Vergelijk christelijke denominaties

Er is één God: Vader, Zoon en Heilige Geest, een eenheid van drie mede-eeuwige Personen. God is onsterfelijk, almachtig, alwetend, verheven boven alles en altijd aanwezig.

De Vader en de Zoon hebben tastbare lichamen van vlees en beenderen, en de Heilige Geest is een persoon van geest. Hoewel de leden van het Godshoofd afzonderlijke wezens met afzonderlijke taken zijn, zijn zij één in doel en leer.

De Heilige Schrift is de hoogste, gezaghebbende en onfeilbare openbaring van Zijn wil. Zij is de maatstaf voor het karakter, de toetssteen van de ervaring, de beslissende openbaarder van de leerstellingen en het betrouwbare verslag van Gods daden in de geschiedenis.

Wij geloven dat de Bijbel het woord van God is voor zover hij juist vertaald is; wij geloven ook dat het Boek van Mormon het woord van God is.

Een van de meest vooraanstaande medeoprichters van de Zevendedags Adventistenkerk, Ellen G. White, toonde de gave van de profetie en voldeed ook aan de criteria van de bovengenoemde toetsen voor een profeet. Haar geschriften spreken met profetisch gezag en bieden de kerk troost, leiding, onderricht en terechtwijzing. Zij maakte ook duidelijk dat de Bijbel de maatstaf is waaraan alle leer en ervaring getoetst moet worden.

Openbaring is communicatie van God aan zijn kinderen. Deze leiding komt via verschillende kanalen, naar de behoeften en omstandigheden van personen, gezinnen en de Kerk als geheel. Wanneer de Heer zijn wil aan de Kerk openbaart, spreekt Hij door zijn profeet.

De zesenzestig boeken van het Oude en het Nieuwe Testament zijn de duidelijke, onfeilbare openbaring van Gods wil en van Zijn heil.

De officiële, gecanoniseerde Schriften van de Kerk, vaak de standaardwerken genoemd, zijn de Bijbel, het Boek van Mormon, Leer en Verbonden en de Parel van grote waarde.

De Heilige Schrift, het Oude en het Nieuwe Testament, is het geschreven Woord van God, gegeven door goddelijke ingeving. De geïnspireerde schrijvers spraken en schreven zoals zij door de Heilige Geest gedreven werden.

De Bijbel is het werk van vele profeten en geïnspireerde schrijvers die onder de invloed van de Heilige Geest handelden (2 Petr. 1:21).

Kies voor de studie een bijbelvertaling die trouw is aan de betekenis in de talen waarin de Bijbel oorspronkelijk is geschreven, en geef de voorkeur aan vertalingen die zijn gemaakt door een brede groep geleerden en zijn uitgegeven door een algemene uitgever, boven vertalingen die zijn gesponsord door een bepaalde denominatie of een eng gerichte groep.

Toen de Bijbel werd samengesteld, geordend, vertaald en overgeschreven, slopen er vele fouten in de tekst. Het bestaan van zulke fouten wordt duidelijk wanneer men denkt aan de talrijke en vaak tegenstrijdige vertalingen van de Bijbel die er tegenwoordig zijn.

De Heilige Schrift is de hoogste, gezaghebbende en de onfeilbare openbaring van Zijn wil.

De Heiligen der Laatste Dagen hebben eerbied voor de Bijbel. Zij bestuderen hem en geloven dat hij het woord van God is. Zij geloven echter niet dat de Bijbel, zoals hij thans beschikbaar is, vrij is van fouten.

God heeft in de Schrift het ware en historische verslag van Zijn scheppingswerk geopenbaard. Hij schiep het heelal, en in een recente schepping van zes dagen maakte de Heer ‘den hemel en de aarde, de zee, en alles wat daarin is’ en rustte op de zevende dag.

Onder leiding van de Hemelse Vader schiep Jezus Christus de hemelen en de aarde. Uit de Schrift die door de profeet Joseph Smith is geopenbaard, weten wij dat de Heer bij het werk van de schepping elementen ordende die al bestonden. Hij schiep de wereld niet ‘uit het niets’, zoals sommigen geloven.

Gezonden door de Vader en de Zoon om altijd bij Zijn kinderen te zijn, schenkt Hij de kerk geestelijke gaven, rust haar toe om van Christus te getuigen en leidt haar, in overeenstemming met de Schrift, in alle waarheid.

Uit het verslag van de profeet over het Eerste Visioen en uit zijn andere leringen weten wij dat de leden van de Godheid drie afzonderlijke wezens zijn. De Vader en de Zoon hebben tastbare lichamen van vlees en beenderen, en de Heilige Geest is een persoon van geest.

Het heil is geheel genade en niet uit werken, en de vrucht ervan is gehoorzaamheid aan de Geboden.

Wij geloven dat door de Verzoening van Christus de gehele mensheid behouden kan worden, door gehoorzaamheid aan de wetten en verordeningen van het evangelie.

Blijvend in Hem worden wij deelgenoten van de goddelijke natuur en hebben wij de zekerheid van het heil nu en in het oordeel.

Volharden tot het einde betekent dat wij ons hele leven trouw blijven aan onze belofte aan God en aan zijn geboden. Het omvat het sluiten van verbonden met Hem, elke dag bekeren en vertrouwen op de kracht van Jezus Christus om ons te helpen beproevingen, verleidingen en tegenstand te overwinnen. Allen die tot het einde volharden zullen de gave van het eeuwige leven ontvangen en terugkeren om bij God te leven (zie Mattheüs 10:22).

De Bijbel leert een leer van predestinatie die berust op Gods voorkennis van de toekomstige keuzes van elk mens. In wezen is predestinatie Gods besluit om een plan in werking te stellen om Zijn nog te scheppen wereld te redden.

Handelingsvrijheid is het vermogen en voorrecht dat God ons geeft om te kiezen en voor onszelf te handelen. Handelingsvrijheid is essentieel in het plan van zaligheid. Zonder handelingsvrijheid zouden wij niet kunnen leren, vooruitgaan of de Heiland volgen.

De algemene kerk bestaat uit allen die waarlijk in Christus geloven, maar in de laatste dagen, een tijd van wijdverbreide afval, is een overblijfsel geroepen om de geboden van God en het geloof van Jezus te bewaren.

Ieder van ons zal dienovereenkomstig een eeuwige woonplaats ontvangen in een bepaald koninkrijk van heerlijkheid. De Heer leerde dit beginsel toen Hij zei: ‘In het huis mijns Vaders zijn vele woningen.’ Er zijn drie koninkrijken van heerlijkheid: het celestiale koninkrijk, het terrestriale koninkrijk en het telestiale koninkrijk.

Toen onze eerste ouders God ongehoorzaam waren, ontkenden zij hun afhankelijkheid van Hem en vielen zij uit hun hoge positie. Het beeld van God in hen werd geschonden en zij werden aan de dood onderworpen. Hun nakomelingen delen deze gevallen natuur en de gevolgen daarvan.

Wij geloven dat de mensen gestraft zullen worden voor hun eigen zonden, en niet voor de overtreding van Adam.

Man en vrouw zijn gemaakt naar het beeld van God, met individualiteit, de kracht en de vrijheid om te denken en te handelen. Hoewel zij als vrije wezens zijn geschapen, is ieder van hen een ondeelbare eenheid van lichaam, verstand en geest, voor leven, adem en al het andere afhankelijk van God.

Omdat wij allen kinderen van God zijn, is ieder mens die ooit op aarde is geboren onze geestelijke broer of zuster. En omdat wij de geestkinderen van God zijn, hebben wij allen het vermogen geërfd om zijn goddelijke eigenschappen te ontwikkelen.

Door de Geest worden wij opnieuw geboren en geheiligd; de Geest vernieuwt ons denken, schrijft Gods wet van liefde in onze harten, en wij ontvangen de kracht om een heilig leven te leiden. Blijvend in Hem worden wij deelgenoten van de goddelijke natuur en hebben wij de zekerheid van het heil nu en in het oordeel.

Volmaakt kan ook betekenen: zonder zonde of kwaad. Alleen Christus was volkomen volmaakt. Ware volgelingen van Christus kunnen volmaakt worden door zijn genade en Verzoening.

De grote beginselen van Gods wet zijn vervat in de Tien Geboden en komen tot uiting in het leven van Christus. Zij drukken Gods liefde, wil en bedoelingen uit ten aanzien van menselijk gedrag en menselijke verhoudingen en zijn bindend voor alle mensen in elke tijd.

Een groot deel van de ceremoniële wet werd vervuld bij de dood en de opstanding van Jezus Christus, waarmee een einde kwam aan het offeren door bloedvergieten (Alma 34:13–14). De wet werd toegepast onder het Aäronisch priesterschap en was een voorbereidend evangelie om hen die haar volgden tot Christus te brengen.

In de adventistenkerk worden nieuwe gelovigen bij de doop geheel onder water gedompeld en onmiddellijk weer opgetild.

De doop door onderdompeling in water door iemand die daartoe gezag heeft, is de eerste verordening van behoud en verhoging in het evangelie van Jezus Christus. Zij is ook noodzakelijk om lid te worden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en om het eeuwige behoud te ontvangen.

De doop is een teken van onze eenheid met Christus, van de vergeving van onze zonden en van onze ontvangst van de Heilige Geest.

Wij geloven dat de eerste beginselen en verordeningen van het evangelie zijn: ten eerste, geloof in de Heer Jezus Christus; ten tweede, bekering; ten derde, doop door onderdompeling tot vergeving van zonden; ten vierde, handoplegging voor de gave van de Heilige Geest.

Door de doop belijden wij ons geloof in de dood en de opstanding van Jezus Christus, en getuigen wij van ons sterven voor de zonde en van ons voornemen te wandelen in een nieuw leven.

Door stellevervangende dopen te verrichten ten behoeve van hen die gestorven zijn, bieden de leden van de Kerk deze zegeningen aan overleden voorouders aan. Personen kunnen er dan voor kiezen de verordeningen die namens hen zijn verricht, te aanvaarden of te verwerpen.

Het avondmaal des Heren is een deelnemen aan de tekenen van het lichaam en het bloed van Jezus als uitdrukking van geloof in Hem, onze Heer en Heiland. In deze ervaring van gemeenschap is Christus aanwezig om Zijn volk te ontmoeten en te versterken.

Tegenwoordig is het avondmaal een verordening waarin de leden van de Kerk ter gedachtenis brood en water nemen van het verzoenende offer van Jezus Christus. Deze verordening is een wezenlijk onderdeel van de eredienst en de geestelijke ontwikkeling. Door deze verordening hernieuwen de leden van de Kerk de verbonden die zij met God sloten toen zij werden gedoopt.

De avondmaalsdienst is open voor alle gelovige christenen.

Hoewel het avondmaal bestemd is voor de leden van de Kerk, mag niets worden gedaan om anderen te beletten eraan deel te nemen.

Noch de wijn noch het brood bevatte gistende bestanddelen, want op de avond van de eerste dag van het Hebreeuwse Pascha was alle zuurdesem, of gisting, uit hun woningen verwijderd (Ex. 12:15, 19; 13:7). Daarom zijn alleen ongegist druivensap en ongedesemd brood passend voor de avondmaalsdienst, en moet grote zorg worden besteed aan het verstrekken van deze elementen.

Het gebroken brood is een herinnering aan Zijn lichaam en Zijn lichamelijke lijden – vooral Zijn lijden aan het kruis. Het is ook een herinnering eraan dat door Zijn barmhartigheid en genade alle mensen zullen worden opgewekt en de gelegenheid krijgen tot eeuwig leven met God. Het water is een herinnering eraan dat de Heiland Zijn bloed vergoot in intens geestelijk lijden en wanhoop, beginnend in de hof van Getsemane en eindigend aan het kruis.

De avondmaalsdienst wordt gewoonlijk eenmaal per kwartaal gevierd. De dienst omvat de verordening van de voetwassing, gevolgd door het avondmaal des Heren.

Het priesterschap omvat het gezag om de verordeningen van het evangelie die noodzakelijk zijn voor behoud en verhoging toe te dienen. Mensen sluiten heilige verbonden met God wanneer zij deze verordeningen ontvangen.

Het bestuur van de Zevendedags Adventistenkerk is representatief van aard; dat wil zeggen dat het gezag bij de leden berust en wordt uitgeoefend door naar behoren gekozen vertegenwoordigers op elk niveau van de organisatie, waarbij de uitvoerende verantwoordelijkheid voor het besturen van de kerk op elk afzonderlijk niveau is opgedragen aan vertegenwoordigende organen en ambtsdragers.

De president van de Kerk is een profeet, ziener en openbaarder. Hij is ook de oudste apostel. Onder leiding van de Heer zit hij de Kerk voor en is hij de enige persoon op aarde die gemachtigd is alle priesterschapssleutels uit te oefenen (zie Mattheüs 16:16–19; zie ook 3.4.1.1 in dit handboek).

Hoewel ordinatie bijdraagt aan de orde in de kerk, verleent zij de geordende personen geen bijzondere eigenschappen en voert zij ook geen koninklijke hiërarchie in binnen de geloofsgemeenschap.

Onder leiding van hen die priesterschapssleutels bezitten, worden het Aäronisch priesterschap en het Melchizedekse priesterschap verleend aan waardige mannelijke leden van de Kerk (zie Leer en Verbonden 84:14–17). Nadat het passende priesterschap is verleend, wordt de persoon georden tot een ambt in dat priesterschap, zoals diaken of ouderling.

In 2015 stemde de Algemene Conferentie tegen het toestaan aan regio’s van de wereld om zelf te kiezen of zij vrouwen ordenen tot het bedienen van het evangelie.

Waardige mannelijke leden van de Kerk ontvangen priesterschapsgezag door overdracht van het priesterschap en ordening tot priesterschapsambten. Alle leden van de Kerk kunnen gedelegeerd gezag uitoefenen wanneer zij worden afgezonderd of aangesteld om te helpen Gods werk te volbrengen.

Sinds Zijn terugkeer naar de hemel dient Jezus als onze Voorspraak en Bemiddelaar. Hij staat tussen ons en Satan in en verbindt ons ook rechtstreeks met de Vader.

Het is de plicht van alle mensen om al hun zonden aan de Heer te belijden en Zijn vergeving te verkrijgen (LV 58:42–43). Waar nodig moeten zonden worden beleden aan de persoon of personen tegen wie gezondigd is. Ernstige zonden moeten aan een functionaris van de Kerk worden beleden (in de meeste gevallen de bisschop).

Het vierde gebod van Gods onveranderlijke wet vereist de onderhouding van deze zevende-dagsabbat als dag van rust, aanbidding en dienstbetoon, in overeenstemming met het onderricht en de praktijk van Jezus, de Heer van de sabbat.

De sabbat is de dag des Heren, elke week apart gezet voor rust en aanbidding. In de tijd van het Oude Testament hielden Gods verbondsvolk de sabbat op de zevende dag van de week, omdat God op de zevende dag rustte nadat Hij de aarde had geschapen. Na de opstanding van Jezus Christus, die op de eerste dag van de week plaatsvond, begonnen de discipelen van de Heer de sabbat te houden op de eerste dag van de week, de zondag.

Wij moeten de bijdrage van verschillende culturen aan de aanbidding van God erkennen en waarderen. Muzikale vormen en instrumenten verschillen sterk binnen de wereldwijde zevendedags-adventistische familie, en muziek uit de ene cultuur kan vreemd klinken voor iemand uit een andere cultuur.

Gezangen en eerbiedige kinderliedjes worden gebruikt voor alle gemeentezang in de erediensten. Gezangen, kinderliedjes of andere gewijde muziekstukken mogen worden gebruikt als voorspel en naspel, als koormuziek en voor solo-uitvoeringen of uitvoeringen door kleine groepen.

De vereering van beelden of iconen is geen onderdeel van de adventistische liturgie. Wij hebben van nature een afkeer van het vereren van voorwerpen die God en Christus voorstellen, omdat dit wijst op overtreding van het tweede gebod.

De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen toont het kruis niet op haar gebouwen, in haar kapellen of lokalen of op soortgelijke plaatsen.

Het is duidelijk dat de gave van de tongen het best kan worden verstaan als de gave om vreemde talen te spreken zonder ze te hebben bestudeerd.

Een gave van de Heilige Geest waardoor geïnspireerde personen onbekende talen kunnen spreken, verstaan of uitleggen. Wij geloven in de gave van talen (Geloofsartikelen 1:7).

De Schriften getuigen dat een van de gaven van de Heilige Geest de profetie is. Deze gave is een herkenningsteken van de overblijvende kerk, en wij geloven dat zij zich openbaarde in de bediening van Ellen G. White.

Wij geloven in de gave van tongen, profetie, openbaring, visioenen, genezing, uitlegging van tongen enzovoort.

Hij die de boze geesten tijdens Zijn bediening op aarde onderwierp, heeft hun macht gebroken en hun uiteindelijke ondergang zeker gemaakt. Jezus’ overwinning geeft ons de overwinning op de boze machten die ons nog steeds willen beheersen, terwijl wij met Hem wandelen in vrede, vreugde en de zekerheid van Zijn liefde.

Mensen hoeven niet toe te geven aan de verleidingen van Satan. Elk mens heeft de macht om het goede boven het kwade te kiezen, en de Heer heeft beloofd allen te helpen die Hem zoeken door oprecht gebed en trouw.

Het feit dat het bedekken van het hoofd een culturele kwestie was, betekent niet dat wat Paulus schreef voor ons zonder betekenis is. De waarden die hij de gelovigen wilde inprenten, moeten door ons bewaard worden en op andere wijzen gestalte krijgen.

In De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is er bij de gewone zondagse erediensten geen bijzondere uiterlijke religieuze kleding.

Voor eeuwig waarlijk God, werd Hij ook waarlijk mens, Jezus de Christus. Hij werd ontvangen van de Heilige Geest en geboren uit de maagd Maria.

In het Nieuwe Testament een maagd die door God de Vader werd uitgekozen om de moeder te zijn van zijn Zoon in het vlees. Na de geboorte van Jezus kreeg Maria nog andere kinderen (Markus 6:3).

Binnen de rooms-katholieke traditie is verduidelijking nodig vanwege hun geloof in de blijvende maagdelijkheid van Maria. Voor ons is dit een historische vraag, geen theologische.

In het Nieuwe Testament een maagd die door God de Vader werd uitgekozen om de moeder te zijn van zijn Zoon in het vlees. Na de geboorte van Jezus kreeg Maria nog andere kinderen (Markus 6:3).

De Bijbel zegt dat de doden niets weten. Dat betekent dat wij ons na de dood niet bewust zijn van het verstrijken van de tijd. Wij zijn ons niet bewust van wat er in de wereld gebeurt.

Wij zijn allen kinderen van God. Hij heeft ons lief en kent onze behoeften, en Hij wil dat wij met Hem in gesprek zijn door middel van gebed. Wij behoren tot Hem te bidden en tot niemand anders.

Het loon van de zonde is de dood. Maar God, die alleen onsterfelijk is, zal Zijn verlosten het eeuwige leven schenken. Tot die dag is de dood voor alle mensen een toestand zonder bewustzijn.

De geestenwereld na dit leven is een plaats waar de geesten van hen die gestorven zijn, verblijven vóór de opstanding. De geestenwereld bestaat uit het paradijs, waar de rechtvaardigen verblijven, en de geestengevangenis, waar zij verblijven die het evangelie niet kenden of goddeloos waren in het sterfelijk leven.

Het loon van de zonde is de dood. Maar God, die alleen onsterfelijk is, zal Zijn verlosten het eeuwige leven schenken. Tot die dag is de dood voor alle mensen een toestand zonder bewustzijn.

De geestenwereld na dit leven is een plaats waar de geesten van hen die gestorven zijn, verblijven vóór de opstanding. De geestenwereld bestaat uit het paradijs, waar de rechtvaardigen verblijven, en de geestengevangenis, waar zij verblijven die het evangelie niet kenden of goddeloos waren in het sterfelijk leven.

En wanneer de verlorenen de tweede dood sterven, zullen zij zijn alsof zij niet meer bestaan, als as op de grond. Zij worden voor eeuwig vernietigd, niet voor eeuwig brandend.

De openbaringen van de laatste dagen spreken op ten minste twee manieren over de hel. Ten eerste is het een andere naam voor de geestengevangenis, een tijdelijke plaats in de wereld na dit leven voor hen die gestorven zijn zonder kennis van de waarheid of die in het sterfelijk leven ongehoorzaam waren. Ten tweede is het de blijvende verblijfplaats van Satan en zijn volgelingen en van de zonen des verderfs, die niet door de Verzoening van Jezus Christus worden verlost.

De komst van de Heiland zal letterlijk, persoonlijk, zichtbaar en wereldwijd zijn. Wanneer Hij terugkeert, zullen de rechtvaardige doden worden opgewekt en samen met de rechtvaardige levenden worden verheerlijkt en naar de hemel worden opgenomen, maar de onrechtvaardigen zullen sterven.

Aan het begin van het Millennium zal Christus op de aarde terugkeren. Deze gebeurtenis zal het einde van de sterfelijke proeftijd van deze aarde markeren. De goddelozen zullen van de aarde worden verwijderd en de rechtvaardigen zullen in een wolk worden opgenomen terwijl de aarde wordt gereinigd.

Adventisten geloven, op grond van bijbelse voorspellingen, dat deze aarde vlak vóór de wederkomst van Christus een periode van ongekende onrust zal doormaken, met de zevende-dagsabbat als brandpunt.

In de laatste dagen zijn vele tekenen van de wederkomst van de Heiland voorzegd. Deze tekenen stellen gelovige mensen in staat Gods plan te herkennen, gewaarschuwd te worden en zich voor te bereiden.

Het duizendjarig rijk is de duizendjarige regering van Christus met Zijn heiligen in de hemel tussen de eerste en de tweede opstanding.

Wij geloven in de letterlijke vergadering van Israël en in het herstel van de Tien Stammen; dat Sion (het Nieuwe Jeruzalem) op het Amerikaanse continent zal worden gebouwd; dat Christus persoonlijk op de aarde zal regeren; en dat de aarde vernieuwd zal worden en haar paradijselijke heerlijkheid zal ontvangen.

In continuïteit met het volk van God in de tijd van het Oude Testament worden wij uit de wereld geroepen; en wij komen samen voor de eredienst, voor de gemeenschap, voor onderricht in het Woord, voor de viering van het avondmaal des Heren, voor dienstbaarheid aan de mensheid en voor de wereldwijde verkondiging van het evangelie.

Het huis van Israël zal in de laatste dagen vóór de komst van Christus worden verzameld (GA 1:10). De Heer verzamelt Zijn volk Israël wanneer zij Hem aanvaarden en Zijn geboden onderhouden.

Het huwelijk is door God ingesteld in Eden en door Jezus bevestigd als een levenslange verbintenis tussen een man en een vrouw in liefdevolle gezamenlijkheid. Voor de christen is de huwelijkstrouw een verbintenis met God en met de echtgenoot, en zij mag alleen worden aangegaan tussen een man en een vrouw die hetzelfde geloof delen.

Het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen verkondigen dat ‘het huwelijk tussen een man en een vrouw door God is verordend en dat het gezin centraal staat in het plan van de Schepper voor de eeuwige bestemming van zijn kinderen.’ Wanneer een man en een vrouw in de tempel trouwen, kan hun gezin voor eeuwig samen zijn.

Zevendedags-adventisten geloven dat seksuele intimiteit alleen thuishoort binnen de huwelijksrelatie van een man en een vrouw. Dit was het ontwerp dat God bij de schepping vastlegde.

Kuisheid betekent geen enkele seksuele omgang hebben buiten een wettig huwelijk tussen een man en een vrouw. Wie kuis is, streeft er ook naar seksueel gepaste gedachten, woorden en daden te hebben. Naar deze wet leven omvat ook volkomen trouw zijn aan uw echtgenoot of echtgenote binnen het huwelijk, zowel lichamelijk als emotioneel.

De Schrift erkent overspel en ontucht (Matt. 5:32) en verlating door een ongelovige partner (1 Kor. 7:10-15) als gronden voor echtscheiding.

Wanneer mannen en vrouwen trouwen, sluiten zij plechtige verbonden met elkaar en met God. Er moet alles aan worden gedaan om deze verbonden te onderhouden en het huwelijk te behouden. Wanneer er toch een echtscheiding plaatsvindt, hebben mensen de verplichting te vergeven, op te beuren en te helpen in plaats van te veroordelen.

Wanneer verzoening uitblijft, heeft de echtgenoot die trouw is gebleven aan de echtgenoot die de huwelijkstrouw heeft geschonden, het bijbelse recht om een echtscheiding te verkrijgen en ook te hertrouwen.

Een levende vrouw mag slechts met één man tegelijk worden verzegeld. Als zij en een echtgenoot verzegeld waren en later zijn gescheiden, moet zij een annulering van die verzegeling ontvangen voordat zij tijdens haar leven aan een andere man wordt verzegeld (zie 38.4.1.5).

In Gods ontwerp is seksuele intimiteit niet alleen bedoeld voor de voortplanting. De Schrift verbiedt gehuwde paren niet om van de vreugden van de huwelijksgemeenschap te genieten en daarbij maatregelen te nemen om zwangerschap te voorkomen.

De beslissing over hoeveel kinderen men wil en wanneer, is uiterst persoonlijk en privé. Zij moet tussen het echtpaar en de Heer worden gelaten. Leden van de Kerk moeten elkaar in deze kwestie niet veroordelen.

De Zevendedags Adventistenkerk beschouwt abortus als in strijd met Gods plan voor het menselijk leven. Abortus heeft gevolgen voor het ongeboren kind, de moeder, de vader, naaste en verdere familieleden, de kerkelijke familie en de samenleving, met langdurige gevolgen voor allen.

Het menselijk leven is een heilige gave van God en centraal in Zijn goddelijke plan voor de geestelijke vooruitgang van Zijn kinderen (zie Mozes 1:39; Abraham 3:23–26). Abortus op verzoek om persoonlijke of sociale redenen van gemak is in strijd met Gods plan en Zijn geboden.

Zevendedags-adventisten, die een van de grootste netwerken van ziekenhuizen en klinieken ter wereld in stand houden, steunen het gebruik van bloedtransfusies wanneer dat nodig is.

Bekwame medische hulp zoeken, geloof uitoefenen en priesterschapszegeningen ontvangen werken samen tot genezing, naar de wil van de Heer. Leden moeten geen medische of gezondheidspraktijken gebruiken of bevorderen die ethisch, geestelijk of juridisch twijfelachtig zijn.

Omdat alcoholische dranken, tabak en het onverantwoorde gebruik van drugs en verdovende middelen schadelijk zijn voor ons lichaam, behoren wij ons ook daarvan te onthouden.

Het Woord van Wijsheid is een gebod van God. Hij heeft het geopenbaard voor het lichamelijke en geestelijke welzijn van Zijn kinderen. Profeten hebben duidelijk gemaakt dat de leringen in Leer en Verbonden 89 onthouding van tabak, sterke drank (alcohol) en hete dranken (thee en koffie) omvatten.

Dit partnerschap met God door Jezus Christus, die in deze wereld kwam niet om mensenlevens te vernietigen maar om ze te redden, brengt zevendedags-adventisten ertoe een standpunt van niet-deelname aan gevechten te bepleiten: zij volgen hun goddelijke Meester door geen mensenleven te nemen, maar alle mogelijke dienst te bewijzen om het te redden.

Veel Heiligen der Laatste Dagen kiezen ervoor om in militaire dienst te gaan om hun land te helpen verdedigen tegen mogelijke bedreigingen en hun vrijheden te behouden. In situaties waarin ons verlangen naar vrede en onze plicht jegens ons land met elkaar in tegenspraak lijken te zijn, kunnen wij de leiding van de Heer zoeken en zijn Geest volgen.