17 Bijbelverzen over huwelijkstherapie



  • Genesis 2:24 beschrijft het huwelijk als het verlaten van vader en moeder, het verenigd worden met een vrouw en het worden tot één vlees, en Jezus citeert dit in Marcus 10 wanneer hem naar echtscheiding wordt gevraagd.
  • Efeziërs 5:25 meet de liefde van een echtgenoot aan Christus, die zichzelf overgaf voor de kerk, en Efeziërs 5:33 vraagt de vrouw haar echtgenoot te respecteren.
  • 1 Korintiërs 7:3-5 geeft echtgenoot en echtgenote dezelfde autoriteit over elkaars lichaam en staat onthouding alleen toe met wederzijdse instemming en voor een bepaalde tijd.
  • Jakobus 1:19 en Efeziërs 4:26-29 stellen regels voor woede en spraak: luister eerst, spreek langzaam en laat de zon niet ondergaan over je woede.
  • Spreuken 15:22 zegt dat plannen mislukken bij gebrek aan raad en slagen met vele adviseurs.

De Bijbel heeft geen woord voor huwelijkstherapie, maar zegt wel wat het huwelijk is, wat echtgenoten aan elkaar verschuldigd zijn en hoe met woede en grieven moet worden omgegaan. Over advies zelf zegt Spreuken 15:22 over plannen in het algemeen dat ze mislukken "bij gebrek aan raad".

Jezus beantwoordt een vraag over echtscheiding vanuit Genesis 2:24 (Marcus 10:6-9). De plichten van echtgenoten worden uiteengezet in Efeziërs 5:21-33, Kolossenzen 3:18-19, 1 Petrus 3:1-7 en 1 Korintiërs 7:3-5, en woede, spraak en vergeving in Jakobus 1:19, Efeziërs 4:25-32 en Kolossenzen 3:12-14.

Wat het huwelijk is

Genesis 2:24

“Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn.”

Reflectie: Het vers volgt op het maken van de vrouw uit de rib van de man en de woorden van de man: "Dit is nu been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees." Het noemt drie dingen: vader en moeder verlaten, verenigd worden met een vrouw en één vlees worden. Het hoofdstuk eindigt met het echtpaar "naakt, en zij schaamden zich niet" (Genesis 2:25).

Marcus 10:9

“Wat God dan samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden.”

Reflectie: Farizeeën in Judea vroegen Jezus of het een man was toegestaan van zijn vrouw te scheiden. Hij antwoordde vanuit Genesis 1 en 2: "Zodat zij niet langer twee zijn, maar één vlees," en trok daaruit deze conclusie. Later, in huis, vertelde hij zijn discipelen dat een man die van zijn vrouw scheidt en met een ander trouwt, overspel tegen haar pleegt, en dat geldt ook voor een vrouw die van haar echtgenoot scheidt en met een ander trouwt (Marcus 10:11-12). Mattheüs' verslag van dezelfde uitwisseling voegt toe "behalve vanwege seksuele immoraliteit" (Mattheüs 19:9).

Samen, en het huis dat de Heer bouwt

Prediker 4:9-10

“Twee zijn beter dan één, want zij hebben een goede beloning voor hun zwoegen: als zij vallen, kan de een de ander overeind helpen. Maar wee de eenzame die valt en geen tweede heeft om hem overeind te helpen!”

Reflectie: De Prediker heeft zojuist een man beschreven die er helemaal alleen voor staat, met "noch zoon noch broer", die eindeloos zwoegt en vraagt: "Voor wie zwoeg ik?" De verzen 9 tot 12 sommen vervolgens op wat twee mensen hebben wat één mist: hulp na een val, warmte als ze samen liggen, verdediging tegen een aanval en "een koord van drie strengen" dat niet snel breekt. De passage spreekt over twee mensen in het algemeen, en een echtgenoot en echtgenote zijn zo'n paar.

Psalm 127:1

“Als de HEERE het huis niet bouwt, tevergeefs zwoegen de bouwers eraan. Als de HEERE de stad niet bewaart, tevergeefs waakt de wachter.”

Reflectie: Een pelgrimslied, met als opschrift "Van Salomo". Bouwers en wachters werken tevergeefs tenzij de Heer bouwt en waakt, en vers 2 zegt hetzelfde over vroeg opstaan en laat opblijven "zwoegend voor voedsel om te eten". Vers 3 richt zich op kinderen als "een erfdeel van de Heer", wat zowel een huishouden als een gebouw in beeld brengt.

Wat echtgenoten aan elkaar verschuldigd zijn

Efeziërs 5:25

"Echtgenoten, heb uw vrouwen lief, zoals Christus de kerk liefhad en zichzelf voor haar overgaf..."

Reflectie: De passage opent met "Wees elkaar onderdanig uit ontzag voor Christus" (Efeziërs 5:21) en zegt dan tegen vrouwen: "wees aan uw eigen mannen onderdanig zoals aan de Heer" (Efeziërs 5:22), voordat het zich tot de echtgenoten richt. De maatstaf voor de liefde van de echtgenoot is Christus, die "zichzelf overgaf" voor de kerk, de uitdrukking die Paulus gebruikte voor Christus' liefde voor alle gelovigen in Efeziërs 5:2. De zin gaat verder met het doel van die zelfgave: "om haar te heiligen" (Efeziërs 5:26).

Efeziërs 5:33

“Echter, ieder van u moet ook zijn vrouw liefhebben zoals hij zichzelf liefheeft, en de vrouw moet respect hebben voor haar man.”

Reflectie: Paulus heeft gezegd dat echtgenoten hun vrouwen moeten liefhebben "als hun eigen lichaam" (Efeziërs 5:28), citeerde vervolgens Genesis 2:24 en noemde het "een groot mysterie" over Christus en de kerk. Met "Echter" komt hij terug bij het echtpaar en vat hij samen in twee plichten: de echtgenoot heeft zijn vrouw lief als zichzelf, en de vrouw respecteert haar echtgenoot.

Kolossenzen 3:19

“Mannen, heb uw vrouw lief en wees niet verbitterd tegen haar.”

Reflectie: De instructie staat in een lijst voor een huishouden: vrouwen, echtgenoten, kinderen, vaders, dan slaven en meesters. Het vers ervoor zegt tegen vrouwen: "wees aan uw mannen onderdanig, zoals het past in de Heer" (Kolossenzen 3:18). Aan het gebod om lief te hebben, voegt Paulus een verbod toe: wees niet hard voor haar.

1 Petrus 3:7

“Mannen, leef evenzo met verstand met hen samen, geef aan de vrouw, als de zwakkere partij, haar eer, en mede-erfgenamen als zij zijn van de genade van het leven, opdat uw gebeden niet verhinderd worden.”

Reflectie: Petrus heeft zich gericht tot vrouwen, inclusief degenen wier echtgenoten "het woord niet geloven" (1 Petrus 3:1), en richt zich dan tot de echtgenoten. Hij noemt de vrouw de zwakkere partner en in dezelfde zin een mede-erfgenaam van "de genadige gave van het leven". Hoe een echtgenoot zijn vrouw behandelt, heeft invloed op zijn eigen gebeden. De volgende verzen richten zich tot iedereen: "Vergeld geen kwaad met kwaad of belediging met belediging" (1 Petrus 3:9).

1 Korintiërs 7:3-5

"De echtgenoot moet zijn huwelijkse plicht jegens zijn vrouw vervullen, en evenzo de vrouw jegens haar echtgenoot. De vrouw heeft geen autoriteit over haar eigen lichaam, maar staat het af aan haar echtgenoot. Op dezelfde manier heeft de echtgenoot geen autoriteit over zijn eigen lichaam, maar staat het af aan zijn vrouw. Ontzeg elkaar niets, behalve misschien met wederzijdse instemming en voor een bepaalde tijd, zodat u zich aan gebed kunt wijden. Kom daarna weer samen, zodat Satan u niet in verleiding brengt vanwege uw gebrek aan zelfbeheersing."

Reflectie: Paulus beantwoordt een brief van de kerk in Korinthe, die de regel "Het is goed voor een man om geen seksuele betrekkingen met een vrouw te hebben" (1 Korintiërs 7:1) had geciteerd. Hij antwoordt dat echtgenoot en echtgenote elk de autoriteit over hun eigen lichaam aan de ander afstaan, in identieke termen voor beiden. Onthouding is alleen toegestaan "met wederzijdse instemming en voor een bepaalde tijd", voor gebed, en Paulus voegt eraan toe: "Ik zeg dit als een concessie, niet als een gebod" (1 Korintiërs 7:6).

Woede en spraak

Jakobus 1:19

“Mijn geliefde broeders en zusters, let hierop: iedereen moet snel zijn om te luisteren, traag om te spreken en traag om kwaad te worden.”

Reflectie: Jakobus schrijft "aan de twaalf stammen verspreid onder de volken" (Jakobus 1:1), en de regel is voor "iedereen". Het volgende vers geeft de reden om traag te zijn tot toorn: "menselijke toorn brengt niet de gerechtigheid voort die God verlangt." Spreuken 18:13 maakt hetzelfde punt over luisteren: "Antwoorden voordat men luistert—dat is dwaasheid en schande."

Spreuken 15:1

“Een zacht antwoord wendt de toorn af, maar een hard woord wakkert de woede aan.”

Reflectie: Het spreekwoord zet twee soorten antwoorden naast elkaar en noemt wat elk voortbrengt. Twee van de volgende drie verzen gaan ook over de tong, waaronder "De kalmerende tong is een boom des levens, maar een perverse tong verbrijzelt de geest" (Spreuken 15:4).

Efeziërs 4:29

“Laat geen ongezonde taal uit uw mond komen, maar alleen wat nuttig is voor de opbouw van anderen, naar hun behoeften, zodat het de hoorders ten goede komt.”

Reflectie: Het vers behoort tot een lijst van dingen om af te leggen en aan te trekken, geschreven aan "Gods heilige volk in Efeze" als "leden van één lichaam". Drie verzen eerder schrijft Paulus: "Word toornig, maar zondig niet: laat de zon niet ondergaan terwijl u nog toornig bent" (Efeziërs 4:26). De test die hij geeft voor spraak is of het degene die het hoort opbouwt.

Elkaar vergeven en verdragen

Kolossenzen 3:13

“Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een ander iets te verwijten heeft. Zoals de Heer u vergeven heeft, zo moet u elkaar vergeven.”

Reflectie: Paulus vertelt de kerk in Kolosse om zich te bekleden met "mededogen, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld" (Kolossenzen 3:12) voordat hij grieven noemt. Het patroon voor vergeving is de vergeving van de Heer aan hen, en Efeziërs 4:32 geeft hetzelfde patroon: "zoals God u in Christus vergeven heeft." De instructies aan vrouwen en echtgenoten volgen een paar verzen later.

1 Korintiërs 13:7

“Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.”

Reflectie: Paulus schreef 1 Korintiërs 13 midden in zijn onderwijs over geestelijke gaven, na "Ik zal u de meest uitmuntende weg wijzen" (1 Korintiërs 12:31) en voor "Jaag de liefde na" (1 Korintiërs 14:1). Het vers sluit een lijst af van wat liefde wel en niet doet, waaronder "zij is niet lichtgeraakt, zij houdt geen lijst bij van onrecht" (1 Korintiërs 13:5).

De ander op de eerste plaats zetten

Filippenzen 2:3-4

“Doe niets uit eigenbelang of ijdelheid. Maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achten dan zichzelf. Laat eenieder niet alleen oog hebben voor wat van hemzelf is, maar laat eenieder ook oog hebben voor wat van anderen is.”

Reflectie: Paulus heeft de Filippenzen zojuist gevraagd om "eensgezind te zijn, dezelfde liefde te hebben, één van geest en één van gedachten te zijn" (Filippenzen 2:2). Het voorbeeld dat hij daarna geeft is Christus, die "zichzelf ontledigde" (Filippenzen 2:7).

Galaten 5:13

“Want u bent tot vrijheid geroepen, broeders. Gebruik alleen de vrijheid niet als een aanleiding voor het vlees, maar dien elkaar door de liefde.”

Reflectie: Paulus heeft betoogd dat de Galaten vrij zijn van de wet, en hier zegt hij waar die vrijheid voor is: elkaar dienen in liefde. Hij vat de wet samen in "Heb uw naaste lief als uzelf" en waarschuwt: "Als u elkaar bijt en verslindt, pas dan op dat u niet door elkaar vernietigd wordt" (Galaten 5:14-15).

Om raad vragen

Spreuken 15:22

“Plannen mislukken bij gebrek aan overleg, maar door de veelheid van raadgevers komen ze tot stand.”

Reflectie: Het spreekwoord gaat over plannen van welke aard dan ook en stelt een gebrek aan raad tegenover “vele raadgevers.” Spreuken 12:15 stelt de dwaas, wiens eigen weg “hem recht lijkt,” tegenover de wijze, die “naar raad luistert.”




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...