Dromen over wandelen: het belangrijkste woord van de Schrift voor een leven

Bijbelse droominterpretatieBekijk alle 70 artikelen in deze reeks

Wandelen is het belangrijkste woord in de Bijbel voor hoe een leven wordt geleefd. Niet “geloven”, niet “voelen” — wandelen. Het is het werkwoord waar de hele Schrift naar grijpt wanneer het een persoon in de loop van de tijd wil beschrijven.

Het komt vroeg en zonder uitleg. Over Henoch, in een geslachtsregister dat verder uit leeftijden en sterfgevallen bestaat:

Henoch wandelde met God; en hij was er niet meer, want God nam hem weg. (Genesis 5:24)

Noach wordt op dezelfde manier beschreven (Genesis 6:9). En wanneer God op negenennegentigjarige leeftijd tot Abram spreekt, is de instructie niet doctrinair: wandel voor mijn aangezicht en wees oprecht (Genesis 17:1).

Wandelen impliceert twee dingen die geen enkel ander werkwoord doet. Het kost tijd en het gaat ergens heen.

Wanneer Micha alles samenvat in één zin, zit wandelen erin:

Hij heeft u bekendgemaakt, o mens, wat goed is. En wat vraagt de HEERE van u? Recht te doen, goedertierenheid lief te hebben en ootmoedig te wandelen met uw God. (Micha 6:8)

Drie werkwoorden, en het laatste is een manier van reizen in plaats van een ding om te doen. Het is mogelijk om een middag lang recht te doen. Ootmoedig wandelen is een beschrijving van een gang die wordt volgehouden.

Het beeld loopt rechtstreeks door.

Want wij wandelen door geloof, niet door aanschouwing. (2 Korintiërs 5:7) Het Grieks is peripateo, rondwandelen — oudere vertalingen lezen “wij wandelen door geloof”, wat dichter bij het woord ligt.

Maar als wij in het licht wandelen, zoals Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkaar. (1 Johannes 1:7)

En de instructie die het christelijk leven zijn gewone vorm geeft: in de pas lopen met de Geest (Galaten 5:25) — een uitdrukking die eerder over het tempo gaat dan over de richting. Het is mogelijk om de juiste kant op te gaan en toch uit de pas te lopen.

De evangeliën eindigen met een wandeling, en het is de mooiste scène in Lucas.

Twee mensen lopen op de dag van de opstanding van Jeruzalem naar Emmaüs, ongeveer elf kilometer. Ze praten over wat er is gebeurd en ze hebben het bij het verkeerde eind. Een vreemdeling voegt zich bij hen en vraagt waar ze het over hebben, en ze blijven staan, met hun gezichten naar beneden gericht (Lucas 24:17).

Hij loopt de hele weg met hen mee en legt het uit, en ze herkennen hem pas als hij aan tafel het brood breekt. Dan is hij weg, en ze zeggen tegen elkaar: Brandde ons hart niet in ons terwijl hij onderweg met ons sprak? (Lucas 24:32)

De herkenning komt aan het einde. Het gezelschap was de hele weg aanwezig.

Eerst de eerlijke kanttekening. De Schrift bevat geen droomwoordenboek en suggereert nooit dat er een bestaat. Zowel Jozef als Daniël zeggen dat interpretatie aan God toebehoort in plaats van aan hun eigen vaardigheid (Genesis 40:8; Daniël 2:27-28). Niemand kan zeggen wat een specifieke droom betekende.

Wat kan worden aangeboden is wat wandelen in de Schrift betekent, en het is ongewoon samenhangend:

Een leven over een langere periode, niet slechts een moment. Dit is de primaire betekenis overal waar het woord voorkomt.

Richting en gezelschap. Henoch wandelde met met God; het tweetal naar Emmaüs werd vergezeld voordat ze het wisten.

Tempo. Galaten 5:25 gaat over in de pas blijven lopen, wat een ander probleem is dan verdwaald zijn.

Gewone vooruitgang. Jesaja's beroemde belofte eindigt, bewust, met het minst spectaculaire werkwoord: ze zullen opstijgen met vleugels als arenden, ze zullen rennen en niet moe worden, ze zullen lopen en niet verslappen (Jesaja 40:31). Het hoogtepunt is wandelen, omdat het grootste deel van het leven daaruit bestaat.

Heer, U hebt eerder met mensen gewandeld, en meestal hadden ze dat op dat moment niet door.

Waar we de weg kwijt zijn, breng ons terug.

Waar we alleen maar moe zijn, geef ons de kracht om te blijven lopen en niet te verslappen.

En laat onze harten branden onderweg, zelfs als we nog niet weten wie er naast ons loopt.

Wat symboliseert wandelen in de Bijbel?

Een leven dat over een langere periode wordt geleefd. Henoch en Noach “wandelden met God” (Genesis 5:24; 6:9), tegen Abram werd gezegd: “wandel voor mijn aangezicht en wees oprecht” (Genesis 17:1), en Micha 6:8 maakt nederig wandelen tot een van de drie samenvattende vereisten.

Geeft de Bijbel uitleg bij dromen over wandelen?

Nee. Het legt dromen vast die God door profeten interpreteerde en zegt duidelijk dat interpretatie aan God toebehoort (Genesis 40:8).

Wat betekent “wandelen door geloof, niet door aanschouwen”?

2 Korintiërs 5:7 gebruikt een werkwoord dat 'rondwandelen' betekent. Het beschrijft een manier van voortgaan in de tijd in plaats van een eenmalige beslissing.

Wat is de weg naar Emmaüs?

Een wandeling van zeven mijl op de dag van de opstanding, waarbij twee mensen de hele weg worden vergezeld door iemand die ze niet herkennen totdat hij het brood breekt (Lucas 24:13-35).

Meer uit deze reeksBijbelse droominterpretatieBekijk alle 70 artikelen