20 Bijbelverzen over karma

Galaten 6:7-8

“Dwaal niet: God laat Zich niet bespotten. Want wat een mens zaait, zal hij ook oogsten. Wie in zijn eigen vlees zaait, zal uit het vlees verderf oogsten; maar wie in de Geest zaait, zal uit de Geest het eeuwige leven oogsten.”

Reflectie: Paulus schrijft dit aan de Galatische kerken, vlak nadat hij hen heeft opgedragen om zachtmoedig iemand te herstellen die in een zonde is gevallen en om goede dingen te delen met degenen die hen onderwijzen. “God laat niet met zich spotten” plaatst God achter de oogst, en de twee soorten zaaien leiden tot twee eindes: vernietiging en eeuwig leven. Het volgende vers verandert de waarschuwing in aanmoediging: “Laten we niet moe worden in het doen van het goede, want op de juiste tijd zullen we een oogst binnenhalen als we niet opgeven.”

Hosea 8:7

“Zij zaaien wind en zullen storm oogsten.”

Reflectie: De Heer spreekt door Hosea tegen Israël, dat koningen heeft aangesteld zonder zijn toestemming en het kalf-afgodsbeeld van Samaria heeft gemaakt. De oogst is groter dan het zaad: wind wordt gezaaid en een wervelwind komt terug. De rest van het vers beschrijft een mislukte oogst: “De stengel heeft geen kop; het zal geen meel voortbrengen.”

Proverbs 22:8

“Wie onrecht zaait, oogst onheil, en de roede die zij in woede hanteren, zal worden gebroken.”

Reflectie: De roede in dit spreekwoord behoort toe aan de onderdrukker, die ermee zwaait in woede, en deze zal worden gebroken. Het spreekwoord dat volgt, zet het tegenovergestelde geval uiteen: “De vrijgevigen zullen zelf gezegend worden, want zij delen hun voedsel met de armen.”

Spreuken 11:17

“Degenen die vriendelijk zijn, doen zichzelf goed, maar de wrede brengt zichzelf in het verderf.”

Reflectie: Niemand anders wordt in dit spreekwoord genoemd als degene die vergeldt; vriendelijkheid en wreedheid komen terug bij de persoon die ze toont. Het volgende vers behoudt de landbouwtaal van de andere passages: “wie gerechtigheid zaait, oogst een zekere beloning.”

Proverbs 26:27

“Wie een kuil graaft, zal erin vallen; wie een steen rolt, die zal op hem terugrollen.”

Reflectie: De setting is een vijand die bedrog verbergt achter charmante spraak, en vers 26 zegt dat “hun goddeloosheid zal worden blootgelegd in de vergadering.” De kuil en de steen zijn vallen die voor iemand anders zijn opgezet, en ze vangen degene die ze heeft opgezet.

Proverbs 5:22

“De slechte daden van de goddelozen verstrikken hen; de koorden van hun zonden houden hen stevig vast.”

Reflectie: Een vader waarschuwt zijn zoon tegen overspel. Het vers voor dit vers zegt dat “je wegen in het volle zicht van de Heer zijn, en hij onderzoekt al je paden,” en dan worden de goddelozen vastgehouden door koorden van hun eigen makelij. Vers 23 maakt de gedachte af: ze sterven “misleid door hun eigen grote dwaasheid.”

Mattheüs 7:1-2

“Oordeel niet, opdat ook jullie niet geoordeeld worden. Want op de manier waarop je anderen oordeelt, zul je zelf geoordeeld worden, en met de maat die je gebruikt, zal ook jou gemeten worden.”

Reflectie: Jezus onderwijst zijn discipelen op een berghelling (Matteüs 5:1). Jezus past de maat toe op het oordelen over andere mensen, en de verzen die volgen leggen het doelwit uit: iemand die de splinter in het oog van een broeder aanwijst terwijl hij de balk in zijn eigen oog negeert. “Jij huichelaar,” zegt Jezus, “haal eerst de balk uit je eigen oog.”

Lukas 6:38

“Geef, en aan u zal gegeven worden: een goede maat, schuddevoet, aangestampt en overlopend zal men in uw schoot geven. Want met dezelfde maat waarmee u meet, zal er bij u gemeten worden.”

Reflectie: In het verslag van Lucas komt dit aan het einde van Jezus' onderwijs over het liefhebben van vijanden, direct na “Vergeef, en je zult vergeven worden.” Een paar verzen eerder vertelt hij zijn luisteraars om te lenen “zonder te verwachten iets terug te krijgen,” en geeft de reden: de Allerhoogste “is vriendelijk voor de ondankbaren en goddelozen.” De opbrengst in dit vers wordt afgebeeld als een maat die voorbij de rand is gevuld en in de schoot is gegoten.

Mattheüs 5:7

“Zalig de barmhartigen, want aan hen zal barmhartigheid bewezen worden.”

Reflectie: Dit is een van de zegeningen die de Bergrede openen. Getoonde barmhartigheid wordt beantwoord met ontvangen barmhartigheid, en het vers zegt niet door wie, hoewel de zegeningen eromheen spreken over het koninkrijk van de hemel en het zien van God (Matteüs 5:3, 5:8).

2 Korintiërs 9:6

“Denk hieraan: wie karig zaait, zal karig oogsten; wie overvloedig zaait, zal overvloedig oogsten.”

Reflectie: Paulus schrijft over de gift die de Korintiërs hadden beloofd voor “het volk van de Heer” (2 Korintiërs 9:1-5), en hij gebruikt zaaien voor geven. De verzen erna zeggen waar de oogst voor is: God “levert zaad aan de zaaier,” en de gevers zullen “op elke manier verrijkt worden zodat je bij elke gelegenheid vrijgevig kunt zijn,” met dankzegging aan God als resultaat.

Romeinen 2:6

“God ‘zal ieder mens vergelden naar wat hij heeft gedaan.’”

Reflectie: De NIV plaatst de woorden tussen aanhalingstekens omdat Paulus de Schrift citeert; Psalm 62:12 luidt: “U beloont iedereen naar wat zij hebben gedaan.” Paulus spreekt de persoon aan die anderen veroordeelt terwijl hij dezelfde dingen doet, en zegt dat Gods vriendelijkheid bedoeld is “om je tot bekering te leiden” (Romeinen 2:4). Het hoofdstuk plaatst de vergelding op “de dag van Gods toorn” en voegt eraan toe dat “God geen partijdigheid toont” (Romeinen 2:5, 2:11).

2 Korintiërs 5:10

“Want wij moeten allen verschijnen voor de rechterstoel van Christus, zodat ieder van ons kan ontvangen wat hem toekomt voor de dingen die in het lichaam zijn gedaan, of ze nu goed of slecht zijn.”

Reflectie: Paulus rekent zichzelf en de kerk waaraan hij schrijft mee in “wij moeten allen.” Het vers ervoor geeft de reactie die hij daaruit trekt: “Dus maken we het ons doel om hem te behagen.” De vergelding is gekoppeld aan één gelegenheid, een verschijning voor Christus, en omvat zowel het goede als het slechte.

Openbaring 22:12

“Zie, Ik kom spoedig! Mijn loon is bij Mij, en Ik zal ieder vergelden naar wat hij heeft gedaan.”

Reflectie: De spreker is Jezus, die zichzelf een paar verzen later noemt: “Ik, Jezus, heb mijn engel gestuurd om jullie dit getuigenis te geven” (Openbaring 22:16). De beloning komt met hem mee wanneer hij komt. Twee verzen verder voegt hij eraan toe: “Gezegend zijn degenen die hun gewaden wassen, zodat zij recht hebben op de boom des levens.”

Romeinen 6:23

“Want het loon van de zonde is de dood, maar de genadegave van God is eeuwig leven in Christus Jezus, onze Heere.”

Reflectie: Dit vers plaatst twee soorten betaling naast elkaar. De zonde betaalt loon, en dat is de dood; het eeuwige leven wordt een geschenk genoemd, iets wat niet verdiend is. Vlak daarvoor vraagt Paulus welk voordeel zijn lezers behaalden uit de dingen waar ze zich nu voor schamen, en antwoordt: “Die dingen leiden tot de dood!”

Job 4:8

“Zoals ik heb gezien: wie onrecht ploegt en moeite zaait, oogst dat ook.”

Reflectie: Elifaz de Temaniet zegt dit tegen Job, en het vers ervoor zet zijn argument uiteen: “Wie is er, onschuldig zijnde, ooit omgekomen?” Eerder heeft de Heer zelf Job “oprecht en vroom” genoemd en gezegd dat hij “zonder reden” te gronde was gericht (Job 2:3). Aan het einde zegt God tegen Elifaz: “u hebt niet de waarheid over Mij gesproken, zoals mijn dienaar Job” (Job 42:7).

Johannes 9:2-3

“Zijn discipelen vroegen Hem: ‘Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze man of zijn ouders, dat hij blind geboren is?’ ‘Noch deze man, noch zijn ouders hebben gezondigd,’ zei Jezus, ‘maar dit is gebeurd opdat de werken van God in hem openbaar zouden worden.’”

Reflectie: De discipelen gaan ervan uit dat de blindheid van de man iemands zonde moet vergelden, en vragen alleen wiens zonde dat is. Jezus wijst beide keuzes die zij aanbieden af. Hij geeft een ander doel voor de blindheid: “opdat de werken van God in hem openbaar zouden worden.”

Luke 13:2-3

“Jezus antwoordde: ‘Denken jullie dat deze Galileeërs grotere zondaars waren dan alle andere Galileeërs omdat ze dit hebben ondergaan? Ik zeg jullie: nee! Maar tenzij jullie je bekeren, zullen jullie allemaal op dezelfde manier omkomen.’”

Reflectie: Mensen hadden Jezus verteld over Galileeërs “wier bloed Pilatus met hun offers had vermengd.” Jezus ontkent dat de doden grotere zondaars waren, en zegt hetzelfde over de achttien die omkwamen toen de toren in Siloam viel (Lucas 13:4-5). Daarna richt Hij de waarschuwing tot zijn toehoorders.

Psalm 103:10

“Hij doet ons niet naar onze zonden en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden.”

Reflectie: In deze psalm van David komt de regel twee verzen na “De Heer is barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid.” Er staat in duidelijke bewoordingen dat God niet vergeldt naar ongerechtigheden, en vers 12 zegt waar de zonden heen gingen: “zo ver het oosten is van het westen, zo ver heeft Hij onze overtredingen van ons verwijderd.”

Jesaja 53:5

“Maar Hij is om onze overtredingen doorboord, om onze ongerechtigheden verbrijzeld; de straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.”

Reflectie: Het vers voor dit vers vermeldt wat omstanders aannamen over het lijden van de dienaar: “wij hielden hem voor een door God geslagene, een door Hem verdrukte.” Vers 5 corrigeert hen. Hij werd gestraft voor hun overtredingen, en vers 6 voegt eraan toe: “de Heer heeft de ongerechtigheid van ons allen op hem doen neerkomen.” 1 Petrus 2:24 past de woorden “door zijn striemen” toe op de dood van Christus.

Romeinen 5:8

“God echter bewijst zijn liefde voor ons doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.”

Reflectie: Paulus meet deze liefde af aan wie haar ontving. Vers 6 zegt dat Christus stierf “voor goddelozen,” vers 7 merkt op dat iemand misschien zou durven sterven voor een goed mens, en vers 10 zegt dat de verzoening plaatsvond “toen wij vijanden waren.”