17 Bijbelverzen over wachten

Psalm 27:14

“Wacht op de Heer; wees sterk en houd moed en wacht op de Heer.”

Reflectie: De psalm eindigt met dit bevel, en het vers ervoor geeft de reden om te blijven wachten: “Ik zal de goedheid van de Heer zien in het land van de levenden.” Het Hebreeuws heeft qavah beide keren dat de regel zegt “wacht op de Heer”, met de oproep om sterk te zijn en moed te vatten ertussenin.

Psalm 40:1

“Ik heb geduldig op de Heer gewacht; hij boog zich naar mij toe en hoorde mijn hulpgeroep.”

Reflectie: Hier wordt het wachten in de verleden tijd verteld, nadat het antwoord is gekomen. God “boog zich naar mij toe en hoorde mijn hulpgeroep”, tilde de psalmdichter “uit de kuil van het verderf” en “legde een nieuw lied in mijn mond” (Psalm 40:2-3). Het werkwoord is qavah, hetzelfde als in Psalm 27:14.

Psalm 130:5

“Ik wacht op de Heer, mijn hele wezen wacht, en ik hoop op Zijn woord.”

Reflectie: Psalm 130 begint met “Uit de diepten roep ik tot u, Heer” en vraagt: “Als u, Heer, de zonden zou gedenken, Heer, wie zou dan standhouden?” Vers 6 vergelijkt het wachten met wachters die wachten op de morgen. De psalm richt zich vervolgens tot het volk en benoemt waar Israël op wacht: bij de Heer is “volledige verlossing”, en hij zal Israël verlossen “van al hun zonden”.

Micha 7:7

“Maar ik, ik zie uit naar de Heer, ik wacht op de God van mijn heil; mijn God zal mij horen.”

Reflectie: De verzen voor dit vers beschrijven een samenleving waarin niemand vertrouwd kan worden en “de vijanden van een man zijn de leden van zijn eigen huishouden” (Micha 7:6). Daartegenover stelt de spreker een persoonlijk besluit om te waken en te wachten op God. Het volgende vers is gericht aan een vijand: “Ook al ben ik gevallen, ik zal opstaan. Ook al zit ik in het duister, de Heer zal mijn licht zijn.”

Psalm 33:20

“Wij wachten in hoop op de Heer; Hij is onze hulp en ons schild.”

Reflectie: Hier wordt het wachten in het meervoud uitgesproken, door een gemeente. Twee verzen eerder zegt de psalm dat de ogen van de Heer zijn “op hen die hopen op zijn trouwe liefde, om hen te redden van de dood en hen in leven te houden tijdens hongersnood”, en het sluit af met een verzoek dat zijn trouwe liefde bij hen zal zijn “terwijl wij op u hopen”.

Psalm 37:7

“Wees stil voor de Heer en wacht geduldig op Hem; wees niet verbitterd wanneer mensen slagen in hun wegen, wanneer zij hun goddeloze plannen uitvoeren.”

Reflectie: Psalm 37 opent met “Erger je niet aan hen die kwaad doen”, en vers 7 herhaalt de waarschuwing voor het geval dat zij “slagen in hun opzet”. Stil zijn en wachten is het alternatief dat de psalm biedt, en vers 9 geeft de uitkomst: “wie op de Heer hopen, zullen het land bezitten.” Het werkwoord achter “hopen” in vers 9 is qavah.

Klaagliederen 3:26

“Het is goed om in stilte te wachten op de redding van de HEER.”

Reflectie: Midden in een klaaglied herinnert de spreker zich dat de barmhartigheden van de Heer “elke morgen nieuw” zijn en zegt: “De Heer is mijn deel; daarom zal ik op hem wachten” (Klaagliederen 3:23-24). Vers 25 en 26 volgen als twee uitspraken over wat goed is: de Heer is goed voor wie op hem hoopt, en het is goed om in stilte te wachten op zijn redding.

Psalm 62:5

“Mijn ziel, kom tot rust bij God, want van Hem is mijn hoop.”

Reflectie: De NIV leest “find rest” (rust vinden); de King James Version heeft “My soul, wait thou only upon God; for my expectation is from him” (Mijn ziel, wacht slechts op God; want mijn verwachting is van Hem). De psalmdichter zegt dit tegen zijn eigen ziel terwijl vijanden plannen maken “om mij van mijn hoge plaats te stoten” (Psalm 62:4). Vers 1 maakt hetzelfde punt als een stelling: “Mijn ziel vindt werkelijk rust in God”, en vers 5 herhaalt het als een bevel.

Jesaja 40:31

“maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen rennen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden.”

Reflectie: Jesaja beantwoordt de klacht van Israël: “Mijn weg is verborgen voor de Heer” (Jesaja 40:27), met een Schepper die “niet moe of afgemat wordt” en “kracht geeft aan de vermoeiden”. Zelfs jonge mannen struikelen en vallen, zegt de passage, maar wie op de Heer hopen, vernieuwen hun kracht. Het Hebreeuws voor “hopen op” is qavah, wat de King James Version vertaalt als “they that wait upon the LORD” (zij die wachten op de HEER).

Jesaja 30:18

“Toch verlangt de Heer ernaar u genadig te zijn; daarom zal Hij opstaan om Zich over u te ontfermen. Want de Heer is een God van gerechtigheid. Welzalig zijn allen die op Hem wachten!”

Reflectie: Het vers volgt op een berisping. God had redding aangeboden “door bekering en rust” en kracht “door stilte en vertrouwen”, en het volk antwoordde: “Nee, wij zullen op paarden vluchten” (Jesaja 30:15-16). Het woord “Toch” keert zich van die weigering naar de Heer die “ernaar verlangt genadig te zijn”, en het vers eindigt met het zegenen van allen die op hem wachten.

Jesaja 64:4

“Van oudsher heeft niemand gehoord, geen oor heeft vernomen, geen oog heeft een God gezien buiten U, die handelt voor wie op Hem wacht.”

Reflectie: Het hoofdstuk opent met een gebed dat God “de hemel zou openscheuren en neerdalen”, zoals hij deed toen hij “ontzagwekkende dingen deed die wij niet verwachtten” (Jesaja 64:1-3). Vers 4 gaat verder met wat geen oor of oog heeft waargenomen: enige andere God die handelt ten behoeve van degenen die op hem wachten.

Habakuk 2:3

“Want het visioen wacht nog op de vastgestelde tijd; het spreekt van het einde en zal niet liegen. Hoewel het vertraagt, wacht erop; het zal zeker komen en niet uitblijven.”

Reflectie: Habakuk had zichzelf “op de wachtpost” geplaatst om te zien hoe God zijn klacht zou beantwoorden (Habakuk 2:1). Het antwoord is een openbaring die duidelijk op tabletten geschreven moet worden, een met een vastgestelde tijd die misschien lang op zich laat wachten. Het volgende vers stelt de trotse vijand tegenover de rechtvaardige, die “door zijn trouw zal leven”, en Hebreeën 10:37-38 citeert beide verzen.

Acts 1:4

“Eens, toen hij met hen at, gaf hij hun dit bevel: ‘Verlaat Jeruzalem niet, maar wacht op de gave die mijn Vader beloofd heeft, waarover jullie mij hebben horen spreken.’”

Reflectie: Na de opstanding vertelt Jezus de apostelen om in Jeruzalem te blijven en te wachten op “de gave die mijn Vader beloofd heeft”, wat in het volgende vers wordt benoemd: “binnen enkele dagen zullen jullie gedoopt worden met de Heilige Geest.” Dit wachten heeft een plaats en een duur, en Handelingen 2:1-4 vermeldt dat op “de dag van Pinksteren” zij allen “vervuld werden met de Heilige Geest.”

1 Korintiërs 1:7

“Daarom ontbreekt het u aan geen enkele genadegave, terwijl u uitziet naar de openbaring van onze Heer Jezus Christus.”

Reflectie: Paulus dankt God dat de kerk in Korinthe geen enkele geestelijke gave ontbeert, en hij beschrijft het als vurig wachten op Jezus Christus “die geopenbaard zal worden.” Vers 8 zegt wat God doet tijdens het wachten, dat hij “jullie ook tot het einde toe standvastig zal houden,” en vers 9 baseert de belofte op de uitspraak “God is trouw.”

Romeinen 8:25

"Maar als wij hopen op wat wij nog niet zien, wachten wij daarop met volharding."

Reflectie: Paulus plaatst dit vers in een zuchtende schepping: de schepping zucht “als in barensnood,” en gelovigen “zuchten innerlijk terwijl we vurig wachten op onze aanneming tot kinderen, de verlossing van ons lichaam” (Romeinen 8:22-23). Vers 24 zegt dat “hoop die gezien wordt, geen hoop is,” en vers 25 trekt de conclusie voor hoop op wat nog niet gezien wordt: geduldig wachten.

Jakobus 5:7-8

“Wees dan geduldig, broeders en zusters, tot de komst van de Heer. Zie hoe de landman wacht op de kostbare vrucht van het land, geduldig wachtend op de vroege en late regen. Wees ook u geduldig en houd stand, want de komst van de Heer is nabij.”

Reflectie: Jakobus vergelijkt de kerk met een boer die wacht op “de vroege en late regen,” en verbindt het bevel aan “de komst van de Heer.” Vers 9 volgt met een waarschuwing: “Klaag niet over elkaar,” en de verzen 10 en 11 bieden de profeten en Job als voorbeelden van geduld, wijzend op “wat de Heer uiteindelijk teweegbracht” voor Job.

Hebreeën 10:36

“Want u hebt volharding nodig, opdat u, na de wil van God gedaan te hebben, de belofte zult verkrijgen.”

Reflectie: De brief dringt er bij de lezers op aan om hun “vertrouwen niet weg te werpen” en te volharden totdat zij ontvangen wat beloofd was. Hebreeën 10:37-38 citeert vervolgens Habakuk 2:3-4, en in de bewoordingen van Hebreeën wordt de openbaring die “niet zal uitblijven” veranderd in “hij die komt,” en het hoofdstuk eindigt door degenen die terugwijken te contrasteren met “degenen die geloof hebben en behouden worden.”