21 Bijbelverzen over hopeloosheid



  • Job, Jeremia en Elia wensen elk dat ze gestorven waren of vragen om te sterven (Job 3:11, Jeremia 20:14, 1 Koningen 19:4), en Paulus schrijft dat hij “wanhopig was aan het leven zelf” (2 Korintiërs 1:8).
  • Op Elia's verzoek om te sterven volgen brood, water, slaap en het woord van een engel dat “de reis te zwaar voor u is” (1 Koningen 19:7).
  • Psalm 88 eindigt met “duisternis is mijn enige vriend” zonder de wending naar lofprijzing die aan het einde van Psalm 13 te vinden is.
  • Klaagliederen 3:18 zegt dat de hoop van de Heer verdwenen is, en drie verzen later zegt dezelfde spreker “daarom heb ik hoop” omdat hij Gods mededogen in herinnering roept.
  • Jeremia 29:11 werd geschreven aan ballingen in Babylon, in een brief die hun terugkeer na zeventig jaar vastlegde.

The Bible gives hopelessness a voice in Job, the prophets and the psalms. Job curses the day he was born (Job 3:11), Elijah asks to die (1 Kings 19:4), Psalm 88 ends in darkness, and the exiles in Ezekiel 37:11 say “our hope is gone.” Other passages set against it a hope that rests on what God has done and promised. Lamentations 3:21 follows “all that I had hoped from the Lord” with “Yet this I call to mind and…

Continue reading with a subscription

Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.

Enjoy unlimited access, cancel anytime.



Ontdek meer van Christian Pure

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder

Share to...