19 Bijbelverzen voor een verloving, en waarom een verloving al bindend was

Genesis 2:24

“Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn.”

Reflectie: Verlaten komt in deze zin vóór het zich aansluiten: een man verlaat zijn vader en moeder en wordt verenigd met zijn vrouw. Jezus citeert het vers wanneer hem naar echtscheiding wordt gevraagd (Marcus 10:7-8), en Paulus citeert het in Efeziërs 5:31.

Ruth 1:16-17

"Maar Ruth antwoordde: 'Dring er bij mij niet langer op aan u te verlaten en terug te gaan, weg van u. Waar u heen gaat, zal ik gaan, waar u overnacht, zal ik overnachten. Uw volk is mijn volk en uw God mijn God. Waar u sterft, zal ik sterven, en daar zal ik begraven worden.'"

Reflectie: Deze regels worden vaak gelezen bij bruiloften, maar Ruth zei ze tegen Naomi, haar weduwe-schoonmoeder. Naomi had er bij haar op aangedrongen om terug te gaan naar haar eigen volk, zoals haar schoonzus had gedaan (1:15), en Ruth weigerde, waarbij ze zich verbond aan Naomi's volk, Naomi's God en Naomi's begraafplaats.

Maleachi 2:14-15

"U vraagt: 'Waarom?' Omdat de Heer getuige is geweest tussen u en de vrouw van uw jeugd. U bent haar ontrouw geweest, hoewel zij uw partner is, de vrouw van uw huwelijksverbond. Heeft de ene God u niet gemaakt? U behoort Hem toe in lichaam en geest."

Reflectie: De hoorders van Maleachi huilden bij het altaar omdat God hun offers niet langer accepteerde (2:13), en dit is de reden die hij geeft: de Heer was getuige geweest van hun huwelijksverbond, en zij waren hun vrouwen ontrouw geweest. Hij noemt de vrouw "uw partner, de vrouw van uw huwelijksverbond."

Marcus 10:9

“Wat God dan samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden.”

Reflectie: Jezus zegt dit als antwoord op Farizeeën die vroegen of het een man was toegestaan om van zijn vrouw te scheiden (10:2). Het Griekse werkwoord voor samenvoegen, suzeugnumi, betekent samenjukken, en het onderwerp van de zin is God.

Jakobus 1:5

“Als iemand van u wijsheid tekortkomt, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en zij zal hem gegeven worden.”

Reflectie: Jakobus belooft wijsheid aan iedereen die erom vraagt, en zegt dat God het geeft "zonder verwijten te maken." Het volgende vers stelt één voorwaarde aan het vragen: "u moet geloven en niet twijfelen" (1:6).

Psalm 32:8

“Ik zal u onderwijzen en u de weg wijzen die u moet gaan; Ik zal u raad geven, mijn oog op u gericht.”

Reflectie: De belofte om te onderwijzen en te raad te geven komt nadat de psalmist zijn zonde belijdt en vergeving ontvangt (32:5). Het volgende vers waarschuwt ervoor om niet als een paard of muildier te zijn dat "met bit en toom in toom moet worden gehouden" (32:9).

Amos 3:3

"Gaan er twee samen, tenzij zij het erover eens zijn?"

Reflectie: Amos stelt een reeks vragen waarin het ene altijd uit het andere voortvloeit: een leeuw brult als hij een prooi heeft, en een val klapt dicht als hij iets heeft gevangen (3:4-5). De eerste vraag is een algemeen gezegde geworden over overeenstemming, en het past bij een verloving, wanneer een stel ontdekt in hoeverre ze het met elkaar eens zijn.

Spreuken 3:5-6

“Vertrouw op de Heere met heel je hart en steun op je eigen inzicht niet. Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden rechtmaken.”

Reflectie: Een vader spreekt tot zijn zoon in Spreuken 3 (3:1), en dit is zijn centrale instructie: vertrouw op de Heer met heel je hart, onderwerp je aan Hem op elk gebied van het leven, en Hij zal de paden rechtmaken.

1 Korintiërs 13:4-7

“De liefde is geduldig, de liefde is vriendelijk. Zij is niet afgunstig, zij praalt niet, zij is niet hoogmoedig. Zij kwetst anderen niet, zij is niet zelfzuchtig, zij laat zich niet kwaad maken, zij rekent het kwaad niet aan.”

Reflectie: Paulus schreef dit hoofdstuk aan een kerk in Korinthe die ruzies had (1:11), rechtszaken tussen leden (6:1) en verdeeldheid bij het Avondmaal (11:18). Zijn beschrijving van liefde is praktisch: geduld, vriendelijkheid en het niet bijhouden van het kwaad zijn dingen die een stel zowel vóór als na de bruiloft kan oefenen.

Hooglied 8:7

“Vele wateren kunnen de liefde niet uitblussen, rivieren kunnen haar niet wegspoelen. Al zou iemand al het bezit van zijn huis voor de liefde geven, men zou het zeker verachten.”

Reflectie: Dit komt bijna aan het einde van het Hooglied, vlak na "Leg mij als een zegel op uw hart" en "liefde is zo sterk als de dood" (8:6). De tweede helft van het vers zegt dat liefde niet gekocht kan worden: iedereen die al zijn rijkdom ervoor zou aanbieden, zou worden bespot.

Kolossenzen 3:14

“En draag bovenal deze deugden: de liefde, de band die alles tot een eenheid maakt.”

Reflectie: Paulus heeft de Kolossenzen net verteld dat ze zich moeten "bekleden" met mededogen, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld, en dat ze elkaar moeten vergeven (3:12-13). Liefde gaat over hen heen, en het woord dat vertaald is als binden, sundesmos, betekent een band of ligament dat dingen bij elkaar houdt.

Efeziërs 4:2-3

“Wees in alle opzichten nederig en zachtmoedig, wees geduldig, verdraag elkaar in liefde. En beijver u om de eenheid van de Geest te bewaren door de band van de vrede.”

Reflectie: Paulus schrijft dit "als gevangene voor de Heer" (4:1). Beide instructies zijn actief: verdraag elkaar en doe alle moeite om de eenheid van de Geest te bewaren.

Romeinen 12:10

“Heb elkaar lief met de innige liefde van broeders en zusters en acht de ander hoger dan jezelf.”

Reflectie: Het woord dat vertaald is als toegewijd, philostorgos, beschrijft de genegenheid van familieleden voor elkaar. Paulus schrijft het voor een hele kerk, en het past bij een stel dat zich voorbereidt om een gezin te worden.

Galaten 6:2

“Draag elkaars lasten, en vervul zo de wet van Christus.”

Reflectie: Een paar regels later voegt Paulus eraan toe: “ieder zal zijn eigen last dragen” (6:5). Beide zijn van toepassing in een huwelijk: ieder persoon heeft eigen verantwoordelijkheden, en sommige lasten zijn te zwaar om alleen te dragen.

Efeziërs 5:25

“Mannen, heb uw vrouw lief, zoals Christus de gemeente heeft liefgehad en Zich voor haar heeft overgegeven.”

Reflectie: De instructie aan echtgenoten volgt op Paulus' algemene gebod: “Wees elkaar onderdanig uit ontzag voor Christus” (5:21). De maatstaf die hij echtgenoten geeft is Christus, die zichzelf heeft overgegeven voor de kerk.

1 Petrus 3:7

“Mannen, leef evenzo met verstand met hen samen, geef aan de vrouw, als de zwakkere partij, haar eer, en mede-erfgenamen als zij zijn van de genade van het leven, opdat uw gebeden niet verhinderd worden.”

Reflectie: Petrus noemt man en vrouw “mede-erfgenamen van de genadige gave van het leven,” en hij geeft een reden voor de instructie: zodat niets de gebeden van de echtgenoot zal hinderen.

Filippenzen 4:6-7

“Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.”

Reflectie: Paulus schreef Filippenzen terwijl hij in boeien zat (1:13). Het woord voor bewaken, phroureo, is een militaire term voor het houden van de wacht over een plaats. Voor woorden om te bidden voor de bruiloft zijn er gebeden voor een huwelijk.

Spreuken 24:3-4

“Door wijsheid wordt een huis gebouwd, en door inzicht wordt het gevestigd; door kennis worden de kamers gevuld met zeldzame en prachtige schatten.”

Reflectie: In Spreuken betekent een huis vaak een huishouden, zoals in “De wijze vrouw bouwt haar huis” (14:1). Wijsheid bouwt het, inzicht vestigt het, en kennis vult de kamers.

Prediker 4:12

“Al kan iemand alleen worden overweldigd, twee kunnen zich verdedigen. Een koord van drie strengen breekt niet snel.”

Reflectie: De verzen hiervoor beschrijven wat twee mensen elkaar geven: hulp na een val, en warmte in de nacht (4:9-11). De derde streng wordt niet bij naam genoemd. Veel christenen lezen dit als God, en het punt van de Leraar zelf is dat drie strengen beter houden dan twee.