24 Bijbelverzen over verdriet



  • David vastte en weende terwijl zijn zoon ziek was, en nadat het kind stierf zei hij: “Ik zal naar hem toe gaan, maar hij zal niet naar mij terugkeren” (2 Samuël 12:23).
  • Jezus weende op weg naar het graf van Lazarus (Johannes 11:35), nadat Hij tegen Martha had gezegd: “Ik ben de opstanding en het leven” (Johannes 11:25).
  • 1 Tessalonicenzen 4:13-14 vertelt gelovigen niet te rouwen “zoals de rest van de mensheid, die geen hoop heeft,” omdat Jezus stierf en weer opstond.
  • Klaagliederen 3:32-33 zegt dat de Heer verdriet brengt, maar “niemand uit eigen wil beproeving of verdriet aandoet.”
  • Romeinen 12:15 vertelt christenen om “te rouwen met hen die rouwen,” en 2 Korintiërs 1:4 zegt dat de troost die van God ontvangen wordt, doorgegeven moet worden.

The Bible records grief over the dead openly and answers it with God’s nearness and the promise that the dead will be raised. David wept for his dying son (2 Samuel 12:23), Jesus wept on the way to the tomb of Lazarus (John 11:35), and Paul told the church at Thessalonica to grieve with hope, because Jesus died and rose again (1 Thessalonians 4:13-14). Mourning the dead Ecclesiastes 3:1-4 “There is a time for everything, and a season for every…

Continue reading with a subscription

Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.

Enjoy unlimited access, cancel anytime.




Reacties

Een reactie plaatsen

Ontdek meer van Christian Pure

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder

Share to...