Dutch 
English 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Chinese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
null / Krediet: Daniel Jedzura/Shutterstock
Personeel van het CNA, 17 november 2025 / 06:00 uur (CNA).
Iets meer dan 10 jaar nadat het huwelijk opnieuw werd gedefinieerd om paren van hetzelfde geslacht op te nemen, het Amerikaanse Hooggerechtshof op 10 november weigerde om die controversiële beslissing opnieuw te bekijken, waarbij in ieder geval voorlopig zijn uitspraak in de zaak Obergefell tegen Hodges werd gehandhaafd, die “homohuwelijk” tot het recht van het land maakte.
Tien jaar na deze uitspraak, Bijna een miljoen Koppels van hetzelfde geslacht in de VS nemen deel aan wat de wet nu definieert als het huwelijk. Toch is de katholieke kerk doorgegaan met het bevestigen van de definitie van het huwelijk als zijnde uitsluitend een verbintenis tussen een man en een vrouw.
Dat is de heersende definitie van het huwelijk over de hele wereld voor ten minste ongeveer 5.000 jaar van de menselijke geschiedenis, hoewel veel samenlevingen polygamie, of meerdere echtgenoten, in verschillende vormen hebben toegestaan. De variant van hetzelfde geslacht van het huwelijk, ondertussen, werd pas geaccepteerd in de afgelopen decennia.
De Kerk heeft vanaf het begin volgehouden dat het huwelijk strikt tussen één man en één vrouw is. De Catechismus van de Katholieke Kerk regisseert dat het huwelijk plaatsvindt wanneer “een man en een vrouw onderling een partnerschap van het hele leven tot stand brengen”. Het is “van nature gericht op het welzijn van de echtgenoten en de voortplanting en opvoeding van nakomelingen”.
Kerkvaders en theologen uit de vroegste dagen van het katholicisme hebben consequent bevestigd dat het huwelijk is bedoeld als een levenslange, permanente verbintenis tussen één man en één vrouw, waarbij Sint-Augustinus “nakomelingen” expliciet noemt als een van de zegeningen van het huwelijk, samen met “trouw” en “de sacramentele band”.
Homohuwelijk een "misnomer" door kerkelijke leer
John Grabowski, hoogleraar morele theologie aan de Katholieke Universiteit van Amerika, vertelde CNA dat het huwelijk in de leer van de Katholieke Kerk gebaseerd is op “eenheid, onontbindbaarheid en [wordt] gericht op het leven” of het verwekken van kinderen.
"Aan deze criteria kan alleen worden voldaan in een unie tussen een man en een vrouw", zei hij. “Ze kunnen niet worden bereikt in een unie tussen twee mannen en twee vrouwen. Het homohuwelijk is dus een verkeerde benaming in het begrip van de Kerk.”
Grabowski betoogde dat de herdefiniëring van het huwelijk door het Hooggerechtshof eerder een daad van “rechterlijke fiat” was dan een erkenning van wat het huwelijk eigenlijk is. Hij zei dat het hooggerechtshof meer functioneert als een “culturele barometer” die een onjuiste verschuiving in de perceptie van wat het huwelijk is weerspiegelt.
"Het zou hetzelfde zijn als wanneer de rechtbank een regel zou aannemen waarin staat dat we een vierkant een cirkel kunnen noemen", zei hij. “Het is gewoon niet gebaseerd op de realiteit van de natuurlijke wereld.”
De Obergefell-uitspraak kwam na jarenlange inspanningen van LGBT-activisten om het huwelijk te herdefiniëren, zowel binnen individuele staten als op federaal niveau. Advocaten hadden betoogd dat er geen zinvolle reden was om het huwelijk te beperken tot paren van verschillend geslacht en dat dit discriminatie vormde.
Veel critici hebben beweerd dat de bredere leer van de Kerk over het huwelijk in feite de deur heeft opengelaten voor paren van hetzelfde geslacht om te trouwen — zij voerden bijvoorbeeld aan dat de Kerk, door paren van verschillend geslacht toe te staan te trouwen, zelfs als een of beide echtgenoten onvruchtbaar zijn, de biologische bevalling impliciet scheidt van het huwelijk zelf.
Grabowski erkende dat de kerk onvruchtbare paren toestaat om te trouwen (en om getrouwd te blijven als onvruchtbaarheid op een later tijdstip optreedt). Maar hij wees erop dat de Kerk in feite het huwelijk verbiedt voor degenen die machteloos zijn of constitutioneel niet in staat tot gemeenschap.
Het belangrijkste punt voor de kerk, zei hij, is wat de heilige Johannes Paulus II de “echtelijke betekenis van het lichaam” noemde. De overleden paus betoogde dat mannen en vrouwen “bestaan in de relatie van de wederkerige gave van het zelf”, opgedragen aan de gemeenschap van “één vlees” waarover de Bijbel in Genesis spreekt.
De leer van de kerk, zei Grabowski, “is gebaseerd op de natuurwet. Het vertelt ons dat de manier waarop God ons heeft ontworpen, is voor het welzijn van onze bloei, zowel als individu als als voor het welzijn van de samenleving.”
Hoewel pleitbezorgers van het huwelijk de beslissing van het Hooggerechtshof de afgelopen tien jaar blijven bekritiseren, hebben anderen soms gesuggereerd om deze beslissing niet rechtstreeks op juridisch niveau aan te vechten.
In 2017 bijvoorbeeld, Winona-Rochester, Minnesota, bisschop Robert Barron bevestigt zijn verzet tegen het homohuwelijk maar plaatste vraagtekens bij “de voorzichtigheid en wijsheid” om te proberen het op dat moment wettelijk te verbieden. De bisschop suggereerde in plaats daarvan dat “persoonlijke getuigen en onderwijs” betere instrumenten waren voor het huidige politieke klimaat.
Grabowski erkende dat men "realistisch zou kunnen zeggen dat het schip is gevaren en dat de politieke kwestie dood is."
"Maar dat is een politiek oordeel", zei hij. Katholieken mogen het doel om de juiste wetten op het huwelijk te herstellen niet uit het oog verliezen, betoogde hij.
“In termen van iets om op te hopen, voor te bidden en in de mate waarin we in staat zijn om ervoor te werken — dat is iets waarnaar katholieken moeten streven.”
