Niemand genaamd Bryce komt voor in de Bijbel. Bryce is een vorm van Brice, afgeleid van Bricius, de naam van een discipel van Sint-Maarten die hem in 397 opvolgde als bisschop van Tours. Bricius kwam waarschijnlijk voort uit een Gallische naam, mogelijk met de betekenis “gespikkeld”. De naam heeft geen Hebreeuwse oorsprong en geen bijbelse betekenis.

Wat betekent Bryce?
Bryce is een variant van Brice, de gebruikelijke Franse spelling. Brice komt van Bricius, een Latijnse vorm van een naam die waarschijnlijk Gallisch was, uit de Keltische taal van het oude Frankrijk, en mogelijk “gespikkeld” betekende. De betekenissen “kracht”, “snel” en “hoog”, die vaak online worden gegeven en soms worden herleid tot een Gaelic woord voor kracht, worden niet ondersteund door naamkundige bronnen. Bryson, een Engelse achternaam die nu als voornaam wordt gebruikt, betekent “zoon van Brice.”
In de Verenigde Staten staat Bryce sinds 1918 elk jaar in de top 1.000 van meest voorkomende jongensnamen. De naam steeg gedurende de jaren 70 en 80 naar de hoogste rang, 92e, in 2000 en 2001, en stond op de 357e plaats in 2025. Brice is altijd zeldzamer geweest; het beste jaar was 1988, toen het op de 459e plaats stond.

Staat Bryce in de Bijbel?
Nee. Noch Bryce, noch Brice komt ergens voor in de Schrift, en de naam heeft geen Hebreeuwse vorm. Het komt uit Gallië, en Sint-Bricius leefde ongeveer drie eeuwen nadat de laatste boeken van het Nieuwe Testament waren geschreven.

Sint-Bricius van Tours
Twee vroege schrijvers vertellen het verhaal van Bricius, en geen van beiden vleit hem. Sulpicius Severus, de biograaf van Maarten, zegt dat Bricius door Maarten in het klooster werd opgevoed en later, als geestelijke, door hem werd berispt omdat hij paarden hield en slaven kocht. Bricius stormde tegen Maarten uit en vertelde hem dat hij heiliger was dan een bisschop die ooit soldaat was geweest en nu in seniliteit en visioenen was weggezonken. Daarna kwam hij terug en smeekte om vergeving, en Maarten vergaf hem. Bricius werd daarna nog vele malen beschuldigd van ernstige misstanden, maar Maarten wilde hem niet uit het priesterschap zetten, en hij gaf vaak zijn reden, ontleend aan het geduld van Christus met Judas: “Als Christus Judas verdroeg, waarom zou ik Brictio dan niet verdragen.”
Gregorius van Tours, schrijvend in de zesde eeuw, voegt meer toe. Als jonge diaken noemde Bricius Maarten “die gek”, en Maarten vertelde hem dat hij hem als bisschop zou opvolgen en vele tegenslagen in het ambt zou ondergaan. Bricius werd inderdaad bisschop toen Maarten stierf. In het drieëndertigste jaar na zijn wijding beviel een vrouw die zijn kleren waste van een kind, en de mensen van Tours gaven hun bisschop de schuld. Volgens Gregorius droeg Bricius brandende kolen in zijn mantel naar het graf van Maarten en de mantel verbrandde niet, maar de mensen verdreven hem toch. Hij ging naar Rome, waar hij zei dat hij terecht leed omdat hij tegen een heilige van God had gezondigd. In het zevende jaar van zijn ballingschap keerde hij terug met de autoriteit van de paus, hervatte zijn ambt, bekleedde het nog zeven jaar en stierf in het zevenenveertigste jaar van zijn episcopaat, in 444.
Bricius werd na zijn dood als heilige vereerd. Zijn feestdag wordt gehouden op 13 november, en in de kunst wordt hij afgebeeld als een bisschop die gloeiende kolen in zijn gewaad draagt of een baby in zijn armen houdt.

Gerelateerde artikelen
- Staat Maarten in de Bijbel?
- Staat Bryson in de Bijbel?
- Staat jouw naam in de Bijbel? Een namenregister

Een reactie plaatsen