De Bijbel plaatst vergeving en genezing vaak in dezelfde zin. Psalm 103:3 looft de Heer “die al uw ongerechtigheden vergeeft en al uw ziekten geneest,” en in Marcus 2:5-12 vergeeft Jezus een verlamde man en geneest hem vervolgens zodat zijn critici zullen weten dat hij de macht heeft om zonden te vergeven.
Andere passages verbinden de twee in een gebed (Psalm 41:4), in de zorg van een kerk voor zieken (Jakobus 5:14-16), in een belofte aan een heel land (2 Kronieken 7:14) en in de lijdende dienaar van Jesaja 53:5, “door zijn striemen is er genezing gekomen.” Latere secties behandelen elk deel afzonderlijk: Gods vergeving van zonde (Psalm 103:12, 1 Johannes 1:9, Micha 7:19), het gebod om andere mensen te vergeven (Matteüs 6:14-15, Matteüs 18:21-22), en de Heer als genezer, eindigend met de belofte van Openbaring 21:4 dat er geen pijn meer zal zijn.
Waar vergeving en genezing samenkomen

Psalm 103:3
“die al uw ongerechtigheden vergeeft en al uw ziekten geneest,”
Reflectie: Davids psalm opent door tegen zijn eigen ziel te zeggen: “vergeet niet een van zijn weldaden,” en deze twee clausules staan bovenaan de lijst. De weldaden die volgen zetten dit voort: de Heer “verlost uw leven van het verderf” en vernieuwt de jeugd “als van een arend” (verzen 4-5).

Psalm 41:4
“Ik zei: HEERE, wees mij genadig, genees mijn ziel, want ik heb tegen U gezondigd.”
Reflectie: Psalm 41 begint met een zegen voor degenen die omzien naar de zwakken en zegt dat de Heer hen “ondersteunt op hun ziekbed” (vers 3). Davids eigen gebed volgt, en hij vraagt om genade en genezing terwijl hij in dezelfde regel zijn zonde benoemt.

Psalm 32:3-5
“Toen ik zweeg, teerden mijn beenderen weg onder mijn jammerklacht, de hele dag door. Want dag en nacht was uw hand zwaar op mij; mijn kracht veranderde in een zomerse droogte. Toen beleed ik mijn zonde aan U en verheelde mijn ongerechtigheid niet. Ik zei: Ik zal mijn overtredingen belijden aan de HEERE. En U vergaf de schuld van mijn zonde.”
Reflectie: De psalm opent met: “Welzalig is hij wiens overtreding vergeven is” (vers 1), en daarna beschrijft David de tijd voordat hij beleed: beenderen die wegteerden en kracht die veranderde “in een zomerse droogte.” Hij beschrijft zijn stilzwijgen over de zonde in lichamelijke termen, en de ommekeer komt in vers 5, wanneer hij deze erkent en vergeven wordt.

Mark 2:5
“Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tegen de verlamde: Zoon, uw zonden zijn u vergeven.”
Reflectie: Vier mannen hadden een gat in een dak gegraven om een verlamde man naar Jezus te laten zakken, en hij sprak eerst over de zonden van de man. Schriftgeleerden die daar zaten dachten bij zichzelf: “Wie kan zonden vergeven dan God alleen?” Jezus zei vervolgens tegen de man dat hij moest opstaan en lopen, zodat zij zouden “weten dat de Zoon des mensen macht heeft op de aarde om zonden te vergeven” (vers 10). Lucas 5:17-26 vertelt dezelfde gebeurtenis.

Jakobus 5:16
“Belijd elkaar de zonden en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt. Een krachtig gebed van een rechtvaardige brengt veel teweeg.”
Reflectie: Jakobus heeft zojuist beschreven hoe een zieke gelovige de oudsten van de kerk roept om te bidden en te zalven met olie (vers 14). Vers 15 zegt dat het gebed dat in geloof wordt uitgesproken “de zieke behouden zal” en voegt eraan toe: “en de Heere zal hem oprichten, en als hij zonden gedaan heeft, zal hem dat vergeven worden.” Vers 16 verbreedt de praktijk van de oudsten naar elke gelovige: belijd elkaar de zonden en bid voor elkaar, zodat u genezen wordt.

2 Kronieken 7:14
“als Mijn volk, waarover Mijn Naam is uitgeroepen, in ootmoed buigt en bidt, en zij Mijn aangezicht zoeken en zich bekeren van hun slechte wegen, dan zal Ík vanuit de hemel horen, en hun zonden vergeven en hun land genezen.”
Reflectie: De Heer verschijnt 's nachts aan Salomo nadat de tempel en het paleis voltooid zijn en zegt: “Ik heb uw gebed gehoord” (vers 12). Vers 13 noemt de gelegenheden die de belofte dekt: geen regen, sprinkhanen of pest. De beloofde genezing is voor het land, en het volgt op het feit dat het volk zich vernedert, bidt en zich afkeert van hun wegen, met vergeving in dezelfde zin.

Jesaja 53:5
“Maar Hij is om onze overtredingen doorboord, om onze ongerechtigheden verbrijzeld; de straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.”
Reflectie: De dienaar in Jesaja 53 lijdt voor anderen: “de HEERE heeft de ongerechtigheid van ons allen op hem doen neerkomen” (vers 6). Twee Nieuwtestamentische passages passen de regels over genezing toe. Matteüs 8:16-17 citeert vers 4, “Hij heeft onze zwakheden op Zich genomen en onze ziekten gedragen,” nadat Jezus alle zieken die bij hem werden gebracht had genezen, en 1 Petrus 2:24 citeert dit vers, “door wiens striemen u genezen bent,” nadat hij had gezegd dat Christus “zelf onze zonden gedragen heeft” aan het kruis.
Hoe God zonde vergeeft

Psalm 103:12
“zo ver als het oosten is van het westen, zo ver heeft Hij onze overtredingen van ons gedaan.”
Reflectie: Verderop in dezelfde psalm meet David de liefde van de Heer aan de hoogte van de hemel boven de aarde (vers 11) en de verwijdering van zonde aan de afstand van oosten tot westen. Vers 10 zegt dat de Heer “niet met ons doet naar onze zonden,” en vers 14 geeft de reden voor zijn mededogen: “Hij weet immers waarvan wij gemaakt zijn, Hij denkt eraan dat wij stof zijn.”

1 Johannes 1:9
“Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.”
Reflectie: Johannes plaatst de belofte tussen twee waarschuwingen: beweren dat men geen zonde heeft is zelfbedrog (vers 8), en beweren dat men niet gezondigd heeft maakt God tot een leugenaar (vers 10). De belofte gaat verder dan vergeving naar het reinigen “van alle ongerechtigheid,” en in 2:1-2 noemt Johannes Jezus Christus als de voorspraak bij de Vader en “een verzoening voor onze zonden.”

Jesaja 1:18
“‘Kom, laten we de zaak bespreken,’ zegt de Heer. ‘Al waren je zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw; al waren ze rood als karmozijn, ze zullen worden als wol.’”
Reflectie: De uitnodiging komt midden in een aanklacht tegen Juda en Jeruzalem (1:1). Vers 16-17 hebben het volk zojuist opgedragen zich te wassen, te stoppen met kwaad doen, gerechtigheid te zoeken en de wees en de weduwe te verdedigen, en vers 19-20 zetten twee uitkomsten uiteen: het goede van het land als zij gewillig en gehoorzaam zijn, het zwaard als zij weerstand bieden.

Micha 7:19
“Hij zal Zich weer over ons ontfermen, Hij zal onze ongerechtigheden vertrappen. Ja, U zult al hun zonden werpen in de diepten van de zee.”
Reflectie: Tegen het einde stelt het boek Micha een vraag: “Wie is een God als U, Die de ongerechtigheid vergeeft en voorbijgaat aan de overtreding van het overblijfsel van Zijn eigendom?” (vers 18). Vers 19 beantwoordt dit met twee beelden: zonden vertrapt en in de zee geworpen, en vers 20 grondvest de belofte in de eed die aan Jakob en Abraham is gezworen.

Daniel 9:9
“De Heere, onze God, is barmhartig en vergevingsgezind, ook al zijn wij tegen Hem in opstand gekomen.”
Reflectie: Daniëls gebed belijdt uitgebreid de zonden van Juda, Jeruzalem en heel Israël, en dit vers stelt de barmhartigheid van de Heer tegenover dat verslag. Vers 18 stelt de basis van het verzoek: “Want niet op grond van onze rechtvaardige daden werpen wij onze smeekbeden voor Uw aangezicht neer, maar op grond van Uw grote barmhartigheid,” en het gebed eindigt: “Heere, luister! Heere, vergeef!” (vers 19).

Efeziërs 1:7
“In Hem hebben wij de verlossing door Zijn bloed, namelijk de vergeving van de overtredingen, overeenkomstig de rijkdom van Zijn genade.”
Reflectie: Paulus noemt verlossing en vergeving samen, beide “in hem” en “door zijn bloed.” Het Griekse woord voor vergeving is hier afese, vrijlating, hetzelfde woord dat Lucas 4:18 gebruikt voor vrijheid voor de gevangenen.
Andere mensen vergeven

Matteüs 6:14-15
“Want als u anderen vergeeft wanneer zij tegen u zondigen, zal uw hemelse Vader u ook vergeven. Maar als u anderen hun zonden niet vergeeft, zal uw Vader uw zonden niet vergeven.”
Reflectie: Jezus spreekt deze twee zinnen direct na het Onze Vader uit, en ze verklaren één regel ervan: “En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij onze schuldenaren hebben vergeven” (vers 12). Vers 15 stelt het negatieve duidelijk: wie anderen niet vergeeft, zal niet vergeven worden.

Matteüs 18:21-22
“Toen kwam Petrus naar Jezus toe en vroeg: ‘Heer, hoe vaak moet ik mijn broeder of zuster die tegen mij zondigt vergeven? Tot zeven keer toe?’ Jezus antwoordde: ‘Ik zeg je, niet zeven keer, maar zevenenzeventig keer.’”
Reflectie: Petrus bood zeven keer aan, en Jezus antwoordde met zevenenzeventig. De gelijkenis die volgt (verzen 23-35) laat zien waarom: een koning scheldt een dienaar een schuld van tienduizend talent goud kwijt, die dienaar laat een man gevangenzetten om honderd zilverstukken, en de koning levert hem over aan de beulen. Jezus besluit: “Zo zal mijn hemelse Vader ook met ieder van u doen als u niet van harte vergeeft, ieder zijn broeder of zuster.”

Efeziërs 4:32
“Wees vriendelijk voor elkaar en barmhartig, en vergeef elkaar, zoals ook God in Christus u vergeven heeft.”
Reflectie: Het gebod volgt op een lijst van zaken die we moeten afleggen: “alle bitterheid, woede, toorn, geschreeuw en laster, samen met alle kwaadaardigheid” (vers 31). De maatstaf is Gods vergeving in Christus, dezelfde maatstaf die Kolossenzen 3:13 geeft: “Vergeef zoals de Heer u vergeven heeft.”
De HEER die geneest

Psalm 147:3
“Hij geneest de gebrokenen van hart en verbindt hun wonden.”
Reflectie: Psalm 147 plaatst dit vers tussen de Heer die “de ballingen van Israël” bijeenbrengt (vers 2) en het aantal sterren bepaalt en ze elk bij naam noemt (vers 4). De psalm opent met: “Prijs de HEER. Hoe goed is het om onze God lofzangen te zingen, hoe aangenaam en passend is het om Hem te prijzen!”

Jeremia 17:14
“Genees mij, HEERE, dan zal ik genezen zijn; verlos mij, dan zal ik verlost zijn, want U bent mijn lof.”
Reflectie: Jeremia bidt dit nadat hij heeft gezegd dat degenen die de Heer, “de bron van levend water”, verlaten, beschaamd zullen staan (vers 13). Hij vraagt om genezing en redding in parallelle regels, en de reden die hij geeft is lofprijzing: “want U bent degene die ik prijs.”

Psalm 30:3
“HEERE, mijn God, ik riep tot U om hulp, en U hebt mij genezen.”
Reflectie: Het opschrift noemt Psalm 30 een lied voor de inwijding van de tempel. David zegt dat de Heer hem “uit de diepte” heeft opgetrokken en hem ervan heeft weerhouden in de kuil neer te dalen (verzen 1 en 3), en vers 5 stelt de toorn van de Heer, die “slechts een ogenblik duurt”, tegenover zijn welbehagen, dat “een leven lang duurt”.

Lucas 4:18
“De Geest van de Heer is op mij, omdat Hij mij heeft gezalfd om het goede nieuws aan de armen te verkondigen. Hij heeft mij gezonden om vrijlating te verkondigen aan de gevangenen en herstel van het gezichtsvermogen aan de blinden, om de onderdrukten vrij te laten.”
Reflectie: Jezus las deze woorden voor uit de boekrol van Jesaja in de synagoge te Nazareth en zei vervolgens: “Heden is dit schriftwoord in uw oren in vervulling gegaan” (vers 21). Het herstel van het gezichtsvermogen voor blinden is lichamelijke genezing. Het woord dat vertaald is als vrijlating, afese, is het woord dat Efeziërs 1:7 gebruikt voor de vergeving van zonden.

Openbaring 21:4
“‘Hij zal elke traan uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen geklaag en geen pijn, want de oude orde der dingen is voorbijgegaan.’”
Reflectie: Een luide stem vanaf de troon kondigt aan dat Gods woonplaats nu onder de mensen is (vers 3), in de nieuwe hemel en de nieuwe aarde die Johannes zojuist heeft gezien. Dood, rouw, geween en pijn houden op omdat “de eerste dingen voorbijgegaan zijn”, en degene die op de troon zit, zegt: “Zie, Ik maak alle dingen nieuw!” (vers 5).
Zonde en ziekte
Psalm 41:4, Psalm 32:3-5 en Jakobus 5:15-16 plaatsen zonde en ziekte naast elkaar, en in Markus 2:5-12 vergeeft Jezus voordat Hij geneest. Johannes 9:1-3 stelt een grens aan dat verband: op de vraag of een man die blind geboren was of zijn ouders gezondigd hadden, antwoordde Jezus: “Niet hij heeft gezondigd en ook zijn ouders niet”, en Hij zei dat de blindheid er was “opdat de werken van God in hem geopenbaard zouden worden.”
Psalm 41:4 en Jeremia 17:14 zijn gericht tot God en kunnen gebeden worden zoals ze geschreven staan; meer gebeden over dit onderwerp zijn verzameld in gebeden voor genezing en herstel. Jakobus 5:14-16 geeft een gemeente een praktijk voor haar zieke leden: de oudsten bidden en zalven, en de leden belijden elkaar hun zonden en bidden voor elkaar.

Een reactie plaatsen