Wie zijn de christenen in Libanon?

[ad_1]

Personeel van het CNA, 8 oktober 2024 / 9.00 uur (CNA).

Het Midden-Oosten naderde deze week de grootschalige crisis toen Iran een volley van raketaanvallen op Israël lanceerde en Israël zijn bombardement op Zuid-Libanon voortzette. 

Voor een land in het Midden-Oosten heeft Libanon een grote en invloedrijke christelijke bevolking. Uit de laatste cijfers blijkt dat Libanon ongeveer 70 jaar oud is.% Moslim en ongeveer 30% Christian, volgens een internationale godsdienstvrijheid van 2022 verslag door het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken — een veel hoger percentage christenen dan zijn buren. 

Het christendom in Libanon vindt zijn wortels in de dageraad van het christendom zelf — in feite bezocht Christus zelf Libanon. De Bijbel noemt de oude heidense handelssteden Tyrus en Sidon, die beide nog steeds bestaan als grote steden in Zuid-Libanon, tientallen keren.  

Nog maar een paar jaar geleden was Libanon een van de meest vreedzame landen in het Midden-Oosten en – ondanks enkele ernstige binnenlandse problemen die niet over het hoofd kunnen worden gezien – een model voor andere landen in de regio voor hoe christenen en moslims in relatieve vrede in hetzelfde land kunnen samenleven. 

Van de moslims in Libanon zijn ze gelijk verdeeld tussen soennieten en sjiieten. Hezbollah, de politieke partij en militante groepering die in het nieuws geweest, is sjiitisch en diep verbonden met Iran, dat ook een meerderheid is - sjiitische.

Wie zijn de christenen van Libanon? 

De meerderheid — meer dan de helft — van de christenen in Libanon behoort tot de de Maronitische kerk, een oosters-katholieke rite in volledige gemeenschap met de paus. Wereldwijd zijn er ongeveer 3,5 miljoen Maronieten. 

St. Maron, de naamgever van de kerk, was een Syrisch sprekende kluizenaar die vermoedelijk in het begin van de vijfde eeuw is overleden. Later in het midden van de vijfde eeuw richtten de discipelen van Maron een naar hem vernoemd klooster op dat vele jaren bloeide tot de islamitische verovering van de regio, waardoor de Maronieten hun klooster van het huidige Syrië naar de bergen van Libanon verplaatsten.

Langdurige vervolging door verschillende groepen door de eeuwen heen, de Maronieten behield een sterke relatie met de pausen. Het Maronitische College in Rome werd opgericht door Gregorius XIII in 1584. 

Het verkrijgen van invloed binnen Libanon en in het buitenland, Maronitische emigranten begon het land te verlaten in het midden van de 19e eeuw, het brengen van hun religie met hen. 

Andere christelijke groepen die aanwezig zijn in Libanon, Volgens het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, Grieks-katholieken (Melkites), Armeens-orthodox, Armeens-katholieken, Syrisch-orthodox, Syrisch-katholieken, Assyriërs, Chaldeeuwse katholieken, Kopten, Protestanten (inclusief Presbyterianen, Baptisten en Zevende-dags Adventisten), en rooms-katholieken.

Na een lange burgeroorlog van 1975 tot 1990 kreeg Libanon de reputatie een van de meest vreedzame en welvarende landen in het Midden-Oosten te zijn. In latere jaren begon het Libanese volk echter te lijden onder een nationale financiële crisis. 

Toen kwam de Augustus 2020 Ontploffing van de haven van Beiroet, een van de grootste niet-nucleaire, door de mens veroorzaakte explosies in de menselijke geschiedenis, die plaatsvond in de vitale haven van Beiroet als gevolg van een voorraad gevaarlijke chemische stoffen die jarenlang in de haven had gezeten als gevolg van nalatigheid en corruptie. 

De meeste buurten van Beiroet die tijdens de explosie werden verwoest, waren overwegend Christelijk, wat een uittocht van christenen uit het land verergerde.

Bovendien is de moslimbevolking van het land sinds 2011 massaal versterkt door een toestroom van voornamelijk islamitische vluchtelingen uit buurland Syrië, die op de vlucht zijn voor de wrede burgeroorlog in dat land. Volgens het VN-vluchtelingenagentschap, Libanon heeft ten minste 1,5 miljoen Syrische vluchtelingen opgenomen, een enorm aantal voor zo'n klein land en een van de hoogste percentages van alle landen ter wereld. 

St. Charbel Maklouf

De heilige Charbel is misschien wel de bekendste Maronitische heilige, Maron zelf, leent zijn naam aan Maronitische kerken over de hele wereld. 

Hij werd geboren als Yussef Antoun Makhlouf in een bescheiden Libanese familie in 1828, de jongste van vijf kinderen. Als jongen bracht hij veel tijd buiten door op de velden en weiden in de buurt van zijn dorp, terwijl hij God aanschouwde te midden van de inspirerende uitzichten op de valleien en bergen van Libanon.

Zijn familie wilde dat hij zou trouwen, maar de jongeman had andere ideeën. Hij trok te voet naar het klooster van St. Maron, waar hij in 1853 zijn kloostergeloften aflegde. Na zijn studie voor het priesterschap werd hij gewijd en keerde terug naar het klooster waar hij de komende 19 jaar nederig zou dienen. Hij toonde grote toewijding aan het leven van gebed, handwerk en contemplatieve stilte.

In 1875 kreeg hij toestemming om in eenzaamheid in een nabijgelegen hermitage te wonen. Hij bracht er de volgende 23 jaar door, tot aan zijn dood.

De heilige Charbel was zeer toegewijd aan de aanwezigheid van God in de Eucharistie. Op 16 december 1898 kreeg Charbel een beroerte tijdens het vieren van de Maronitische Goddelijke Liturgie (het Maronitische equivalent van de Mis).

Hij stierf op kerstavond van dat jaar en paus Paulus VI heiligde hem in 1977.

Het voormalige klooster en de nabijgelegen hermitage waar St. Charbel leefde zijn laatste dagen is gelegen in Annaya, een uur ten noorden van Beiroet en in de heuvels negen mijl landinwaarts van de kust. Het blijft een bedevaartsoord voor zowel christenen als moslims, die komen Op zoek naar wonderbaarlijke genezingen. 

Sinds 1950, toen het graf van de heilige Charbel voor het eerst werd geopend, heeft het heiligdom ongeveer 29 000 medisch gecontroleerde genezingen gearchiveerd.

Wat is het laatste nieuws in Libanon?

ACI Mena, de Arabischtalige nieuwspartner van CNA in het Midden-Oosten, is verslag uit te brengen over de benarde situatie van christenen in Libanon. Eind september meldde het dat het Keserwan-district van de berg Libanon, bekend als het hart van de christelijke gemeenschap vanwege de grote Maronitische bevolking en de aanwezigheid van belangrijke religieuze plaatsen zoals het Maronitische patriarchaat en het heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Libanon, het onderwerp is geweest van Israëlische luchtaanvallen gericht op een Hezbollah-functionaris.

Hulp aan de Kerk in Nood gerapporteerd In december zijn er ongeveer 90% van degenen die in de christelijke dorpen van Zuid-Libanon wonen, zijn hun huizen ontvlucht te midden van de raketaanvallen tussen Israël en Hezbollah. 

De situatie in Libanon evolueert en verandert elke dag. A Verslag van 26 september van het agentschap merkte op dat tijdens de Israëlische aanvallen “Christelijke steden verre van rechtstreeks gebombardeerd blijven, ook al hebben ze hun aandeel in granaatscherven”.

Christelijke steden en dorpen in Libanon zijn nu echter overvol met mensen die ontheemd zijn uit de zuidelijke dorpen. Beiroet en zijn buitenwijken zien een aantal christelijke gezinnen verhuizen naar hun zomerhuisjes op het platteland. 

Een Maronitische priester, pater Marwan Ghanem, was persoonlijk getuige van de recente Israëlische pager-aanval die honderden Hezbollah-agenten doodde en verwondde. vertelde ACI Mena over de ervaring. 

Ghanem zei dat hij na de gecoördineerde explosies stopte om drie gewonden te helpen. Hij zei dat hij niet nadacht over de vraag of ze moslim of christen waren, maar eerder “het gezicht van de gewonde Christus op de weg” erkende. In dergelijke erbarmelijke omstandigheden, zei hij, is er geen onderscheid tussen een christen en een moslim, maar is iedereen menselijk, geschapen naar het beeld van God.

[ad_2]

Bronlink