18 Bijbelverzen over vertrouwen

Spreuken 3:5-6

“Vertrouw op de HEERE met heel je hart, en steun op je eigen inzicht niet. Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden rechtmaken.”

Reflectie: Een vader spreekt tot zijn zoon aan het begin van Spreuken 3, en het gebod staat tussen twee waarschuwingen over het eigen oordeel van de zoon: steun niet op je eigen inzicht en, in vers 7, wees niet wijs in eigen ogen. Vertrouwen wordt hier afgezet tegen zelfvertrouwen, en het omvat al je wegen, met de belofte van rechte paden eraan verbonden.

Psalm 37:5

“Vertrouw je weg aan de Heer toe; vertrouw op hem, en hij zal handelen.”

Reflectie: Psalm 37 opent met wees niet verbolgen over de kwaaddoeners, en vers 3 zegt al: vertrouw op de Heer en doe het goede. Vers 5 voegt het woord wentelen toe en een belofte, Hij zal het doen, en vers 7 beschrijft hoe vertrouwen eruitziet tijdens het wachten: wees stil voor de Heer en wacht geduldig op Hem.

Psalm 62:8

“Vertrouw op Hem te allen tijde, o volk; stort je hart uit voor Hem; God is voor ons een toevlucht.”

Reflectie: In vers 5 spreekt David tot zichzelf: mijn ziel, wees stil voor God alleen. In vers 8 richt hij zich tot het hele volk en maakt hij van hetzelfde vertrouwen een gebod voor hen, verbonden met een instructie om hun hart voor God uit te storten.

Psalm 25:4-5

“Maak mij Uw wegen bekend, o Heere, leer mij Uw paden. Leid mij in Uw waarheid en leer mij, want U bent de God van mijn heil; op U wacht ik de hele dag.”

Reflectie: In vers 2 zegt David: mijn God, op U vertrouw ik, laat mij niet beschaamd worden. De verzen 4 en 5 laten zien waar dat vertrouwen vervolgens om vraagt: onderwezen worden in Gods wegen en geleid worden in Zijn waarheid. David sluit het verzoek af met wachten, want op U wacht ik de hele dag, en vers 7 voegt een smeekbede toe dat God niet aan de zonden van mijn jeugd zal denken.

Jeremia 17:7

“Gezegend is de man die op de Heere vertrouwt, van wie de Heere zijn vertrouwen is.”

Reflectie: Twee verzen eerder zegt de Heer: vervloekt is de man die op een mens vertrouwt en vlees tot zijn arm stelt. Die man is als een struik in de woestijn, terwijl degene die op de Heer vertrouwt als een boom is die bij water geplant is en niet ophoudt vrucht te dragen (Jeremia 17:8).

Psalm 20:7

“Dezen beroemen zich op wagens en genen op paarden, maar wij roemen in de Naam van de HEERE, onze God.”

Reflectie: Psalm 20 is een gebed voor de koning voor een dag van benauwdheid: moge de Heer u antwoorden op de dag van benauwdheid! Het volk noemt waar anderen op vertrouwen en waar zij zelf op vertrouwen. Het volgende vers geeft het resultaat: zij buigen en vallen, maar wij staan op en blijven overeind.

Psalm 118:8

“Het is beter om toevlucht te zoeken bij de HEERE dan te vertrouwen op de mens.”

Reflectie: De regel wordt herhaald in vers 9 met vorsten in plaats van mensen. De psalm is een dankzegging die opent met loof de Heer, want Hij is goed, en vers 5 geeft het eigen geval van de psalmist: vanuit mijn benauwdheid riep ik tot de Heer; de Heer antwoordde mij en bevrijdde mij.

Hebreeën 13:5

Houd uw levenswandel vrij van geldzucht en wees tevreden met wat u hebt, want Hij heeft gezegd: Ik zal u nooit verlaten en u nooit begeven.

Reflectie: Het gebod over geld komt voor in een lijst met instructies voor het kerkelijk leven, na gastvrijheid, gevangenen en het huwelijk (Hebreeën 13:1-4). Tevredenheid is gegrond in een belofte, ingeleid met want Hij heeft gezegd: de woorden die God tot Israël sprak via Mozes en tot Jozua, Hij zal u niet verlaten of begeven (Deuteronomium 31:6; Jozua 1:5).

2 Corinthians 1:10

“Hij heeft ons uit zo'n dodelijk gevaar gered, en Hij zal ons redden. Op Hem hebben wij onze hoop gevestigd dat Hij ons opnieuw zal redden.”

Reflectie: Paulus vertelt de Korinthiërs over een beproeving in Azië die zo zwaar was dat wij zelfs aan ons leven wanhoopten. Hij geeft het doel dat hij erin zag in vers 9: opdat wij niet op onszelf zouden vertrouwen, maar op God die de doden opwekt. Vers 10 kijkt terug op één redding en vooruit naar de volgende, en vers 11 geeft de kerk een rol: u moet ons ook helpen door gebed.

Psalm 22:4-5

Op U hebben onze vaderen vertrouwd; zij vertrouwden, en U hebt hen verlost. Tot U riepen zij en zij werden gered; op U vertrouwden zij en zij werden niet beschaamd.

Reflectie: David opent de psalm met mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten? en zegt dat God overdag noch 's nachts antwoordt. De verzen 4 en 5 stellen daar tegenover de geschiedenis van Israëls voorouders, die vertrouwden en niet beschaamd werden. In vers 8 maken de spotters van vertrouwen een hoon: Hij vertrouwt op de Heer; laat die Hem verlossen, en Matteüs 27:43 vermeldt dat de overpriesters, schriftgeleerden en oudsten aan het kruis hetzelfde zeiden: Hij vertrouwt op God; laat die Hem nu verlossen.

Psalm 9:11

“En wie uw naam kennen, zullen op U vertrouwen, want U, HEERE, hebt hen niet verlaten die U zoeken.”

Reflectie: Het vers ervoor noemt de Heer een toevlucht voor de onderdrukten, een toevlucht in tijden van benauwdheid. Vertrouwen in deze psalm rust op het kennen van Gods naam en op wat Hij heeft gedaan: U, o Heer, hebt wie U zoeken niet verlaten.

Psalm 13:5

Maar ik heb op Uw goedertierenheid vertrouwd; mijn hart zal zich verheugen in Uw heil.

Reflectie: De psalm opent met vier vragen die beginnen met hoe lang, waaronder zult U mij voor eeuwig vergeten? Niets in de psalm vermeldt een antwoord vóór vers 5, waar David zegt dat hij heeft vertrouwd op Gods goedertierenheid en zich zal verheugen in Zijn heil. Het slotvers geeft zijn reden: Hij heeft weldadig met mij gehandeld.

Daniel 3:28

Nebukadnezar antwoordde en zei: Gezegend zij de God van Sadrach, Mesach en Abed-Nego, Die Zijn engel heeft gezonden en Zijn dienaren heeft verlost die op Hem vertrouwden, het bevel van de koning naast zich neerlegden en hun lichamen overgaven in plaats van enige andere god te dienen en te aanbidden dan hun eigen God.

Reflectie: Nebukadnezar zegt deze woorden nadat Sadrach, Mesach en Abed-Nego ongedeerd uit de oven komen. De koning beschrijft hun vertrouwen door wat ze deden: ze legden het bevel van de koning naast zich neer en gaven hun lichamen over in plaats van een andere god te aanbidden. Vóór de oven hadden ze hem verteld: onze God Die wij dienen, is in staat ons te verlossen (Daniël 3:17).

Numeri 23:19

“God is geen man, dat Hij liegen zou, of een mensenkind, dat Hij van gedachten zou veranderen. Zou Hij iets zeggen en het niet doen? Of zou Hij spreken en het niet gestand doen?”

Reflectie: De spreker is Bileam, een profeet ingehuurd door Balak, de koning van Moab, om Israël te vervloeken (Numeri 22:4-6). Hij vertelt Balak dat God niet kan worden overgehaald om een zegen te veranderen: zie, ik heb opdracht ontvangen om te zegenen: Hij heeft gezegend, en ik kan het niet herroepen. Het vers grondt Gods betrouwbaarheid in wat Hij is: Hij is geen mens, dus Hij liegt niet en verandert niet van gedachten.

Deuteronomium 7:9

“Weet dan dat de HEERE, uw God, God is, de getrouwe God, die het verbond en de goedertierenheid in acht neemt voor wie Hem liefhebben en Zijn geboden in acht nemen, tot in duizend generaties.”

Reflectie: Mozes herinnert Israël eraan dat God hen niet koos vanwege hun aantal, want u was het geringste van alle volken, maar omdat Hij hen liefhad en de eed hield die Hij aan uw vaderen gezworen had. De uittocht uit Egypte is Zijn bewijs, en duizend generaties is het bereik van het verbond dat Hij houdt.

Klaagliederen 3:22-23

“De goedertierenheid van de HEERE is het, dat wij niet omgekomen zijn, want Zijn barmhartigheden houden niet op. Elke morgen zijn ze nieuw; groot is Uw trouw.”

Reflectie: De spreker begint het hoofdstuk met: “Ik ben de man die ellende heeft gezien onder de roede van zijn toorn.” In vers 21 keert hij het om: “Dit echter breng ik in mijn hart, daarom hoop ik.” Wat hij in zijn hart brengt, is de standvastige liefde van de Heer, en vers 24 trekt de conclusie: “De Heer is mijn deel… daarom zal ik op Hem hopen.”

2 Timoteüs 2:13

“als wij ontrouw zijn, Hij blijft getrouw; Hij kan Zichzelf niet verloochenen.”

Reflectie: Paulus schrijft vanuit de gevangenis (2 Timoteüs 2:9) en citeert een uitspraak die hij betrouwbaar noemt. De regels koppelen wat mensen doen aan wat daarop volgt, en de laatste regel doorbreekt het patroon: ontrouw beëindigt Gods trouw niet, “want Hij kan Zichzelf niet verloochenen.” De voorgaande regel, “als wij Hem verloochenen, zal Hij ons ook verloochenen,” staat ernaast, en de uitspraak laat beide in stand.

Hebreeën 10:23

“Laten wij de belijdenis van de hoop onwankelbaar vasthouden, want Hij Die beloofd heeft, is getrouw.”

Reflectie: De schrijver heeft zojuist gezegd dat gelovigen “met een waarachtig hart in volle zekerheid van het geloof” kunnen naderen vanwege wat Jezus voor hen heeft geopend. De reden die wordt gegeven om vast te houden is Gods trouw: “Hij Die het beloofd heeft, is getrouw.” De volgende verzen richten die hoop op het samenkomen en het aanmoedigen van elkaar.