23 Bijbelverzen over haar

Numbers 6:5

“Al de dagen van zijn gelofte van afzondering mag geen scheermes zijn hoofd aanraken. Totdat de tijd verstreken is waarvoor hij zich voor de HEER afzondert, zal hij heilig zijn. Hij zal het haar van zijn hoofd lang laten groeien.”

Reflectie: De Heer geeft Mozes de wet van de Nazireeër, een speciale gelofte die zowel een man als een vrouw kon afleggen (Numeri 6:2). Naast het haar ongeschoren te laten, bleef de Nazireeër weg van wijn en alles wat van de wijnstok kwam, en van dode lichamen, “omdat zijn afzondering voor God op zijn hoofd is” (6:7). Wanneer de tijd van de gelofte was voltooid, schoor de Nazireeër het gewijde haar bij de ingang van de tent van samenkomst en legde het op het vuur onder het dankoffer (6:18).

1 Samuel 1:11

“En zij legde een gelofte af en zei: ‘O HEER van de legermachten, als U werkelijk naar de ellende van Uw dienares zult kijken en aan mij zult denken en Uw dienares niet zult vergeten, maar aan Uw dienares een zoon zult geven, dan zal ik hem aan de HEER geven al de dagen van zijn leven, en geen scheermes zal zijn hoofd aanraken.’”

Reflectie: Hanna, kinderloos, huilt en bidt in de tempel van de Heer in Silo. Ze belooft dat als God haar een zoon geeft, “geen scheermes zijn hoofd zal aanraken,” de bewoording van Numeri 6:5, en ze geeft hem aan de Heer “al de dagen van zijn leven,” waar Numeri 6 een gelofte beschrijft die eindigt wanneer de tijd is voltooid. De zoon die ze baart is Samuel (1 Samuel 1:20).

Judges 16:17

“En hij vertelde haar heel zijn hart en zei tegen haar: ‘Een scheermes is nooit op mijn hoofd gekomen, want ik ben vanaf de moederschoot een Nazireeër voor God geweest. Als mijn hoofd wordt geschoren, dan zal mijn kracht mij verlaten, en zal ik zwak worden en als ieder ander mens zijn.’”

Reflectie: Voor de geboorte van Simson werd tegen zijn moeder gezegd: “Geen scheermes zal op zijn hoofd komen, want het kind zal vanaf de moederschoot een Nazireeër voor God zijn” (Rechters 13:5). Delila heeft drie keer gevraagd waar zijn kracht ligt en drie valse antwoorden gekregen, de laatste over het weven van de zeven lokken van zijn hoofd in een weefgetouw (16:13). “Dag na dag” onder druk gezet (16:16), vertelt hij haar de waarheid.

Judges 16:19

“Zij liet hem op haar knieën in slaap vallen. Toen riep zij een man en liet de zeven vlechten van zijn hoofd afscheren. Daarna begon zij hem te kwellen, en zijn kracht week van hem.”

Reflectie: Delila laat een man de zeven lokken afscheren terwijl Simson op haar knieën slaapt, en zijn kracht verlaat hem. Vers 20 voegt toe wat Simson zelf niet wist: “de Heer had hem verlaten.” De Filistijnen maken hem blind en laten hem malen in de molen in Gaza, en het hoofdstuk merkt op dat “het haar van zijn hoofd weer begon te groeien nadat het was afgeschoren” (16:22).

Acts 18:18

“Daarna bleef Paulus nog vele dagen langer, nam vervolgens afscheid van de broeders en voer naar Syrië, en met hem Priscilla en Aquila. In Kenchreeën had hij zijn haar laten knippen, want hij was onder een gelofte.”

Reflectie: Lucas noemt het terloops terwijl Paulus naar Syrië vaart met Priscilla en Aquila: in Kenchreeën “had hij zijn haar laten knippen, want hij was onder een gelofte.” Paulus is het onderwerp van de zin ervoor en Aquila is de naam vlak voor “hij”, en het vers zegt niet welke man zijn haar knipte of wat de gelofte was. In Handelingen 21:23-24 vragen Jakobus en de oudsten in Jeruzalem aan Paulus om de kosten te betalen van vier mannen die onder een gelofte staan “zodat zij hun hoofd kunnen scheren.”

Matthew 10:30

“Maar zelfs de haren van uw hoofd zijn allemaal geteld.”

Reflectie: Jezus zendt de twaalf uit en waarschuwt hen voor vervolging. Tussen “wees niet bang voor degenen die het lichaam doden” (10:28) en “Wees daarom niet bang” (10:31) wijst hij op twee mussen die voor een cent worden verkocht, waarvan er niet één op de grond valt buiten de Vader om, en dan op de haren van het hoofd. Lucas 12:7 geeft hetzelfde gezegde, met vijf mussen verkocht voor twee centen.

Luke 21:18

“Maar er zal nog geen haar van je hoofd verloren gaan.”

Reflectie: Jezus beschrijft wat zijn volgelingen zullen meemaken: arrestatie, rechtszaken voor koningen en gouverneurs, en verraad door ouders, broers en vrienden. Vers 16 heeft net gezegd “sommigen van u zullen zij doden,” en de belofte dat geen haar verloren zal gaan komt twee verzen later, gevolgd door “Door uw volharding zult u uw leven verkrijgen” (21:19).

Psalm 40:12

“Want het kwaad heeft mij omringd zonder getal; mijn ongerechtigheden hebben mij ingehaald, en ik kan niet zien; zij zijn meer dan de haren van mijn hoofd; mijn hart begeeft het.”

Reflectie: De psalm opent met dank voor een redding uit het verleden, maar tegen vers 12 is het veranderd in een nieuw pleidooi. De haren van het hoofd dienen als een maatstaf voor wat niet geteld kan worden: het kwaad dat de psalmist omringt en zijn eigen ongerechtigheden. Vers 13 vraagt: “Wees behaagd, o Heer, om mij te verlossen!”

Job 1:20

“Toen stond Job op, scheurde zijn mantel, schoor zijn hoofd, viel op de grond en aanbad.”

Reflectie: Boodschappers hebben net het verlies van Jobs vee, zijn dienaren en zijn zeven zonen en drie dochters gemeld. Job scheurt zijn mantel, scheert zijn hoofd, valt op de grond en aanbidt, en zegt dan: “De Heer heeft gegeven, en de Heer heeft genomen; gezegend zij de naam van de Heer” (1:21).

Ezra 9:3

“Zodra ik dit hoorde, scheurde ik mijn kleding en mijn mantel, trok haar uit mijn hoofd en baard en zat verbijsterd neer.”

Reflectie: De ambtenaren hebben Ezra verteld dat het volk, de priesters en de Levieten vrouwen hebben genomen uit de omringende volken. Hij scheurt zijn kleding en mantel, trekt haar uit zijn hoofd en baard, en zit verbijsterd tot het avondoffer, wanneer hij op zijn knieën valt en zijn handen uitspreidt naar God (9:4-5).

Jeremiah 7:29

“‘Scheer je haar af en werp het weg; hef een weeklacht aan op de kale hoogten, want de HEERE heeft het geslacht van Zijn grimmigheid verworpen en verlaten.’”

Reflectie: De Heere heeft Jeremia verteld dat het volk niet zal luisteren en dat hij hen “het volk dat niet naar de stem van de HEERE, hun God, luisterde” moet noemen (7:28). Het bevel om het haar af te scheren wordt gekoppeld aan een weeklacht op de kale hoogten, en de gegeven reden is dat de Heere “het geslacht van Zijn grimmigheid verworpen en verlaten heeft.”

Ezekiel 5:1

“En u, mensenkind, neem een scherp zwaard. Gebruik het als een scheermes van een kapper en haal het over uw hoofd en uw baard. Neem dan een weegschaal om te wegen en verdeel het haar.”

Reflectie: Ezechiëls afgeschoren haar is een tekenhandeling van oordeel. God vertelt hem zijn hoofd en baard met een zwaard af te scheren en het haar in drie delen te wegen: één deel verbrand in de stad, één deel met het zwaard eromheen geslagen, één deel verstrooid in de wind (5:2). Enkele haren worden in de zomen van zijn kleed gebonden, en sommige daarvan worden ook verbrand. Vers 5 zegt waar het haar voor staat: “Dit is Jeruzalem.”

1 Corinthians 11:14–15

“Leert de natuur zelf u niet dat het voor een man een schande is als hij lang haar draagt, maar dat het voor een vrouw haar eer is als zij lang haar heeft? Want haar haar is haar gegeven als een bedekking.”

Reflectie: Paulus schrijft over bidden of profeteren met een bedekt of onbedekt hoofd: de HSV heeft “iedere man” en “iedere vrouw” (11:4-5). Hij vraagt of “de natuur zelf” leert dat lang haar een schande is voor een man en een eer voor een vrouw, en zegt dat haar haar “haar gegeven is als een bedekking.” Het gedeelte eindigt met: “Als iemand echter meent gelijk te hebben om daarover te twisten: wij hebben zo’n gewoonte niet, en de gemeenten van God evenmin” (11:16).

1 Timothy 2:8–10

“Ik wil dan dat de mannen op elke plaats bidden, door heilige handen op te heffen, zonder toorn en zonder twijfelmoedigheid; dat evenzo ook de vrouwen zich sieren met behoorlijke kleding, met bescheidenheid en zelfbeheersing, niet met gevlochten haar of goud of parels of kostbare kleding, maar met wat past bij vrouwen die godsvrucht belijden: door goede werken.”

Reflectie: Paulus’ instructie aan Timotheüs koppelt de twee: mannen moeten bidden zonder toorn of twijfelmoedigheid, en vrouwen moeten zich kleden met bescheidenheid en zelfbeheersing. Gevlochten haar staat in een lijst met goud, parels en kostbare kleding, en de versiering die daarvoor in de plaats komt, zijn “goede werken.”

1 Peter 3:3–4

“Laat jullie sieraad niet bestaan uit uiterlijkheden—het vlechten van haar, het dragen van gouden sieraden of het aantrekken van mooie kleren—maar laat het de verborgen mens van het hart zijn, met de onvergankelijke schoonheid van een zachtmoedige en stille geest, die in Gods ogen zeer kostbaar is.”

Reflectie: Petrus richt zich tot vrouwen, inclusief degenen wier echtgenoten “niet aan het Woord gehoorzaam zijn” (3:1). Gevlochten haar verschijnt naast gouden sieraden en kleding, zoals in 1 Timotheüs 2:9, en alle drie worden ze afgezet tegen “de verborgen mens van het hart.” Vers 5 wijst naar “de heilige vrouwen die op God hoopten,” en vers 6 noemt Sara.

Luke 7:37–38

“En zie, een vrouw uit de stad, die een zondares was, toen zij vernam dat hij aanlag in het huis van de Farizeeër, bracht een albasten fles met zalf, en terwijl zij achter hem bij zijn voeten stond, huilend, begon zij zijn voeten nat te maken met haar tranen en droogde ze af met het haar van haar hoofd en kuste zijn voeten en zalfde ze met de zalf.”

Reflectie: De Farizeeër die Jezus heeft uitgenodigd om te eten, heet Simon (7:40). De vrouw, in de stad bekend als een zondares, maakt Jezus’ voeten nat met haar tranen, droogt ze af met haar haar, kust ze en zalft ze. Jezus contrasteert haar later met zijn gastheer: “u hebt Mij geen water voor Mijn voeten gegeven, maar zij heeft met haar tranen Mijn voeten natgemaakt en met haar haar afgedroogd” (7:44). Hij zegt tegen haar: “Uw zonden zijn vergeven” (7:48).

John 11:2

“Het was Maria die de Heer zalfde met zalf en zijn voeten afveegde met haar haar, van wie de broer Lazarus ziek was.”

Reflectie: Johannes introduceert Maria van Bethanië, de zus van Lazarus, door een daad die hij nog niet eerder heeft verteld. Het gebeurt in Johannes 12:3, bij een diner in Bethanië zes dagen voor het Pascha, waar zij Jezus’ voeten zalft met een pond zuivere nardus en ze afdroogt met haar haar, en Jezus zegt dat zij het bewaart “voor de dag van Mijn begrafenis” (12:7). Lukas’ verslag in hoofdstuk 7 speelt zich af in het huis van een Farizeeër, en dat van Johannes in Bethanië.

Hooglied 4:1

“Zie, u bent mooi, mijn vriendin, zie, u bent mooi! Uw ogen zijn duiven achter uw sluier. Uw haar is als een kudde geiten die neerdaalt van de hellingen van Gilead.”

Reflectie: De man prijst de vrouw, gaande van haar ogen achter haar sluier naar haar haar en vervolgens naar haar tanden (4:2). Haar haar wordt vergeleken met een kudde geiten die van de hellingen van Gilead afdaalt.

Hooglied 5:11

“Zijn hoofd is het fijnste goud; zijn lokken zijn golvend, zwart als een raaf.”

Reflectie: Anderen hebben de vrouw gevraagd wat haar geliefde beter maakt dan ieder ander (5:9). Zij begint bij zijn hoofd: hij is “uitmuntend boven tienduizend” (5:10), zijn hoofd is het fijnste goud, en zijn lokken zijn golvend en zwart.

2 Samuel 14:26

“En wanneer hij het haar van zijn hoofd knipte (want aan het einde van elk jaar knipte hij het; wanneer het zwaar voor hem was, knipte hij het), woog hij het haar van zijn hoofd, tweehonderd sikkel volgens het gewicht van de koning.”

Reflectie: Absalom, Davids zoon, was de meest geprezen man in Israël vanwege zijn uiterlijk, zonder enig gebrek “van zijn voetzool tot zijn schedel” (14:25). Hij knipte zijn haar één keer per jaar als het zwaar werd en woog het: tweehonderd sikkel volgens het gewicht van de koning. Wanneer Absalom in 2 Samuël 18:9 in een eik verstrikt raakt, zegt de tekst dat zijn hoofd vast kwam te zitten; het haar wordt niet genoemd.

Spreuken 16:31

“Grijs haar is een sierlijke kroon; men vindt het op de weg van de gerechtigheid.”

Reflectie: Het spreekwoord noemt grijs haar een kroon en verbindt het met “de weg van de gerechtigheid.” Spreuken 20:29 plaatst de twee leeftijden naast elkaar: “De luister van jongemannen is hun kracht, en de sieraad van ouderen is grijs haar.”

Daniel 7:9

'Terwijl ik keek, werden er tronen geplaatst en de Oude van Dagen nam plaats; zijn kleding was wit als sneeuw en het haar van zijn hoofd als zuivere wol.'

Reflectie: In Daniëls nachtgezichten, na vier beesten, worden tronen geplaatst en neemt de Oude van Dagen plaats. Zijn kleding is wit als sneeuw, zijn haar als zuivere wol, en zijn troon is vlammend vuur. Vers 10 laat zien wat de scène is: “het gerecht zette zich en de boeken werden geopend.”

Revelation 1:14–15

“Het haar van Zijn hoofd was als zuivere wol, als sneeuw. Zijn ogen waren als een vuurvlam, Zijn voeten als glanzend koper, in een oven gloeiend gemaakt, en Zijn stem als het geluid van vele wateren.”

Reflectie: Johannes draait zich om om te zien wie er spreekt en ziet “iemand als een Mensenzoon” tussen zeven gouden kandelaren (1:12-13). De beschrijving van zijn haar, wit als wol en als sneeuw, gebruikt de beelden die Daniël 7:9 aan de Oude van Dagen geeft.