader stierf toen hij 3 jaar oud was. Hij won op 11-jarige leeftijd een beurs voor Rome, maar zijn veelbelovende toekomst leek somber toen hij op 14-jarige leeftijd zijn gezichtsvermogen verloor en het vooruitzicht had om naar Libanon te worden teruggestuurd.

Op een hulpeloos moment wendde de jonge Douaihy zich tot de Maagd Maria. Nadat hij de hele nacht in vurig gebed voor een icoon van Onze-Lieve-Vrouw had doorgebracht, zou zijn gezichtsvermogen op wonderbaarlijke wijze zijn hersteld. 

Deze diepgaande persoonlijke ervaring vormde Douaihy's spirituele reis en zijn toekomst als religieus leider. Het gaf hem ook een gevoel van doelgerichtheid en toewijding aan zijn vaderland. Op 20-jarige leeftijd — ondanks dat hem een prestigieuze positie als hoofd van een seminarie werd aangeboden — koos hij ervoor om terug te keren naar Libanon. Deze keuze was geworteld in een belofte die hij aan de Maagd Maria had gedaan: terugkeren naar huis en zijn kennis delen met zijn Libanese medeburgers.

Douaihy stierf in 1704 op 73-jarige leeftijd in de Kadisha-vallei, Libanon.

Een boodschap voor het moderne Libanon

Voor veel Libanese maronieten gaat de zaligverklaring van Douaihy verder dan de religieuze betekenis.

“Dit is een grote dag voor ons, vooral nu. Misschien geeft God ons een teken van hoop,” zei pater Toufic Daccache in een interview met ACI Mena, de Arabischtalige nieuwspartner van CNA.

“Douaihy hield van zijn land, in tegenstelling tot velen van ons die na elk obstakel vertrekken,” merkte Daccache op, verwijzend naar de aanhoudende uittocht uit Libanon.

Terwijl Libanon naar zijn verleden kijkt voor inspiratie om door zijn turbulente heden te navigeren, biedt de erfenis van Douaihy een scherpe herinnering aan de veerkracht van het land in tijden van tegenspoed.

Hoewel de klokken van Bkerké aan het einde van de ceremonie verstomden, bleef er een boodschap van hoop achter voor een natie die behoefte heeft aan eenheid en vernieuwing.

“Als patriarch Douaihy vandaag onder ons zou zijn, zouden veel Libanezen worden opgeroepen om ‘de schat te bewaken die aan ons is toevertrouwd’,” zei Daccache.

Dit artikel werd first published by ACI Mena, CNA’s Arabic-language news partner, and has been translated and adapted by CNA.

[ad_2]

Bronlink