"Mijn eerste Weesgegroet in 45 jaar": Rozenkransteam brengt gebed naar bewoners van geheugenzorg

Melanie McClanahan, een vrijwilliger van het Rozenkransteam, met een bewoner. / Krediet: Mike Jensen

Personeel van het CNA, 18 mei 2025 / 06:00 uur (CNA).

Teresa Rodriguez werkte als verpleegster in een hospice en zag patiënten in een geheugenzorgcentrum, toen ze zich realiseerde dat haar patiënten geen spirituele diensten werden aangeboden. Tijdens een gesprek met een patiënt en de echtgenoot van de patiënt werd voorgesteld een tijd te organiseren om de rozenkrans te bidden. Rodriguez besloot onmiddellijk om dat te laten gebeuren.

“Die dag sprak ik met de activiteitendirecteur ... en ze was enthousiast. [Ze was] zo opgewonden dat we zelfs zouden overwegen om binnen te komen en te bidden met de bewoners", vertelde Rodriguez aan CNA in een interview. 

Op dat moment leidde Rodriguez een Bijbelstudie in haar parochie, Sacred Heart of Mary in Boulder, Colorado. Ze vroeg de vrouwen in haar Bijbelstudie of iemand bereid zou zijn om vrijwillig de rozenkrans te bidden met patiënten in een geheugenzorgcentrum. Twee van hen meldden zich vrijwillig aan om met haar mee te gaan. 

Het evenement was al snel een succes. Wat begon als een evenement van één keer per week werd al snel twee keer per week, en vervolgens drie keer. Rodriguez plaatste bulletin aankondigingen in de omliggende parochies en was in staat om meer vrijwilligers te verzamelen. Dit markeerde het begin van wat nu bekend staat als de Rozenkrans team, dat begon in 2019 en vandaag bestaat uit meer dan 500 vrijwilligers in 18 staten.

Zelfs tijdens de COVID-19-pandemie hield het Rozenkransteam Zoom-rozenkransen die in alle faciliteiten werden uitgezonden. Toen ze eenmaal begonnen te heropenen, reikte Rodriguez terug naar faciliteiten om te zien of ze opnieuw persoonlijke rozenkransen konden houden en tot haar verbazing was er nog meer opwinding over het feit dat mensen binnenkwamen om de rozenkrans met de bewoners te bidden. 

In de loop der jaren heeft Rodriguez een overvloed aan ontroerende ervaringen gehad met bewoners van de geheugenzorgfaciliteiten. 

“Een van de dingen die me echt te binnen schoot, was dat ik met een bewoner aan het bidden was en ze zei tegen me nadat we klaar waren met bidden: “Dat is de eerste Weesgegroet die ik in 45 jaar heb gebeden”, herinnerde Rodriguez zich. 

Ze voegde eraan toe dat ze soms bewoners tegenkomen die niet kunnen spreken of maar heel weinig woorden kunnen zeggen: “Dan beginnen we plotseling met hen de rozenkrans te bidden en zeggen ze hardop de gebeden van de rozenkrans.”

Melanie McClanahan, vrijwilligster van het Rozenkransteam, zei dat haar tijd als vrijwilliger bij het ministerie “een wonder in mijn leven is geweest en ik zie hoe het een wonder is in het leven van anderen. Ik heb mensen zien genezen, inclusief mezelf. Ik heb familieleden zien samenkomen en ik heb mensen die niet zeker waren van hun geloof zien groeien in hun liefde voor Jezus en hun toewijding aan onze gezegende Moeder.”

Op de vraag waarom het zo belangrijk is om dit werk te doen met ouderen en mensen met geheugenproblemen, zei Rodriguez: “De ouderen zijn stil en we zien ze niet veel — vanwege hun gezondheidsproblemen en hun mobiliteit — en ze kunnen gemakkelijk worden vergeten, vooral wanneer ze in faciliteiten zijn, wanneer ze niet in onze parochies zijn, niet in onze buurten of in de supermarkten. Het is zo'n makkelijke groep om te vergeten en we willen ze niet vergeten.”

“Dit is een pro-life-kwestie in het pro-life-ministerie, dat we voor mensen moeten zorgen vanaf de conceptie tot de natuurlijke dood, en dit maakt deel uit van de zorg voor hen en, weet je, hen erkennen en liefde geven”, voegde ze eraan toe.

Rodriguez zei dat ze hoopt dat zowel vrijwilligers als bewoners door deze bediening worden beïnvloed en dat “het geloof en de liefde voor God groeit via het Rozenkransteam, en via de vrijwilligers en de bewoners die samen bidden”.