Wat is de verdrukking? Wat verschillende kerken geloven

Denominaties vergelekenBekijk alle 117 artikelen in deze reeks

De Grote Verdrukking is een tijd van vreselijk lijden waarvan veel christenen verwachten dat deze over de hele aarde zal komen vlak voordat Jezus terugkeert. In de versie die de meesten van ons hebben gehoord, duurt het zeven jaar, heeft de Antichrist de macht en worden christenen naar de hemel opgenomen voordat het begint. Dat tijdschema is afkomstig van dispensationalistische evangelicals, en pinksterbewegingen zoals de Assemblies of God leren ook dat de Kerk eerst wordt opgenomen. De Koptisch-orthodoxen spreken ook van zeven jaar, hoewel zij verwachten dat de Kerk gedurende die tijd op aarde blijft. Katholieken verwachten een laatste beproeving vóór de ene terugkeer van Christus en stellen geen zeven jaar vast, de Oosters-orthodoxen zeggen dat Hij na de verdrukking komt en niet ervoor, en de Lutheran Church—Missouri Synod zegt dat alle christenen verdrukking verdragen tot de laatste dag. Zevendedagsadventisten en Jehova's getuigen leren elk hun eigen grote verdrukking, sommigen lezen Jezus' “grote verdrukking” als vervuld in het Romeinse beleg van Jeruzalem in het jaar 70 na Christus, en een groot aantal kerken heeft er helemaal geen officiële leer over.

Het eigen woord van de Bijbel is breder dan al die tijdschema's. “Verdrukking” is het woord voor moeite en druk, en met “verdrukkingen” komt het 26 keer voor, waarvan 22 keer in het Nieuwe Testament, waar het vaak betekent wat gelovigen in die tijd doormaakten. “In de wereld zult gij verdrukking hebben, maar hebt goede moed; Ik heb de wereld overwonnen,” zei Jezus tegen zijn discipelen (Johannes 16:33). Paulus en Barnabas vertelden nieuwe gelovigen “dat wij door vele verdrukkingen in het koninkrijk Gods moeten ingaan” (Handelingen 14:22), en Johannes op Patmos noemt zichzelf “uw broeder en deelgenoot in de verdrukking” (Openbaring 1:9), dus het woord maakt vanaf het begin deel uit van het christelijk leven.

De uitdrukking “grote verdrukking” komt slechts drie keer voor: in de woorden van Jezus in Mattheüs 24:21, in een waarschuwing aan de volgelingen van een valse profetes in Thyatira (Openbaring 2:20–22), en in het visioen van de menigte in witte gewaden in Openbaring 7:14. Noch Daniël, noch Openbaring zegt “zeven jaar”, en het woord “opname” staat nergens in de Bijbel, dus elk tijdschema op deze pagina komt voort uit het samen lezen van een handvol passages. De discipelen stelden de vraag aan Jezus zelf terwijl Hij op de Olijfberg zat: “Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn?” (Mattheüs 24:3), en de kerken beantwoorden die vraag sindsdien op verschillende manieren.

Kerk of familie	Moet er nog een Grote Verdrukking komen?	Waar zijn christenen tijdens die periode?
Dallas Seminary en andere dispensationalistische evangelicals	Ja: zeven jaar, Israëls “zeventigste week”	Eerst opgenomen naar de hemel
Assemblies of God	Ja: “de periode genaamd de Grote Verdrukking”; het document geeft geen duur aan	Eerst opgenomen naar de hemel
Koptisch-Orthodox	Ja: zeven jaar, met de Antichrist	Op aarde, beschermd door God; daarna opgenomen
Zevendedagsadventisten	Ja: “een periode van ongekende onrust” voordat Christus komt	Opgenomen naar de hemel wanneer Christus komt
Jehovah’s getuigen	Ja: van de val van de valse religie tot Armageddon	De gezalfden worden verzameld in de hemel; een “grote menigte” overleeft op aarde
Katholiek	Een “laatste beproeving” voordat Christus terugkeert; geen zeven jaar	De Kerk gaat erdoorheen
Oosters-Orthodox	De verdrukking komt vóór de enige wederkomst van Christus	Niemand wordt eerst weggevoerd
Luthers (Missouri-synode)	Alle christenen doorstaan verdrukking tot de laatste dag; geen zeven jaar	Alleen opgenomen bij de enige zichtbare wederkomst van Christus
Heiligen der laatste dagen	“Grote rampen” vóór de Wederkomst; geen vastgestelde duur	De rechtvaardigen worden opgenomen wanneer Christus komt
Kerken van Christus	Niemand spreekt namens hen; de uitgever Apologetics Press plaatst de verdrukking van Mattheüs 24 in het jaar 70 na Christus	De christenen in Jeruzalem ontvluchtten de stad
Verenigde Pinksterkerk	Leden kunnen verschillen over de timing	Opgenomen wanneer de Heer verschijnt
Verenigde Methodist	“Niet gevonden in onze leerstellige standaarden”	Geen officieel leerstuk
Episcopaals, Presbyteriaans, United Church of Christ, Discipelen, Nazarener, Southern Baptist, Leger des Heils, Mennonitisch, Evangelical Friends; het Lausanne-verbond	Geen officiële leer over deze specifieke vraag	Hun documenten spreken alleen over de wederkomst van Christus

Onze gratis tool, Vergelijk christelijke denominaties, plaatst willekeurig twee van de 23 kerken naast elkaar over deze vraag en 54 andere.

De zeven jaar zijn afkomstig uit een enkel vers in Daniël, waarin de profeet te horen krijgt dat “zeventig weken zijn bepaald over uw volk en over uw heilige stad” (Daniël 9:24), en lezers gaan er gewoonlijk vanuit dat elk van die weken zeven jaar betekent. Negenenzestig daarvan worden geteld voordat “de Messias zal worden uitgeroeid” (9:25–26), wat er één overlaat, en over die laatste week zegt Daniël: “hij zal het verbond met velen versterken voor één week: en in het midden van de week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden” (9:27). Wanneer Jezus zijn discipelen antwoordt op de Olijfberg, grijpt hij terug op precies deze profetie. “Wanneer gij dan zult zien de gruwel der verwoesting, waarvan gesproken is door de profeet Daniël, staan in de heilige plaats,” zegt hij, en een paar zinnen later: “Want dan zal er grote verdrukking zijn, zoals er niet geweest is sinds het begin van de wereld tot nu toe, nee, en ook nooit zal zijn” (Mattheüs 24:15, 21). Onze pagina over de gruwel der verwoesting volgt die uitdrukking door de Schrift heen. De lengte van de tweede helft komt van “een tijd en tijden en de helft van een tijd” in Daniël 7:25 en “tweeënveertig maanden” in Openbaring 13:5.

Dispensationalisten, die Gods handelen met mensen verdelen in een reeks tijdperken, zijn degenen die deze verzen samenvoegen tot het tijdschema dat de meesten van ons kennen, en het Dallas Theological Seminary zet dit uiteen in zijn doctrinale verklaring: “Wij geloven dat de opname van de kerk gevolgd zal worden door de vervulling van Israëls zeventigste week, gedurende welke de kerk, het lichaam van Christus, in de hemel zal zijn.” De opname is hun term voor het weggevoerd worden, en over de tweede helft van die week zegt het seminarie: “De laatste helft van deze periode zal de tijd van Jakobs benauwdheid zijn, die onze Heer de grote verdrukking noemde.” Mensen vragen vaak naar de twee namen, en volgens deze lezing is de Verdrukking de volledige zeven jaar en de Grote Verdrukking de laatste drieënhalf jaar daarvan.

Christenen keken er al naar uit lang voordat iemand er een schema van tekende. De Herder van Hermas, een boek uit de eerste of tweede eeuw, telt geen dagen en zegent degenen die volharden: “Gelukkig zijn jullie die de grote verdrukking verdragen die komen gaat.” Irenaeus, die na 177 bisschop van Lyon werd, telde de halve week al bij naam en schreef dat “drie jaar en zes maanden de halve week vormen,” en dat de Antichrist “drie jaar en zes maanden zal regeren en in de tempel in Jeruzalem zal zitten; en dan zal de Heer uit de hemel komen op de wolken.”

Het Koptisch-Orthodoxe bisdom van het zuiden van de Verenigde Staten leert in zijn gepubliceerde Vragen en Antwoorden dat “De zeven jaar van verdrukking begint met de machtsovername van de Antichrist,” en het vult die jaren op zijn eigen manier in. “Hij zal drieënhalf jaar regeren, waarna de grote verdrukking zal materialiseren,” zegt het. In die tijd zal de Eucharistie ophouden in kerken die aan de valse god zijn overgeleverd, zullen Elia en Henoch 1260 dagen prediken totdat ze de marteldood sterven, en zal de Kerk vluchten zoals de vrouw vlucht in Openbaring 12, want “Gedurende de Grote Verdrukking heeft God een plaats voor de kerk voorbereid waar zij toevlucht kan vinden.” Hetzelfde bisdom zegt dat degenen die nog in leven zijn “opgenomen zullen worden met degenen die al ontslapen waren, en dit zal plaatsvinden na de Grote Verdrukking.”

Onder degenen die een Verdrukking verwachten die nog moet komen, draait het argument om de belofte van Paulus dat “wij die levend zijn en overblijven, samen met hen in de wolken zullen worden opgenomen om de Heer in de lucht te ontmoeten” (1 Tessalonicenzen 4:17). Wanneer gebeurt dat?

De Assemblies of God leert in haar beleidsnota uit 1979 over de opname dat “Hoewel Gods volk zware beproevingen kan doorstaan voordat de Heer komt, de Kerk opgenomen zal worden vóór de periode die de Grote Verdrukking wordt genoemd.” Dit is de pre-tribulatievisie, en we horen de redenen daarvoor in veel evangelische kerken. Paulus schrijft: “Want God heeft ons niet bestemd tot toorn, maar tot het verkrijgen van zaligheid door onze Heer Jezus Christus” (1 Tessalonicenzen 5:9). Gelovigen wordt verteld om uit te kijken naar Christus, en de nota zegt: “Ze wordt nooit geleerd om uit te kijken naar de Grote Verdrukking of de verschijning van de Antichrist.” Het herinnert ons er ook aan dat “God de Zondvloed niet stuurde totdat Noach en zijn familie veilig in de ark waren.”

Sommige evangelische geleerden plaatsen de opname in het midden van de zeven jaar, omdat ze de “laatste bazuin” uit 1 Korintiërs 15:52 beschouwen als de zevende bazuin van Openbaring 11:15, zodat de kerk de eerste helft meemaakt en vóór de tweede wordt weggenomen. Een nauw verwante visie, pre-toorn genoemd, houdt de kerk langer op aarde en laat haar net vóór de dag van Gods toorn wegnemen.

Anderen volgen de volgorde van Jezus’ eigen woorden in Mattheüs: “Terstond na de verdrukking van die dagen zal de zon verduisterd worden,” en dan “zullen zij de Zoon des mensen zien komen op de wolken des hemels met kracht en grote heerlijkheid” (Mattheüs 24:29–30). Volgens deze post-tribulatielezing maakt de kerk alles mee en wordt ze opgenomen om Christus te ontmoeten wanneer hij komt. Het Grieks-Orthodoxe Aartsbisdom van Amerika zegt in zijn onderwijsblad over de opname: “Jezus waarschuwt ook in Mattheüs 24 dat Zijn komst na de verdrukking zal zijn, niet ervoor.” De twee kampen verschillen zelfs van mening over één klein woord. “Dan zullen er twee op het veld zijn; de één zal aangenomen en de ander achtergelaten worden,” zegt Jezus (Mattheüs 24:40), en de Assemblies of God ziet daarin “een plotselinge verwijdering van gelovigen van de aarde, waarbij ongelovigen achterblijven om de verdrukking onder ogen te zien,” terwijl het aartsbisdom antwoordt dat het Griekse woord voor achtergelaten “eigenlijk ‘vrijgelaten’ of verlaten betekent,” en dat haar Kerk al 2000 jaar “één Wederkomst, één Opstanding en één volk van God leert.”

Hoe oud de pre-tribulatieleer is, is een discussie op zich geworden. De Grieks-orthodoxen zeggen dat deze “voor het eerst in de 19e eeuw werd gepromoot door John Nelson Darby, een anglicaanse geestelijke,” en een rapport uit 2004 van de Lutheran Church—Missouri Synod zegt: “Vóór 1830 (de komst van Darby’s leer) is er geen aanwijzing dat enige christelijke kerk deze ‘geheime’ opnameleer van vóór de verdrukking aanhing.” Degenen die het verdedigen, wijzen op een Latijnse preek die is overgeleverd onder de naam van Efraïm de Syriër, waarin staat: “Alle heiligen en uitverkorenen van God worden verzameld vóór de verdrukking die komen gaat, en worden tot de Heer genomen.” Niemand weet zeker wanneer die preek is geschreven, met suggesties variërend van 373 tot de jaren tussen 565 en 627, en het artikel van het Pre-Trib Research Center dat het presenteert, geeft toe dat “Deze verklaring de pre-tribulatiepositie niet bewijst, alleen de Bijbel kan dat.”

Johannes ziet “een grote menigte, die niemand tellen kon” voor de troon staan, en een ouderling vertelt hem: “Dezen zijn het die uit de grote verdrukking komen, en zij hebben hun gewaden gewassen en ze wit gemaakt in het bloed van het Lam” (Openbaring 7:9, 14). Veel mensen willen weten of iemand gered kan worden tijdens de Verdrukking, en dit is het vers waarover christenen discussiëren.

Got Questions Ministries, dat een opname vóór de verdrukking leert, antwoordt bevestigend en vindt die gelovigen in dit vers, waarbij ze hen “verdrukkingsheiligen” noemt die “hun geloof in Jezus Christus stellen” nadat de kerk is vertrokken. Jehova’s getuigen lezen de menigte als mensen die nog op aarde leven, en hun site zegt: “Een ongetelde ‘grote menigte’ zal ‘uit de grote verdrukking komen’ en deze overleven om het begin van het Millennium op aarde te zien.” Anderen dringen aan op de vraag wanneer het aanbod eindigt. Het rapport van de Lutheran Church—Missouri Synod leest de 144.000 in hetzelfde hoofdstuk als “de gehele kerk van alle rassen, talen, tijden en plaatsen,” en zegt dat de terugkeer van Christus het aanbod beëindigt, want “er zal geen redding worden aangeboden na de eenmalige Wederkomst van onze Heer.” Een artikel uit 2022 in de Adventist Review, dat voor de schrijver spreekt en niet voor de kerk, plaatst het einde eerder, want “De grote tijd van benauwdheid zal beginnen met het einde van de genadetijd,” en dan “zullen er slechts twee klassen mensen op aarde worden gevonden: degenen die Gods aanbod van redding hebben aanvaard, en degenen die het hebben afgewezen.”

Lucas geeft dezelfde preek in woorden die de stad noemen: “En wanneer gij zult zien dat Jeruzalem door legers omsingeld wordt, weet dan dat de verwoesting ervan nabij is” (Lucas 21:20). Mattheüs eindigt de tekenen met “Dit geslacht zal niet voorbijgaan, totdat al deze dingen vervuld zijn” (Mattheüs 24:34). Lezers die daar beginnen, concluderen dat de grote verdrukking die Jezus beschreef binnen een generatie over Jeruzalem kwam, en degenen die deze profetieën lezen als vervuld in de eerste eeuw worden preteristen genoemd, hoewel ze verschillen over hoeveel er vervuld is.

Kerken van Christus hebben “geen centraal hoofdkwartier” en dus geen orgaan dat voor hen allen spreekt, en het dichtst bij een leerstelling dat we vonden is een artikel van Apologetics Press, “Mattheüs 24: Zal er een Verdrukking zijn?”, waarin staat dat “Wanneer ze zorgvuldig in context en in het licht van de geschiedenis wordt bestudeerd, blijken verzen in Mattheüs 24 waarvan dispensationalisten beweren dat ze naar de eindtijd verwijzen, te verwijzen naar de verwoesting van Jeruzalem door de Romeinen in 70 n.Chr.” Apologetics Press is een uitgeverij die bestaat, zo zegt ze, “om het Nieuwtestamentisch christendom te verdedigen,” en een ander artikel, “Wie zijn deze mensen?”, zet uiteen wie de kerken van Christus zijn: “die kerken die uitsluitend op de Bijbel vertrouwen voor richting.” Het artikel over Mattheüs 24 benadrukt zijn punt vanuit het bevel om te vluchten: “Als deze passage naar de Opname verwijst—en de geredden op het punt stonden naar de hemel te worden verwijderd—zou het overbodig zijn geweest voor Jezus om hen te vertellen de stad te ontvluchten.” De schrijver kijkt nog steeds uit naar de terugkeer van Christus, want “wanneer Jezus aan het einde der tijden komt, zal iedereen het weten.”

De lezing heeft een oude getuige in Eusebius van Caesarea, de vierde-eeuwse historicus, die de val van Jeruzalem vertelde aan de hand van Josephus, Mattheüs 24:19–21 overschreef en het “de ware voorspelling van onze Heiland noemde waarin hij precies deze gebeurtenissen voorzei.” Hij geeft het aantal doden als “elfhonderdduizend personen” en hij vermeldt dat de gelovigen van Jeruzalem al naar de stad Pella waren vertrokken.

De United Pentecostal Church International wil er niets van weten en noemt het “één valse leer, algemeen aangeduid als preterisme”, maar over de timing van het einde laat haar beleidsnota “The Coming of the Lord” meer ruimte: “Hoewel de UPCI diversiteit in opvattingen toestaat met betrekking tot de timing van de komst van de Heer, in het bijzonder met verwijzing naar de Verdrukking, is de verwachting van de spoedige terugkeer van de Heer integraal onderdeel van onze identiteit als beweging.”

Sommige kerken bouwen het einde anders op omdat ze de duizend jaar van Openbaring 20:2 anders lezen. Ze worden amillennialistisch genoemd, en datzelfde lutherse rapport neemt die jaren “figuurlijk als een verwijzing naar de tijd van Christus’ heerschappij als Koning vanaf de dag van Zijn hemelvaart tot de Laatste Dag.” Het millennium is dus de huidige heerschappij van Christus, er ligt geen aards koninkrijk in het verschiet dat een zevenjarige Verdrukking moet inluiden, en het hele leven van de kerk tussen de twee komsten is de tijd waarin we met hem lijden en heersen. De Lutheran Church—Missouri Synod zegt op haar pagina met veelgestelde vragen dat “de Schrift leert dat alle christenen wisselende gradaties van ‘verdrukking’ zullen verdragen tot de laatste dag, dat Christus slechts één keer (zichtbaar) zal terugkeren om alle gelovigen, levend en dood, naar de hemel te ‘opnemen’ (‘rapture’).” Haar rapport voegt over Openbaring toe: “In plaats daarvan leert het dat God Zijn volk zal bewaren in het aangezicht van vervolging en lijden (Openb 3:10; 14:12).”

Augustinus, bisschop van Hippo tot aan zijn dood in 430, hield vol dat “de Kerk zelfs nu het koninkrijk van Christus is”, en hij keek nog steeds uit naar een laatste storm, want hij schreef dat Satan “met de volle kracht van zichzelf en zijn engelen gedurende drie jaar en zes maanden zal woeden”, en hij noemde het “Deze laatste vervolging door de Antichrist.” De Catechismus van de Katholieke Kerk, die wat zij millenniarisme noemt verwerpt, leert dat “Vóór de tweede komst van Christus de Kerk door een laatste beproeving moet gaan die het geloof van vele gelovigen zal doen wankelen.” Zij spreekt over “de misleiding van de Antichrist” en zegt dat de Kerk “de heerlijkheid van het koninkrijk pas zal binnengaan door dit laatste Pascha, wanneer zij haar Heer zal volgen in zijn dood en Verrijzenis.” De katholieke leer stelt geen zevenjarige Verdrukking vast en geeft geen tijdschema voor de laatste dagen, en onze pagina over of katholieken in de opname geloven gaat daar dieper op in.

Zevendedagsadventisten bouwen voort op Daniël: “er zal een tijd van benauwdheid zijn, zoals er niet geweest is sinds er een volk is tot diezelfde tijd: en in die tijd zal uw volk gered worden” (Daniël 12:1). De verklaring van de Zevendedagsadventistenkerk uit 1997 over het katholicisme zegt dat vlak voordat Christus komt “deze aarde een periode van ongekende onrust zal ervaren, met de zevendedagssabbat als middelpunt”, en haar Fundamentele Geloofspunt 25 zegt over zijn komst: “Wanneer Hij terugkeert, zullen de rechtvaardige doden worden opgewekt, en samen met de rechtvaardige levenden worden verheerlijkt en naar de hemel worden opgenomen.” De eigen verklaringen van de kerk laten de volgorde van gebeurtenissen daar in het midden, en dat artikel in de Adventist Review van 2022 vult het in, waarbij de grote verdrukking van Openbaring 7:14 wordt beschouwd als “dezelfde gebeurtenis als de tijd van benauwdheid waarnaar verwezen wordt in Daniël 12:1.” Christus’ werk van voorbede in de hemel eindigt, de zeven laatste plagen vallen op de goddelozen, Armageddon komt bij de zesde daarvan, en door dit alles heen “zal geen van Gods volk het leven verliezen.” Het artikel leest Jezus’ woorden in Mattheüs 24:21 anders, als lang geleden vervuld tijdens de Middeleeuwen.

Jehova’s getuigen leren op hun site dat “De grote verdrukking de grootste tijd van benauwdheid zal brengen die de mensheid ooit zal overkomen”, en ze geven de gebeurtenissen in volgorde aan. De politieke machten vernietigen de valse religie, een coalitie van naties valt degenen aan die God aanbidden en wordt gestopt, Jezus oordeelt de hele mensheid, degenen die gekozen zijn om met hem te regeren worden naar de hemel opgenomen, en Armageddon volgt. Hun Wachttoren wijst het woord voor die bijeenkomst af en zegt: “Wij gebruiken het woord ‘opname’ hier niet”, en vervolgens: “Echter, de getrouwe gezalfden die nog op aarde zijn, zullen onmiddellijk worden verzameld.”

Heiligen der Laatste Dagen hebben hun eigen tekst van dit hoofdstuk, want Joseph Smith—Mattheüs, in de Parel van Grote Waarde, zegt: “Want dan, in die dagen, zal er grote verdrukking zijn voor de Joden, en voor de inwoners van Jeruzalem”, en gaat verder naar een latere tijd van tekenen: “En onmiddellijk na de verdrukking van die dagen zal de zon verduisterd worden.” De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen noemt geen zeven jaar, en haar Gids bij de Schriften zegt dat “In de laatste dagen vele tekenen voor de Wederkomst van de Heiland zijn geprofeteerd”, dat “Grote rampen de Wederkomst zullen voorafgaan”, en dat wanneer Christus komt “de rechtvaardigen in een wolk zullen worden opgenomen terwijl de aarde wordt gereinigd.”

De United Methodist Church zegt op haar Ask The UMC-pagina dat “Gesprek over een ‘opname’ of een ‘Grote Verdrukking’ die wordt bezocht over degenen die niet ‘opgenomen’ zijn, niet in onze leerstellige standaarden wordt gevonden.” Dezelfde pagina noemt deze ideeën iets waar andere kerken mee kwamen: “Dit zijn de producten van speculaties van latere generaties in andere protestantse denominaties, geen onderdeel van onze leer als Methodisten.”

Open de catechismussen en belijdenissen van heel wat andere kerken en je vindt Christus’ terugkeer en geen tijdschema. Het Book of Common Prayer van de Episcopal Church noemt geen Verdrukking in haar catechismus en zegt dat de christelijke hoop is “om met vertrouwen te leven in nieuwheid en volheid van leven, en om te wachten op de komst van Christus in heerlijkheid, en de voltooiing van Gods doel voor de wereld.” De Westminster Larger Catechism, een standaard van presbyteriaanse kerken, stelt geen Verdrukking vast vóór het laatste oordeel en zegt daarover: “de dag en het uur waarvan niemand weet, opdat allen mogen waken en bidden, en altijd klaar zijn voor de komst van de Heer.” Presbyterianen verschillen onderling van mening over de rest, en de Orthodox Presbyterian Church “neemt geen officieel standpunt in over enige millenniale positie”, waarbij amillennialisme waarschijnlijk de meest voorkomende is onder haar ambtsdragers, hoewel hetzelfde antwoord op haar site toevoegt: “De enige grote millenniale positie die niet wordt getolereerd, zou dispensationalistisch premillennialisme zijn.” De United Church of Christ houdt de Heidelbergse Catechismus als getuigenis, en die catechismus noemt geen Verdrukking en antwoordt in de eerste persoon: “In al mijn benauwdheid en vervolging richt ik mijn ogen naar de hemel en wacht vol vertrouwen als rechter op Degene die al in mijn plaats voor God terecht heeft gestaan.”

De belijdenissen van andere protestantse lichamen lezen op dezelfde manier. De geloofsartikelen van de Church of the Nazarene noemen geen Verdrukking en zeggen: “Wij geloven dat aan het einde der tijden de Heer Jezus Christus geopenbaard zal worden als Heer van allen.” De Baptist Faith and Message van de Southern Baptist Convention heeft geen Verdrukking erin en zegt: “God zal, op Zijn eigen tijd en op Zijn eigen manier, de wereld tot haar passende einde brengen.” Baptisten zijn vrij om te verschillen, en een tijdschrift van het Faith Baptist Theological Seminary schrijft dat God “ons vóór de verdrukking zal wegnemen.” De Christian Church (Disciples of Christ) spreekt over geen Verdrukking in haar studiedocument uit 1997, dat zegt: “De heerschappij van God zelf zal uiteindelijk worden gerealiseerd door Gods verlossende actie alleen.” Evangelische en niet-confessionele kerken schrijven hun eigen geloofsbelijdenissen, en een algemeen bekende tekst onder hen is het Lausanne-verbond van 1974, opgesteld op een congres over wereld-evangelisatie door deelnemers uit meer dan 150 landen. Het evangelische Lausanne-verbond noemt geen Verdrukking, hoewel het zegt dat “de tussenperiode tussen Christus’ hemelvaart en terugkeer gevuld moet worden met de missie van het volk van God.” Het herinnert ook aan Jezus’ waarschuwing dat “valse christussen en valse profeten zullen opstaan als voorlopers van de uiteindelijke Antichrist.”

Het Leger des Heils houdt zich bewust in, en haar Handbook of Doctrine zegt: “Het Leger des Heils heeft speculatie over details van de terugkeer van Christus vermeden.” Mennonite Church USA is op dezelfde manier voorzichtig en stelt geen Verdrukking vast in haar Confession of Faith in a Mennonite Perspective uit 1995, waarvan het commentaar waarschuwt: “We moeten ook voorzichtig zijn met het te nauw identificeren van personen, plaatsen of gebeurtenissen van de eindtijd met specifieke mensen, plaatsen en gebeurtenissen van het heden.” De Evangelical Friends of the Mid-America Yearly Meeting noemen eveneens geen Verdrukking, en hun Faith and Practice zegt: “Wanneer Jezus Christus terugkeert naar de aarde, zal Hij Zijn Kerk ontvangen en de wereld oordelen.”

De discipelen vroegen wanneer, en het antwoord dat Jezus hen in diezelfde preek gaf, is het antwoord waar het Koptische bisdom, de Westminster-catechismus, het lutherse rapport en de mennonitische belijdenis allemaal naar wijzen: “Maar van die dag en dat uur weet niemand, zelfs de engelen in de hemel niet, maar alleen mijn Vader” (Mattheüs 24:36). Een paar regels verder vertelde hij ons wat we moesten doen met het niet weten, en het geldt voor degenen die zeven jaar verwachten en voor degenen die er geen verwachten: “Waakt dan: want gij weet niet op welk uur uw Heer komt” (Mattheüs 24:42).

---

• Vergelijk christelijke denominaties: wat 23 kerken leren over 55 vragen
• Wat zegt de Bijbel over de opname? 1 Tessalonicenzen 4
• Wat zijn de zeven zegels van Openbaring?
• De zeven bazuinen van Openbaring: Bijbelstudie
• 20 Bijbelverzen over de antichrist
• 22 Bijbelverzen over de eindtijd
• Wat is de rol van Israël in de eindtijd?

Meer uit deze reeksDenominaties vergelekenBekijk alle 117 artikelen