Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Melanie McClanahan, een vrijwilliger van het Rozenkrans-team, met een bewoner. / Bron: Mike Jensen
CNA-staf, 18 mei 2025 / 06:00 uur (CNA).
Teresa Rodriguez werkte als hospiceverpleegkundige en bezocht patiënten in een instelling voor geheugenzorg, toen ze zich realiseerde dat haar patiënten geen spirituele diensten werden aangeboden. Terwijl ze op een dag met een patiënt en haar echtgenoot sprak, werd het idee geopperd om een moment te organiseren om de rozenkrans te bidden. Rodriguez besloot onmiddellijk om dat te gaan doen.
“Die dag sprak ik met de activiteitenbegeleider … en ze was dolenthousiast. [Ze was] zo blij dat we überhaupt zouden overwegen om langs te komen en met de bewoners te bidden,” vertelde Rodriguez in een interview aan CNA.
Destijds leidde Rodriguez een bijbelstudiegroep in haar parochie, Sacred Heart of Mary in Boulder, Colorado. Ze vroeg de vrouwen in haar bijbelstudiegroep of iemand bereid was om als vrijwilliger de rozenkrans te bidden met patiënten in een instelling voor geheugenzorg. Twee van hen boden zich aan om met haar mee te gaan.
Het initiatief was al snel een succes. Wat begon als een wekelijkse activiteit, werd al snel twee keer per week en daarna drie keer. Rodriguez plaatste aankondigingen in de parochiebladen van de omliggende parochies en wist zo meer vrijwilligers te werven. Dit markeerde het begin van wat nu bekend staat als het Rosary Team, dat in 2019 begon en vandaag de dag bestaat uit meer dan 500 vrijwilligers in 18 staten.
Zelfs tijdens de COVID-19-pandemie hield het Rosary Team via Zoom rozenkransgebeden die in de instellingen werden uitgezonden. Zodra deze weer opengingen, nam Rodriguez opnieuw contact op met de instellingen om te zien of ze weer fysiek rozenkransgebeden konden houden en, tot haar grote verrassing, was er nog meer enthousiasme om mensen langs te laten komen om samen met de bewoners de rozenkrans te bidden.
Door de jaren heen heeft Rodriguez een overvloed aan ontroerende ervaringen gehad met bewoners in de zorginstellingen voor geheugenzorg.
“Eén ervaring die me echt raakte, was toen ik met een bewoonster bad en ze na afloop tegen me zei: ‘Dat is het eerste Weesgegroet dat ik in 45 jaar heb gebeden’,” herinnert Rodriguez zich.
Ze voegde eraan toe dat ze soms bewoners tegenkomen die niet kunnen praten of slechts enkele woorden kunnen zeggen, “en dan, plotseling, beginnen we samen met hen de rozenkrans te bidden en zeggen ze hardop de gebeden van de rozenkrans mee.”
Melanie McClanahan, een vrijwilliger van het Rozenkrans-team, zei dat haar tijd als vrijwilliger bij de bediening “een wonder in mijn leven is geweest en ik zie hoe het een wonder is in de levens van anderen. Ik heb mensen zien genezen, inclusief mezelf; ik heb familieleden weer bij elkaar gezien en ik heb mensen die niet zeker waren van hun geloof zien groeien in hun liefde voor Jezus en hun toewijding aan onze Heilige Moeder.”
Op de vraag waarom het zo belangrijk is om dit soort werk te doen met ouderen en mensen met geheugenproblemen, zei Rodriguez: “Ouderen zijn stil en we zien ze niet veel — vanwege hun gezondheidsproblemen en hun mobiliteit — en ze kunnen gemakkelijk vergeten worden, vooral wanneer ze in instellingen verblijven, wanneer ze niet in onze parochies zijn, niet in onze buurten of in de supermarkten. Ze zijn zo'n makkelijke groep om te vergeten en we willen ze niet vergeten.”
“Dit is een pro-life kwestie in de pro-life bediening, dat we voor mensen moeten zorgen vanaf de conceptie tot de natuurlijke dood, en dit is een onderdeel van het voor hen zorgen en, weet je, hen erkennen en hen liefde geven,” voegde ze eraan toe.
Rodriguez zei dat ze hoopt dat zowel vrijwilligers als bewoners worden geraakt door deze bediening en dat “het geloof en de liefde voor God groeien door het Rozenkrans-team, en door de vrijwilligers en de bewoners die samen bidden.”