Bijbelmysteries: Hoe lang waren Adam en Eva?

Is het niet verbazingwekkend hoe God een gevoel van verwondering in ons hart legt? Wanneer we denken aan Adam en Eva, de allereerste mensen die God schiep, zoals we lezen in het ongelooflijke Boek Genesis, nemen zij een heel bijzondere plaats in in ons begrip van Gods grote plan. Zoveel vragen kunnen onze geest vullen over hun leven, en een vraag die vaak veel nieuwsgierigheid opwekt, gaat over hun fysieke lengte.¹ Je hebt je misschien afgevraagd: waren Adam en Eva veel langer dan de mensen van nu, of hadden ze ongeveer dezelfde gemiddelde lengte? Deze vraag komt vaak voort uit een goed hart – een verlangen om deze belangrijke individuen duidelijker voor de geest te halen en de verbazingwekkende manier waarop God hen oorspronkelijk maakte te begrijpen.

De Bijbel, die onze belangrijkste gids en Gods Woord voor ons is, geeft ons zoveel prachtige details over hoe Adam en Eva werden geschapen, hun gezegende leven in de Hof van Eden en wat er gebeurde nadat ze voor een grote uitdaging stonden en een ongehoorzame keuze maakten. Maar hier is iets interessants: er staat nergens precies hoe lang ze waren.² En omdat Gods Woord over dat specifieke punt zwijgt, heeft dit door de geschiedenis heen natuurlijk geleid tot allerlei ideeën en gedachten. Dit artikel neemt je mee op een reis om te onderzoeken wat de Bijbel past en niet zegt. We zullen kijken naar enkele van de verschillende theorieën die mensen hebben bedacht, nadenken over wat sommige vroege wijze christelijke leraren leerden over hoe God hen oorspronkelijk maakte, en zelfs zien wat andere tradities en studies hierover zeggen. Je ziet, wanneer we onderwerpen als deze onderzoeken, raakt het echt aan hoe ons geloof, de mysteries van God en ons begrip allemaal samenwerken, vooral wanneer het Goede Boek niet elk antwoord op elke vraag die we zouden kunnen hebben, uitspelt. Dit begrijpen kan ons echt helpen het verschil te kennen tussen de kernovertuigingen waar God wil dat we stevig op staan en die gebieden waar het oké is om je af te vragen en te denken: “Nou, dat is interessant!”

Wanneer we in Gods Woord op zoek gaan naar informatie over de fysieke kenmerken van Adam en Eva, vooral hoe lang ze waren, is het meest directe antwoord dat we vinden dat de Bijbel hier eigenlijk over zwijgt!1 Dat klopt, het Boek Genesis, dat hun vroege verhaal op zo'n krachtige manier vertelt, geeft ons geen afmetingen of specifieke beschrijvingen van hun lengte. Je zou kunnen vragen: “Was Adam twee meter tien lang?” Nou, zelfs goede mensen bij organisaties zoals Answers in Genesis zeggen dat we dat gewoon niet met zekerheid kunnen beantwoorden omdat we er simpelweg niet bij waren om ze te zien!3

Het verhaal dat God ons in Genesis vertelt, is gericht op een aantal heel diepe en belangrijke spirituele waarheden: hoe Hij de mensheid naar Zijn eigen beeld schiep (je kunt dat lezen in Genesis 1:26-27), hoe Adam werd gevormd uit het stof van de aarde en Eva uit de zijde van Adam (Genesis 2:7, 21-22), hun speciale rollen en verantwoordelijkheden in de prachtige Hof van Eden, het verhaal van de verleiding en de zondeval, en hoe hun relatie met God daarna veranderde.¹ Deze delen van de Bijbel zijn er vaak om ons grote, krachtige ideeën te leren over waar we vandaan komen en de aard van het leven, waarbij soms symbolische taal wordt gebruikt of een verhaal wordt verteld dat de hele mensheid vertegenwoordigt, in plaats van ons exacte biografische feiten te geven zoals een geschiedenisboek dat zou doen.¹

Sommige mensen lezen zinsneden als “naar Gods beeld gemaakt” of denken na over hun “perfecte” staat vóór de zondeval en proberen daar hun fysieke kwaliteiten uit af te leiden. Maar die prachtige bijbelse ideeën vertellen ons in de bijbeltekst zelf niets specifieks over lengte.⁵ Het feit dat de Bijbel Adams lengte niet geeft, ook al deelt het andere details over zijn schepping en leven, lijkt erop te wijzen dat God een bewuste keuze heeft gemaakt over wat Hij aan ons wilde openbaren. Het lijkt erop dat de informatie waarvan God wist dat die absoluut cruciaal was voor ons om ons geloof en Zijn geweldige plan voor de mensheid te begrijpen, de hoogste prioriteit kreeg. Andere details, die misschien alleen onze nieuwsgierigheid bevredigen maar niet essentieel zijn voor deze belangrijkste spirituele boodschappen, waren niet de focus.⁶ Dit helpt ons, als lezers, om onze aandacht te houden bij het echt grote verhaal en de krachtige spirituele rollen van Adam en Eva.

En nog iets om over na te denken: de scheppingsverhalen in Genesis hebben een aantal dingen gemeen met andere verhalen uit het oude Nabije Oosten. Die oude verhalen waren vaak meer bezig met het onderwijzen van spirituele waarheden, het uitleggen van hoe de wereld was geordend en het definiëren van de relatie tussen God (of goden) en mensen. Ze probeerden meestal niet een volledig wetenschappelijk of biografisch verslag te geven op de manier waarop we daar vandaag de dag over denken.⁷ Het belangrijkste dat de schrijvers van Genesis waarschijnlijk wilden communiceren was wie wie God is, wie hoe wij ons tot Hem verhouden en waar onze menselijke conditie begon, in plaats van een gedetailleerde fysieke checklist voor de eerste mensen samen te stellen.

Hoewel Gods Woord ons geen specifiek getal geeft voor de lengte van Adam en Eva, zijn er allerlei interessante theorieën opgedoken die suggereren dat ze veel langer zouden kunnen zijn geweest dan mensen vandaag de dag zijn. Deze ideeën komen vaak voort uit hoe mensen hun oorspronkelijke, door God gegeven staat begrijpen en wat er daarna met de mensheid is gebeurd.

Een belangrijke gedachtegang is gebaseerd op het idee van hun oorspronkelijke perfectie en superioriteit. Omdat Adam en Eva rechtstreeks door God Zelf werden geschapen, voordat er enige zonde in de wereld kwam, geloven velen dat ze perfect gemaakte fysieke lichamen hadden.² Sommige schrijvers, zoals Ellen G. White, wiens geschriften voor sommige christelijke groepen erg belangrijk zijn, beschreven Adam als iemand met een “nobele lengte en prachtige symmetrie”, en suggereerden zelfs dat hij “meer dan twee keer zo lang was als mensen die nu op aarde leven”.⁸ De gedachte hier is dat hun lichamen absoluut foutloos waren, en deze perfectie zou hun lengte hebben omvat.⁵

Daaruit vloeit het idee voort van Degeneratie na de zondeval. Deze theorie suggereert dat nadat Adam en Eva God ongehoorzaam waren, de mensheid op een pad van verval begon. Dit verval wordt niet alleen gezien in spirituele of morele zin, maar ook in fysieke zin – dingen zoals hoe lang mensen leefden, hoe slim ze waren en, ja, zelfs hoe lang ze waren.² Eén bron haalt zelfs de tweede wet van de thermodynamica aan (die in feite zegt dat dingen de neiging hebben om na verloop van tijd uit elkaar te vallen) om te suggereren dat de oorspronkelijke fysieke vorm en intelligentie van Adam en Eva absoluut “adembenemend” moeten zijn geweest, wat impliceert dat het sindsdien bergafwaarts is gegaan.⁹ Sommigen hebben zelfs gegokt dat Adam ongeveer 4,5 meter lang zou kunnen zijn geweest!2

De buitengewoon lange levens van vroege mensen in de Bijbel, zoals Adam die 930 jaar leefde (dat kun je vinden in Genesis 5:5), worden ook aangehaald.² Deze ongelooflijke levensduur wordt soms gezien als een teken van verbazingwekkende vitaliteit en een veel sterkere fysieke constitutie, wat zou kunnen inhouden dat ze langer waren.

Een ander argument kijkt naar het fossielenbestand. Mensen zien bewijs van zeer grote dieren en insecten uit “prehistorische” tijden en denken: nou, als andere levende wezens toen groter waren, waren mensen dat misschien ook.²

En tot slot wordt de vermelding van reuzen in de Bijbel in latere tijden – zoals Goliath, koning Og of de Nefilim – soms gezien als een soort overgebleven genetisch kenmerk van een oorspronkelijk langere menselijke voorouder, zoals Adam.²

Deze argumenten passen vaak in een groter beeld van een “Gouden Eeuw” aan het begin, gevolgd door een achteruitgang, waarbij de allereerste staat van de mensheid wordt voorgesteld als in veel opzichten beter, inclusief hoe lang mensen waren. De redenering omvat vaak een beetje speurwerk – conclusies trekken over lengte op basis van zaken als een lange levensduur of de grootte van oude dieren – in plaats van directe uitspraken uit de Bijbel over de specifieke afmetingen van Adam en Eva. Hier is een tabel om deze theorieën duidelijk te zien:

Tabel 1: Theorieën over de grotere gestalte van Adam en Eva

Reden voor grotere gestalte	Ondersteunende argumenten/redenering	Voorbeelden van lengteclaims (indien aanwezig)	Belangrijkste ondersteunende ideeën
Oorspronkelijke perfectie/superioriteit	Direct door God geschapen in een zondeloze staat, met perfecte fysieke vormen.	“Nobele lengte”, “meer dan twee keer zo lang als mensen die nu op aarde leven” 8	Adam en Eva hadden “perfecte fysieke kenmerken”.5
Degeneratie na de zondeval	De mensheid is fysiek (en op andere manieren) achteruitgegaan sinds de zonde de wereld binnenkwam.	Adam ~4,5 meter 2	“Alles heeft de neiging om uit elkaar te vallen”; de mensheid nam af in levensduur, intellect en lengte.2
Levensduur van vroege aartsvaders	Lange levensduur (bijv. Adam leefde 930 jaar) suggereert superieure vitaliteit die zou kunnen correleren met een grotere fysieke omvang.	Niet gespecificeerd	Aartsvaders van vóór de zondvloed leefden buitengewoon lang.2
Analogie met grote prehistorische fauna	Als dieren en insecten in het verleden groter waren (zoals gesuggereerd door sommige interpretaties van het fossielenbestand), waren mensen dat misschien ook.	Niet gespecificeerd	Aanwezigheid van zeer grote dieren en insecten in het fossielenbestand.2
Genetische oorsprong van latere bijbelse reuzen	Het bestaan van reuzen zoals Goliath of koning Og zou een genetisch overblijfsel kunnen zijn van een oorspronkelijk langere Adam.	Niet gespecificeerd	“Zou de grote gestalte van deze historische figuren een resteffect kunnen zijn van Adams genetica? Sommigen zeggen ‘ja’.”2 Adam en Eva bezaten genen voor lengte.10

Hier is een specifiek idee dat sommige mensen hebben over waarom Adam en Eva langer zouden kunnen zijn geweest: ze verbinden hen met de verschillende “reuzen” waar we later in Gods Woord over lezen. De gedachte is als volgt: als er na Adam super-lange mensen en groepen waren, was hun indrukwekkende lengte misschien een soort verwaterde genetische erfenis van een nog langere eerste vader, Adam.²

Het is waar, de Bijbel noemt inderdaad verschillende groepen en individuen die opmerkelijk groot waren:

• De Nephilim: Genesis 6:4 spreekt over hen die op aarde waren “in die dagen, en ook daarna, toen de zonen van God bij de dochters van de mensen kwamen en zij kinderen voor hen baarden; dit zijn de geweldigen die er vanouds waren, mannen van naam.” En later, in Numeri 13:33, zeiden de Israëlitische verspieders dat ze hen in Kanaän zagen en zich zo klein voelden als “sprinkhanen” naast hen!2
• De Enakieten: Diezelfde verspieders in Numeri 13:33 zeiden dat de Enakieten afstammelingen van de Nephilim waren.²
• De Amorieten: In Amos 2:9 beschrijft God hoe Hij de Amoriet vernietigde, “wiens hoogte was als de hoogte van de ceders.” Wauw, dat is lang!
• De Refaïeten: Deze naam wordt gebruikt voor reuzenvolken, en dat omvat koning Og van Basan. Deuteronomium 3:11 vertelt ons dat het bed van Og meer dan negen el lang was (dat is ongeveer 4 meter!), wat suggereert dat hij een zeer groot man was.²
• Goliath van Gath: We kennen allemaal het verhaal van David en Goliath! Deze Filistijnse kampioen, die David uitdaagde, wordt in 1 Samuël 17:4 beschreven als “zes el en een span” – dat is meer dan 2,70 meter lang!2

Dus, sommige mensen suggereren dat Adam en Eva het genetisch potentieel voor zo'n verbazingwekkende lengte moeten hebben gehad als deze reuzen hun afstammelingen waren.¹⁰ Maar deze theorie heeft een paar hindernissen. De oorsprong van de Nephilim, zoals Genesis 6:1-4 het beschrijft, is gekoppeld aan de “zonen van God” (van wie velen geloven dat het engelachtige wezens waren, of misschien godvruchtige mannen uit de geslachtslijn van Seth) en de “dochters van de mensen” (menselijke vrouwen).¹³ Dat is een ander soort oorsprongsverhaal dan alleen het erven van lengte van een supergrote Adam. Als die “zonen van God” engelen waren, dan zou de grote omvang van de Nephilim uit die bovennatuurlijke verbinding kunnen zijn voortgekomen, niet alleen uit Adams oorspronkelijke genen.

Bovendien vertellen veel wijze geleerden ons om voorzichtig te zijn. Ze zeggen dat het gebruik van deze latere verhalen over reuzen, die vaak worden gepresenteerd als ongebruikelijke gevallen of specifieke groepen, om Adams oorspronkelijke lengte te achterhalen een “ongegronde” logische sprong is.² Denk er eens over na: moderne gevallen van gigantisme zijn meestal het gevolg van hormoonproblemen en gaan vaak gepaard met ernstige gezondheidsproblemen. Dat is heel anders dan het idee dat Adam in een perfecte, gezonde oorspronkelijke staat verkeerde.²

Het is ook erg belangrijk om na te denken over waarom deze reuzen in de Bijbelverhalen. Vaak zijn figuren als Goliath of de Enakieten er om te laten zien hoe bang en gebrek aan geloof de Israëlieten hadden, of, aan de andere kant, om Gods ongelooflijke kracht te vergroten in het helpen van Zijn volk om wat onmogelijke uitdagingen leken te overwinnen.¹³ De enorme omvang van deze vijanden maakt de uitdaging nog groter en benadrukt de goddelijke hulp die nodig is voor de overwinning! Hun beschrijving is dus misschien meer voor de geestelijke les en de kracht van het verhaal dan een directe aanwijzing over hoe de allereerste mens gebouwd was. Proberen alle bijbelse “reuzen” op één hoop te gooien en ze terug te voeren naar een reusachtige Adam kan betekenen dat we het unieke verhaal en de belangrijke geestelijke punten die God met elk van deze verschillende figuren maakt, missen.

Die wijze vroege Kerkvaders, de grote denkers en theologen uit de eerste eeuwen van het christendom, spraken veel over Adam en Eva. Maar weet je wat? Hun hoofdfocus lag niet echt op hoeveel centimeter lang Adam was. Ze waren veel meer geïnteresseerd in de diepe geestelijke betekenis van Adams schepping, zijn natuur (zijn lichaam en zijn ziel), wat het werkelijk betekende om gemaakt te zijn in de Imago Dei (dat is Latijn voor het Beeld van God), hoe zijn leven was voor de Zondeval, en de enorme impact van de zonde op de hele mensheid en Gods plan voor redding.² Specifieke details over Adams fysieke lengte? Dat was gewoon niet hun grootste zorg.

Laten we er een paar bekijken:

Augustinus van Hippo (die leefde van 354-430 na Chr.), een reus van het geloof, geloofde in een echte, fysieke Adam, door God geschapen uit de aarde, met zowel een lichaam als een rationele ziel.¹⁵ In zijn beroemde boek Stad van God beschreef Augustinus Adams lichaam voor de Zondeval als een “dierlijk lichaam” (corpus animale). Dit lichaam had voedsel nodig en werd van de dood gered door de boom des levens; het was niet van nature onverwoestbaar. Het was anders dan het “geestelijke lichaam” (corpus spirituale) waar we naar uitkijken bij de opstanding, of dat Adam als beloning had kunnen ontvangen als hij gehoorzaam was geweest.¹⁶ Augustinus gaf Adams lengte niet op; hij concentreerde zich op de kwaliteiten van zijn lichaam – hoe het zich verhield tot sterfelijkheid en hoe het verschilde van het verheerlijkte lichaam dat we op een dag zullen hebben.

Irenaeus van Lyon (rond 130-202 na Chr.), in zijn werk Tegen de ketterijen, stond sterk tegen sommige ideeën (uit het gnosticisme) die Adam afschilderden als een puur geestelijk wezen of een soort “superman”.¹⁸ Nee, Irenaeus benadrukte dat Adam gevormd was uit “vuil en modder,” een “louter schepsel”.¹⁸ Hij leerde dat Adam en Eva werden geschapen als “in wezen kinderen die nog moesten uitgroeien tot volledige volwassenheid,” en hun zonde was meer een daad van “kinderlijke onvolwassenheid” dan een val uit een staat van absolute, onveranderlijke perfectie.¹⁸ Hoewel hij niet sprak over Adams oorspronkelijke omvang, gaat Irenaeus' visie zeker in tegen het idee van een aanvankelijk super-lang, alwetend wezen.

Origenes (rond 184-253 na Chr.) stond bekend om het zoeken naar diepere, allegorische betekenissen in Genesis. Hij vroeg zich af of sommige delen van het verhaal, zoals God die een fysieke tuin plantte als een boer, wel letterlijk genomen moesten worden.¹⁹ Zijn theologie was complex, inclusief ideeën over zielen die bestonden voor de geboorte, en zijn discussies over Adams lichaam en de Zondeval werden vaak door deze geestelijke en symbolische lens gezien, dus specifieke fysieke lengte was geen groot probleem voor hem.²⁰

Gregorius van Nyssa (rond 335-395 na Chr.), in zijn boek Over het maken van de mens, sprak over Adams rechtopstaande houding als een teken van zijn door God gegeven autoriteit en zijn handen als goddelijk ontworpen instrumenten voor de rede.²¹ Interessant genoeg betoogde Gregorius dat de eerste schepping van de mensheid “naar Gods beeld” niet inhield dat men mannelijk of vrouwelijk was. Hij geloofde dat dit iets was wat God later toevoegde, wetende dat de Zondeval zou komen en dat mensen dan kinderen zouden moeten krijgen.²¹ Hij noemde Adams specifieke omvang of lengte niet, en concentreerde zich in plaats daarvan op hoe de menselijke vorm, met zijn functies en symbolen, een rationele ziel en Gods gelijkenis weerspiegelde.

Johannes Chrysostomus (rond 347-407 na Chr.), in zijn Homilieën over Genesis, besprak God die “vellen kleding” maakte voor Adam en Eva na hun zonde (Genesis 3:21).²² Hij zag dit als God, in Zijn grote liefde, die voor hen zorgde in hun nieuwe staat van schaamte en kwetsbaarheid, nadat ze hun oorspronkelijke “glanzende en schitterende gewaad” hadden verloren – waarvan sommigen geloven dat het een bedekking van licht of glorie was.²² Chrysostomus' hart lag bij Gods liefdevolle goedheid en de morele lessen die we uit het verhaal kunnen leren, niet bij hun oorspronkelijke fysieke lengte.

Je ziet, toen deze Kerkvaders over Adams lichaam spraken, hadden ze vaak te maken met grote filosofische ideeën van hun tijd (zoals Plato's opvattingen over het lichaam) of corrigeerden ze verkeerde leringen (zoals het gnosticisme, dat soms neerkeek op de fysieke schepping of een echte, fysieke Adam ontkende). Hun hoofddoel was om Adams superbelangrijke rol in de christelijke leer over de schepping, de Zondeval en Gods geweldige plan van verlossing te begrijpen. Ze probeerden niet te raden naar fysieke afmetingen die Gods Woord niet gaf en die niet centraal stonden in deze grote geestelijke waarheden.

Hier is een korte samenvatting om hun gedachten helder te houden:

Tabel 2: Vroege Kerkvaders over Adams oorspronkelijke staat (vóór de Zondeval)

Kerkvader	Belangrijkste werk(en)	Belangrijkste punten over Adams oorspronkelijke natuur/lichaam	Vermelding van specifieke gestalte/lengte
Augustinus van Hippo	Stad van God, Commentaren op Genesis	Letterlijke, fysieke mens; samengesteld uit lichaam en rationele ziel; had een “dierlijk lichaam” dat voeding nodig had, bewaard door de Boom des Levens, nog geen “geestelijk lichaam”.15	Geen focus
Irenaeus van Lyon	Tegen de ketterijen	Fysiek, gemaakt van “vuil en modder”; geschapen als “kindachtig,” moet nog rijpen; geen “superman” of puur geestelijk.18	Geen focus
Origenes	Over de eerste principes, Commentaren op Genesis	Benadrukte allegorische interpretatie; pre-existentie van zielen; focus op geestelijke betekenis van Adams schepping en Zondeval.19	Geen focus
Gregorius van Nyssa	Over het maken van de mens	Rechtopstaande vorm als teken van soevereiniteit; handen als instrumenten van de rede; initiële schepping naar Gods beeld sloot seksueel onderscheid uit.21	Geen focus
Johannes Chrysostomus	Homilieën over Genesis	Bezaten oorspronkelijk een “glanzend en schitterend gewaad” (glorie/licht), verloren na de Zondeval; God voorzag uit genade in “vellen kleding”.22	Geen focus

Naast de boeken die deel uitmaken van onze christelijke Bijbel, zijn er andere oude religieuze geschriften en soortgelijke teksten die soms andere details of tradities over Adam en Eva delen, en ja, dat omvat ideeën over hoe lang ze zouden kunnen zijn geweest.

Islamitische tradities (Hadith): Enkele van de meest specifieke ideeën over Adams lengte buiten de Bijbel komen uit de Hadith. Dit zijn verzamelingen van tradities, uitspraken en daden van de profeet Mohammed en zijn metgezellen. Verschillende Hadith zeggen zelfs dat Adam 60 el lang was!2 Een el is een oude manier van meten, ongeveer de lengte van een onderarm, dus 60 el zou ongeveer 27 meter zijn! Dat is ongelooflijk lang! Een Hadith van Abu Huraira rapporteert bijvoorbeeld dat de profeet Mohammed zei: “Allah schiep Adam en maakte hem 60 el lang” (Sahih al-Bukhari).² Sommige islamitische geleerden denken dat deze enorme lengte Adams lengte in het Paradijs was, en ze suggereren dat toen hij naar de aarde kwam, zijn lengte misschien “gewoon normaal” werd, of dat mensen sindsdien geleidelijk kleiner zijn geworden.⁹

Het Boek van Henoch en Het Boek der Reuzen: Dit zijn joodse apocriefe teksten, wat betekent dat ze niet waren opgenomen in de Hebreeuwse Bijbel of de meeste christelijke canons van het Oude Testament. Ze staan bekend om hun gedetailleerde beschrijvingen van engelen, het universum en de vroege geschiedenis. Maar wanneer ze over buitengewone lengte spreken, ligt hun hoofdfocus meestal op de Nephilim – die wezens waarvan werd gezegd dat ze de kinderen waren van opstandige engelen (vaak gedacht als de “zonen van God” uit Genesis 6) en menselijke vrouwen – in plaats van op Adam zelf.¹² Het Boek der Reuzen, waarvan sommige stukken werden gevonden bij de Dode Zeerollen, beschrijft deze Nephilim als enorm groot.¹² Dus, hoewel deze teksten spreken over reuzen in de vroege wereld, lijken ze geen specifieke lengte voor Adam te geven.

Het Leven van Adam en Eva (ook bekend als De Apocalyps van Mozes): Dit is een groep joodse geschriften (pseudepigrafen genoemd) die meer verhalen toevoegen aan wat er met Adam en Eva gebeurde nadat ze uit Eden waren gestuurd, vertellend over hun berouw, hun beproevingen en hun dood. Hoewel deze verhalen vol staan met narratieve details over hun leven na Eden, wijst de informatie die we hebben niet op specifieke vermeldingen van hun oorspronkelijke lengte.¹ Sommige algemene opmerkingen in andere boeken suggereren dat “verhalen over Adam en Eva buiten de Bijbel” hen als zeer lang kunnen afschilderen; deze worden vaak gezien als verhalen die bedoeld zijn om een les te leren in plaats van strikte historische feiten te geven.¹

Salomo en Saturnus: Dit is een oud Engels gedicht, geschreven als een gesprek, en het bevat zelfs de vraag: “Hoe lang was Adam?”.²⁷ Dit laat ons zien dat Adams lengte iets was waar mensen nieuwsgierig naar waren in de tijd dat dit gedicht werd geschreven; de delen van het gedicht die we hebben, geven ons niet het antwoord van Saturnus op die vraag.

Het is in veel culturen gebruikelijk om zich voor te stellen dat de fundamentele of heroïsche figuren van heel lang geleden buitengewoon lang waren. De grote lengte die sommige van deze buiten-bijbelse tradities aan Adam geven, zou een manier kunnen zijn om zijn unieke status als de allereerste mens te benadrukken, zijn nabijheid tot de daad van de schepping, of hoe groots mensen zich de wereld aan het allereerste begin voorstelden. Het is belangrijk voor ons, als christenen, om te onthouden dat deze verslagen uit verschillende geestelijke systemen en tradities komen. Hoewel ze enkele interessante dingen bieden om te vergelijken, verschillen ze van de leringen die we rechtstreeks uit onze christelijke Bijbel en het hoofdpad van het christelijke geestelijke begrip krijgen.⁶

Wanneer we nadenken over hoe lang vroege mensen zouden kunnen zijn geweest vanuit een wetenschappelijk oogpunt, kunnen gebieden als antropologie en de studie van oude botten (fossielen) ons enkele algemene ideeën geven. Maar we kunnen deze ideeën niet zomaar nemen en ze met absolute zekerheid direct toepassen op de specifieke bijbelse figuren van Adam en Eva.

Wetenschappelijke gissingen, gebaseerd op het fossiele bewijsmateriaal dat we hebben, suggereren dat onze vroege menselijke voorouders en vroege Homo sapiens (dat is de wetenschappelijke naam voor de moderne mens) een variërende lichaamslengte hadden. Sommige bronnen zeggen dat vroege mensen ergens tussen de ongeveer 1,80 en 2,50 meter lang konden zijn.¹ Maar het is zo belangrijk om te onthouden dat dit een algemeen bereik is, en net als vandaag de dag, zouden individuele lengtes sterk hebben gevarieerd!

Een grote uitdaging bij het proberen deze informatie te koppelen aan Adam en Eva is dat de wetenschap geen fysieke resten heeft gevonden die zijn geïdentificeerd als behorend tot Adam en Eva.⁶ De Bijbel vertelt ons over hun unieke schepping door God, wat verschilt van de evolutionaire tijdlijnen en processen die antropologen gewoonlijk bestuderen. Dus, hoe iemand algemene antropologische bevindingen over “vroege mensen” verbindt met de specifieke individuen Adam en Eva, hangt vaak af van hun bredere begrip van waar mensen vandaan kwamen en hoe zij het boek Genesis interpreteren.

Proberen de lengte te raden op basis van oude fossielen kan ook behoorlijk lastig zijn en vatbaar voor verschillende interpretaties.⁹ Hoewel sommige bronnen melding maken van ontdekkingen van ongewoon lange skeletten, soms zelfs langer dan 2,10 meter, vooral op plaatsen zoals de Noord-Amerikaanse grafheuvels, worden deze bevindingen vaak door de meeste wetenschappers betwist en zijn ze niet direct gekoppeld aan de Adam uit de Bijbel.¹²

Zelfs als we Adam en Eva in de algemene categorie van “vroege mensen” zouden plaatsen zoals de wetenschap die begrijpt, blijft het proberen toe te passen van een lengtebereik van een populatie op twee specifieke individuen slechts een gok. Het kennen van een gemiddelde of een bereik voor een groep vertelt ons niet de exacte lengte van twee specifieke personen uit die groep. Dus, hoewel de wetenschap een mogelijk spectrum van lengtes voor oude menselijke populaties kan bieden, kan het die traditionele beweringen dat Adam en Eva een buitengewone lengte hadden die ver buiten wat we normaal bij mensen zien valt, niet echt bevestigen of ontkennen.

Die prachtige spirituele concepten, zoals de mensheid die geschapen is naar het Imago Dei (dat is Latijn voor het Beeld van God) en het idee van de “oorspronkelijke volmaaktheid” van Adam en Eva, hebben echt een grote rol gespeeld in hoe mensen hebben gesproken over hun fysieke aard, inclusief hoe lang ze zouden kunnen zijn geweest.

Dat krachtige statement in Genesis 1:26-27, waar God zegt dat Hij de mens schiep “naar zijn beeld, naar zijn gelijkenis,” is zo fundamenteel. Sommige manieren om dit te begrijpen hebben dit goddelijke beeld direct gekoppeld aan fysieke kwaliteiten. Ze suggereren dat Adam en Eva, als volmaakte reflecties van dit beeld, ideale fysieke vormen zouden hebben gehad, inclusief een “nobele lengte” en mooie, gebalanceerde gelaatstrekken.⁵ Bijvoorbeeld, geschriften van Ellen G. White beschrijven Adam, zoals hij vers uit de hand van de Schepper kwam, als zijnde van “nobele lengte” precies omdat hij naar Gods beeld was gemaakt.⁵

Maar het spirituele begrip van het Imago Dei is zo rijk en heeft vele lagen. Veel wijze theologen benadrukken dat het “beeld van God” meer gaat over onze verbazingwekkende menselijke vermogens – zoals ons vermogen om te redeneren, ons moreel besef, ons vermogen om een relatie met God en met anderen te hebben, en onze door God gegeven rol om voor de schepping te zorgen. Het gaat niet alleen om het fysieke uiterlijk, zeker niet omdat God Zelf geest is.²⁸ Hoewel we fysieke wezens zijn en onze lichamen deel uitmaken van Gods goede schepping, ligt de nadruk van het Imago Dei in veel diep spiritueel denken niet op specifieke fysieke afmetingen zoals lengte.

Evenzo wordt dat idee van “oorspronkelijke volmaaktheid” vaak begrepen als dat Adam en Eva werden geschapen zonder enige zonde, in perfecte gezondheid, en levend in prachtige harmonie met God en al Zijn schepping.⁵ Sommigen trekken dit vervolgens door naar het idee dat ze een fysieke topvorm hadden, wat zou kunnen inhouden dat ze langer waren.² Maar het idee van “volmaaktheid” zelf kan op verschillende manieren worden gezien. Sommige vroege kerkvaders, zoals Irenaeus, zagen Adam en Eva als meer “kinderlijk” geschapen en behoeftig aan groei en rijping. Dat suggereert een dynamisch groeiproces in plaats van een vaste, volledig voltooide volmaaktheid vanaf het begin.¹⁸ En Augustinus beschreef Adams lichaam vóór de zondeval als een “dierlijk lichaam”, geschikt voor het leven in het Paradijs met de hulp van de boom des levens, nog niet het “geestelijke lichaam” van de opstanding. Dit impliceert een andere soort begintoestand dan sommige latere ideeën over absolute fysieke volmaaktheid zouden kunnen suggereren.¹⁶

Je ziet, er is een denkstap die plaatsvindt wanneer we overgaan van het spirituele idee van gemaakt zijn naar Gods beeld of “oorspronkelijk volmaakt” zijn naar het specifieke fysieke kenmerk van erg lang zijn. Hoewel een perfect geschapen wezen waarschijnlijk gezond en goed geproportioneerd zou zijn, is “lang” zijn geen automatisch of noodzakelijk resultaat van deze spirituele concepten. De verbinding met lengte lijkt vaak een toepassing van deze ideeën, misschien zelfs beïnvloed door culturele gedachten over wat een “nobele” of “superieure” lichaamsbouw maakt. Het is geen directe leer uit Gods Woord of een universeel overeengekomen spirituele conclusie. Verschillende inzichten over wat “oorspronkelijke volmaaktheid” werkelijk betekende, of welke aspecten van God het Imago Dei reflecteert, zullen natuurlijk leiden tot verschillende ideeën over de aanvankelijke fysieke toestand van Adam en Eva, inclusief hoe lang ze waren.

De zondeval, dat cruciale moment waarover we lezen in Genesis 3, wordt in ons christelijk geloof begrepen als hebbende ongelooflijk diepe en verstrekkende gevolgen. Deze omvatten de intrede van de zonde in de wereld, geestelijke dood (wat scheiding van God is), gevoelens van schaamte en angst, gespannen relaties tussen mensen en fysieke dood.³⁰

Wat betreft hoe lang mensen leefden: hoewel Adam zelf 930 jaar leefde, wordt de zondeval algemeen gezien als de uiteindelijke reden waarom de menselijke levensduur over vele, vele generaties begon af te nemen.² Dit was geen onmiddellijke inkrimping van de levensduur van Adam en Eva zelf tot wat we vandaag zien, maar meer het begin van een proces dat al hun nakomelingen beïnvloedde.

Het idee dat hun fysieke lengte onmiddellijk veranderde door de zondeval, waardoor ze plotseling korter werden, is geen gangbaar spiritueel standpunt. Die theorieën die een afname in menselijke lengte suggereren, maken meestal deel uit van die bredere “degeneratietheorie”, die een geleidelijke achteruitgang in de fysieke (en andere) kwaliteiten van de mensheid voorstelt “door de eeuwen heen na de zondeval”.² Dit wijst op een generatieproces, iets dat in de loop van de tijd gebeurde, in plaats van een onmiddellijke fysieke verandering in Adam en Eva zelf op het moment dat ze ongehoorzaam waren.

Vanuit een katholiek theologisch perspectief is het inzicht dat Adam en Eva fysiek hetzelfde bleven direct na de zondeval wat betreft hun basislichaamsstructuur. Maar ze werden wel onderworpen aan pijn, lijden, ziekte en kwalen. Ze verloren ook bepaalde speciale bovennatuurlijke gaven, zoals dat “kleed van licht” of “glorie” waarvan sommige tradities zeggen dat het hen oorspronkelijk bedekte.²⁴ Hun lichamen, die in een staat van potentiële onsterfelijkheid waren gehouden door de boom des levens, werden nu volledig sterfelijk en onderhevig aan verval in de loop van de tijd.

De meest onmiddellijke “dood” die Adam en Eva ervoeren was geestelijk – een scheiding van die nauwe, intieme gemeenschap die ze met God hadden.¹⁶ Het feit dat God vervolgens “vellen kleding” voor hen voorzag (Genesis 3:21) is een zeer belangrijke gebeurtenis na de zondeval. Spiritueel wordt deze daad vaak gezien als Gods barmhartige voorziening voor hen in hun nieuwe staat van kwetsbaarheid, schaamte en blootstelling aan een hardere wereld buiten Eden.²² Het symboliseert hun verloren onschuld en de nieuwe realiteiten van hun gevallen toestand, in plaats van een aanpassing aan een plotselinge verandering in hun fysieke omvang. Wanneer theologen reflecteren op de onmiddellijke gevolgen van de zondeval, neigen ze ernaar zich veel meer te concentreren op deze spirituele, relationele en levensveranderende veranderingen, en de introductie van sterfelijkheid, dan op een verandering in hun fysieke lengte.

Dus, na al dit gepieker en onderzoek, hoe belangrijk is de vraag naar de lengte van Adam en Eva voor ons christelijk geloof en wat we geloven over God? Welnu, de waarheid is dat het een vraag is die onze natuurlijke menselijke nieuwsgierigheid prikkelt; het is een vraag waar de Bijbel over zwijgt.¹ Gods Woord geeft ons consequent dat specifieke detail niet. Daarom zijn ideeën over hun gestalte – of ze nu gemiddelde lengte hadden, superlang waren of zelfs gigantisch – meestal gebaseerd op hoe mensen dingen interpreteren, op het trekken van conclusies uit andere stukjes bijbelse informatie (zoals hoe lang ze leefden of de verhalen over latere reuzen), of uit tradities die buiten onze geaccepteerde christelijke geschriften worden gevonden.¹ Deze ideeën worden niet beschouwd als de kern, de fundamentele doctrines van ons christelijk geloof.

Joods-christelijke leringen, en dat omvat wat die wijze vroege kerkvaders leerden, hebben overweldigend de nadruk gelegd op de diepe, krachtige spirituele betekenis van Adam en Eva, in plaats van op hun fysieke afmetingen.¹ De echte focus, de kern van de zaak, ligt op de spirituele lessen die we leren uit hun verhaal: hun schepping naar het evenbeeld van God, hun rol als de eerste ouders van het gehele menselijke ras, de aard van hun relatie met God, hoe de zonde de wereld binnendrong door hun ongehoorzaamheid, en Adams belangrijke typologische relatie tot onze Heer Jezus Christus, die de “tweede Adam” is die ons allen verlossing brengt.⁶ Zoals één bron wijselijk stelt, of Adam nu lang of kort was “heeft geen invloed op kernwaarheden” zoals zijn bovennatuurlijke schepping door God, zijn status als de allereerste mens, of de gevolgen van zijn ongehoorzaamheid die ons laten zien waarom de hele mensheid redding nodig heeft.⁶

Sommige commentatoren suggereren zelfs dat te veel tijd besteden aan speculeren over hun lengte “grotendeels betekenisloos is voor ons huidige leven en geloof”.⁹ Hoewel het voor individuen oké is om hun eigen persoonlijke gedachten te hebben of bepaalde theorieën over hun lengte interessant te vinden, is het zo belangrijk om het verschil te kennen tussen deze ideeën en de christelijke waarheden die universeel worden bevestigd en gekoesterd.¹⁰

Als we dit soort speculatieve details verheffen tot het niveau van essentieel geloof, kan het een beetje misleidend zijn en zou het onze aandacht kunnen afleiden van de centrale, levensveranderende boodschappen van ons geloof. De blijvende “gestalte” van Adam en Eva in de christelijke theologie wordt niet gemeten in el of voet, vrienden. Het wordt gemeten in hun monumentale, door God gegeven theologische rollen. Ze staan als de eerste mensen, prachtig geschapen naar Gods beeld, wiens keuzes wereldveranderende gevolgen hadden, wat het toneel vormde voor het hele bijbelse verhaal van zonde en Gods geweldige verlossing. Hun ware belang, hun werkelijke betekenis, ligt in deze spirituele realiteit, die duidelijk wordt uiteengezet en zo diepgaand belangrijk is. En het is precies daar, op die krachtige waarheid, dat onze focus als christelijke lezers het best geplaatst is. Het mysterie van hun fysieke lengte mag blijven bestaan; hun theologische impact, hun rol in Gods grote verhaal, is absoluut onmiskenbaar en iets om te vieren!