18 Bijbelverzen voor echtparen: liefde, respect, ruzies en het dagelijks leven

Ephesians 5:21

“Wees elkaar onderdanig in de vreze Gods.”

Reflectie: Deze zin komt vóór de instructies waar de passage om bekendstaat. In de oudste Griekse manuscripten heeft vers 22 geen eigen werkwoord; “vrouwen, wees onderdanig aan uw eigen man” ontleent zijn werkwoord aan dit vers, dus de instructies die volgen beginnen met iets waar iedereen om gevraagd wordt.

Efeziërs 5:25

“Mannen, heb uw vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zichzelf voor haar overgegeven heeft.”

Reflectie: De maatstaf is Christus, die “zichzelf voor haar heeft overgegeven.” Paulus besteedt meer ruimte aan de instructie voor de echtgenoten (5:25-33) dan aan die voor de vrouwen (5:22-24).

Efeziërs 5:33

“Echter, laat ook ieder van u afzonderlijk zijn eigen vrouw zo liefhebben als zichzelf, en laat de vrouw ontzag hebben voor haar man.”

Reflectie: De passage eindigt met een samenvatting in andere woorden. Paulus herhaalt hier niet 'onderdanig zijn'; hij vraagt de man om lief te hebben en de vrouw om te respecteren.

1 Petrus 3:7

“Mannen, leef evenzo met verstand met hen samen, geef aan de vrouw, als de zwakkere partij, haar eer, en mede-erfgenamen als zij zijn van de genade van het leven, opdat uw gebeden niet verhinderd worden.”

Reflectie: Petrus koppelt de manier waarop een echtgenoot zijn vrouw behandelt aan zijn eigen gebeden. Hij noemt de vrouw ook een mede-erfgenaam “van de genadige gave van het leven.”

Marcus 10:9

“Wat God dan samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden.”

Reflectie: Jezus zegt dit als antwoord op Farizeeën die hem vroegen, “om hem op de proef te stellen,” of echtscheiding wettig was (10:2). In die context beperkt de zin echtscheiding en beschermt het de vrouw.

1 Johannes 4:19

“Wij hebben lief, omdat Hij ons eerst liefhad.”

Reflectie: Johannes stelt Gods liefde als eerste in de tijd. De liefde van een echtpaar voor elkaar wordt elders in de Schrift beschreven als een reactie op die liefde (Efeziërs 5:25; Kolossenzen 3:13).

Hooglied 8:6-7

“Draag mij als een zegel op je hart, als een zegel op je arm, want de liefde is sterk als de dood, de jaloezie is onverbiddelijk als het dodenrijk. Haar flitsen zijn vuurflitsen, de vlam van de HEER zelf.”

Reflectie: Het Hebreeuwse woord voor “de vlam van de Heer” eindigt met een korte vorm van Gods naam, Jah. Het is wellicht de enige verwijzing naar God in het boek, en sommige vertalingen geven het simpelweg weer als “een machtige vlam.”

Spreuken 15:1

“Een zacht antwoord wendt de toorn af, maar een hard woord wakkert de woede aan.”

Reflectie: Het spreekwoord beschrijft wat een antwoord doet: een zacht antwoord keert woede af en een hard antwoord wakkert het aan, wie er ook gelijk had om mee te beginnen.

Jakobus 1:19

“Ieder mens moet snel zijn om te luisteren, traag om te spreken en traag om toornig te worden.”

Reflectie: Jakobus stelt luisteren voorop en vraagt alleen daar om snelheid: snel om te luisteren, traag om te spreken, traag om toornig te worden. Zie voor meer hierover Bijbelverzen over communicatie.

Efeziërs 4:2-3

“Wees in alle opzichten nederig en zachtmoedig, wees geduldig, verdraag elkaar in liefde. En beijver u om de eenheid van de Geest te bewaren door de band van de vrede.”

Reflectie: Paulus vraagt om nederigheid, zachtmoedigheid en geduld, en “elkaar verdragen” veronderstelt dat de ander soms moeilijk is om mee samen te leven. De eenheid is iets om met inspanning te bewaren.

Kolossenzen 3:13

“Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een ander iets te verwijten heeft. Zoals de Heer u vergeven heeft, zo moet u elkaar vergeven.”

Reflectie: Paulus verwacht grieven en geeft de maatstaf voor het vergeven ervan: “zoals de Heer u vergeven heeft.”

Filippenzen 2:3-4

“Doe niets uit zelfzucht of ijdelheid, maar acht in nederigheid de ander hoger dan uzelf.”

Reflectie: Rekenen betekent hier beschouwen of overwegen. Het volgende vers voegt toe: “Laat ieder van u niet alleen oog hebben voor zijn eigen belang, maar ook voor het belang van anderen” (2:4).

Galaten 6:2

“Draag elkaars lasten, en vervul zo de wet van Christus.”

Reflectie: Drie verzen later zegt Paulus “ieder zal zijn eigen last dragen” (6:5), waarbij hij een ander woord gebruikt. De last in vers 2 is een zwaar gewicht dat hulp nodig heeft; de vracht in vers 5 is wat ieder persoon geacht wordt te dragen.

Romeinen 12:12

“Verblijd u in de hoop, wees geduldig in de verdrukking, volhard in het gebed.”

Reflectie: De drie instructies zijn blijdschap in hoop, geduld in verdrukking en trouw in gebed. Geduld in verdrukking veronderstelt dat de beproeving lang kan duren.

Kolossenzen 3:23

“En wat u ook doet, doe dat van harte, als voor de Heere en niet voor mensen.”

Reflectie: Paulus schreef dit aan slaven over hun aardse meesters (3:22). Het principe dat ook geldt voor een huishouden is dat werk wordt gedaan “als voor de Heer”.

1 Korintiërs 10:13

“U hebt geen beproevingen ondergaan die niet voor mensen gebruikelijk zijn. God is trouw en Hij zal niet toestaan dat u boven uw vermogen wordt beproefd, maar Hij zal met de beproeving ook de uitweg bieden.”

Reflectie: Paulus zegt eerst dat de beproeving “gebruikelijk voor de mens” is, iets waar anderen ook mee te maken hebben gehad. De uitweg die Hij belooft, is een manier om “het te verdragen”.

1 Korintiërs 7:3-4

“De man moet zijn vrouw het verschuldigde geven, en evenzo de vrouw haar man. De vrouw heeft niet de macht over haar eigen lichaam, maar de man; en evenzo heeft de man niet de macht over zijn eigen lichaam, maar de vrouw.”

Reflectie: Paulus stelt de regel voor de vrouw en vervolgens dezelfde regel voor de man, met dezelfde woorden: geen van beiden heeft alleen zeggenschap over het eigen lichaam.

Hebreeën 13:4

“Laat het huwelijk bij iedereen in ere worden gehouden en laat het huwelijksbed onbevlekt blijven.”

Reflectie: De instructie is gericht aan iedereen, “bij iedereen”, dus de eer die aan het huwelijk wordt gegeven is de zorg van de hele kerk, evenals die van het echtpaar zelf.