Geloof van de Kerk van de Nazarener vergeleken met methodistisch geloof

Denominaties vergelekenBekijk alle 117 artikelen in deze reeks

De Kerk van de Nazarener is een protestantse kerk in de wesleyaanse heiligingstraditie, en als u methodisten kent, weet u al veel van wat Nazareners geloven, omdat het methodisme de familie is waaruit ze voortkwamen. Ze belijden één God, "Drie-enig in wezen, geopenbaard als Vader, Zoon en Heilige Geest", ze aanvaarden de 66 boeken van de Bijbel als Gods geïnspireerde woord, en ze geloven dat we gered worden door genade door geloof in Jezus Christus. Wat hen onderscheidt is de leer die ze gehele heiliging noemen: dat nadat een persoon opnieuw geboren is, God het hart in één moment van zonde kan reinigen, ontvangen door geloof, en de gelovige kan brengen tot "gehele toewijding aan God, en de heilige gehoorzaamheid van de volmaakte liefde."

Met de Verenigde Methodisten delen ze twee sacramenten, de doop van kinderen, een open tafel en hele zinsneden van hun geloofsbelijdenis. Ze verschillen van mening over hoe plotseling en hoe centraal gehele heiliging is, over het opdragen van zuigelingen, over alcohol en over wie de voorganger van een kerk kiest.

Het woord dat door hun hele verhaal loopt is heiliging: toen de Methodist Episcopal Church in 1784 in Noord-Amerika werd georganiseerd, stelde zij zich ten doel, zoals het Nazarener Handboek herinnert, "om het continent te hervormen en schriftuurlijke heiliging over deze landen te verspreiden." Iets meer dan een eeuw later verzamelden de Nazareners zich rond dat ene woord, en ze schreven hun grondwet, zeggen ze, "opdat wij ons door God gegeven erfgoed mogen bewaren, het geloof dat eens aan de heiligen is overgeleverd, in het bijzonder de leer en ervaring van gehele heiliging als een tweede werk van genade." Onder de verzen die het Handboek onder zijn artikel over heiliging plaatst, is Paulus' gebed voor de Thessalonicenzen: "En de God van de vrede zelf heilige u geheel; en moge uw geheel geest, ziel en lichaam bij de komst van onze Heer Jezus Christus onberispelijk bewaard worden. Hij die u roept is getrouw, en Hij zal het ook doen" (1 Thessalonicenzen 5:23–24). Paulus vraagt het voor levende mensen, geheel in geest, ziel en lichaam, voordat de Heer komt, en hij laat dit alles rusten op de getrouwheid van degene die hen roept.

Om te zien wat Nazareners leren naast wat Methodisten leren over 55 vragen, open onze gratis tool, Vergelijk christelijke denominaties.

De methodisten in deze tabel zijn de United Methodist Church, en elke kolom komt uit de eigen documenten van die kerk: voor de Nazareners, het Handboek van 2023; voor de Verenigde Methodisten, hun Geloofsartikelen, Geloofsbelijdenis en officiële verklaringen.

Vraag	Kerk van de Nazarener	Verenigde Methodistische Kerk
LEDEN	2,6 miljoen in 164 wereldgebieden (2022)	Ongeveer 11.299.000 (rapport november 2025)
de doop	Gelovigen, en jonge kinderen op verzoek van hun ouders; besprenkeling, begieting of onderdompeling	Zuigelingen sterk aangeraden, en volwassenen; elke wijze; nooit herhaald
Opdragen van zuigelingen	Aangeboden als een apart ritueel	Een dankzegging voor een geboorte, wat geen doop is en geen "daad van opdragen van zuigelingen"
Communie	"Christus is aanwezig door de Geest"; open voor iedereen met geloof in Christus; ongegiste wijn; ten minste elk kwartaal	“Christus is werkelijk aanwezig”; open voor iedereen die Hem liefheeft en berouw toont; velen gebruiken druivensap
Redding	Door genade door geloof na bekering; het getuigenis van de Geest geeft zekerheid; het kan verloren gaan	Gerechtvaardigd “door geloof, alleen”; zekerheid door de Geest; gelovigen “kunnen afvallen van de gegeven genade”
volledige heiliging	Een tweede genadewerk, in een oogwenk ontvangen door geloof, gezocht door elk lid	“Zowel geleidelijk als onmiddellijk,” te zoeken door elke gelovige
Maria	Christus “geboren uit de maagd Maria”; het Handboek zegt niet meer	Christus nam vlees aan “in de schoot van de gezegende maagd”; de Artikelen en de Belijdenis zeggen niet meer
Gezag	De 66 boeken van de Schrift; de vroege geloofsbelijdenissen; het Handboek, vastgesteld door de Algemene Vergadering	De Schrift eerst, met traditie, rede en ervaring; het Boek van Discipline, vastgesteld door de Algemene Conferentie
pastors	Beroepen door een stemming van de leden, met goedkeuring van de districtsopziener	Benoemd door de bisschop
Alcohol	Leden gevraagd om zich te onthouden	Onthouding aanbevolen, niet vereist

Waarin deze twee kerken verschillen

Elk antwoord is geciteerd uit de eigen documenten van de kerk of uit een van onze artikelen.

De Geest ontvangen

Kerk van de Nazarener

De Kerk van de Nazarener gelooft dat de Heilige Geest getuigt van de nieuwe geboorte en van het daarop volgende werk van hartreiniging, of volledige heiliging, door de vervulling met de Heilige Geest.

Vertaald uit Manual van de Kerk van de Nazarener 2023, paragraaf 926 (Bewijs van de doop met de Heilige Geest)

Methodistisch

God schenkt aan gedoopte personen de aanwezigheid van de Heilige Geest, drukt hun een kenmerkend zegel op als de zijnen, en legt in hun harten het eerste deel van hun erfenis als zonen en dochters van God (2 Korinthe 1:21-22).

Vertaald uit By Water and the Spirit: A United Methodist Understanding of Baptism (Door water en Geest: een united-methodistisch verstaan van de doop) (Algemene Conferentie 1996, umc.org)

Brood en wijn

Kerk van de Nazarener

Alleen ongegiste wijn moet worden gebruikt bij het sacrament van het Avondmaal des Heren.

Vertaald uit Manual van de Kerk van de Nazarener 2023, Deel VIII, Sacramenten en riten, Avondmaal des Heren (opmerking na de rite)

Methodistisch

Voorgangers van de United Methodist Church waren sterk betrokken bij de matigheidsbeweging. Druivensap werd oorspronkelijk uitgevonden door Thomas Welch, een methodist, zodat methodisten en anderen geen wijn hoefden te gebruiken bij het avondmaal. Tegenwoordig bevelen United Methodists onthouding nog steeds aan, maar eisen die niet, en ze mogen druivensap blijven gebruiken bij het avondmaal uit pastorale zorg voor mensen die problemen met alcohol kunnen hebben.

Vertaald uit UMC.org, ‘Wat moet ik weten over het avondmaal in de UMC?’ (Ask The UMC)

Kerkbestuur

Kerk van de Nazarener

Het bestuur van de Kerk van de Nazarener is representatief en vermijdt zo de uitersten van het episcopaat enerzijds en onbeperkt congregationalisme anderzijds.

Vertaald uit Manual van de Kerk van de Nazarener 2023, Deel IV, inleiding op het kerkbestuur

Methodistisch

Predikanten worden benoemd door de bisschop, die bevoegd is alle benoemingen te doen en vast te stellen in het bisschoppelijk gebied waarvan de jaarlijkse conferentie deel uitmaakt.

Vertaald uit Book of Discipline van de United Methodist Church 2020/2024, paragraaf 425

De opname

Kerk van de Nazarener

Wij die bij zijn komst in leven zijn, zullen hen die in Christus Jezus ontslapen zijn niet voorgaan; maar als wij in Hem blijven, zullen wij met de opgewekte heiligen opgenomen worden om de Heer tegemoet te gaan in de lucht, zodat wij altijd bij de Heer zullen zijn.

Vertaald uit Geloofsartikelen XV, De wederkomst van Christus (nazarene.org)

Methodistisch

U zult in de leerstellige grondslagen van de United Methodist Church geen enkele leer vinden over de Opname en de daarmee verband houdende opvattingen over een ‘Grote Verdrukking’ die allen die gedurende enige tijd ‘achterblijven’ zal treffen vóór het ‘Oordeel voor de Grote Witte Troon’ en/of ‘het Duizendjarig Rijk’.

Vertaald uit Ask The UMC, Waar past de opname (Rapture) in de overtuigingen van de United Methodists? (umc.org)

Huwelijk

Kerk van de Nazarener

Het huwelijksverbond, een afspiegeling van het verbond tussen God en het volk van God, is een verbond van uitsluitende seksuele trouw, onbaatzuchtige dienst en maatschappelijk getuigenis. Een vrouw en een man wijden zich in het openbaar aan elkaar als getuigenis van de wijze waarop God liefheeft.

Vertaald uit Manual 2023, Verbond van christelijke levenswandel 31, Menselijke seksualiteit en huwelijk

Methodistisch

Binnen de kerk erkennen wij het huwelijk als een heilig, levenslang verbond dat twee gelovige mensen, een volwassen man en vrouw van instemmende leeftijd, of twee volwassen personen van instemmende leeftijd met elkaar verenigt.

Vertaald uit Social Principles van de United Methodist Church (2024), De sociale gemeenschap, onderdeel D ‘Huwelijk’

Echtscheiding

Kerk van de Nazarener

Omdat het huwelijk bedoeld is als een levenslange verbintenis, schiet het verbreken van het huwelijksverbond, hetzij op eigen initiatief, hetzij door de keuze van een echtgenoot, tekort ten opzichte van Gods beste bedoelingen. De kerk moet zorgvuldig zijn in het behoud van de huwelijksband waar dat verstandig en mogelijk is, en raad en genade bieden aan wie door echtscheiding gewond zijn.

Vertaald uit Manual 2023, Verbond van christelijke levenswandel 31 (echtscheiding)

Methodistisch

Wij erkennen dat echtscheiding een betreurenswaardig maar noodzakelijk alternatief kan worden wanneer huwelijksrelaties onherstelbaar onder spanning staan of destructief worden, of wanneer echtgenoten onherroepelijk van elkaar vervreemd raken.

Vertaald uit Social Principles van de United Methodist Church (2024), De sociale gemeenschap: echtscheiding (umc.org)

Abortus

Kerk van de Nazarener

Daarom geloven wij dat het menselijk leven gerespecteerd en beschermd moet worden vanaf het moment van de bevruchting. Wij zijn tegen opgewekte abortus, op welke wijze ook, wanneer die wordt toegepast voor persoonlijk gemak of voor bevolkingsbeheersing.

Vertaald uit Manual 2023, Verbond van christelijke levenswandel 30.1, Opzettelijke abortus

Methodistisch

Wij erkennen dat deze en andere tragische conflicten van leven met leven beslissingen kunnen rechtvaardigen om het leven van een foetus te beëindigen. In deze beperkte omstandigheden steunen wij de wettelijke mogelijkheid van abortus en dringen erop aan dat zulke ingrepen worden uitgevoerd door getrainde medische zorgverleners in schone en veilige omgevingen.

Vertaald uit Social Principles van de United Methodist Church (2024), De sociale gemeenschap

Alcohol

Kerk van de Nazarener

Wij roepen ons volk op zich te onthouden van alcoholgebruik en zo een getuigenis voor de wereld te zijn. Van het begin af aan onthielden nazareners zich van alcohol, als getuigenis van veranderde levens. Vanwege de verbreidheid van alcoholmisbruik in onze wereld vragen wij ons volk zich te onthouden van alcohol en andere bedwelmende middelen als uitdrukking van zichzelf gevende liefde en solidariteit met personen, gezinnen en gemeenschappen die pijn en trauma lijden door alcoholmisbruik en verslaving.

Vertaald uit Manual van de Kerk van de Nazarener 2023, paragraaf 29.3 (Verbond van christelijke levenswandel)

Methodistisch

Met betrekking tot het gebruik van alcohol erkennen wij het historische standpunt van de United Methodist Church over onthouding als bescherming tegen geestelijke, lichamelijke en spirituele schade door overmatig drinken. Daarom dringen wij er bij hen die ervoor kiezen alcoholische dranken, waaronder wijn en bier, te gebruiken op aan dit verstandig en met mate te doen.

Vertaald uit Social Principles van de United Methodist Church (2024), De sociale gemeenschap

Bekijk alle 55 antwoorden van deze twee kerken

Het verhaal begint binnen het methodisme. Phineas F. Bresee, die de kerk herinnert als “de voornaamste stichter en eerste Algemeen Opziener van de Kerk van de Nazarener,” werd op 12 september 1859 tot diaken van de Methodist Episcopal Church gewijd door bisschop Matthew Simpson, en op 25 augustus 1861 tot ouderling door bisschop Levi Scott in Burlington, Iowa. Het Handboek vertelt over een opwekking van heiligheid waarin “Wesleyaanse methodisten, Vrije methodisten, het Leger des Heils, en bepaalde mennonieten, broeders en quakers allen de christelijke heiligheid benadrukten,” en daaruit groeiden heiligheidskerken, stadszendingen en zendingsverenigingen. De Kerk van de Nazarener, zo staat er, werd geboren uit de wens om velen van hen “te verenigen tot één heiligheidskerk.”

Vanaf 1887 werden kleine heiligheidsgemeenten georganiseerd in Providence en Lynn in New England, in Brooklyn, in Milan, Tennessee, en in Texas. In Los Angeles in 1895 organiseerden Bresee en Joseph P. Widney, “samen met ongeveer 100 anderen, de Kerk van de Nazarener,” en die gemeente erkende Bresee’s twee methodistische certificaten als zijn wijding. Er is geen teken dat de kerk hem ooit nieuwe heeft gegeven, en haar eigen nieuwsdienst zegt dat de oude perkamenten “door zijn nieuwe kerk als volledig voldoende werden beschouwd om hem te identificeren als iemand die was afgezonderd en gewijd als predikant in de kerk van God.”

De heiligheidskerken van het Oosten en het Westen kwamen daarna samen. In Chicago in oktober 1907 kwamen de Association of Pentecostal Churches of America en Bresee’s Church of the Nazarene samen en namen de naam Pentecostal Church of the Nazarene aan. Een jaar later, in Pilot Point, Texas, kwam ook de Holiness Church of Christ erbij, en het Handboek bewaart het moment nog steeds: op de ochtend van dinsdag 13 oktober 1908 werd het voorstel gedaan “Dat de vereniging van de twee kerken nu wordt voltrokken,” en “om 10:40 uur, te midden van groot enthousiasme, werd het voorstel tot vereniging aangenomen door een unanieme staande stemming.”

Het woord “Pentecostal” in die naam betekende iets anders voor die stichters. Het “was een synoniem voor ‘Heiligheid’” voor hen, en in 1919 verkortte de Vijfde Algemene Vergadering de naam tot Church of the Nazarene “omdat er nieuwe betekenissen aan het woord ‘Pentecostal’ waren verbonden.” Het Handboek trekt nog steeds duidelijk de grens: “Wij geloven niet dat spreken in onbekende talen het bewijs is van vervuld zijn met de Heilige Geest.” Het enige bewijs dat het noemt is een gereinigd hart, getoond “door de vrucht van de Geest in een heilig leven.” Hoe pinksterkerken dit in plaats daarvan onderwijzen wordt verteld in Pinkster- en methodistische overtuigingen vergeleken.

Een vrouw werd gewijd in deze familie van kerken voordat de Kerk van de Nazarener zelfs haar naam had aangenomen. Anna S. Hanscome, gewijd in 1892, was “de eerste gewijde vrouwelijke predikant in de Nazarener-lijn,” en de kerk bevestigt nog steeds “het historische recht van vrouwen om gekozen en benoemd te worden op leidinggevende posities,” inclusief “de ambten van zowel ouderling als diaken.” Vanuit die weinige gemeenten uit de jaren 1890 verspreidde de kerk zich ver buiten Amerika. In 1998 woonde de helft van alle Nazareners niet langer in de Verenigde Staten en Canada, en in 2022 telde de kerk “2,6 miljoen leden in 501 districten en pioniersgebieden in 164 wereldgebieden.”

Leg het Nazarener-artikel over Christus naast het methodistische en je leest bijna dezelfde zin. Beide spreken van “twee gehele en volmaakte naturen, dat wil zeggen de Godheid en de mensheid,” en waar de methodisten zeggen dat ze “samen in één persoon waren verenigd,” zeggen de Nazareners dat ze “aldus verenigd zijn in één Persoon.” Het gebeurt opnieuw met zonde, want beide geloofsbelijdenissen zeggen dat wij “zeer ver verwijderd zijn van de oorspronkelijke gerechtigheid” en “geneigd tot het kwade, en dat voortdurend.”

En het gebeurt met onze behoefte aan genade. De methodisten zeggen dat de mens “zichzelf niet kan bekeren en voorbereiden, door zijn eigen natuurlijke kracht en werken, tot geloof en het aanroepen van God,” en de Nazareners houden de zin bijna woord voor woord aan: mensen “kunnen zich nu niet bekeren en voorbereiden door hun eigen natuurlijke kracht en werken tot geloof en het aanroepen van God.” Het Handboek zegt dat het christelijke erfgoed van de Nazareners tot hen kwam via de “Engelse Reformatie en de 18e-eeuwse Wesleyaanse opwekking,” en in deze regels kun je het horen, de oudere geloofsbelijdenis die nog steeds spreekt binnen de nieuwere.

Volledige heiliging is de leer waarvoor de Nazareners hun grondwet schreven. Hun Artikel X noemt het “die daad van God, volgend op de wedergeboorte, waardoor gelovigen worden bevrijd van de erfzonde, of verdorvenheid, en gebracht in een staat van volledige toewijding aan God, en de heilige gehoorzaamheid van de liefde volmaakt gemaakt.” Het “wordt onmiddellijk bewerkt door genade door geloof, voorafgegaan door volledige toewijding,” en het Handboek kent het ook onder andere namen: “christelijke volmaaktheid,” “volmaakte liefde,” “hartsreinigheid” en “de doop met of vervulling met de Heilige Geest.” Dus wanneer Nazareners spreken van een tweede genadewerk, of van vervuld zijn met de Geest, is dit wat ze bedoelen: een werk van God dat na de bekering komt, in een moment, en het hart bevrijdt van zijn aangeboren neiging tot zonde.

Het staat ook aan de deur van het lidmaatschap. De korte geloofsbelijdenis die elk lid bevestigt zegt dat “gelovigen volledig geheiligd moeten worden, volgend op de wedergeboorte, door geloof in de Heer Jezus Christus,” en degenen die zich aansluiten wordt gevraagd om te zijn, “of vurig te verlangen om te zijn, gereinigd van alle inwonende zonde.” Niemand hoeft er al te zijn voordat hij lid wordt, alleen het verlangen hebben. Het Handboek is ook voorzichtig over wat het moment geeft en wat het aan de tijd overlaat. Het trekt “een duidelijk onderscheid tussen een zuiver hart en een volwassen karakter,” want het eerste “wordt in een oogwenk verkregen” en het tweede “is het resultaat van groei in genade,” en zonder die groei, waarschuwt het, “kan iemands getuigenis worden aangetast en de genade zelf worden verijdeld en uiteindelijk verloren gaan.” Een hart kan in een moment gereinigd worden, en het worden zoals Christus kost nog steeds de rest van een leven.

Verenigde Methodisten koesteren dezelfde hoop in hun Geloofsbelijdenis. “Volledige heiliging is een staat van volmaakte liefde, gerechtigheid en ware heiligheid die elke wedergeboren gelovige kan verkrijgen,” zegt het, en “door geloof in Jezus Christus kan dit genadegeschenk in dit leven zowel geleidelijk als onmiddellijk worden ontvangen.” Beide kerken geloven dus dat God een gelovige heel kan maken in liefde voor de dood, en ze verschillen in het gewicht dat ze eraan geven: de Nazareners plaatsen dat moment in het centrum van hun grondwet en hun lidmaatschap, en de Verenigde Methodisten houden het onder hun “kenmerkende Wesleyaanse accenten,” naast genade, rechtvaardiging en zekerheid.

Nazareners dopen gelovigen, en ook jonge kinderen wanneer ouders of voogden daarom vragen, door besprenkeling, begieting of onderdompeling, en hun Geloofsartikelen noemen de doop “een sacrament dat de aanvaarding van de weldaden van de verzoening en de opname in het Lichaam van Christus betekent.” Het is ook, zegt hetzelfde artikel, “een middel van genade dat het geloof in Jezus Christus als Redder verkondigt.” Kinderen worden gedoopt “op verzoek van ouders of voogden,” en de kerk belooft hen “christelijke opvoeding” te geven. In de dienst gebruikt de predikant welke vorm de voorkeur heeft, “besprenkeling, begieting of onderdompeling.”

Voor ouders is er ook een tweede ritus, de “Opdracht van zuigelingen of jonge kinderen,” waarin zij het kind brengen met het “verlangen dat hij/zij vroeg de wil van God mag kennen en volgen.” De Verenigde Methodisten gaan een andere weg, want hun kerk “pleit sterk voor de doop van zuigelingen binnen de geloofsgemeenschap,” en haar dankdienst voor een geboorte “is op geen enkele wijze gelijkwaardig aan of een vervanging voor de doop. Het is ook geen daad van kinderopdracht.” Net als de Nazareners accepteren ze elke vorm, en ze “dopen degenen die al de christelijke doop hebben ontvangen niet opnieuw.” Waarom zoveel methodisten besprenkelen wordt verteld in besprenkeling en onderdompeling in de methodistische doop. Southern Baptists staan verder af van beide, want hun Baptist Faith and Message zegt dat “de christelijke doop de onderdompeling van een gelovige in water is” en maakt het “een voorwaarde voor de privileges van het kerklidmaatschap en voor het Avondmaal.”

De Geloofsartikelen van de Kerk van de Nazarener noemen het Avondmaal “een middel van genade waarin Christus door de Geest aanwezig is,” en ze zeggen dat allen “die geloof in Christus en liefde voor de heiligen hebben, door Christus worden uitgenodigd om zo vaak mogelijk deel te nemen.” Hetzelfde artikel noemt het “een sacrament, dat Zijn leven, lijden, offerdood, opstanding en de hoop op Zijn wederkomst verkondigt,” en de woorden dat wij “de dood van de Heer verkondigen totdat Hij komt” zijn van Paulus zelf: “want zo dikwijls als gij dit brood eet en deze drinkbeker drinkt, zo verkondigt gij de dood des Heeren, totdat Hij komt” (1 Korintiërs 11:26).

Tijdens de dienst nodigt de voorganger “allen die waarlijk berouwvol zijn, hun zonden verzaken en in Christus geloven voor hun redding” uit. Het Handboek vraagt om het Avondmaal “ten minste eenmaal per kwartaal” te vieren, moedigt voorgangers aan “om toe te werken naar een frequentere viering van dit genademiddel” en stelt dat “alleen ongegiste wijn gebruikt mag worden in het sacrament van het Heilig Avondmaal.” Vervolgens zegt de voorganger bij het aanreiken van de beker: “Het bloed van onze Heer Jezus Christus, voor u vergoten, beware u onberispelijk tot het eeuwige leven.” Onberispelijk is het woord uit Paulus’ gebed voor de Thessalonicenzen, en aan de Nazarener-tafel vraagt de voorganger dit voor ieder die de beker aanneemt.

Verenigde Methodisten bidden dat het brood en de wijn “voor ons het lichaam en bloed van Christus mogen zijn” en zij verwelkomen “alle gedoopte christenen, van elke leeftijd (inclusief zuigelingen).” Velen van hen drinken druivensap aan de tafel, wat teruggaat op de geheelonthoudersbeweging waarbij de kerken waaruit zij voortkwamen nauw betrokken waren. De Verenigde Methodistische Kerk schrijft aan een Methodist genaamd Thomas Welch toe dat hij het druivensap maakte dat zij gebruiken, zodat Methodisten en anderen geen wijn nodig zouden hebben bij het Avondmaal, en de Verenigde Methodistische Kerk beveelt vandaag de dag nog steeds onthouding aan zonder dit te verplichten. Haar Geloofsartikelen verwerpen transsubstantiatie expliciet, terwijl het Nazarener-Handboek die vraag nooit behandelt en alleen spreekt van Christus die aanwezig is “door de Geest.”

Ja. Nazareners geloven dat een christen van de genade kan afvallen, maar dat dit niet hoeft: hun Geloofsartikelen zeggen dat “alle personen van de genade kunnen afvallen en afvallig kunnen worden en, tenzij zij berouw tonen over hun zonden, hopeloos en eeuwig verloren kunnen gaan,” en dat “wedergeboren personen niet hoeven terug te keren naar de zonde, maar in een onverbroken gemeenschap met God kunnen leven.” Hier staan de Nazareners op één lijn met de Methodisten, wier artikelen zeggen: “Nadat wij de Heilige Geest hebben ontvangen, kunnen wij afwijken van de gegeven genade, in zonde vallen en, door de genade van God, weer opstaan en ons leven beteren.” Zuidelijke Baptisten leren het tegenovergestelde, dat “alle ware gelovigen volharden tot het einde,” en hoe Methodisten en Baptisten dit afwegen wordt uiteengezet in Methodistische en Baptistische overtuigingen vergeleken.

Redding begint bij God die als eerste reikt, want “de genade van God door Jezus Christus wordt vrijelijk aan alle mensen geschonken, waardoor allen die willen zich van zonde naar gerechtigheid kunnen keren.” Nazareners geloven dat wanneer een persoon berouw toont en gelooft, God rechtvaardigt, de nieuwe geboorte schenkt en die persoon onmiddellijk als Zijn kind aanneemt, en hun Geloofsartikelen zeggen dat “de Heilige Geest getuigenis aflegt van dit werk en deze staat van genade.” Een gelovige hoeft dus niet te gissen of het is gebeurd. Paulus zegt hetzelfde tegen de Romeinen: “De Geest zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn” (Romeinen 8:16).

Het Handboek van de Kerk van de Nazarener zegt niets over Maria buiten de maagdelijke geboorte: haar Geloofsartikelen zeggen over Christus dat “Hij vlees werd door de Heilige Geest en geboren werd uit de Maagd Maria.” Zij wordt nog één keer genoemd, in de Apostolische Geloofsbelijdenis die bij de doop wordt uitgesproken: “ontvangen door de Heilige Geest, geboren uit de Maagd Maria.” We hebben het hele Handboek van 2023 op haar doorzocht, en het bevat geen artikel over Maria, geen leer dat zij maagd bleef of in de hemel werd opgenomen, en geen gebed dat tot haar gericht is; de enige andere Maria in de pagina's is Mary Lee Cagle, een van de oprichters van de kerk. Onder de verzen die het Handboek geeft voor haar artikel over Christus is het woord van de engel aan haar: “De Heilige Geest zal over u komen en de kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom zal ook het heilige dat uit u geboren zal worden, de Zoon van God genoemd worden” (Lucas 1:35).

De documenten van de Verenigde Methodisten zijn net zo beknopt over haar. Hun Geloofsartikelen zeggen dat de Zoon “de menselijke natuur aannam in de schoot van de gezegende Maagd,” en hun Geloofsbelijdenis dat hij “geboren werd uit de Maagd Maria door de kracht van de Heilige Geest,” en geen van beide documenten noemt haar opnieuw.

Nazareners baseren hun leer in de eerste plaats op de Schrift, “de 66 boeken van het Oude en Nieuwe Testament,” en hun Handboek noemt de Algemene Vergadering “de hoogste leerstellige, wetgevende en verkiezing-autoriteit van de Kerk van de Nazarener.” Artikel IV zegt dat die boeken “door goddelijke inspiratie zijn gegeven, en de wil van God aangaande ons onfeilbaar openbaren in alle zaken die nodig zijn voor onze redding,” en wat zij niet bevatten “mag niet als geloofsartikel worden opgelegd.” De kerk “aanvaardt ook de geloofsbelijdenissen van de eerste vijf christelijke eeuwen als uitdrukkingen van haar eigen geloof.” De Geloofsartikelen staan in de grondwet van de kerk, dus voor het wijzigen van één ervan is een tweederde meerderheid van de Algemene Vergadering nodig en vervolgens de goedkeuring van tweederde van de districtsvergaderingen.

Het Handboek noemt haar bestuur “representatief—noch puur bisschoppelijk, noch volledig congregationeel,” en u kunt zien wat dat betekent in de manier waarop een kerk haar voorganger krijgt. Een Nazarener-gemeente roept haar eigen voorganger op: de kerkraad nomineert een predikant, de districtsopziener keurt de nominatie goed, en de leden stemmen, waarbij tweederde van de aanwezigen en stemgerechtigden nodig is om hem of haar te beroepen. Een Verenigde Methodistische gemeente ontvangt de voorganger die haar bisschop aanstelt, want Verenigde Methodistische voorgangers “worden gezonden, niet beroepen of ingehuurd.” Wat betreft de leer lezen Verenigde Methodisten de Schrift als “de primaire bron en standaard voor christelijke leer,” samen met traditie, rede en ervaring, en alleen hun Algemene Conferentie, die elke vier jaar bijeenkomt, spreekt officieel namens de hele kerk.

Nee; de kerk vraagt haar leden om dat niet te doen. “Wij roepen onze mensen op om zich te onthouden van het drinken van alcohol, en zo getuigenis af te leggen aan de wereld,” zegt het Handboek, en de reden die het geeft is liefde: Nazareners onthouden zich “als een uitdrukking van zelfgevende liefde en solidariteit met individuen, gezinnen en gemeenschappen die pijn en trauma lijden door alcoholmisbruik en verslaving.” Het is ook mild over anderen: “Wij erkennen dat andere christelijke tradities anders op deze kwesties kunnen reageren,” en “onze positie moet met genade worden belichaamd.” Verenigde Methodisten, zoals we zagen aan de tafel van de Heer, bevelen onthouding aan zonder dit te verplichten.

De rest van het verbond is net zo praktisch. Het vraagt Nazareners om de Dag des Heren te heiligen, “tienden en offergaven” te brengen, zich te kleden “met de christelijke eenvoud en bescheidenheid die bij heiligheid passen,” en door te gaan met “het zoeken om goed te doen aan de lichamen en zielen van mensen; de hongerigen te voeden, de naakten te kleden, de zieken en gevangenen te bezoeken.” Paulus bad voor die heiligheid in de hele persoon, geest, ziel en lichaam, en in de volgende adem vertelde hij de Thessalonicenzen wie het zou volbrengen: “Getrouw is Hij die u roept, die het ook zal doen” (1 Thessalonicenzen 5:24).

---

• Methodisten versus Baptisten: doop, redding en wie de voorganger kiest
• Methodist vs Katholiek: Hoe de erfgenamen van John Wesley verschillen van de Katholieke Kerk
• Pinkstergeloof versus methodistische overtuigingen
• Waarom besprenkelen methodisten? Besprenkeling versus onderdompeling bij de methodistische doop
• Methodisten versus protestanten: methodisten zijn protestanten die John Wesley volgen

Meer uit deze reeksDenominaties vergelekenBekijk alle 117 artikelen