Hoe het rozenhoedje te bidden: De stappen, de gebeden en de mysteries voor elke dag

Katholicisme ontrafeldBekijk alle 45 artikelen in deze reeks

De rozenkrans bidden betekent tien korte gebeden uitspreken bij elk van de vijf sets kralen, met een paar gebeden voor en na, terwijl je bij elke set nadenkt over één gebeurtenis uit het leven van Jezus en zijn moeder. De tien zijn Weesgegroetjes, en elke set, een tientje genoemd, begint met het Onze Vader en eindigt met het Eer aan de Vader.

Een hele rozenkrans duurt ongeveer twintig minuten. De gebeurtenissen worden mysteries genoemd, en er zijn er twintig, in vier sets van vijf; een rozenkrans van vijf tientjes beslaat één set. De gewoonte geeft elke dag zijn eigen mysteries: de Blijde Mysteries op maandag en zaterdag, de Droevige op dinsdag en vrijdag, de Glorievolle op woensdag en zondag, en op donderdag de Mysteries van het Licht, die paus Johannes Paulus II in 2002 toevoegde.

Een rozenkrans heeft een kruisbeeld, een kort koordje met vijf kralen (één grote, drie kleine, één grote) en een lus van vijftig kleine kralen in vijf sets van tien, met een enkele grote kraal tussen de ene set en de volgende en een medaille waar de lus aan het koordje vastzit. Het koordje bevat de openingsgebeden en de lus bevat de vijf tientjes. Johannes Paulus II noemde de kralen "het traditionele hulpmiddel" voor de rozenkrans; op het eenvoudigste niveau houden ze de telling van de Weesgegroetjes bij, zodat vingers hetzelfde werk kunnen doen als er geen rozenkrans bij de hand is.

1. Houd het kruisbeeld vast, maak het kruisteken en bid de Apostolische Geloofsbelijdenis.
2. Bid op de grote kraal naast het kruisbeeld het Onze Vader.
3. Bid op elk van de volgende drie kleine kralen een Weesgegroet.
4. Bid in de ruimte na het derde Weesgegroet, vóór de volgende grote kraal, het Eer aan de Vader.
5. Kondig op de volgende grote kraal het eerste mysterie van de dag aan (op maandag de Aankondiging), lees er desgewenst een vers of twee over, en bid het Onze Vader.
6. Ga over naar de lus en bid een Weesgegroet op elk van de tien kleine kralen terwijl je over het mysterie nadenkt.
7. Bid na het tiende Weesgegroet, in de ruimte vóór de volgende grote kraal, het Eer aan de Vader. Veel mensen voegen hier het Fatima-gebed toe.
8. Kondig op de volgende grote kraal het tweede mysterie aan en bid het Onze Vader, bid daarna het tweede tientje zoals in stap 6 en 7. Doe hetzelfde voor het derde, vierde en vijfde.
9. Wanneer het vijfde tientje klaar is en de lus je terug heeft gebracht naar de medaille, bid het Weesgegroet, Koningin, het vers en het antwoord dat daarop volgt, en het slotgebed.
10. Eindig met het kruisteken.

Vijf tientjes vormen zes Onze Vaders, drieënvijftig Weesgegroetjes en zes Eer aan de Vaders. De USCCB, de bisschoppenconferentie van de Verenigde Staten, merkt op dat een gebed tot de heilige Jozef kan volgen op het slotgebed, en Johannes Paulus II noemt de gewoonte om te eindigen met een gebed voor de intenties van de paus, “om alle noden van de Kerk te omvatten.”

De USCCB noemt de Rozenkrans “een op de Schrift gebaseerd gebed.” Het Onze Vader is het gebed dat Jezus zijn discipelen leerde, en de eerste helft van het Weesgegroet verbindt de groet van de engel Gabriël aan Maria met de woorden van haar nicht Elisabeth. De bewoordingen verschillen enigszins tussen gebedenboeken: sommige geven de woorden uit de Geloofsbelijdenis “vanwaar Hij zal komen” weer, zoals het Compendium van de Catechismus doet, en sommige eindigen het Fatima-gebed met “die het meest uw barmhartigheid nodig hebben,” zoals EWTN doet. De onderstaande teksten zijn die van de USCCB in het Engels, met uitzondering van het Kruisteken, het Weesgegroet en het Eer aan de Vader, die de Engelse tekst van het Vaticaan in het Compendium (2005) volgen.

Het Teken van het Kruis

In de naam van de Vader, en de Zoon, en de heilige Geest. Amen.

De Apostolische Geloofsbelijdenis

De Geloofsbelijdenis wordt uitgesproken bij het kruisbeeld. De USCCB zegt dat het “de grote mysteries van het katholieke geloof samenvat.”

Ik geloof in God, de almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde, en in Jezus Christus, zijn enige Zoon, onze Heer, die ontvangen is van de heilige Geest, geboren uit de maagd Maria, die geleden heeft onder Pontius Pilatus, gekruisigd is, gestorven en begraven; die nedergedaald is ter helle; de derde dag verrezen uit de doden; die opgevaren is naar de hemel, zit aan de rechterhand van God de almachtige Vader; vandaar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden. Ik geloof in de heilige Geest, de heilige katholieke Kerk, de gemeenschap van de heiligen, de vergeving van de zonden, de verrijzenis van het lichaam, en het eeuwig leven. Amen.

The Our Father

Jezus introduceerde dit gebed met de woorden “Bidt gij dan aldus” (Matteüs 6:9). In de Rozenkrans eindigt het bij “verlos ons van het kwade,” zonder de woorden die het in de King James Version afsluiten: “Want van U is het koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid.”

Onze Vader, die in de hemel zijt, uw naam worde geheiligd; uw rijk kome; uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood; en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren; en breng ons niet in beproeving, maar verlos ons van het kwade. Amen.

The Hail Mary

De eerste helft bestaat uit twee groeten uit het Evangelie van Lucas, hier weergegeven in de Douay-Rheims, de oudere katholieke Engelse Bijbel. De engel zegt: “Wees gegroet, vol van genade, de Heer is met u: gezegend zijt gij onder de vrouwen” (Lucas 1:28), en Elisabeth roept uit wanneer Maria haar bezoekt: “Gezegend zijt gij onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw schoot” (Lucas 1:42). De tweede helft vraagt om Maria’s gebeden “nu en in het uur van onze dood”; de USCCB zegt dat Pius V dit “officieel heeft toegevoegd.” De USCCB drukt hetzelfde gebed af met “u” in plaats van “thee” en “thou.” Andere gebeden tot de maagd Maria, zoals het Memorare, zijn samen met dit gebed verzameld op een eigen pagina.

Wees gegroet, Maria, vol van genade, de Heer is met u. Gezegend zijt gij onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw schoot, Jezus. Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen.

The Glory Be

Dit korte lofgebed aan de Drie-eenheid sluit elk tientje af. Johannes Paulus II noemde het “het hoogtepunt van contemplatie” in de Rozenkrans en suggereerde dat een groep het zou kunnen zingen.

Eer aan de Vader, en de Zoon, en de heilige Geest, zoals het was in het begin, nu en altijd, en in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Het Fatima-gebed (O mijn Jezus)

Volgens Lúcia, een van de drie kinderen die zeiden dat ze Maria zagen in Fatima in Portugal in 1917, vertelde Maria hen tijdens de verschijning van 13 juli: “Wanneer jullie de Rozenkrans bidden, zeg dan na elk mysterie: O mijn Jezus, vergeef ons, red ons van het vuur van de hel. Leid alle zielen naar de hemel, vooral diegenen die het meest uw barmhartigheid nodig hebben.” Het wordt uitgesproken na het Eer aan de Vader aan het einde van elk tientje, en het is optioneel: de USCCB zegt dat “sommigen” het bidden. De bewoordingen van de USCCB luiden:

O mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, red ons van het vuur van de hel; leid alle zielen naar de hemel, vooral diegenen die het meest uw barmhartigheid nodig hebben.

Het Wees gegroet, Koningin

Na het vijfde tientje komt de Salve Regina, in het Nederlands het Wees gegroet, Koningin. Johannes Paulus II noemde het “dat prachtige gebed” en noemde de Litanie van Loreto als de andere manier om af te sluiten. Een vers en het bijbehorende antwoord volgen hierop.

Wees gegroet, Koningin, moeder van barmhartigheid, ons leven, onze vreugde en onze hoop. Tot u roepen wij, bannelingen, kinderen van Eva; tot u zuchten wij, klagend en wenend in dit tranendal. Wend dan, onze voorspreekster, uw barmhartige ogen naar ons; en toon ons, na deze ballingschap, Jezus, de gezegende vrucht van uw schoot. O goedertieren, o liefdevolle, o zoete maagd Maria.

V. Bid voor ons, o heilige Moeder Gods.

R. Opdat wij de beloften van Christus waardig mogen worden.

Het slotgebed

Het laatste gebed komt uit de liturgie van de Kerk. Johannes Paulus II citeerde de bede dat we door het mediteren over de mysteries “mogen navolgen wat zij bevatten en verkrijgen wat zij beloven,” om de Rozenkrans te verbinden met het dagelijks christelijk leven.

Laat ons bidden: O God, wiens eniggeboren Zoon door zijn leven, dood en verrijzenis voor ons de beloning van het eeuwig leven heeft verworven, verleen ons, wij smeken U, dat wij, terwijl wij mediteren over deze mysteries van de allerheiligste Rozenkrans van de gezegende maagd Maria, mogen navolgen wat zij bevatten en verkrijgen wat zij beloven, door dezelfde Christus, onze Heer. Amen.

Het zijn twintig momenten uit het leven van Jezus en zijn moeder, van het bezoek van de engel aan Nazareth tot de plaats van Maria in de hemel. Gebeden in volgorde, doorlopen ze het Evangelie: de Blijde Mysteries van Jezus’ ontvangenis en kindertijd, de Mysteries van het Licht van zijn openbaar leven, de Droevige Mysteries van zijn Lijden en de Glorierijke Mysteries van zijn Verrijzenis en wat daarop volgde. De Catechismus, onder verwijzing naar Paulus VI, noemt de Rozenkrans een “samenvatting van het hele Evangelie.”

Lucas zegt dat nadat de herders naar de kribbe kwamen, “Maria bewaarde al deze woorden en overwoog ze in haar hart” (Lucas 2:19). Johannes Paulus II citeerde dat vers en schreef dat Maria’s herinneringen aan haar Zoon in zekere zin “de ‘rozenkrans’ waren die zij onafgebroken bad gedurende haar aardse leven.” Een mysterie bidden is doen wat zij deed: één tafereel in gedachten houden terwijl de gebeden doorgaan. De USCCB koppelt elk mysterie aan een passage uit de Schrift en een “vrucht” om voor te bidden, en Johannes Paulus II suggereerde om elk tientje te eindigen met een gebed voor de vrucht van dat mysterie.

De Blijde Mysteries (maandag en zaterdag)

De eerste vijf volgen het verslag van Lucas over Jezus’ ontvangenis, geboorte en kindertijd. Johannes Paulus II schreef dat ze “gekenmerkt worden door de vreugde die uitstraalt van de gebeurtenis van de Menswording.”

Mysterie	Schrift	Vrucht
1. De Aankondiging	Luke 1:26–27	nederigheid
2. Het Bezoek	Luke 1:39–42	Naastenliefde
3. De Geboorte	Luke 2:1–7	Poverty
4. De opdracht van Jezus in de tempel	Luke 2:21–24	Zuiverheid van hart en lichaam
5. De terugvinding in de tempel	Luke 2:41–47	Toewijding aan Jezus

De Mysteries van het Licht (donderdag)

Johannes Paulus II voegde deze vijf toe uit de jaren tussen Jezus’ doop en zijn Lijden, omdat “het tijdens de jaren van zijn openbaar leven is dat het mysterie van Christus het meest duidelijk een mysterie van licht is.” Ze worden ook wel de Mysteries van het Licht genoemd.

Mysterie	Schrift	Vrucht
1. De doop in de Jordaan	Matteüs 3:16–17	Openheid voor de Heilige Geest
2. De bruiloft te Kana	John 2:1–5	Naar Jezus door Maria
3. De verkondiging van het Koninkrijk	Mark 1:15	conversion
4. De Gedaanteverandering	Matthew 17:1–2	Verlangen naar heiligheid
5. De instelling van de Eucharistie	Matthew 26:26	adoration

De droevige geheimen (dinsdag en vrijdag)

Deze vijf volgen Jezus vanaf zijn gebed in de tuin van Getsemane tot zijn dood aan het kruis.

Mysterie	Schrift	Vrucht
1. De doodsangst van Jezus in de Hof van Olijven	Matthew 26:36–39	Gehoorzaamheid aan Gods wil
2. De geseling van Jezus	Matthew 27:26	Versterving
3. De doornenkroning	Matthew 27:27–29	moed
4. Het dragen van het kruis	Mark 15:21–22	Geduld
5. De kruisiging en dood	Luke 23:33–46	Berouw over onze zonden

De glorievolle geheimen (woensdag en zondag)

De eerste drie zijn de Verrijzenis, de Hemelvaart en Pinksteren. De laatste twee zijn geen scènes uit de evangeliën. Het is katholieke leer over Maria, die de Catechismus als volgt verwoordt: “toen de loop van haar aardse leven was voltooid”, werd zij “met lichaam en ziel in de hemelse heerlijkheid opgenomen en door de Heer verheven als Koningin over alle dingen.” De USCCB leest ze met Maria's eigen woorden: “want zie, van nu af aan zullen mij zalig prijzen alle geslachten” (Lucas 1:48), en met het visioen van “een vrouw, bekleed met de zon, de maan onder haar voeten en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren” (Openbaring 12:1).

Mysterie	Schrift	Vrucht
1. De opstanding	Luke 24:1–5	Geloof
2. De Hemelvaart	Mark 16:19	Hoop
3. De nederdaling van de Heilige Geest	Acts 2:1–4	Wijsheid
4. De aanname	Luke 1:48–49	Toewijding aan Maria
5. De kroning van Maria	Revelation 12:1	Genade van een zalige dood

Het huidige patroon dateert uit 2002. In zijn apostolische brief over de Rozenkrans, Rosarium Virginis Mariae, merkte Johannes Paulus II op dat de blijde geheimen toen op maandag en donderdag werden gebeden en de glorievolle op woensdag, zaterdag en zondag. Hij stelde voor om de tweede dag voor de blijde geheimen te verplaatsen naar zaterdag, een dag die “altijd een speciaal Mariaal karakter heeft gehad”, waardoor donderdag vrijkwam voor de nieuwe geheimen van het licht. De USCCB voegt daar een wijziging aan toe voor de zondagen van de Advent en de Veertigdagentijd.

Dag	Mysteries	Vóór 2002
Maandag	Vreugdevol	Vreugdevol
Dinsdag	Droevig	Droevig
Woensdag	Glorievol	Glorievol
Donderdag	Geheimen van het licht	Vreugdevol
vrijdag	Droevig	Droevig
Zaterdag	Vreugdevol	Glorievol
Sunday	Glorievol; Blijde in de Advent, Droevig in de Veertigdagentijd	Glorievol

Johannes Paulus II voegde eraan toe dat het patroon “niet bedoeld is om een rechtmatige vrijheid in persoonlijk en gemeenschappelijk gebed te beperken”, dus een parochie of een gezin kan een andere reeks kiezen wanneer een feestdag daarom vraagt.

Ongeveer twintig minuten voor vijf tientjes, hoewel het tempo varieert. Mgr. Charles Pope, een pastoor uit Washington die vragen van lezers beantwoordt in Our Sunday Visitor, geeft zijn eigen norm voor het alleen bidden als “ongeveer 20 minuten” en zegt: “een gezamenlijke rozenkrans hier in de parochie duurt meestal ongeveer 22-25 minuten.” Herhaalde gebeden zoals de rozenkrans, voegt hij eraan toe, “zijn bedoeld om door te lopen”, en een gestaag tempo helpt een groep om samen te bidden. Aangezien de openings- en slotgebeden een deel van die tijd in beslag nemen, duurt een enkel tientje, één Onze Vader, tien Weesgegroetjes en een Eer aan de Vader, ongeveer drie minuten.

Niet iedereen heeft twintig minuten. Johannes Paulus II erkende dat “veel mensen niet in staat zullen zijn om meer dan een deel van de rozenkrans te bidden”, en Mgr. Pope zegt dat het bidden in verschillende delen gedurende de dag “zeker is toegestaan”, hoewel vijf tientjes samen “meestal de beste en verwachte manier” zijn.

Paulus VI, geciteerd door Johannes Paulus II, waarschuwde dat “zonder contemplatie de rozenkrans een lichaam zonder ziel is, en het reciteren ervan het risico loopt een mechanische herhaling van formules te worden.” Hij haalde Jezus' waarschuwing in de Bergrede aan: “En bij het bidden moet u geen omhaal van woorden gebruiken zoals de heidenen” (Matteüs 6:7), en vroeg om “een rustig ritme en een vertraagd tempo.” Rosarium Virginis Mariae geeft praktische hulp om de geest bij het mysterie te houden:

• Kondig het mysterie aan en kijk naar een afbeelding ervan als die bij de hand is; Johannes Paulus II stelde “een geschikte icoon om het uit te beelden” voor.
• Lees een kort bijbelgedeelte over het mysterie vóór het Onze Vader. Zoals Johannes Paulus II het verwoordde: “Geen enkel ander woord kan ooit tippen aan de doeltreffendheid van het geïnspireerde woord.”
• Pauzeer even in stilte voordat u begint met de vocale gebeden.
• Wanneer u met anderen bidt, voeg dan een korte zin over het mysterie toe na de naam van Jezus in elk Weesgegroet, een gewoonte die Johannes Paulus II “prijzenswaardig” noemde, in navolging van Paulus VI.

De rozenkrans wordt vaak hardop samen gebeden: door gezinnen thuis, door parochiegroepen en, in de Verenigde Staten, bij wakes.

Eén persoon leidt. Een parochiegids uit Ottawa beschrijft de leider die “het eerste deel van een bepaald gebed voorleest, dat vervolgens wordt beantwoord door de aanwezigen.” Bij het Weesgegroet zegt de leider de groet tot aan “de vrucht van uw schoot, Jezus”, en iedereen antwoordt vanaf “Heilige Maria, Moeder van God” tot het einde. De leider kondigt ook elk mysterie aan, kan er na afloop een paar verzen bij lezen, zoals de USCCB suggereert, en kan een korte stilte laten vallen vóór het Onze Vader, zoals Johannes Paulus II aanbeval. Het vers na het Weesgegroet werkt op dezelfde manier: de leider zegt “Bid voor ons, heilige Moeder van God”, en de groep antwoordt. Voor iedereen die gevraagd wordt om het gebed hardop te leiden, Hardop bidden is een betaalde cursus van tien korte lessen; één behandelt het week na week leiden van de gebeden van een groep, en een andere wat te doen als u de draad kwijtraakt.

Nee. De Kerk beveelt het warm aan en verplicht niemand ertoe. Paulus VI schreef, na pagina's vol lof erover: “De Rozenkrans is een uitstekend gebed, maar de gelovigen moeten zich er in alle vrijheid toe verhouden. Ze moeten tot het rustige bidden ervan worden aangetrokken door de innerlijke aantrekkingskracht ervan.” Johannes Paulus II, die het “mijn lievelingsgebed” noemde, schreef dat het “elke dag volledig gebeden kan worden, en er zijn mensen die dat zeer prijzenswaardig doen.”

Ja. De Rozenkrans is een devotie die buiten de officiële eredienst van de Kerk staat: Paulus VI schreef dat deze “zijn motiverende kracht uit de liturgie haalt” maar “echter geen deel uitmaakt van de liturgie.” Ongeveer de helft van de woorden die erin worden uitgesproken, komt uit de Evangeliën. Veel protestanten kiezen ervoor om het niet te bidden omdat zij vasthouden aan het principe dat gebed alleen aan God toekomt, door Christus alleen. De Augsburgse Confessie van 1530, een lutherse geloofsbelijdenis in het Concordiënboek, leert dat “de nagedachtenis van heiligen ons kan worden voorgehouden, opdat wij hun geloof en goede werken mogen volgen,” maar stelt dat de Schrift “niet de aanroeping van heiligen of het vragen om hulp van heiligen” leert, aangezien zij “de ene Christus als Middelaar, Verzoening, Hogepriester en Voorspreker” voorhoudt. De Westminster Confessie, die wordt aangehangen door presbyteriaanse kerken zoals de Orthodox Presbyterian Church, stelt dat religieuze verering aan God moet worden gegeven “en aan Hem alleen; niet aan engelen, heiligen of enig ander schepsel.”

Katholieken antwoorden dat het vragen om Maria's gebeden geen aanbidding is. De Catechismus zegt dat de devotie tot haar “wezenlijk verschilt van de aanbidding die aan het vleesgeworden Woord en evenzeer aan de Vader en de Heilige Geest wordt gegeven,” en dat Maria “voor ons bidt zoals zij voor zichzelf bad.” Wat katholieken bedoelen wanneer zij haar vragen voor hen te bidden, is het onderwerp van waarom katholieken tot Maria bidden.

De Rozenkrans groeide gedurende verschillende eeuwen en de naam komt van het Latijn voor een krans van rozen. Lang daarvoor baden monniken de 150 psalmen, en lekenbroeders die niet konden lezen, baden in plaats daarvan het Onze Vader: volgens de gebruiken van de abdij van Cluny, verzameld in 1096, moest elke monnik die geen priester was, wanneer een broeder stierf, “ofwel vijftig psalmen bidden of vijftig keer het Paternoster herhalen.” Snoeren met kralen om dergelijke gebeden te tellen, stonden gedurende de Middeleeuwen bekend als “Paternosters.” In de loop van de twaalfde eeuw werd het bidden van vijftig of 150 Weesgegroeten, naar het aantal psalmen, ook een vertrouwde praktijk. De Catechismus noemt de Rozenkrans uit de Middeleeuwen “een populair substituut voor het Getijdengebed.”

De katholieke traditie houdt vast dat Maria de Rozenkrans aan de heilige Dominicus, stichter van de dominicanen, gaf in de tijd van de albigenzische ketterij in Frankrijk en Italië. De Catholic Encyclopedia van 1912 rapporteert het verhaal zoals de les van het Romeins Brevier voor het feest van de Heilige Rozenkrans het vertelt: Dominicus vroeg om de hulp van Onze-Lieve-Vrouw en “werd door haar geïnstrueerd, zo beweert de traditie, om de Rozenkrans onder het volk te prediken als tegengif voor ketterij en zonde.” De legende schrijft ook de nederlaag van de albigenzen bij de slag bij Muret in 1213 toe aan zijn Rozenkrans. De bul Consueverunt Romani Pontifices van paus Pius V van 17 september 1569 vermeldt geen visioen. Er staat dat Dominicus “zoals vroom wordt geloofd, door de Heilige Geest” werd aangespoord en “zijn blik richtte op die eenvoudige manier van bidden en smeken tot God, toegankelijk voor allen en geheel vroom, die de Rozenkrans of Psalter van de Heilige Maagd Maria wordt genoemd.” De encyclieken van Leo XIII over de Rozenkrans, vanaf 1883, beschouwden het auteurschap van Dominicus als een historisch feit, en Johannes Paulus II herinnerde eraan dat de dominicanen de Rozenkrans gebruikten “in een moeilijke tijd voor de Kerk door de verspreiding van ketterij.” Historici hebben aan het verhaal getwijfeld. De Catholic Encyclopedia ontdekte dat geen van de “acht of negen vroege levensbeschrijvingen van de heilige” de Rozenkrans noemt, en herleidde het verhaal tot de prediking van een dominicaan, Alan de Rupe, “rond de jaren 1470-75.” Het schrijft de latere verspreiding van de Rozenkrans toe aan “de arbeid en de gebeden van de zonen van de heilige Dominicus,” maar zegt dat hun belangstelling “pas in de laatste jaren van de vijftiende eeuw werd gewekt.”

Het mediteren over een scène uit het leven van Christus tijdens de Weesgegroeten kwam nog later. De Catholic Encyclopedia schrijft de introductie ervan toe aan een kartuizermonnik, Dominicus de Pruis, en merkt op dat aan het einde van de vijftiende eeuw de mysteries “zelfs door de dominicanen zelf niet uniform werden aangehouden.” De bul van Pius V uit 1569 beschreef de Rozenkrans als “de engelgroet honderdvijftig keer herhaald, dat wil zeggen, volgens het aantal van het Davidische Psalter, en met het Onze Vader bij elk tientje,” met “bepaalde meditaties die het gehele leven van Onze Heer Jezus Christus tonen.” De USCCB schrijft aan dezelfde paus toe dat hij officieel de tweede helft van het Weesgegroet heeft toegevoegd.

Op de eerste zondag van oktober 1571 versloeg een vloot onder Don Juan van Oostenrijk de Turkse vloot bij Lepanto, op de dag dat het Rozenkransbroederschap processies hield in Rome. Pius V beval een herdenking van de Rozenkrans voor die dag, en daaruit groeide het feest van de Heilige Rozenkrans, dat Clemens XI na een nieuwe overwinning op de Turken in 1716 uitbreidde tot de gehele Kerk.

Het nieuwste deel van de Rozenkrans dateert van oktober 2002. In Rosarium Virginis Mariae stelde Johannes Paulus II de vijf mysteries van het licht voor, “overgelaten aan de vrijheid van individuen en gemeenschappen,” zodat de Rozenkrans “de mysteries van Christus' openbare leven tussen zijn Doopsel en zijn Lijden” zou omvatten.

---

• Gebeden tot de Maagd Maria: het Weesgegroet, het Memorare, het Wees gegroet, Koningin en meer
• Waarom bidden katholieken tot Maria?
• Waarom eindigt het katholieke Onze Vader bij “verlos ons van het kwade”?
• Is Maria naar de hemel gegaan?
• Geloven protestanten in heiligen?

Meer uit deze reeksKatholicisme ontrafeldBekijk alle 45 artikelen