15 Bijbelverzen over houding

Romeinen 12:2

“En word niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word innerlijk veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid, om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is.”

Reflectie: Paulus doet dit beroep “vanwege de barmhartigheid van God,” direct nadat hij de Romeinen vraagt hun lichamen aan te bieden “als een levend offer” (12:1). De verandering waar hij om vraagt begint bij de geest, en hij benoemt wat dit mogelijk maakt: in staat zijn om de wil van God te “beproeven en goed te keuren.” Het vers stelt twee patronen tegenover elkaar: die van de wereld en die van een vernieuwde geest.

Efeziërs 4:22-24

“U bent onderwezen om, wat uw vroegere levenswandel betreft, de oude mens af te leggen, die te gronde gaat door de misleidende begeerten; om vernieuwd te worden in de geest van uw denken; en om de nieuwe mens aan te doen, die naar Gods wil is geschapen in ware rechtvaardigheid en heiligheid.”

Reflectie: De NIV gebruikt hier het woord attitude, midden in drie stappen: leg de oude mens af, word vernieuwd in de houding van de geest, doe de nieuwe mens aan. Paulus stelt dit tegenover de “ijdelheid van hun denken” van de heidenen (4:17). De verzen die volgen maken dit concreet: spreek de waarheid tegen je naaste, laat de zon niet ondergaan over je toorn, werk in plaats van te stelen (4:25-28).

Kolossenzen 3:2

“Bedenk de dingen die boven zijn, niet die op de aarde zijn.”

Reflectie: Het vers daarvoor geeft de reden: “Indien u dan met Christus opgewekt bent, zoek de dingen die boven zijn, waar Christus is.” Paulus vraagt om zowel hart als geest daarop te richten. Vers 5 noemt wat behoort tot de “aardse natuur” die gedood moet worden: “hoererij, onreinheid, hartstocht, kwade begeerte en de hebzucht, die afgoderij is.”

Filippenzen 4:8

“Ten slotte, broeders en zusters, al wat waar is, al wat edel is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat eervol is – als er enige deugd is en als er iets prijzenswaardigs is – bedenk dat.”

Reflectie: Paulus' lijst van waarover na te denken komt direct na zijn instructie om niet bezorgd te zijn maar te bidden “met dankzegging,” en zijn belofte dat de vrede van God “uw harten en uw gedachten zal bewaken in Christus Jezus” (4:6-7). Vers 9 voegt praktijk toe aan gedachte: “Wat u geleerd en ontvangen en gehoord en gezien hebt in mij, doe dat.”

Jesaja 26:3

“U zult hem in volkomen vrede bewaren, wiens gedachten op U gericht zijn, omdat hij op U vertrouwt.”

Reflectie: De regel hoort bij een lied dat, volgens vers 1, “gezongen zal worden in het land Juda” op die dag, over een sterke stad waarvan de muren en wallen redding zijn. De standvastige geest in het vers is verbonden met vertrouwen, en vers 4 geeft de reden voor dat vertrouwen: “want de HEERE, de HEERE zelf, is de eeuwige Rots.”

Proverbs 23:7

'want zoals hij denkt in zijn hart, zo is hij.'

Reflectie: De regel wordt hier geciteerd uit de New King James Version, en in de context beschrijft het een vrek. Het gezegde waarschuwt tegen eten aan de tafel van een gierig man (23:6), omdat zijn woorden en zijn hart niet overeenkomen: “‘Eet en drink!’ zegt hij tegen u, maar zijn hart is niet bij u.” De NIV vertaalt de regel als “want hij is het type persoon dat altijd aan de kosten denkt.”

Philippians 2:3-5

“Doe niets uit zelfzucht of ijdelheid. Maar wees in nederigheid de ander hoger dan uzelf. Laat eenieder niet alleen oog hebben voor zijn eigen belang, maar ook voor het belang van de ander. Laat die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was.”

Reflectie: Paulus heeft de kerk net gevraagd om “eensgezind” en “van één geest” te zijn (2:2). De verzen 3 en 4 beschrijven de gezindheid in de praktijk: geen zelfzuchtige ambitie, anderen hoger achten dan jezelf, aandacht voor hun belangen. De verzen 6 tot 8 beschrijven vervolgens Christus, die “zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen” en “zichzelf vernederd heeft door gehoorzaam te worden tot de dood.”

Romeinen 12:3

“Want door de genade die mij is gegeven, zeg ik tegen ieder van u: denk niet hoger van uzelf dan u behoort te denken, maar denk bescheiden, in overeenstemming met het geloof dat God aan ieder van u heeft toebedeeld.”

Reflectie: Het vers volgt op de oproep tot een vernieuwde geest (12:2) en past dit toe op hoe een persoon over zichzelf denkt. Paulus vraagt om “nuchter oordeel,” en hij geeft de maatstaf: “de maat van het geloof die God aan ieder van u heeft toebedeeld.” Hij zegt ook op welke basis hij de instructie geeft: “door de genade die mij gegeven is.”

1 Petrus 5:5

“Op dezelfde manier moeten jullie, jongeren, je onderwerpen aan de ouderen. Wees allemaal met nederigheid bekleed ten opzichte van elkaar, want: ‘God keert zich tegen de hoogmoedigen, maar aan de nederigen schenkt Hij genade.’”

Reflectie: Petrus spreekt eerst tot de oudsten, die moeten leiden “niet als heersers over degenen die aan u toevertrouwd zijn” (5:3), dan tot de jongeren, dan tot iedereen. Nederigheid wordt getoond aan elkaar, en de volgende verzen richten het op God: “Verneder u dan onder de krachtige hand van God, opdat Hij u op Zijn tijd verhoogt. Werp al uw zorgen op Hem, want Hij zorgt voor u” (5:6-7).

Efeziërs 4:32

“Wees vriendelijk voor elkaar en barmhartig, en vergeef elkaar, zoals ook God in Christus u vergeven heeft.”

Reflectie: Het vers daarvoor somt op wat weg moet: “Alle bitterheid, woede, toorn, geschreeuw en laster moeten uit uw midden worden weggedaan, samen met alle slechtheid.” Vriendelijkheid, mededogen en vergeving nemen hun plaats in, en de maatstaf voor het vergeven van anderen is Gods vergeving in Christus. Eerder in het hoofdstuk krijgt woede een grens: “Laat de zon niet ondergaan over uw toorn” (4:26).

Galaten 5:22-23

“Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. Tegen zulke dingen is de wet niet.”

Reflectie: Paulus stelt de vrucht van de Geest tegenover “de werken van het vlees,” een lijst die haat, jaloezie, woede-uitbarstingen, zelfzuchtige ambitie en afgunst bevat (5:19-21). Verschillende van de kwaliteiten die hij noemt, zoals geduld, vriendelijkheid en zachtmoedigheid, zijn manieren om met andere mensen om te gaan. Het hoofdstuk sluit af met de houdingen die niet passen: “Laten wij niet verlangend worden naar ijdele eer, elkaar uitdagend en benijdend” (5:26).

Jakobus 1:2-4

“Acht het enkel vreugde, mijn broeders, wanneer u in allerlei verzoekingen terechtkomt, want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt. Maar laat de volharding haar werk volkomen hebben, opdat u volmaakt en in alle opzichten integer bent en in niets tekortschiet.”

Reflectie: Jakobus vraagt om beproevingen als vreugde te beschouwen en geeft de reden: beproeving brengt volharding voort, en volharding, als het zijn werk mag afmaken, maakt een persoon “volmaakt en in alle opzichten compleet.” Het volgende vers biedt hulp aan iedereen die wijsheid tekortkomt in het midden daarvan: “laat hij die God vragen, Die aan ieder overvloedig geeft” (1:5).

2 Korintiërs 4:17-18

“Want onze lichte verdrukking van een ogenblik bewerkt in ons een allesovertreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid. Wij richten onze ogen immers niet op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet zijn tijdelijk, maar de dingen die men niet ziet zijn eeuwig.”

Reflectie: Paulus schrijft dat “wij in alles verdrukt worden, maar niet in het nauw gebracht; wij zijn in twijfel, maar niet in wanhoop” (4:8). Na het benoemen van de hoop dat “Hij Die de Heere Jezus opgewekt heeft, ook ons met Jezus zal opwekken” (4:14), trekt hij de conclusie: “Daarom verliezen wij de moed niet. Hoewel onze uiterlijke mens te gronde gaat, wordt de innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd” (4:16). De moeilijkheden worden licht en tijdelijk genoemd wanneer ze worden afgewogen tegen een eeuwige heerlijkheid.

1 Tessalonicenzen 5:16-18

“Verblijd u altijd, bid zonder ophouden, dank God in alles; want dit is de wil van God in Christus Jezus voor u.”

Reflectie: Deze drie geboden staan in een reeks instructies aan de kerk in Thessalonica die begint met het leven samen, respect voor de leiders, geduld met iedereen, geen kwaad met kwaad vergelden (5:12-15), en doorgaat met “Blus de Geest niet uit” (5:19). De dank moet worden gegeven “in alles,” en Paulus noemt het “de wil van God in Christus Jezus voor u.”

Matteüs 6:34

“Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad.”

Reflectie: Jezus eindigt zijn onderwijs over zorgen over eten en kleding met dit vers, nadat Hij wijst op de vogels die de Vader voedt en de bloemen die Hij kleedt (6:26-30). Hij vraagt: “Wie van u kan door bezorgd te zijn één el aan zijn lengte toevoegen?” (6:27), en het vers voor dit vers geeft het alternatief voor zorgen: “Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden.”