23 Bijbelverzen over het genezen van zieken



  • Bij Mara noemt God Zichzelf “de Heer, uw geneesheer” (Exodus 15:26), verbonden aan een belofte om Israël te behoeden voor de ziekten van Egypte.
  • Aan Hizkia werd genezing beloofd nadat hij had gebeden en geweend, en Jesaja liet nog een vijgenkoek op zijn zweer leggen (2 Koningen 20:5-7).
  • Mattheüs 8:17 past Jesaja 53:4 toe op Jezus die zieken geneest, terwijl 1 Petrus 2:24 Jesaja 53:5 toepast op genezing van zonde.
  • Jezus zond de twaalf en daarna nog tweeënzeventig anderen uit om zieken te genezen en het koninkrijk aan te kondigen (Mattheüs 10:7-8; Lucas 10:9).
  • Jakobus 5:14-15 zegt tegen een zieke gelovige dat hij de oudsten van de kerk moet roepen om over hem te bidden en hem met olie te zalven.

De Bijbel noemt God de geneesheer van Zijn volk en vermeldt dat Jezus zieken genas. Bij Mara zegt God: “Ik ben de Heer, uw geneesheer” (Exodus 15:26), en in Galilea geneest Jezus “elke ziekte en elke kwaal” (Mattheüs 4:23).

Jezus stuurt Zijn discipelen uit om te genezen (Mattheüs 10:7-8), en Jakobus zegt tegen een zieke gelovige dat hij de oudsten moet roepen om te bidden (Jakobus 5:14-15). Verschillende passages noemen zonde in samenhang met ziekte. Psalm 103:3 plaatst vergeving en genezing naast elkaar, David vraagt om genezing “want ik heb tegen U gezondigd” (Psalm 41:4), en Jezus vergeeft de verlamde man voordat Hij hem zegt op te staan en te lopen (Marcus 2:5). In Johannes 9:3, op de vraag wiens zonde de blindheid van een man veroorzaakte, antwoordt Jezus dat het noch zijn zonde was, noch die van zijn ouders.

De HEER die geneest

Exodus 15:26

“Zeggende: ‘Als u aandachtig luistert naar de stem van de Heer, uw God, en doet wat juist is in Zijn ogen, en Zijn geboden ter harte neemt en al Zijn inzettingen in acht neemt, zal Ik geen van de ziekten op u leggen die Ik op de Egyptenaren heb gelegd, want Ik ben de Heer, uw genezer.’”

Reflectie: Na drie dagen in de woestijn zonder water vond Israël het water bij Mara te bitter om te drinken, en de Heer wees Mozes een stuk hout aan dat het zoet maakte. De belofte die volgt is voorwaardelijk: als het volk naar Zijn stem luistert en Zijn inzettingen onderhoudt, zal Hij geen van de ziekten die Hij over Egypte bracht op hen leggen. Het eindigt met een naam voor God: “Ik ben de Heer, uw geneesheer.”

Psalm 103:2-3

“Loof de HEERE, mijn ziel, en vergeet niet een van Zijn weldaden. Die al uw ongerechtigheden vergeeft, die al uw ziekten geneest.”

Reflectie: De psalm, met als opschrift “Van David”, somt de weldaden van de Heer achter elkaar op. Het genezen van alle ziekten staat naast het vergeven van alle ongerechtigheid, en de lijst gaat verder met het verlossen van het leven uit het verderf en het vernieuwen van de jeugd “als die van een arend” (vers 4-5).

Psalm 41:4

“Wat mij betreft, ik zei: ‘O Heer, wees mij genadig; genees mij, want ik heb tegen U gezondigd!’”

Reflectie: Het vers daarvoor spreekt over de Heer die een mens ondersteunt “op zijn ziekbed” en hem herstelt “tot volle gezondheid.” Hier richt David zich op zijn eigen situatie en vraagt hij om genezing en genade in dezelfde adem als hij belijdt: “Ik heb tegen U gezondigd.”

2 Koningen 20:5

“Keer terug en zeg tegen Hizkia, de vorst van Mijn volk: Zo zegt de Heer, de God van uw vader David: Ik heb uw gebed gehoord; Ik heb uw tranen gezien. Zie, Ik zal u genezen. Op de derde dag zult u opgaan naar het huis van de Heer.”

Reflectie: Koning Hizkia was “stervende” en Jesaja had hem verteld dat hij niet zou herstellen. Hizkia wendde zijn gezicht naar de muur, bad en weende, en voordat Jesaja het middelste voorhof had verlaten, werd hij teruggestuurd met dit antwoord en een belofte van nog vijftien jaar. Jesaja liet vervolgens een vijgenkoek op de zweer van de koning leggen “opdat hij zou herstellen” (vers 7).

Psalm 30:3

“O Heer, mijn God, ik riep tot U om hulp, en U hebt mij genezen.”

Reflectie: Het opschrift noemt de psalm “een lied bij de inwijding van het huis.” David dankt God voor het verhoren van zijn hulpgeroep, en het volgende vers beschrijft de genezing als het omhooggehaald worden uit het dodenrijk en het hersteld worden tot leven “vanuit de kring van hen die in de kuil neerdalen.”

Jezus geneest de zieken

Matthew 4:23-24

“En Hij trok door heel Galilea, gaf onderwijs in hun synagogen, predikte het evangelie van het koninkrijk en genas elke ziekte en elke kwaal onder het volk. Zo verspreidde Zijn roem zich door heel Syrië, en zij brachten bij Hem allen die er slecht aan toe waren, die gekweld werden door allerlei ziekten en pijnen, die bezeten waren door demonen, die maanziek waren en verlamden, en Hij genas hen.”

Reflectie: Deze samenvatting van Jezus’ werk in Galilea combineert drie activiteiten: onderwijzen in de synagogen, het evangelie van het koninkrijk prediken en genezen. De lijst van degenen die bij Hem werden gebracht omvat pijn, toevallen, verlamming en demonische onderdrukking, en vers 25 vermeldt dat menigten Hem volgden vanuit Jeruzalem en van over de Jordaan.

Matthew 8:16-17

“Toen het avond werd, brachten zij velen bij Hem die bezeten waren door demonen, en Hij dreef de geesten uit met een woord en genas allen die er slecht aan toe waren. Dit was opdat vervuld zou worden wat gesproken was door de profeet Jesaja: ‘Hij heeft onze zwakheden op Zich genomen en onze ziekten gedragen.’”

Reflectie: Eerder diezelfde dag had Jezus de hand van de schoonmoeder van Petrus aangeraakt en de koorts verliet haar (vers 14-15). Die avond dreef Hij geesten uit “met een woord” en genas Hij alle zieken die bij Hem werden gebracht. Mattheüs presenteert de genezingen als de vervulling van een profetie van Jesaja, wiens woorden hij citeert uit Jesaja 53:4.

Matteüs 14:14

“Toen Hij aan land ging, zag Hij een grote menigte, en Hij was met innerlijke ontferming bewogen over hen en genas hun zieken.”

Reflectie: Jezus had Zich per boot teruggetrokken “naar een eenzame plaats, voor Zichzelf” (vers 13), en de menigten volgden Hem te voet. Mattheüs noemt innerlijke ontferming als Zijn reactie toen Hij aan land kwam en hen zag, en het genezen van hun zieken als het eerste wat Hij daaraan deed.

Mark 1:40-42

“En er kwam een melaatse naar Hem toe, die Hem smeekte en op zijn knieën viel en tegen Hem zei: ‘Als U wilt, kunt U mij reinigen.’ Met innerlijke ontferming bewogen, stak Hij Zijn hand uit, raakte hem aan en zei tegen hem: ‘Ik wil het, word gereinigd.’ En onmiddellijk verliet de melaatsheid hem en werd hij gereinigd.”

Reflectie: De melaatse knielt en stelt vast wat Jezus kan doen, waarbij hij de vraag naar Zijn wil openlaat: “Als U wilt, kunt U mij reinigen.” Marcus zegt dat Jezus met innerlijke ontferming bewogen was, hem aanraakte en antwoordde: “Ik wil het, word gereinigd.” Daarna stuurt Hij hem naar de priester om te offeren wat Mozes voor de reiniging had geboden (vers 44).

Matthew 9:20-22

“En zie, een vrouw die twaalf jaar lang aan bloedvloeiingen leed, kwam van achteren naar Hem toe en raakte de zoom van Zijn bovenkleed aan, want zij zei bij zichzelf: ‘Als ik alleen maar Zijn bovenkleed aanraak, zal ik gezond worden.’ Jezus keerde Zich om, zag haar en zei: ‘Houd moed, dochter; uw geloof heeft u behouden.’ En de vrouw werd op datzelfde ogenblik gezond.”

Reflectie: De vrouw leed al twaalf jaar aan bloedvloeiingen, en Marcus voegt eraan toe dat ze al haar bezit aan vele artsen had uitgegeven en dat het alleen maar erger met haar was geworden (Marcus 5:26). Ze kwam achter hem staan en zei bij zichzelf dat ze alleen maar zijn kleding hoefde aan te raken om genezen te worden. Jezus draaide zich om, noemde haar “dochter” en zei dat haar geloof haar had genezen.

Matthew 9:27-30

“En terwijl Jezus daarvandaan verderging, volgden twee blinden hem, die luid riepen: ‘Heb medelijden met ons, Zoon van David.’ Toen hij het huis binnenging, kwamen de blinden naar hem toe, en Jezus zei tegen hen: ‘Geloven jullie dat ik dit kan doen?’ Ze zeiden tegen hem: ‘Ja, Heer.’ Toen raakte hij hun ogen aan en zei: ‘Laat het met jullie gebeuren naar jullie geloof.’ En hun ogen werden geopend.”

Reflectie: Twee blinden volgden Jezus en noemden hem “Zoon van David”. Hij vroeg naar hun geloof voordat hij hen aanraakte en verbond de genezing ermee. Daarna “waarschuwde hij hen streng” om het aan niemand te vertellen, maar zij verspreidden het nieuws door de hele streek.

Matteüs 20:34

“En Jezus raakte uit medelijden hun ogen aan, en onmiddellijk kregen ze hun gezichtsvermogen terug en volgden hem.”

Reflectie: Toen ze Jericho verlieten, bleven twee blinden langs de weg om medelijden roepen, nadat de menigte hen had gevraagd stil te zijn. Jezus bleef staan en vroeg: “Wat willen jullie dat ik voor jullie doe?” en toen ze om hun gezichtsvermogen vroegen, raakte hij hun ogen aan. Matteüs noemt medelijden als de reden en zegt dat ze hem volgden.

Luke 17:19

“En hij zei tegen hem: ‘Sta op en ga heen; uw geloof heeft u genezen.’”

Reflectie: Tien melaatsen vroegen Jezus om medelijden, en hij stuurde hen naar de priesters om zich te laten zien; onderweg werden ze gereinigd. Een van hen kwam terug, prees God en dankte Jezus aan zijn voeten, en Lucas merkt op dat hij een Samaritaan was. Alle tien werden genezen, maar deze woorden werden gesproken tot degene die terugkeerde.

Ziekte, zonde en vergeving

Mark 2:5

“En toen Jezus hun geloof zag, zei hij tegen de verlamde: ‘Zoon, uw zonden zijn vergeven.’”

Reflectie: Vier mannen droegen een verlamde man naar het huis in Kapernaüm en, omdat ze niet door de menigte konden komen, openden ze het dak om hem naar beneden te laten zakken. Jezus zag “hun geloof” en vergaf eerst de zonden van de man. Toen de schriftgeleerden bezwaar maakten dat alleen God zonden kan vergeven, zei Jezus tegen hem dat hij zijn bed moest oppakken en naar huis moest gaan, “opdat u weet dat de Zoon des mensen macht heeft op aarde om zonden te vergeven” (vers 10).

Johannes 9:2-3

“En Zijn discipelen vroegen Hem: ‘Rabbi, wie heeft er gezondigd, hij of zijn ouders, dat hij blind geboren is?’ Jezus antwoordde: ‘Hij heeft niet gezondigd, en zijn ouders ook niet, maar de werken van God moeten in hem openbaar worden.’”

Reflectie: De discipelen gingen ervan uit dat iemands zonde de oorzaak was van het feit dat een man blind geboren was en vroegen alleen wiens zonde het was. Jezus wees beide antwoorden af en zei dat de blindheid van de man een gelegenheid was om “de werken van God” te tonen. Hij maakte vervolgens modder, zalfde de ogen van de man en stuurde hem naar het badwater van Siloam om zich te wassen, en de man kwam ziende terug (vers 6-7).

Uitgezonden om te genezen

Matthew 10:7-8

“En verkondig terwijl u gaat, zeggende: ‘Het koninkrijk der hemelen is nabij.’ Genees de zieken, wek de doden op, reinig melaatsen, drijf demonen uit. Om niet hebben jullie ontvangen, geef om niet.”

Reflectie: Jezus gaf de twaalf discipelen “macht over onreine geesten, om ze uit te drijven en om elke ziekte en elke kwaal te genezen” (vers 1), en stuurde hen eerst naar “de verloren schapen van het huis van Israël”. Genezing gaat gepaard met de boodschap dat het koninkrijk nabij is, en ze mochten er niets voor vragen: “Om niet hebben jullie het ontvangen, geef het om niet.”

Luke 10:9

“Genees de zieken die daar zijn en zeg tegen hen: ‘Het koninkrijk van God is dicht bij u gekomen.’”

Reflectie: Lucas vermeldt een tweede uitzending, van tweeënzeventig anderen die twee aan twee naar elke stad gingen die Jezus van plan was te bezoeken. De instructie is in vorm hetzelfde als die aan de Twaalf: genees de zieken in een stad die hen ontvangt, en vertel hen dat het koninkrijk van God dichtbij is gekomen.

Marcus 16:17-18

“En deze tekenen zullen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij demonen uitdrijven; zij zullen in nieuwe talen spreken; zij zullen slangen oppakken met hun handen; en als zij iets dodelijks drinken, zal het hen niet schaden; zij zullen de zieken de handen opleggen en zij zullen gezond worden.”

Reflectie: Deze woorden behoren tot het langere einde van Marcus, dat de English Standard Version tussen haakjes plaatst met de opmerking dat sommige van de oudste manuscripten Marcus 16:9-20 niet bevatten. Onder de tekenen die aan de gelovigen worden beloofd, is het opleggen van handen aan zieken, “en zij zullen gezond worden.”

Gebed voor de zieken in de kerk

Jakobus 5:14-15

“Is iemand onder u ziek? Laat hij de ouderlingen van de gemeente bij zich roepen en laten zij voor hem bidden en hem met olie zalven in de Naam van de Heere. En het gebed van het geloof zal de zieke behouden en de Heere zal hem oprichten. En als hij zonden gedaan heeft, zal hem dat vergeven worden.”

Reflectie: Jakobus stapt over van lijden in het algemeen (“Laat hem bidden”, vers 13) naar ziekte in het bijzonder. De zieke roept de oudsten, die over hem bidden en hem in de naam van de Heer met olie zalven. Het vers zegt vervolgens dat “het gebed van het geloof de zieke zal redden, en de Heer zal hem oprichten”, en dat als hij zonden heeft begaan, “het hem vergeven zal worden.”

Jakobus 5:16

“Belijd elkaar de overtredingen en bid voor elkaar, opdat u genezen wordt. Een krachtig gebed van een rechtvaardige brengt veel teweeg.”

Reflectie: Het volgende vers verbreedt de instructie van de oudsten naar de hele gemeente: leden moeten hun zonden aan elkaar belijden en voor elkaar bidden “opdat u genezen wordt.” Jakobus baseert dit op het effect van het gebed van een rechtvaardige, dat “krachtig is in zijn werking.”

Jesaja 53 en de genezing van de volken

Jesaja 53:5

“Maar hij werd doorboord om onze overtredingen, verbrijzeld om onze ongerechtigheden; de straf die ons de vrede aanbrengt, was op hem, en door zijn striemen is er genezing voor ons.”

Reflectie: De dienaar in Jesaja 53 wordt in het voorgaande vers beschreven als iemand die “onze smarten” draagt en “onze ziekten” op zich neemt, en hier als doorboord voor overtredingen en verbrijzeld voor ongerechtigheden. Twee schrijvers van het Nieuwe Testament citeren deze regels: Matteüs 8:17 citeert vers 4 over Jezus die zieken geneest, en 1 Petrus 2:24 citeert vers 5 over het kruis.

1 Petrus 2:24

“Hijzelf heeft onze zonden in zijn lichaam gedragen aan het hout, opdat wij, voor de zonden afgestorven, voor de gerechtigheid zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen.”

Reflectie: Petrus schrijft aan gelovigen over onrechtvaardig lijden en houdt Christus, die “niet terugschold” (vers 23), voor als het voorbeeld om te volgen (vers 21). In dit vers plaatst hij de woorden uit Jesaja nadat Christus “onze zonden in zijn lichaam op het hout heeft gedragen, opdat wij, voor de zonden afgestorven, voor de gerechtigheid zouden leven”, en het volgende vers zegt dat de lezers, die ooit als schapen dwaalden, zijn teruggekeerd naar “de Herder en Opziener van uw zielen.”

Openbaring 22:2

“midden op de straat van de stad; en aan weerszijden van de rivier de levensboom, die twaalf soorten vruchten draagt, elke maand zijn vrucht gevend. De bladeren van de boom waren tot genezing van de volken.”

Reflectie: In het visioen van Johannes over het nieuwe Jeruzalem stroomt de rivier met het water van het leven vanaf de troon van God en van het Lam, met aan weerszijden de levensboom die elke maand vrucht draagt. De bladeren zijn “tot genezing van de volken”, en vers 3 voegt eraan toe dat er niets vervloekts meer zal zijn.

Gelovigen die ziek bleven

De brieven van Paulus noemen twee van zijn medewerkers die ziek waren. In 2 Timoteüs 4:20 schrijft hij: “Trofimus heb ik in Milete ziek achtergelaten”, en hij zegt niets meer over hem. Over Epafroditus schrijft hij in Filippenzen 2:27: “Want hij was inderdaad ziek, tot stervens toe. Maar God heeft Zich over hem ontfermd”, en het vers daarvoor zegt dat de gemeente in Filippi van de ziekte had gehoord en dat Epafroditus er bedroefd over was dat zij dat wisten.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...