Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Bryan en Rebecca Gantt, twee pleegouders in Vermont, zagen hun vergunningen ingetrokken omdat ze weigerden de genderideologie te omarmen. / Bron: Foto met dank aan Alliance Defending Freedom
CNA-staf, 12 juni 2025 / 17:38 uur (CNA).
Tweeëntwintig staten en diverse voorstanders van godsdienstvrijheid en vrijheid van meningsuiting hebben 'friend-of-the-court'-briefs ingediend namens twee echtparen uit Vermont die de staat aanklagen nadat hun vergunningen om pleegouders te zijn werden ingetrokken vanwege hun religieuze overtuigingen met betrekking tot menselijke seksualiteit.
Alliance Defending Freedom (ADF) klaagt namens Brian en Katy Wuoti en Bryan en Rebecca Gantt nadat het Vermont Department for Children and Families de twee gezinnen liet weten dat hun overtuiging dat mensen hun biologische geslacht niet kunnen veranderen en dat het huwelijk alleen tussen een man en een vrouw is, hen ervan weerhield om als pleegouders in de staat te dienen.
Hoewel de staat de Wuoti's en de Gantts omschreef als "geweldig", "prachtig" en "gastvrij", trokken overheidsfunctionarissen de pleegzorgvergunningen van de echtparen in nadat zij hun algemeen aanvaarde en grondwettelijk beschermde religieuze overtuigingen hadden geuit. De staat stelde dat deze overtuigingen hen "ongekwalificeerd" maakten om welk kind dan ook op te voeden, ongeacht de leeftijd, overtuigingen of identiteit van het kind.
In 2014 werden de Wuoti's pleegouders en adopteerden uiteindelijk twee broers uit de pleegzorg. De Gantts begonnen in 2016 met pleegzorg, waarbij ze zorgden voor kinderen die geboren waren met drugsverslavingen of het foetaal alcoholsyndroom, en hebben drie kinderen geadopteerd.
Procureurs-generaal uit 21 staten en de wetgevende macht van Arizona dienden een amicus curiae, of 'friend-of-the-court'-brief, in op 6 juni bij het U.S. Court of Appeals for the Second Circuit namens de gezinnen, waarin zij schreven dat de staat de "vrijheid van meningsuiting en de rechten op vrije uitoefening" van de echtparen belast.
In een andere 'friend-of-the-court'-brief bekritiseerde The Conscience Project -directeur Andrea Picciotti-Bayer de "ideologische intolerantie" van Vermont en schreef dat het standpunt van Vermont "niets anders is dan een ideologische valstrik om iedereen te identificeren en uit te sluiten — vooral degenen met religieuze overtuigingen — die niet bereid zijn de genderideologie te omarmen."
Picciotti-Bayer vertelde aan CNA dat het beleid van Vermont bijzonder schandalig is omdat er een enorme behoefte is aan pleeggezinnen in de staat en in het hele land. Vanwege het enorme tekort zei Picciotti-Bayer dat kinderen in "gekke situaties" zoals hotels en kantoren van sheriffs worden geplaatst.
Zij bekritiseerde het Vermont Department for Children and Families en zei dat de "prioriteiten van de staat totaal verkeerd zijn", omdat het uitsluiten van christelijke gezinnen zoals de Wuoti's en de Gantts pleegkinderen ervan weerhoudt "veilige, liefdevolle en stabiele huizen te vinden."
ADF Senior Counsel Johannes Widmalm-Delphonse was het hiermee eens en zei in een verklaring dat "het pleegzorgsysteem van Vermont in crisis verkeert: er zijn niet genoeg gezinnen om voor kwetsbare kinderen te zorgen. Maar in plaats van gezinnen met verschillende achtergronden uit te nodigen om voor kwetsbare kinderen te zorgen, sluit Vermont de deur voor hen en stelt het zijn ideologische agenda boven de behoeften van lijdende kinderen."
Volgens Picciotti-Bayer hebben christenen een "ongelooflijke staat van dienst in de pleegzorg", waarbij ze opmerkte dat christelijke gezinnen vaker dan de algemene bevolking pleegzorg bieden en ook vaker bereid zijn om complexere plaatsingen op zich te nemen.
"Kinderen die moeilijk te plaatsen zijn, vinden vaak de beste huizen in gelovige gezinnen", vertelde Picciotti-Bayer aan CNA, vanwege de "diepe bank aan gemeenschapssteun" die in kerken en geloofsgemeenschappen wordt gevonden, die pleeggezinnen ondersteunen door voedsel, kleding en respijtzorg te bieden.
"Wanneer je weet dat deze christelijke gezinnen uitstekende pleeggezinnen zijn", vervolgde ze, "lijkt het voor de staat om hen categorisch uit te sluiten onzinnig, afgezien van de mogelijkheid van ernstige discriminatie."
Een 'friend-of-the-court'-brief werd ook ingediend door Concerned Women for America, de First Liberty Institute, de Foundation for Moral Law, en professoren Mark Regnerus, Catherine Pakaluk, Loren Marks en Joseph Price.
Een 'friend-of-the-court'-brief werd zelfs ingediend door de links-leunende Women’s Liberation Front, wiens advocaat, Lauren Bone, schreef dat "genderideologie religieus van aard is" en dat het verplichten van pleegouders om een dergelijke ideologie aan te nemen gelijk staat aan een "ongrondwettelijke vestiging van religie."
Bone schreef ook dat genderideologie, in plaats van "progressief" te zijn, in feite een "regressieve benadering van sekse-stereotypen en seksualiteit" is die "kinderen, vrouwen en LGB [lesbische, homoseksuele en biseksuele] mensen schaadt" door "vaak getroebleerde kinderen ertoe aan te zetten hun sekse in twijfel te trekken, door de basis voor noodzakelijke sekse-scheiding te ondermijnen en door de betekenis van aantrekking tot hetzelfde geslacht te verwarren."