Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Bethany en Daniel Meola, een echtpaar met een bijzonder hart voor volwassen kinderen van gescheiden ouders, richtten het apostolaat Life-Giving Wounds op, dat in 2025 zijn vijfjarig jubileum viert. / Bron: Foto met dank aan Life-Giving Wounds
Miami, Florida, 30 juni 2025 / 06:00 uur (CNA).
Kendra Beigel was 14 jaar oud toen haar gezinsleven een wending ten kwade nam. In haar huis in een klein stadje in Minnesota was ze gewend aan ruziënde ouders, maar haar gezinssituatie verslechterde verder toen haar moeder ingreep bij de alcoholproblemen van haar vader en haar ouders naar de rechter stapten.
“Het was alsof het hele stadje besloot een kant te kiezen en zich met onze familieaangelegenheden te bemoeien,” herinnert Beigel, die katholiek is opgevoed, zich. “Ik moest snel volwassen worden… Elke fase van de aanvankelijke scheiding en hoe dat uit de lucht kwam vallen, daarna de echtscheiding en alles wat dat met zich meebrengt, en vervolgens de daaropvolgende nietigverklaring; elk bracht zijn eigen pijn en moeilijkheden met zich mee en het werd nooit makkelijker.”
Nu ze volwassen is, herinnert Beigel zich dat ze toen dacht: “Hoe kun je dan nog gewoon een kind zijn?” Bij het navigeren door omgangsregelingen “moet jij [het kind] degene zijn die de koffer inpakt en verhuist en je leven ontwortelt.”
“Ik stortte me op mijn studie en buitenschoolse activiteiten,” zei ze. “Niemand aan de buitenkant kon zien hoeveel pijn ik had, omdat ik extern uitblonk… Je begint jezelf echt veel schuld en verwijten te geven als je met niemand kunt praten, niemand eraan denkt om het met je te bespreken, en je eigenlijk alleen maar probeert weg te rennen.”
Toen ingesleten angsten ervoor zorgden dat ze worstelde met familiedynamiek, vriendschappen en daten tijdens haar studietijd, wist Beigel dat het verleden zijn sporen had nagelaten. In oktober 2022 nam ze deel aan een Life-Giving Wounds retraite voor volwassen kinderen van gescheiden ouders (ACODs) in de buurt van haar huis in Denver.
Life-Giving Wounds, dat in 2025 zijn vijfjarige mijlpaal viert — destijds een apostolaat van slechts twee jaar oud — maakte toen al een grote impact.
Het begin
Het bedieningswerk werd in 2020 opgericht door Daniel en Bethany Meola, een echtpaar met een bijzonder hart voor volwassen kinderen van gescheiden ouders. Beginnend met online retraites tijdens de COVID-19-pandemie, organiseert Life-Giving Wounds nu evenementen, zowel online als fysiek, met een aanwezigheid in bijna 40 bisdommen in de Verenigde Staten, naast het aartsbisdom Toronto, Canada.
Daniel Meola, zelf een ACOD (volwassen kind van gescheiden ouders), legde uit: “Hoe meer ik me er tijdens en na mijn studietijd in verdiepte, hoe meer ik me realiseerde dat er veel bedieningen zijn voor gescheiden mensen, maar niet zoveel voor volwassen kinderen van gescheiden ouders.”
Omdat een retraite op de middelbare school zijn leven had veranderd na de scheiding van zijn ouders, erkende hij dat “er een doelgerichte bediening en gemeenschap moet zijn voor anderen zoals ik. Het hart van Jezus verlangt dit.”
Naast retraites biedt Life-Giving Wounds een blog met onderwerpen variërend van “Boek- en mediarecensies” tot “Relatieadvies”; een Book gepubliceerd in 2023; en zelfs een zomer Online leesgroep 2025 en steungroep die Victor Hugo’s “Les Misérables” als uitgangspunt gebruikt.
De retraite hielp Beigel om uit de bubbel te breken waarin ze na de scheiding van haar ouders terecht was gekomen.
“Als je erheen gaat, denk je alleen maar: geen van mijn vrienden heeft een scheiding meegemaakt. Dit voelt als zo’n isolerend kruis,” zei ze. “Maar zodra ik binnenkwam, zag ik iedereen in mijn parochie van wie ik geen idee had dat ze in ‘de geheime club waar niemand bij wil horen’ zaten, zoals ze grapten.”
De retraite was transformerend. “Ik waardeerde het enorm dat ze een volledig retraitehandboek hadden om te volgen,” merkte ze op. “Het nodigde je echt uit om een sprong in het diepe te wagen en de Goddelijke Geneesheer uit te nodigen in deze lelijke gebieden van je hart.”
Zonder dat ze het wist, was een jonge man die eerder dat jaar, in augustus 2022, aan een retraite in Maryland had deelgenomen, Beigels toekomstige echtgenoot, Joe Beigel. Het feit dat ze beiden alumni van Life-Giving Wounds waren, zou hen samenbrengen. Joe zei dat de vriend die hen voorstelde “mijn aandacht trok” door op te merken dat Kendra Life-Giving Wounds had bijgewoond en te horen was geweest in de podcast “Hersteld.”
Lachend vertelde Kendra over Joe's aanpak: “[Hij zei:] ‘Je kunt dat Catholic Match-profiel gerust verwijderen — dat heb je niet meer nodig nu je mij hebt ontmoet!’ En het werkte!”
Joe en Kendra Beigel zijn getrouwd op 18 januari 2025.
Aan andere ACOD's (kinderen van gescheiden ouders) geeft Joe de volgende boodschap mee: “Je bent niet gedoemd om de fouten van je ouders te herhalen, niet te trouwen of genoegen te nemen met minder in een huwelijk, want God wil zoveel meer voor je.”
Kendra was het daarmee eens. “Wat er veranderde met het huwelijk is niet dat je klaar bent met het werken aan de wonden van de scheiding van je ouders, maar dat je nu iemand hebt met wie je eraan werkt, want dat is wat een huwelijk is. Je werkt in de eerste plaats samen en helpt elkaar vooruit.”
Craig Soto II en Sidney Soto, een ander echtpaar dat alumnus is van Life-Giving Wounds uit Kansas, bereiden zich voor op de komst van een baby. Craig Soto zei over het jubileum van Life-Giving Wounds: “Wat vijf jaar voor mij echt betekent, is hoop.”
“Toen we de volledige scan deden om er zeker van te zijn dat de baby gezond was, herinner ik me dat de echoscopist zei dat alles normaal was,” zei Soto. Die simpele zin kwam hard bij hem aan.
“Dat is een prachtig geschenk voor mij, voor iemand die een heel abnormaal leven heeft geleid. Ik was er zo aan gewend geraakt dat ‘het normale’ eigenlijk verwarrend en vreemd voor me werd,” zei Soto, een retraitebegeleider. “Om te horen dat ons kind ‘normaal’ is… Voor mij is een normaal leven alles wat ik ooit echt heb gewild. Daarom zeg ik dat er hoop is, omdat ik hoop heb op een normaal leven.”
Degenen die geroepen zijn tot de roeping van het huwelijk zijn niet de enigen die baat hebben gehad bij Life-Giving Wounds. Sterker nog, retraite-alumnus pater Ryan Martiré van het bisdom Bismarck, North Dakota, hielp Life-Giving Wounds naar seminaristen te brengen.
Martiré nam als seminarist deel aan een van de eerste online retraites en sloot zich later aan bij een fysieke retraite terwijl hij studeerde aan Kenrick-Glennon Seminary in St. Louis.
De rector van het seminarie “zag een enorme behoefte in het seminarie en vroeg of ik dit bedieningswerk aan meer mensen in het seminarie wilde introduceren,” zei Martiré, die op 11 juni 2024 werd gewijd. “Niet alleen voor hun eigen genezing, maar om vaders te zijn die deze genezing aan anderen kunnen bieden.”
Het Kenrick-Glennon Seminary hield zijn eerste retraite in het voorjaar van 2022 en heeft de eer de eerste seminarie-afdeling van Life-Giving Wounds te zijn.
“De wond van een echtscheiding kan nauw verbonden zijn met een vaderwond,” legde Martiré uit. “Wanneer een seminarist daar genezing ontvangt, kan dat een grote spirituele impact hebben, waardoor hij het vertrouwen krijgt om een vader te zijn.”
“Een van de dingen die me opviel toen ik de wonden van een echtscheiding bestudeerde, is dat zoveel kinderen van gescheiden ouders geen enkel woord van begeleiding van hun pastoor of priester hebben ontvangen: ‘Het spijt me zo dat dit is gebeurd’,” voegde hij eraan toe. “Een kind dat zichzelf begint te beschermen en hyper-onafhankelijk gaat leven vanwege de scheiding van de ouders, heeft een geestelijke vader of moeder nodig die hen troost en erkent dat ze pijn lijden in hun perfectionisme, of op welke manier ze er ook mee omgaan.”
Brady Hershberger, een jongvolwassen alumnus van Life-Giving Wounds uit Ohio, zei: “Ik denk dat Life-Giving Wounds ervoor zorgt dat de ACOD-populatie zich gezien voelt, en dat we deze wond niet langer onder het tapijt hoeven te vegen alsof het niet echt een wond is… Het geeft me een gevoel van hoop dat mensen zoals ik gezien, geliefd en gehoord zullen worden.”
Inderdaad, Martiré zei dat hij gelooft dat Life-Giving Wounds een speciale band heeft met de 2025 Jubilee, met zijn thema van hoop.
“Wat me de eerste keer tijdens de retraite opviel, was dat ik echt stabiele, genezen, heilige mensen de presentaties zag geven. Mensen die van een duister pad komen met zeer verdeelde gezinnen, en je ziet dat ze niet worden gedefinieerd door hun wonden,” zei hij. “Dat is erg hoopgevend dat we als christenen niet in het verleden hoeven te leven. We kunnen door Christus worden getransformeerd als we Hem toelaten in ons lijden, onze duistere en gevangen plekken.”
Mede-oprichter van Life-Giving Wounds, Bethany Meola, zei dat ze enthousiast is over wat er nog gaat komen. De bediening heeft projecten in de maak die gericht zijn op verloofde en getrouwde stellen, en ze kijken er ook naar uit om het bereik naar studenten, de Spaanstalige bediening, seminaries en religieuzen, en meer te vergroten.
“Dit jubileum is een gelegenheid om terug te kijken en te zien waar God ons tot nu toe heeft gebracht,” zei ze. “Natuurlijk hebben we objectieve cijfers om te zien hoe de bediening is gegroeid van lokaal naar het hele land, van slechts een paar retraites naar steeds meer elk jaar, wat zo prachtig is geweest. Maar meer dan de cijfers, reflecteren we op de mensen die we het voorrecht hebben gehad te ontmoeten — steeds meer mensen die Life-Giving Wounds hopelijk wat steun kan bieden.”