Volledige heiliging is de leer dat God een gelovige in dit leven volmaakt kan maken in liefde. John Wesley onderwees dit in de 18e eeuw, en de kerken die uit zijn opwekking voortkwamen, beschrijven het als een werk van genade na de bekering, ontvangen door geloof en vaak op één enkel moment, waarin de Heilige Geest het hart bevrijdt van de macht van de zonde, zodat het God en de naaste met al zijn kracht liefheeft. Geen van hen bedoelt dat een geheiligde christen niet meer kan zondigen of een fout kan maken. De Kerk van de Nazarener, de Wesleyan Church, de Free Methodist Church en het Leger des Heils onderwijzen dit vandaag de dag, en de United Methodist en Global Methodist kerken houden het in hun geloofsbelijdenis. De lutherse, gereformeerde en anglicaanse belijdenissen antwoorden dat heiligheid ons hele leven groeit en nooit voltooid is voor de dood. Southern Baptists spreken van groei die een heel leven doorgaat, en de katholieke en orthodoxe kerken roepen elke gelovige op tot volmaaktheid en verwachten dat de klim een leven lang duurt.
Predikanten in de Global Methodist Church krijgen de vraag nog steeds in bijna die bewoordingen voorgelegd. Een kandidaat die daar tot ouderling wordt gewijd, geeft schriftelijke antwoorden op vragen die “historisch gezien sinds de tijd van John Wesley door bisschoppen worden gesteld”, en een daarvan is: “Verwacht u in dit leven volmaakt te worden in liefde?” Bijna tweehonderd jaar voor Wesley gaf Maarten Luther een verontruste christen het andere antwoord, en hij gaf het even vriendelijk: “Broeder, je kunt nooit volmaakt zijn in dit leven, maar je kunt wel heilig zijn.” Wanneer beide kanten naar de Schrift gaan, openen ze dezelfde korte brief. De heiligingskerken horen een belofte in Johannes' “volmaakte liefde drijft de vrees uit” (1 Johannes 4:18), en de Articles of Religion van de Church of England antwoorden vanuit zijn eerste hoofdstuk: “als wij zeggen dat wij geen zonde hebben, misleiden wij onszelf en is de waarheid niet in ons” (1 Johannes 1:8). Wat tussen ons in ligt, is hoeveel God heeft beloofd in ons te voltooien voordat we sterven.
| Kerk | Volmaakt in liefde in dit leven? | In eigen woorden |
|---|---|---|
| Kerk van de Nazarener | Ja, een tweede werk van genade, ontvangen in een oogwenk | “de heilige gehoorzaamheid van de volmaakte liefde” |
| Wesleyan Church, Vrije Methodistische Kerk | Ja, een crisis gevolgd door levenslange groei | Wesleyan: “maakt de gelovige volmaakt in liefde” |
| Het Leger des Heils | Ja, het voorrecht van elke gelovige | “geheel geheiligd”; maar “nog niet zondeloos volmaakt” |
| Verenigde Methodistische Kerk, Mondiale Methodistische Kerk | Ja, in de geloofsbelijdenis die beiden aanhouden | Geloofsbelijdenis: “zowel geleidelijk als ogenblikkelijk” |
| Church of God (Cleveland), Pinksterheiligingskerk | Ja, na de wedergeboorte en vóór de doop in de Geest | Church of God: “heiliging volgend op de wedergeboorte” |
| Assemblies of God | Heiligheid door dagelijks geloof; geen tweede crisis benoemd | “het dagelijks rekenen op het geloof” |
| Oneness Pentecostal (UPCI) | De macht van de zonde verbroken bij de wedergeboorte | “de macht van de zonde in het vlees is vernietigd” |
| Katholiek | Allen zijn geroepen tot de volmaaktheid van de naastenliefde; de Kerk houdt vast dat alleen Maria elke dagelijkse zonde vermeed | “de volmaaktheid van de naastenliefde” |
| Oosters-orthodox, Koptisch-orthodox | Een levenslange groei naar de gelijkenis van God | Koptisch: “In de hemel zullen wij ook volmaakt zijn” |
| Luthers | Nee: vernieuwing is begonnen, niet voltooid | “niet voltooid, maar slechts begonnen” |
| Presbyteriaans en Gereformeerd, United Church of Christ | Nee: heiligheid groeit maar blijft onvolmaakt | Westminster: “onvolmaakt in dit leven” |
| Kerk van Engeland | Nee, in de Dertig-Negen Artikelen | “zondigen nog in vele dingen” |
| Episcopale Kerk | Geen uitspraak over volmaaktheid; de Geest helpt ons groeien | “groeien in de gelijkenis van Christus” |
| Southern Baptist, niet-confessioneel | Groei voor het leven; geen staat van volmaaktheid benoemd | Southern Baptist: “vooruitgang naar morele en geestelijke volwassenheid” |
| Kerken van Christus | De site van één leraar: alleen volmaakt in relatieve zin | Christian Courier: “alleen in relatieve zin” |
| Discipelen van Christus | Niet zonder zonde in dit leven | Niet “heiligen die kunnen opscheppen dat wij zonder zonde zijn” |
| Mennonitisch (Belijdenis van 1963) | Christus' vergeving is nodig voor het leven | “Zolang de gelovige leeft” |
| Amish | Niet direct gevraagd; een oproep tot een heilig leven | “de nieuwe mens aandoen” |
| Quakers (Genootschap der Vrienden) | Vernieuwing naar Gods beeld | George Fox: “vernieuwd tot zijn beeld” |
| Zevendedagsadventist | Kracht voor een heilig leven, door de Geest | “de kracht om een heilig leven te leiden” |
| Heiligen der laatste dagen | Volmaakt door de genade van Christus | “volmaakt kunnen worden door Zijn genade” |
| Jehovah’s getuigen | Wij blijven onvolmaakt, en God weet dat | “hij begrijpt dat wij onvolmaakt zijn” |
Onze gratis tool, Vergelijk christelijke denominaties, plaatst willekeurig twee van de 23 kerken naast elkaar over deze vraag en 54 andere.

Wat bedoelde John Wesley met christelijke volmaaktheid?
Wesley zei dat de hoop hem in 1725 greep, “toen ik in het drieëntwintigste jaar van mijn leven was,” toen hij bisschop Taylor’s Regels en oefeningen voor een heilig leven en sterven, las, en een jaar of twee later overtuigden de boeken van William Law “mij, meer dan ooit, van de absolute onmogelijkheid om een halve christen te zijn.” Hij vertelde het verhaal in Een eenvoudig verslag van christelijke volmaaktheid, dat hij bleef herzien tot 1777, en daar geeft hij het antwoord dat hij publiceerde na de methodistische conferentie van 1759. “Wat is christelijke volmaaktheid?” vraagt hij. “God liefhebben met heel ons hart, verstand, ziel en kracht. Dit impliceert dat er geen verkeerde inborst, niets dat in strijd is met de liefde, in de ziel achterblijft; en dat alle gedachten, woorden en daden worden beheerst door zuivere liefde.” Het is het grote gebod uit Marcus 12:30–31 dat de kern van een heel leven is geworden.
Zijn volgende vraag is de vraag die mensen nog steeds stellen: sluit deze volmaaktheid “alle zwakheden, onwetendheid en vergissingen” uit? “Ik bevestig voortdurend het tegendeel, en heb dat altijd gedaan,” antwoordt Wesley. “Een mens kan vervuld zijn met zuivere liefde en nog steeds vatbaar zijn voor vergissingen,” zegt hij, en zelfs onze onvrijwillige overtredingen hebben “het verzoenende bloed” nodig, dus “zondeloze volmaaktheid is een uitdrukking die ik nooit gebruik, uit angst dat ik mezelf zou tegenspreken.”
Komt het langzaam of allemaal tegelijk? Wesley antwoordde met het beeld van een stervende man. Hij kan enige tijd stervende zijn, “toch sterft hij, strikt genomen, niet tot het moment dat de ziel van het lichaam wordt gescheiden,” en op dezelfde manier kan een gelovige “enige tijd stervende zijn voor de zonde; toch is hij niet dood voor de zonde totdat de zonde van zijn ziel is gescheiden; en op dat moment leeft hij het volledige leven van liefde.” Zelfs dan blijft hij groeien in genade, “niet alleen tot de dood, maar tot in alle eeuwigheid.” Wesley wilde dat het “altijd als een belofte gepredikt zou worden; altijd trekkend in plaats van drijvend,” en hij drong er aan het einde nog steeds op aan. Op 15 september 1790, zijn lichaam “bijna versleten,” schreef hij vanuit Bristol dat deze leer “het grote depositum is dat God heeft toevertrouwd aan de mensen die Methodisten worden genoemd.”

Staat volledige heiliging in de Bijbel?
De naam komt van Paulus’ gebed voor de Thessalonicenzen: “En de God van de vrede zelf heilige u geheel en al; en uw gehele geest en ziel en lichaam mogen bij de komst van onze Heere Jezus Christus onberispelijk bewaard worden” (1 Thessalonicenzen 5:23). Het Handbook of Doctrine van het Leger des Heils zegt het met precies die woorden: “De term ‘volledige heiliging’ is afgeleid van 1 Thessalonicenzen 5:23 (KJV).” De heiligingskerken horen dezelfde belofte wanneer Jezus zegt: “Weest u dan volmaakt, zoals uw Vader, Die in de hemelen is, volmaakt is” (Mattheüs 5:48), in de oude belofte dat “de HEERE, uw God, uw hart zal besnijden” (Deuteronomium 30:6), en in de oproep van Hebreeën: “laten wij naar de volmaaktheid voortgaan” (Hebreeën 6:1). De Kerk van de Nazarener somt al deze teksten op naast haar artikel.
De kerken die nee zeggen, luisteren naar Paulus’ kreet in Romeinen: “Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade dat ik niet wil, dat doe ik” (Romeinen 7:19), en naar zijn woord aan de Galaten dat “het vlees begeert tegen de Geest, en de Geest tegen het vlees” (Galaten 5:17), wat de Westminster Confessie bijna letterlijk overneemt. Zij lezen Johannes’ “Als wij zeggen dat wij geen zonde hebben” als een woord aan elke christen. De Pentecostal Holiness Church hoort het op een andere manier: “deze woorden zijn van toepassing op degenen die de noodzaak van reiniging ontkennen, niet op degenen die het hebben ervaren en het geheiligde leven leiden,” en zij wijst naar dezelfde brief: “Ieder die uit God geboren is, doet geen zonde” (1 Johannes 3:9).
Paulus zelf lijkt beide gedachten in één adem te houden. “Niet dat ik het al gegrepen heb of al volmaakt ben,” zegt hij tegen de Filippenzen, “maar ik jaag ernaar,” en drie verzen verder: “Laten wij dan, zovelen als wij volmaakt zijn, deze gezindheid hebben” (Filippenzen 3:12, 15). Christian Courier, de site van een leraar van de Churches of Christ, Wayne Jackson, interpreteert dat tweede “volmaakt” als volwassenheid: “Wanneer de mens als ‘volmaakt’ wordt aangeduid, is dat alleen in relatieve zin, d.w.z. hij is geestelijk volwassen in vergelijking met zijn medemensen.” Sommige methodisten zeggen min of meer hetzelfde over Wesley, en een uitlegger van de United Methodist Church citeert de gepensioneerde bisschop William H. Willimon: “Met ‘volmaaktheid’ bedoelde Wesley geen morele onberispelijkheid of zondeloosheid. Hij bedoelde volmaaktheid in de zin van volwassenheid.” Wat de Bijbel verstaat onder geheiligd zijn, voordat een van deze kerken het woord overnam, is het onderwerp van onze Bijbelstudie over geheiligd zijn.

Welke kerken onderwijzen volledige heiliging?
De Kerk van de Nazarener plaatst de leer in het hart van haar Geloofsartikelen. “Wij geloven dat volledige heiliging die daad van God is, volgend op de wedergeboorte, waardoor gelovigen bevrijd worden van de erfzonde, of verdorvenheid, en gebracht worden in een staat van volledige toewijding aan God, en de heilige gehoorzaamheid van de liefde volmaakt wordt gemaakt,” zegt Artikel X, en het wordt “onmiddellijk bewerkt door genade door geloof, voorafgegaan door volledige toewijding.” Hetzelfde artikel zegt dat het “bewerkt wordt door de doop met of vervulling van de Heilige Geest,” dus voor Nazareners komen de reiniging van het hart en de vervulling door de Geest in één ervaring, terwijl de Holiness Pinksterkerken ze na elkaar verwachten. Nazareners noemen het ook “volmaakte liefde” en “hartzuiverheid,” en ze zijn voorzichtig om te zeggen wat het onvoltooid laat: “er is een duidelijk onderscheid tussen een zuiver hart en een volwassen karakter.”
De grondwet van de Nazarener is geschreven om “vooral de leer en ervaring van volledige heiliging als een tweede werk van genade” te behouden, en hoe dit zich verhoudt tot de methodistische leer wordt uiteengezet in Geloof van de Kerk van de Nazarener vergeleken met methodistisch geloof.
De Nazarene Manual vertelt waar deze kerken vandaan komen. “Een hernieuwde nadruk op christelijke heiligheid ontwikkelde zich in het midden van de 19e eeuw,” zegt het. Phoebe Palmer leidde “de Dinsdagbijeenkomst voor de Bevordering van Heiligheid,” de heiligheidskampbijeenkomsten begonnen in 1867, en de Kerk van de Nazarener “werd geboren uit de impuls om velen van hen te verenigen in één heiligheidskerk.” Een tijdlang werd het de Pentecostal Church of the Nazarene genoemd, omdat “‘Pinkster’ voor deze en andere oprichters van de Nazarener een synoniem was voor ‘Heiligheid’.”
De Wesleyan Church doorloopt de hele weg in één artikel. Heiliging “begint op het moment van rechtvaardiging en wedergeboorte,” groeit “naarmate de gelovige met God wandelt,” en bereidt voor op “de crisis van volledige heiliging die onmiddellijk wordt bewerkt wanneer gelovigen zichzelf presenteren als levende offers,” wat echo’s bevat van Romeinen 12:1. “De crisis van volledige heiliging volmaakt de gelovige in liefde en stelt die persoon in staat tot effectieve dienstbaarheid. Het wordt gevolgd door levenslange groei in genade.” De Free Methodist Church leert dat “Wanneer gelovigen zich in geloof aan God overgeven en sterven aan het zelf door volledige toewijding, de Heilige Geest hen vervult met liefde en hen reinigt van zonde,” een verandering die komt “door crisis en proces.”
De tiende leerstelling van het Leger des Heils zegt: “Wij geloven dat het het voorrecht is van alle gelovigen om volledig geheiligd te worden, en dat hun gehele geest en ziel en lichaam onberispelijk bewaard mogen worden tot de komst van onze Heere Jezus Christus.” De bijeenkomsten en boeken van de Palmers, zegt het Handbook of Doctrine, “waren een bron van inspiratie voor William en Catherine Booth.” Het Handbook stuurt tussen twee fouten door: “Men moet oppassen om aan de ene kant somber defaitisme en aan de andere kant pretentieus perfectionisme te vermijden,” aangezien “Wij al geheiligd zijn, maar nog niet zondeloos volmaakt.” Frederick Coutts, die generaal van het Leger des Heils was, vatte de rest samen in één zin: “De crisis moet gevolgd worden door een proces.”

Geloven methodisten nog steeds in christelijke volmaaktheid?
Artikel XI van de Confession of Faith, die de United Methodist Church ontving van de Evangelical United Brethren en die de Global Methodist Church afdrukt in haar Book of Doctrines and Discipline, zegt dat “Volledige heiliging een staat van volmaakte liefde, gerechtigheid en ware heiligheid is die elke wedergeboren gelovige kan verkrijgen door bevrijd te worden van de macht van de zonde,” en dat het “in dit leven zowel geleidelijk als onmiddellijk ontvangen kan worden, en door elk kind van God vurig gezocht moet worden.” Hetzelfde artikel zegt dat het “ons niet bevrijdt van de zwakheden, onwetendheid en vergissingen die de mens eigen zijn, noch van de mogelijkheden tot verdere zonde.”
De Global Methodist Church voegt eraan toe: “Met John Wesley geloven wij dat een leven van heiligheid en, uiteindelijk, ‘volledige heiliging’ het doel zou moeten zijn van ieders reis met God.” Op de website van de United Methodist Church zegt Ask The UMC: “We zijn er misschien nog niet; maar door Gods genade, zoals United Methodists zeggen, ‘we gaan voort naar volmaaktheid!’” De rest van de leer van de methodistische familie, over genade, zekerheid en de sacramenten, staat in wat methodisten geloven.

Wat onderwijzen pinksterkerken?
De Holiness Pinksterkerken zoeken naar twee ervaringen na de nieuwe geboorte, eerst heiliging en dan de doop in de Heilige Geest. De Church of God (Cleveland, Tennessee) verklaart haar geloof “In heiliging volgend op de nieuwe geboorte, door geloof in het bloed van Christus; door het Woord, en door de Heilige Geest,” en “In de doop met de Heilige Geest volgend op een rein hart.” De International Pentecostal Holiness Church houdt dezelfde volgorde aan: heiliging “omvat een definitief, onmiddellijk werk van genade bereikt door geloof volgend op de wedergeboorte,” en de doop met de Heilige Geest komt tot “de volledig gereinigde gelovige.” Zij noemt die reiniging “de besnijdenis van het hart,” en zij is duidelijk over wat het niet is: “Wij geloven niet dat het onmogelijk is voor de geheiligden om te zondigen; maar wij geloven wel dat het mogelijk is voor een geheiligd persoon om niet te zondigen.”
De Assemblies of God spreekt over heiligheid zonder een tweede crisis te benoemen. Haar Statement of Fundamental Truths zegt dat heiliging “in de gelovige wordt gerealiseerd door zijn identificatie met Christus in Zijn dood en opstanding te erkennen, en door dagelijks in geloof te rekenen op het feit van die vereniging.” Oneness Pinkstergelovigen van de United Pentecostal Church International kijken naar de nieuwe geboorte zelf, en hun beleidsstuk uit 1977 over heiligheid zegt: “De geboorte van de Geest maakt een persoon een nieuwe schepping. Zijn oude leven is uitgeroeid, uitgewist en begraven; de macht van de zonde in het vlees is vernietigd.”

Waarom zeggen lutherse, gereformeerde en anglicaanse kerken nee?
Deze kerken onderwijzen ook heiliging en verwachten die te zien in het leven van een gelovige, maar zij zeggen dat het aan deze kant van de dood nooit voltooid is. De Westminster Confessie, die veel presbyteriaanse kerken aanhangen, zegt dat “Deze heiliging doorgaand is, in de gehele mens; toch onvolmaakt in dit leven,” en spreekt van “een voortdurende en onverzoenlijke oorlog” in elke gelovige, hoewel zij direct doorgaat naar de hoop: “de heiligen groeien in genade, en volmaken de heiligheid in de vreze Gods.” De Heidelbergse Catechismus van 1563, die de United Church of Christ tot haar erfgoed rekent, komt in één regel het dichtst bij de vraag: “In dit leven hebben zelfs de heiligsten slechts een klein begin van deze gehoorzaamheid.”
De Formule van Eendracht, een van de lutherse belijdenisgeschriften, leert dat bij gelovigen “in dit huidige leven deze wedergeboorte en vernieuwing niet voltooid is, maar slechts begonnen, en gelovigen zijn, door de geest van hun denken, in een voortdurende strijd tegen het vlees.” Luther bedoelde dit als troost. In zijn commentaar op Galaten, uit colleges die hij in 1531 gaf, zegt hij dat “een christen zowel rechtvaardig als onrechtvaardig is, heilig en profaan, een vijand van God en een kind van God,” en wanneer de verontruste christen hem vraagt: “Hoe kan ik heilig zijn als ik mijn zonden voel?” antwoordt Luther: “Voel je zonde? Dat is een goed teken.”
De Dertig-Negen Artikelen van de Church of England stellen in Artikel XV dat alleen Christus zonder zonde was, “Maar wij allen, hoewel gedoopt en wedergeboren in Christus, zondigen toch in vele dingen,” en Artikel XVI veroordeelt degenen die “zeggen dat zij niet meer kunnen zondigen zolang zij hier leven.” De catechismus van de Episcopal Church uit 1979 behandelt volmaaktheid niet direct; het dichtst in de buurt komt de uitspraak dat de Heilige Geest “ons in staat stelt te groeien in de gelijkenis van Christus.”

Wat zeggen baptisten en andere protestantse kerken?
Southern Baptists beschrijven een leven lang groei en noemen geen punt waarop dit voltooid is. Hun belijdenis, de Baptist Faith and Message van 2000, zegt dat de gelovige “in staat wordt gesteld om vooruitgang te boeken naar morele en geestelijke volwassenheid door de aanwezigheid en kracht van de Heilige Geest,” en dat “Groei in genade gedurende het hele leven van de wedergeboren persoon zou moeten doorgaan.” Niet-confessionele kerken hebben geen gedeelde belijdenis om te citeren. Het dichtst in de buurt komt de Lausanne-beweging, een evangelische beweging in plaats van een kerk, en haar Seoul-verklaring van 2024 zegt dat het goede nieuws “niet de volheid van transformatie brengt of de vrucht van transformatie in één keer voortbrengt.”
Nog twee kerken zeggen dat christenen vergeving nodig blijven hebben zolang zij leven. De Disciples of Christ belijden dit in een rapport uit 1989 van hun Commissie voor Theologie: “Wij zijn niet geweest, en zijn nu niet, heiligen die kunnen opscheppen dat wij zonder zonde zijn.” De mennonieten zeggen het in hun Geloofsbelijdenis van 1963, die de Keystone Mennonite Fellowship nog steeds drukt: “Zolang de gelovige leeft, heeft hij de vergeving, reiniging en genade van Christus nodig.”
Zowel de amish als de quakers spreken over het vernieuwd worden in gerechtigheid en heiligheid. De amish houden vast aan de Dordrechtse Confessie van 1632, die deze vraag niet met zoveel woorden stelt, maar gelovigen oproept om “de oude mens met zijn daden af te leggen en de nieuwe mens aan te doen, die naar God geschapen is in gerechtigheid en ware heiligheid.” Quakers in Groot-Brittannië bewaren in hun disciplineboek de hoop van George Fox dat mannen en vrouwen “door Christus vernieuwd worden tot zijn beeld, gerechtigheid en heiligheid.”

Wat onderwijzen katholieken en orthodoxe christenen over volmaaktheid?
De Katholieke Kerk roept al haar leden op tot volmaaktheid en verwacht dat de weg door het kruis loopt. “Alle christenen, in welke staat of levenswandel ook, zijn geroepen tot de volheid van het christelijk leven en tot de volmaaktheid van de liefde,” leert de Catechismus van de Katholieke Kerk, en “De weg naar volmaaktheid gaat via het Kruis.” Het sluit de passage af met een klimmer: “Wie klimt, stopt nooit met gaan van begin naar begin, door beginnen die geen einde hebben.” Het Concilie van Trente veroordeelde in januari 1547 iedereen die zegt dat een gerechtvaardigd persoon “in staat is om gedurende zijn hele leven alle zonden te vermijden, zelfs de dagelijkse,” en voegde eraan toe: “behalve door een speciaal voorrecht van God, zoals de Kerk vasthoudt met betrekking tot de Heilige Maagd.” Dus katholieken hopen heilig te worden, maar ze verwachten niet dat iemand behalve Maria een heel leven zonder zelfs kleine zonden doorbrengt.
Oosters-orthodoxe christenen noemen deze roeping theosis, wat, zo legt de Orthodox Church in America uit, “letterlijk vergoddelijking betekent”: een deelhebben aan wat Petrus “de goddelijke natuur” noemt (2 Petrus 1:4). Athanasius van Alexandrië vatte het samen in één zin: “Hij werd mens opdat wij God zouden worden.” Voor de orthodoxen is het een weg die een heel leven lang wordt bewandeld, en de OCA leert dat “Verlossing een groeiproces van de hele persoon omvat waarbij de zondaar wordt getransformeerd naar het beeld en de gelijkenis van God.” De Koptisch-Orthodoxe Kerk legt het eindpunt in de hemel: “God is volmaakt. In de hemel zullen wij ook volmaakt zijn; want er zal geen zonde meer zijn.”

Wat geloven adventisten, mormonen en Jehova's getuigen?
Alle drie de kerken spreken over wat God doet voor gelovigen die nog tekortschieten, en ze eindigen op verschillende plaatsen. Zevendedagsadventisten leren in hun tiende Fundamentele Geloofspunt dat “Door de Geest worden wij wedergeboren en geheiligd; de Geest vernieuwt onze geest, schrijft Gods wet van liefde in onze harten, en wij krijgen de kracht om een heilig leven te leiden.” De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen zegt in haar Gids voor de Schriften: “Alleen Christus was volkomen volmaakt. Ware volgelingen van Christus kunnen volmaakt worden door Zijn genade en Verzoening.” Jehovah's Getuigen leren dat “wij onvolmaakt geboren zijn en geneigd tot fouten,” en ze schrijven op jw.org dat God “begrijpt dat wij onvolmaakt zijn, en Hij verwacht niet meer van ons dan Hij weet dat redelijk is.”
Dus christenen die dezelfde Heer liefhebben, beantwoorden de vraag van de oudsten op verschillende manieren, en zelfs de antwoorden die het verst uit elkaar liggen, laten ruimte om te groeien. De nazarener die getuigt van een zuiver hart, zoekt nog steeds naar een volwassen karakter, en Wesley verwachtte groei in genade “niet alleen tot de dood, maar tot in alle eeuwigheid.” De lutheraan die geen volmaaktheid voor de dood verwacht, hoort Luther nog steeds tegen de worstelende christen zeggen: “jij kunt heilig zijn.” En Paulus gaf ons allen woorden die we samen kunnen bidden: “vergetende hetgeen achter is, en mij uitstrekkende naar hetgeen voor is, jaag ik naar het doel, tot de prijs van de roeping Gods, die boven is, in Christus Jezus” (Filippenzen 3:13–14).

Gerelateerde artikelen
- Vergelijk christelijke denominaties: wat 23 kerken leren over 55 vragen
- 20 Bijbelverzen over volmaaktheid
- Bijbelstudie: Wat is heiligheid?
- Het Leger des Heils versus katholieke overtuigingen
- Pinkster- versus methodistische overtuigingen
- Calvinisme versus Arminianisme: De vijf punten naast elkaar

Een reactie plaatsen