19 Bijbelverzen over deuren



  • Jezus noemt zichzelf “de deur van de schapen” in Johannes 10:7 en 10:9, in een beeldspraak over een schaapskooi waar de dief op een andere manier binnendringt.
  • Genesis 7:16, Mattheüs 25:10 en Lukas 13:25 beschrijven allemaal een deur die gesloten is, en in elk geval markeert het sluiten wie er binnen is en wie niet.
  • Openbaring 3:7 geeft Christus de “sleutel van David” uit Jesaja 22:22, waar het de sleutel van het ambt van een koninklijk zaakwaarnemer was.
  • Openbaring 3:20 is gericht aan de gemeente in Laodicea, die dacht dat ze niets nodig had.
  • Paulus spreekt over een open deur voor het evangelie in Handelingen 14:27, 1 Korintiërs 16:9, 2 Korintiërs 2:12 en Kolossenzen 4:3, en in 2 Korintiërs verliet hij Troas ondanks die deur.

In de Bijbel staat een deur voor de weg naar God, voor het moment dat die weg gesloten is, en voor openingen die God geeft aan degenen die prediken. Jezus noemt zichzelf “de deur” van de schapen (Johannes 10:9) en zegt: “Strijd om in te gaan door de nauwe deur” (Lukas 13:24).

Christus staat aan de deur en klopt in Openbaring 3:20. De Heer sluit Noach op in de ark (Genesis 7:16), en de deur sluit zich voor het bruiloftsfeest in Mattheüs 25:10. Paulus spreekt over een deur die geopend is voor het evangelie (Handelingen 14:27; 1 Korintiërs 16:9; Kolossenzen 4:3). Enkele passages schetsen een deur die bewaakt moet worden: de zonde ligt aan de deur van Kaïn (Genesis 4:7), en de psalmist vraagt God om de wacht te houden bij de deur van zijn lippen (Psalm 141:3).

Jezus als de deur

Johannes 10:9

“Ik ben de deur. Als iemand door Mij naar binnen gaat, zal hij behouden worden; hij zal ingaan en uitgaan en weide vinden.”

Reflectie: Jezus heeft zojuist een beeldspraak verteld over een herder die door de deur de schaapskooi binnengaat, terwijl de dief op een andere manier naar binnen klimt. Wanneer zijn toehoorders het niet begrijpen, past hij het op zichzelf toe: “Ik ben de deur van de schapen” (Johannes 10:7). Het in- en uitgaan om weidegrond te vinden beschrijft het gewone leven van een kudde die veilig is, en het volgende vers zet dit af tegen de dief, die “alleen komt om te stelen, te slachten en te vernietigen.”

Lucas 13:24

“Strijd om binnen te gaan door de nauwe poort, want velen, zeg Ik u, zullen proberen binnen te gaan en het niet kunnen.”

Reflectie: Op de weg naar Jeruzalem vraagt iemand aan Jezus: “Heere, zijn er weinigen die zalig worden?” Hij geeft geen getal. Hij zegt de vragensteller dat hij moet strijden om in te gaan, en waarschuwt dat velen zullen proberen in te gaan en zullen falen. De volgende verzen leggen uit waarom: de heer des huizes zal opstaan en de deur sluiten.

Kloppen op een deur

Matteüs 7:7-8

“Bid, en u zal gegeven worden; zoek, en u zult vinden; klop, en er zal voor u opengedaan worden. Want ieder die bidt, ontvangt; wie zoekt, vindt; en voor wie klopt, zal opengedaan worden.”

Reflectie: In de Bergrede is kloppen het derde van drie beelden voor gebed, na vragen en zoeken, en elk bevat de belofte dat het verhoord zal worden. Jezus baseert de belofte op wat een vader doet: geen vader geeft zijn zoon een steen als hij om brood vraagt, en “hoeveel te meer zal uw Vader, Die in de hemelen is, goede dingen geven aan hen die tot Hem bidden!” (Mattheüs 7:11).

Openbaring 3:20

“Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Als iemand Mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en de maaltijd met hem gebruiken, en hij met Mij.”

Reflectie: De woorden sluiten de brief aan de gemeente in Laodicea, die zegt: “Ik ben rijk” en niet ziet dat ze “ellendig, beklagenswaardig, arm, blind en naakt” is. Het vers ervoor luidt: “Ieder die Ik liefheb, wijs Ik terecht en kastijd Ik; wees dan ijverig en bekeer u.” Christus staat buiten een gemeente die denkt dat ze niets nodig heeft, en biedt aan om binnen te komen en een maaltijd te delen met iedereen die opendoet.

Hooglied 5:2

“Ik sliep, maar mijn hart waakte. Hoor, mijn geliefde klopt! ‘Doe open voor mij, mijn zuster, mijn vriendin, mijn duif, mijn volmaakte! Want mijn hoofd is vol dauw, mijn haren vol druppels van de nacht.’”

Reflectie: De vrouw hoort haar geliefde 's nachts kloppen en aarzelt: ze heeft zich uitgekleed en haar voeten gewassen. Tegen de tijd dat ze opstaat en haar handen aan de grendel legt, “was mijn geliefde weggegaan” (Hooglied 5:6), en ze gaat naar buiten om hem te zoeken. Gelezen als liefdespoëzie is het een scène van een vertraagd antwoord en een gemiste ontmoeting; lezers die het Hooglied zien als een beeld van Christus en zijn volk, plaatsen het naast Openbaring 3:20.

Deuren die gesloten zijn

Genesis 7:16

“En zij die naar binnen gingen, mannelijk en vrouwelijk van alle vlees, gingen naar binnen zoals God hem geboden had. En de HEERE sloot hem op.”

Reflectie: Noach, zijn familie en de dieren gaan de ark in zoals God geboden had, en daarna sluit de Heer zelf de deur. Het hoofdstuk dateert hun binnengaan op dezelfde dag dat de bronnen van de grote watervloed openbraken en de regen begon (Genesis 7:11-13).

Exodus 12:23

“Want de HEERE zal voorbijgaan om de Egyptenaren te treffen, en wanneer Hij het bloed op de bovendorpel en op de twee deurposten ziet, zal de HEERE de deur voorbijgaan en de verderver niet toestaan uw huizen binnen te gaan om u te treffen.”

Reflectie: Op de nacht van het eerste Pascha zegt Mozes tegen de oudsten van Israël dat ze het bloed van het lam op de bovendorpel en de twee deurposten moeten strijken, en voegt eraan toe: “U mag niemand van u naar buiten gaan door de deur van zijn huis tot de morgen” (Exodus 12:22). De deuropening is de plaats van het teken: waar de Heer het bloed ziet, gaat Hij de deur voorbij en laat Hij de verderver niet binnen.

Matteüs 25:10

“En terwijl zij onderweg waren om te kopen, kwam de bruidegom, en zij die gereed waren, gingen met hem naar binnen naar de bruiloft, en de deur werd gesloten.”

Reflectie: In de gelijkenis van de tien maagden nemen er vijf extra olie mee voor hun lampen en vijf niet. Terwijl de vijf dwazen olie gaan kopen, arriveert de bruidegom en wordt de deur gesloten. Wanneer ze terugkomen en roepen: “Heere, heere, doe ons open,” antwoordt hij: “Ik ken u niet,” en Jezus eindigt de gelijkenis: “Waak dan, want u weet de dag en het uur niet.”

Lucas 13:25

“Wanneer de heer des huizes eenmaal is opgestaan en de deur heeft gesloten, en u begint buiten te staan en op de deur te kloppen, zeggende: ‘Heer, doe voor ons open’, dan zal hij u antwoorden: ‘Ik weet niet waar u vandaan komt.’”

Reflectie: Dit vervolgt Jezus' antwoord over de nauwe deur. Degenen die buiten blijven, pleiten dat ze met de heer gegeten en gedronken hebben en hem in hun straten hebben horen onderwijzen, en hij antwoordt een tweede keer: “Ik weet niet waar u vandaan komt.” De passage zegt vervolgens dat mensen uit het oosten en westen, noorden en zuiden zullen komen en aanliggen in het Koninkrijk van God.

Degene die opent en sluit

Jesaja 22:22

“En Ik zal de sleutel van het huis van David op zijn schouder leggen. Hij zal openen, en niemand zal sluiten; en hij zal sluiten, en niemand zal openen.”

Reflectie: De Heer stuurt Jesaja naar Sebna, de zaakwaarnemer over het koninklijk huis, om te zeggen dat zijn ambt zal overgaan op Eljakim, de zoon van Hilkia. De sleutel van het huis van David gaat met het ambt mee, en degene die hem vasthoudt, bepaalt wie er binnenkomt: wat hij opent, sluit niemand, en wat hij sluit, opent niemand.

Openbaring 3:7

“En schrijf aan de engel van de gemeente in Filadelfia: ‘Dit zegt de Heilige, de Waarachtige, Die de sleutel van David heeft, Die opent en niemand zal sluiten, en Die sluit en niemand opent.’”

Reflectie: De brief aan de gemeente in Filadelfia neemt de woorden van Jesaja 22:22 en geeft ze aan Christus, die “de sleutel van David heeft.” Het volgende vers past ze toe op die gemeente: “Zie, Ik heb voor u een geopende deur gegeven, die niemand kan sluiten. Ik weet dat u weinig kracht hebt, en toch hebt u Mijn woord bewaard en Mijn Naam niet verloochend.”

Openbaring 4:1

“Hierna zag ik, en zie, er was een deur geopend in de hemel. En de eerste stem die ik als een bazuin met mij had horen spreken, zei: ‘Kom hier omhoog, en Ik zal u laten zien wat hierna moet geschieden.’”

Reflectie: Na de zeven brieven ziet Johannes een deur die openstaat in de hemel en wordt hij erdoor naar boven geroepen. De stem als een bazuin is degene die hij hoorde in Openbaring 1:10, die hem opdroeg aan de zeven gemeenten te schrijven. Wat volgt op de uitnodiging is het visioen van de troon in de hemel.

Psalm 24:7

“Hef uw hoofden op, poorten! En verhef u, eeuwige deuren, opdat de Koning van de heerlijkheid binnengaat.”

Reflectie: De psalm roept de poorten en de eeuwige deuren tweemaal op om hun hoofden op te heffen zodat de Koning van de heerlijkheid kan binnenkomen, en vraagt tweemaal wie deze Koning is. Het eerste antwoord is: “De Heere, sterk en machtig, de Heere, machtig in de strijd!” Het tweede is: “De Heere van de legermachten, Hij is de Koning van de heerlijkheid!”

Een deur geopend voor het evangelie

Handelingen 14:27

“Toen zij daar aangekomen waren en de gemeente bijeengeroepen hadden, vertelden zij alles wat God met hen gedaan had, en dat Hij voor de heidenen een deur van het geloof geopend had.”

Reflectie: Paulus en Barnabas zijn teruggegaan door de steden waar ze gepredikt hebben, hebben oudsten aangesteld in elke gemeente, en zijn daarna naar Antiochië gevaren, de gemeente wiens profeten en leraren hen hadden uitgezonden (Handelingen 13:1-3). Hun verslag schrijft het werk toe aan God: Hij deed het met hen, en Hij opende een deur van geloof voor de heidenen.

1 Korintiërs 16:9

“…want een grote en doeltreffende deur is voor mij opengegaan, en er zijn veel tegenstanders.”

Reflectie: Paulus vertelt de Korintiërs dat hij tot Pinksteren in Efeze zal blijven vanwege de deur die voor hem geopend is. Hij noemt de gelegenheid en de tegenstand in dezelfde zin: de deur is wijd, “en er zijn vele tegenstanders.”

2 Korintiërs 2:12

“Toen ik in Troas kwam om het evangelie van Christus te verkondigen, hoewel er voor mij een deur was geopend in de Heer…”

Reflectie: Paulus ging naar Troas om te prediken en vond een open deur, maar hij bleef niet: “mijn geest vond geen rust omdat ik mijn broeder Titus daar niet vond. Daarom nam ik afscheid van hen en vertrok naar Macedonië” (2 Korintiërs 2:13).

Kolossenzen 4:3

“Bid tegelijkertijd ook voor ons, dat God voor ons een deur opent voor het Woord, om te spreken over het geheimenis van Christus…”

Reflectie: Paulus schrijft vanuit de gevangenis en vraagt de Kolossenzen om te bidden voor een deur voor het woord en dat hij het mysterie van Christus duidelijk mag maken. Het verzoek volgt op het gebod in het vers daarvoor: “Volhard in het gebed en wees daarin waakzaam met dankzegging.”

Een deur om te bewaken

Genesis 4:7

“Is het niet zo dat, als je het goede doet, je er niet uitspringt? Maar als je het goede niet doet, ligt de zonde aan de deur. Naar jou gaat zijn begeerte uit, maar jij moet over hem heersen.”

Reflectie: De Heer spreekt tot Kaïn nadat zijn offer niet is aanvaard en zijn gezicht is betrokken. De zonde wordt afgebeeld als iets dat aan de deur ligt, en tegen Kaïn wordt gezegd dat hij erover moet heersen. In het volgende vers spreekt Kaïn tot Abel en doodt hem in het veld.

Psalm 141:3

“Zet een wacht, HEERE, voor mijn mond, bewaak de deur van mijn lippen.”

Reflectie: De psalmist vraagt God om een wacht bij zijn mond te zetten, zoals een wachter bij een deur staat. Het volgende vers brengt het verzoek van spraak naar het hart en de daden: “Laat mijn hart niet neigen tot enig kwaad, om mij bezig te houden met goddeloze daden in het gezelschap van mannen die ongerechtigheid bedrijven.”




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...