16 Bijbelverzen over vergeving in het huwelijk



  • Kolossenzen 3:13 en Efeziërs 4:32 gebieden vergeving “zoals de Heer u vergeven heeft,” in brieven die vervolgens echtgenoten en echtgenotes aanspreken.
  • Efeziërs 4:26-27 vraagt om woede voor zonsondergang bij te leggen en behandelt onopgeloste woede als een voetsteun voor de duivel.
  • Jezus beantwoordt Petrus’ “zevenmaal” met “zeventig maal zeven” (Matteüs 18:21-22), en in Matteüs 18:15 laat Hij de benadeelde persoon de fout eerst onder vier ogen benoemen.
  • Hosea 3:1-3 beschrijft een echtgenoot aan wie wordt verteld zijn ontrouwe vrouw terug te nemen, met voorwaarden voor haar en een belofte van hem om “zich op dezelfde manier jegens u te gedragen.”
  • 1 Korintiërs 7:10-11 noemt verzoening als een weg voor een vrouw die van haar echtgenoot is gescheiden.

De brieven in het Nieuwe Testament die instructies geven aan echtgenoten en echtgenotes, vertellen de hele gemeente om elkaar te vergeven zoals God hen vergeven heeft. Kolossenzen 3:13 (“Vergeef zoals de Heer u vergeven heeft”) komt zes verzen voor “Echtgenoten, heb uw vrouwen lief” (Kolossenzen 3:19), en Efeziërs 4:32 leidt naar Efeziërs 5 over het huwelijk.

1 Petrus 3:8-9 volgt op de instructies aan vrouwen en echtgenoten met “Vergeld geen kwaad met kwaad of belediging met belediging.” Jezus’ uitspraken in Matteüs 18:21-22 en Matteüs 6:14-15 stellen geen limiet aan vergeven en verbinden het aan Gods vergeving. Hosea 3:1, waar God de profeet vertelt een ontrouwe vrouw terug te nemen, beschrijft een huwelijk dat wordt hersteld, en 1 Korintiërs 7:10-11 geeft een gescheiden vrouw twee wegen: ongehuwd blijven of zich verzoenen met haar echtgenoot.

Vergeving in de brieven aan echtgenoten en echtgenotes

Kolossenzen 3:13

“Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een ander iets te verwijten heeft. Zoals de Heer u vergeven heeft, zo moet u elkaar vergeven.”

Reflectie: Paulus somt op wat gelovigen moeten aandoen: mededogen, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld (vers 12), daarna vergeving, met de vergeving van de Heer als maatstaf. Het volgende vers plaatst liefde “boven al deze deugden” als wat “alles samenbindt.” Een paar verzen later richt het gedeelte zich tot het huishouden, en Kolossenzen 3:19 zegt tegen echtgenoten: “heb uw vrouwen lief en wees niet hard voor hen.”

Efeziërs 4:32

“Wees vriendelijk voor elkaar en barmhartig, en vergeef elkaar, zoals ook God in Christus u vergeven heeft.”

Reflectie: Het vers sluit een lijst af van dingen die verwijderd moeten worden: “alle bitterheid, woede en toorn, geschreeuw en laster, samen met elke vorm van kwaadaardigheid” (vers 31). Vergeving is gegrond in wat God al gedaan heeft “in Christus.” De volgende verzen gaan verder met “wandel in de weg van de liefde, zoals Christus ons heeft liefgehad” (Efeziërs 5:2), en vanaf Efeziërs 5:21 past Paulus dat patroon toe op vrouwen en echtgenoten.

Efeziërs 4:26-27

“‘Word toornig, maar zondig niet’: laat de zon niet ondergaan over uw toorn, en geef de duivel geen voet.”

Reflectie: De woorden “Wordt toornig, maar zondig niet” citeren Psalm 4:5 in de Griekse (Septuagint) vorm, zoals de voetnoot in de NIV opmerkt; de NIV vertaalt het Hebreeuws van die psalm als “Beef en zondig niet.” Paulus voegt een tijdslimiet toe: de woede moet worden afgehandeld voordat de dag eindigt. Hij behandelt onopgeloste woede als een opening, een “voetsteun” voor de duivel. Het vers ervoor vertelt ieder persoon om “de waarheid te spreken tegen uw naaste, want wij zijn allen leden van één lichaam” (vers 25).

1 Petrus 3:8-9

“Wees ten slotte allen eensgezind, medelevend, heb elkaar lief, wees barmhartig en nederig. Vergeld geen kwaad met kwaad of belediging met belediging. Integendeel, vergeld kwaad met een zegen, want daartoe bent u geroepen, opdat u een zegen zult beërven.”

Reflectie: Petrus heeft zojuist vrouwen (verzen 1-6) en echtgenoten (vers 7) aangesproken, en vertelt echtgenoten om attent en respectvol te zijn “zodat niets uw gebeden hindert.” “Ten slotte, wees allen” brengt hen vervolgens samen in één set instructies. Kwaad vergelden met een zegen wordt beschreven als een roeping, en het vers verbindt dit aan het beërven van een zegen.

Wat Jezus zei over hoe vaak en waarom

Matteüs 18:21-22

“Toen kwam Petrus bij Jezus en vroeg: ‘Heer, hoe vaak moet ik mijn broeder of zuster vergeven die tegen mij zondigt? Tot zevenmaal toe?’ Jezus antwoordde: ‘Ik zeg je, niet zevenmaal, maar zevenenzeventig maal.’”

Reflectie: Petrus stelt zevenmaal voor, en Jezus antwoordt met zeventig maal zeven, elf keer zoveel. Vlak daarvoor vertelt Jezus een benadeelde persoon om “de fout aan te wijzen, alleen tussen u en hem” (Matteüs 18:15), dus het hoofdstuk koppelt het benoemen van een fout aan het vergeven ervan. De gelijkenis die volgt, van een dienaar die een enorme schuld kwijtgescholden krijgt maar een kleine schuld niet wil vergeven, eindigt met vergeven “vanuit uw hart” (vers 35). Een parallelle uitspraak in Lucas 17:3-4 luidt: “als zij berouw hebben, vergeef hen,” zelfs “zevenmaal per dag.”

Matteüs 6:14-15

“Want als u anderen vergeeft wanneer zij tegen u zondigen, zal uw hemelse Vader u ook vergeven. Maar als u anderen hun zonden niet vergeeft, zal uw Vader uw zonden niet vergeven.”

Reflectie: Deze twee zinnen komen direct na het Onze Vader, en ze becommentariëren één regel daarvan: “vergeef ons onze schulden, zoals ook wij onze schuldenaars hebben vergeven” (Matteüs 6:12). Jezus stelt die regel op beide manieren, als een belofte en als een waarschuwing.

Marcus 11:25

“En wanneer u staat te bidden, vergeef, als u iets tegen iemand hebt, opdat ook uw Vader, Die in de hemelen is, u uw overtredingen vergeeft.”

Reflectie: Jezus zegt dit nadat Hij Zijn discipelen heeft onderwezen over geloof en gebed, de ochtend nadat Hij een vijgenboom vervloekte. De instructie wordt gegeven op het moment van gebed: een grief die men zich herinnert tijdens het bidden, moet op dat moment worden losgelaten. Het volgt direct op de belofte dat “alles waar u in gebed om vraagt” zal worden gegeven (vers 24).

Liefde die geen administratie bijhoudt

1 Korintiërs 13:4-5

“De liefde is geduldig, de liefde is vriendelijk. Zij is niet afgunstig, zij praalt niet, zij is niet hoogmoedig. Zij kwetst anderen niet, zij is niet zelfzuchtig, zij laat zich niet kwaad maken, zij rekent het kwaad niet aan.”

Reflectie: Paulus schreef dit hoofdstuk aan de gemeente in Korinthe, en de openingsverzen plaatsen liefde naast tongen, profetie, kennis en zelfopoffering, die allemaal niets waard zijn zonder liefde. De laatste zin gebruikt een boekhoudkundig beeld: liefde houdt geen administratie bij van fouten om die later naar voren te halen. De lijst gaat verder in vers 7: liefde “bedekt alles, gelooft alles, hoopt alles, verdraagt alles.”

1 Petrus 4:8

“Heb elkaar bovenal vurig lief, want de liefde bedekt vele zonden.”

Reflectie: Petrus’ reden om “vurig” lief te hebben is dat liefde zonden bedekt, en hij geeft deze instructie omdat “het einde van alle dingen nabij is” (vers 7). De bewoording echoot Spreuken 10:12. Het volgende vers gaat over het aanbieden van gastvrijheid aan elkaar “zonder te klagen.”

Spreuken 10:12

“Haat verwekt twisten, maar de liefde dekt alle overtredingen toe.”

Reflectie: Het spreekwoord plaatst twee reacties naast elkaar. Haat houdt een ruzie gaande; liefde bedekt een fout in plaats van deze op te stoken. Het vers ervoor maakt een soortgelijk contrast over spraak: “De mond van de rechtvaardige is een bron van leven, maar de mond van de goddeloze verbergt geweld” (vers 11).

Spreuken 17:9

“Wie liefde bevordert, bedekt een overtreding, maar wie de zaak blijft herhalen, scheidt goede vrienden.”

Reflectie: Het contrast is tussen het bedekken van een overtreding en het herhalen ervan. Het herhalen van “de zaak” houdt een overtreding levend, en het spreekwoord zegt dat dit is wat “vertrouwde vrienden” scheidt. Een paar verzen verder geeft hetzelfde hoofdstuk het praktische advies: “Een ruzie beginnen is als het doorbreken van een dam; laat de zaak dus vallen voordat er een geschil uitbreekt” (Spreuken 17:14).

Belijdenis en herstel

Jakobus 5:16

“Belijd elkaar de zonden en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt. Een krachtig gebed van een rechtvaardige brengt veel teweeg.”

Reflectie: Jakobus schrijft over zieken die de oudsten van de gemeente roepen om over hen te bidden, en voegt eraan toe: “Als zij gezondigd hebben, zal het hun vergeven worden” (vers 15). Belijdenis moet “aan elkaar” worden gedaan, niet alleen aan God, en het is verbonden met voor elkaar bidden. Vers 15 verbindt de twee dingen: de zieke wordt opgericht, en “als zij gezondigd hebben, zal het hun vergeven worden.”

2 Corinthians 2:7-8

“Nu moet je hem in plaats daarvan vergeven en troosten, zodat hij niet wordt overweldigd door overmatig verdriet. Ik dring er daarom bij u op aan om uw liefde voor hem opnieuw te bevestigen.”

Reflectie: Paulus noemt de man niet; hij zegt alleen dat iemand “verdriet heeft veroorzaakt” aan de hele gemeente (vers 5). Hij was gestraft door de meerderheid van de gemeente in Korinthe, en Paulus oordeelt die straf “voldoende” (vers 6). Hij vraagt om vergeving en troost, en dat de gemeente haar liefde “bevestigt,” zodat de man niet “overweldigd wordt door overmatig verdriet.” Paulus geeft een verdere reden in vers 11: “opdat de satan ons niet te slim af is.”

1 Corinthians 7:10-11

“Aan de getrouwden geef ik dit bevel (niet ik, maar de Heer): Een vrouw mag niet scheiden van haar echtgenoot. Maar als zij dat toch doet, moet zij ongehuwd blijven of zich verzoenen met haar echtgenoot. En een echtgenoot mag zijn vrouw niet verstoten.”

Reflectie: Paulus markeert dit als een bevel van de Heer in plaats van zijn eigen raad. Hij staat een vrouw die al gescheiden is toe om twee wegen te bewandelen: ongehuwd blijven of zich verzoenen met haar echtgenoot. Hij voegt een bijpassend bevel toe aan echtgenoten: “een echtgenoot mag zijn vrouw niet verstoten.”

Gods vergeving als het patroon

Psalm 103:12

“zo ver als het oosten is van het westen, zo ver heeft Hij onze overtredingen van ons gedaan.”

Reflectie: De psalm beschrijft God als iemand die “niet altijd zal aanklagen, noch Zijn toorn voor eeuwig zal bewaren” en “ons niet behandelt naar onze zonden” (verzen 9-10). Het vers meet hoe ver God zonden verwijdert aan de hand van de afstand van oost naar west. Het volgende vers vergelijkt God met een vader die “zich ontfermt over zijn kinderen,” en vers 14 geeft de reden: “Hij weet hoe wij gevormd zijn, Hij gedenkt dat wij stof zijn.”

Hosea 3:1

“De Heer zei tegen mij: ‘Ga, toon opnieuw je liefde aan je vrouw, hoewel zij door een andere man wordt bemind en een overspelige is. Heb haar lief zoals de Heer de Israëlieten liefheeft, hoewel zij zich tot andere goden wenden en van heilige rozijnenkoeken houden.’”

Reflectie: God vertelt de profeet Hosea om weer van zijn vrouw te houden nadat ze ontrouw is geweest, en maakt van het huwelijk een beeld van Gods liefde voor het ontrouwe Israël. Het hoofdstuk gebruikt het woord vergeven niet. Hosea koopt haar terug (vers 2) en stelt vervolgens voorwaarden: ze moet "vele dagen" bij hem wonen en trouw zijn, "en ik zal me op dezelfde manier tegenover jou gedragen" (vers 3).

Voorwaarden, scheiding en gebed

Hosea 3:3 legt de voorwaarden vast: de vrouw moet "vele dagen" bij de profeet wonen en trouw zijn, en Hosea belooft: "Ik zal me op dezelfde manier tegenover jou gedragen." Het hoofdstuk richt zich vervolgens op Israël (verzen 4-5) en vermeldt niet hoe het huwelijk is verlopen. 1 Korintiërs 7:11 geeft een vrouw die gescheiden is twee opties: ongehuwd blijven of zich met haar man verzoenen, en noemt beide.

Matteüs 6:12 is een gebed, en echtparen kunnen het samen bidden zoals het geschreven staat: "vergeef ons onze schulden, zoals ook wij onze schuldenaars hebben vergeven."




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...