Dutch 
English 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Chinese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Bryan en Rebecca Gantt, twee pleegouders in Vermont, hadden hun licenties ingetrokken omdat ze weigerden de genderideologie te omarmen. / Krediet: Foto's van Alliance Defending Freedom
CNA-personeel, 12 juni 2025 / 17.38 uur (CNA).
Tweeëntwintig staten en verschillende voorstanders van religieuze vrijheid en vrijheid van meningsuiting hebben vriend-van-de-rechtbank briefs ingediend namens twee paren in Vermont die de staat aanklagen nadat hun licenties om pleegouders te zijn werden ingetrokken vanwege hun religieuze overtuigingen met betrekking tot menselijke seksualiteit.
Alliance Defending Freedom (ADF) klaagt namens Brian en Katy Wuoti en Bryan en Rebecca Gantt aan nadat het Vermont Department for Children and Families de twee families had geïnformeerd dat hun overtuiging dat personen het biologische geslacht niet kunnen veranderen en dat het huwelijk alleen tussen een man en een vrouw is, hen belette om als pleegouders in de staat te dienen.
Ondanks de beschrijving van de Wuotis en de Gantts als “verbazingwekkend”, “prachtig” en “verwelkomend”, hebben overheidsfunctionarissen de pleegzorgvergunningen van de paren ingetrokken nadat zij hun algemeen aanvaarde en grondwettelijk beschermde religieuze overtuigingen kenbaar hadden gemaakt. De staat zei dat deze overtuigingen hen “ongekwalificeerd” maakten om een kind ouder te maken, ongeacht de leeftijd, overtuiging of identiteit van het kind.
In 2014 werden de Wuotis pleegouders en adopteerden ze uiteindelijk twee broers uit pleegzorg. De Gantts begonnen in 2016 met het bevorderen van de zorg voor kinderen geboren met drugsverslavingen of foetaal alcoholsyndroom, en hebben drie kinderen geadopteerd.
Advocaten-generaal uit 21 staten en de wetgevende macht van Arizona dienden een amicus curiae, of friend-of-the-court brief, op 6 juni in het Amerikaanse hof van beroep voor het tweede circuit namens de gezinnen, waarin wordt geschreven dat de staat de “vrijheid van meningsuiting en vrije uitoefening” van de paren belast.
In een andere vriend-van-de-rechtbank brief, Het gewetensproject Regisseur Andrea Picciotti-Bayer bekritiseerde de “ideologische intolerantie” van Vermont en schreef dat de houding van Vermont “niets anders is dan een ideologische valstrik die iemand – met name mensen met religieuze overtuigingen – die niet bereid is genderideologie te omarmen, identificeert en uitsluit”.
Picciotti-Bayer vertelde CNA dat het Vermont-beleid vooral flagrant is omdat er een enorme behoefte is aan pleeggezinnen in de staat en het hele land. Vanwege het enorme tekort worden kinderen volgens Picciotti-Bayer in “gekke situaties” geplaatst, zoals hotels en kantoren van de sheriff.
Ze bekritiseerde het ministerie van Kinderen en Gezinnen van Vermont en zei dat de prioriteiten van de staat zo ver weg zijn, omdat het uitsluiten van christelijke gezinnen zoals de Wuotis en de Gantts ervoor zorgt dat pleegkinderen geen veilige, liefdevolle en stabiele huizen kunnen vinden.
ADF Senior Counsel Johannes Widmalm-Delphonse overeengekomen, zeggen in een verklaring “Het pleegzorgsysteem van Vermont verkeert in een crisis: Er zijn niet genoeg gezinnen om voor kwetsbare kinderen te zorgen. Maar in plaats van gezinnen met verschillende achtergronden uit te nodigen om voor kwetsbare kinderen te helpen zorgen, sluit Vermont de deur voor hen en plaatst het zijn ideologische agenda boven de behoeften van lijdende kinderen.”
Volgens Picciotti-Bayer hebben christenen een “ongelooflijke staat van dienst op het gebied van het bevorderen” en zeggen zij dat christelijke gezinnen meer geneigd zijn om te bevorderen dan de algemene bevolking en ook meer geneigd zijn om complexere plaatsingen te bevorderen.
“Hard-to-place kinderen vinden vaak de beste huizen in geloofsgezinnen”, vertelde Picciotti-Bayer aan CNA, vanwege de “diepe bank van gemeenschapsondersteuning” in kerken en geloofsgemeenschappen, die pleeggezinnen ondersteunen door voedsel, kleding en respijtondersteuning te bieden.
"Als je weet dat deze christelijke gezinnen stellaire pleeggezinnen zijn", vervolgde ze, "lijkt het onzinnig dat de staat ze categorisch uitsluit, afgezien van de mogelijkheid van ernstige discriminatie."
Een vriend-van-de-rechtbank brief werd ook ingediend door Bezorgde vrouwen voor Amerika, het Eerste Liberty Instituut, het Stichting Moreel Recht, en Hoogleraren Mark Regnerus, Catherine Pakaluk, Loren Marks en Joseph Price.
Een vriend-van-de-rechtbank brief werd zelfs ingediend door de links-leunende Bevrijdingsfront voor vrouwen, wiens advocaat, Lauren Bone, schreef dat “genderideologie religieus van aard is”, en het verplicht stellen dat pleegouders een dergelijke ideologie aannemen, lijkt op een “ongrondwettelijke instelling van religie”.
Bone schreef ook dat genderideologie, in plaats van “progressief” te zijn, eigenlijk een “regressieve benadering van seksstereotypen en seksualiteit” is die “kinderen, vrouwen en LGB [lesbische, homoseksuele en biseksuele] mensen schaadt” door “kinderen die vaak in de problemen komen ertoe te brengen hun geslacht in twijfel te trekken, door de basis voor de noodzakelijke scheiding van geslacht te ondermijnen en door de betekenis van aantrekking tot hetzelfde geslacht te verwarren”.
