Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Continue reading with a subscription
Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.
Enjoy unlimited access, cancel anytime.
Samenvatting
- Ezechiël 37 is het enige grote Schriftgedeelte over een veld vol beenderen. Het detail waarop het aandringt is dat ze "zeer dor" waren — iets dat lang geleden was beëindigd.
- Op de vraag of de beenderen konden leven, antwoordt Ezechiël: "Heere HEERE, Gij weet het" (37:3) — niet ja, niet nee, en het hoofdstuk behandelt dit als het juiste antwoord.
- Het visioen interpreteert zichzelf: de beenderen zijn een volk dat had geconcludeerd dat hun hoop verloren was en zij afgesneden waren (37:11). Herleving gebeurt in twee fasen, en na de eerste zijn de lichamen compleet maar nog steeds niet levend.
- Beenderen elders zijn niet beangstigend: Jozefs beenderen die vierhonderd jaar later uit Egypte worden meegedragen (Genesis 50:25; Exodus 13:19), Adams "been van mijn gebeente" (Genesis 2:23), en Johannes 19:36.
- De Schrift behandelt een skelet nooit als een voorteken. Die associatie komt voort uit kunst en Europese traditie, niet uit de tekst.
Bibliografie (Klik om te tonen)
Bronnen: Bijbelcitaten uit de NBG51 via BibleGateway (Ezechiël 37:1-11; Genesis 2:23; 50:25; Exodus 13:19; 2 Koningen 13:21; Johannes 19:36; Genesis 40:8; Daniël 2:27-28).
Een reactie plaatsen