23 Bijbelverzen over de aanwezigheid van God



  • Psalm 139:7-10 en Jeremia 23:24 zeggen dat er geen plek buiten Gods aanwezigheid is, inclusief de hemel, de diepten en de verste kant van de zee.
  • In Exodus 33:3 zegt God tegen Mozes: “Ik zal niet met je meegaan”; in vers 14 belooft Hij: “Mijn aanwezigheid zal met je meegaan.”
  • Hebreeën 13:5 past de belofte “Ik zal je nooit verlaten” toe op zijn lezers, een belofte die aan Israël en Jozua werd gedaan in Deuteronomium 31:6-8 en Jozua 1:5.
  • Het Evangelie van Matteüs noemt Jezus Immanuël, “God met ons”, in het eerste hoofdstuk en eindigt met “Ik ben met jullie alle dagen.”
  • Johannes 1:14 en Openbaring 21:3 gebruiken het Griekse werkwoord skenoo, een tent opslaan, voor God die onder de mensen woont.

De Bijbel spreekt op twee manieren over Gods aanwezigheid: Hij vervult hemel en aarde, en Hij belooft bij specifieke mensen te zijn. Psalm 139:7-10 en Jeremia 23:24 zeggen dat niemand voor Hem kan vluchten of zich kan verbergen, en in Exodus 33:14 belooft God aan Mozes: “Mijn aanwezigheid zal met je meegaan.”

Het Nieuwe Testament plaatst die aanwezigheid in Jezus, die Immanuël wordt genoemd (Matteüs 1:23), en in de Heilige Geest die in gelovigen woont (Johannes 14:16-17). De taal van het wonen loopt van Exodus tot Openbaring. God zegt tegen Mozes: “Laat hen een heiligdom voor Mij maken, en Ik zal in hun midden wonen” (Exodus 25:8). Johannes schrijft dat het Woord “onder ons kwam wonen” (Johannes 1:14), waarbij hij het Griekse werkwoord gebruikt skenoo, een tent opslaan, en Openbaring 21:3 gebruikt hetzelfde werkwoord voor God die bij zijn volk woont in het nieuwe Jeruzalem.

Geen plek buiten Gods aanwezigheid

Psalm 139:7-10

"Waarheen zou ik gaan voor Uw Geest, waarheen zou ik vluchten voor Uw aangezicht? Als ik naar de hemel opsteeg, U bent daar; als ik mij in de hel neerlegde, zie, U bent daar. Als ik de vleugels van de dageraad zou opheffen en aan het einde van de zee zou gaan wonen, ook daar zou Uw hand mij leiden en Uw rechterhand mij vasthouden."

Reflectie: De psalmist vraagt waar hij heen zou kunnen gaan om aan Gods Geest te ontsnappen en antwoordt met de verste plaatsen die hij kan noemen: de hemel, de diepten, de verste kant van de zee. Op elk van die plekken is God al aanwezig, en zijn hand leidt en houdt vast. De volgende verzen voegen duisternis toe aan de lijst: “zelfs de duisternis zal voor U niet duister zijn.”

Jeremia 23:24

“Kan iemand zich op geheime plaatsen verbergen zodat Ik hem niet zie?” spreekt de HEER. “Vervul Ik niet de hemel en de aarde?” spreekt de HEER.

Reflectie: De vragen komen in Gods zaak tegen profeten die Hij niet had gestuurd, die “gerend hebben met hun boodschap” (Jeremia 23:21). Het vers daarvoor vraagt: “Ben Ik slechts een God van dichtbij … en niet een God van ver weg?” Vers 25 volgt: “Ik heb gehoord wat de profeten zeggen die in mijn naam leugens profeteren.”

Handelingen 17:27-28

"God heeft dit gedaan opdat zij Hem zouden zoeken, of zij Hem misschien al tastend zouden kunnen vinden, hoewel Hij niet ver is van ieder van ons. Want in Hem leven wij, bewegen wij en zijn wij."

Reflectie: Paulus spreekt op de vergadering van de Areopagus in Athene, waar hij een altaar had gevonden met het opschrift “aan een onbekende god” (Handelingen 17:23). Hij vertelt de Atheners dat de God die de wereld heeft gemaakt “niet in tempels woont die door mensenhanden zijn gebouwd” en toch “niet ver is van ieder van ons.” Hij vervolgt de regel “in Hem leven wij, bewegen wij ons en zijn wij” met woorden die hij toeschrijft aan “enkele van uw eigen dichters”: “Wij zijn zijn nageslacht.”

Genesis 28:16

"Toen Jakob uit zijn slaap ontwaakte, dacht hij: 'Voorzeker, de HEERE is op deze plaats, en ik wist het niet!'"

Reflectie: Jakob heeft Berseba verlaten voor Haran en stopt voor de nacht op “een bepaalde plaats” omdat de zon onder is gegaan, en slaapt met een steen onder zijn hoofd. In zijn droom staat de Heer boven een ladder en belooft: “Ik ben met je en zal over je waken waar je ook gaat.” Bij het ontwaken noemt Jakob de plek “het huis van God” en “de poort van de hemel.”

De belofte om met zijn volk mee te gaan

Exodus 33:14

“De Heere antwoordde: ‘Mijn aangezicht zal meegaan en Ik zal u rust geven.’”

Reflectie: Na het gouden kalf van Exodus 32 zegt God tegen Mozes dat hij het volk naar het land moet leiden, maar Hij zegt: “Ik zal niet met je meegaan, want jullie zijn een halsstarrig volk” (Exodus 33:3). Mozes dringt aan, en dit vers is Gods antwoord. Het antwoord van Mozes laat zien wat hij onder de aanwezigheid verstond: “Als uw aanwezigheid niet met ons meegaat, laat ons dan niet van hier vertrekken,” en hij vraagt wat anders Israël zou onderscheiden “van alle andere volken op de aardbodem.”

Jozua 1:9

“Heb Ik het u niet geboden? Wees sterk en moedig, wees niet bevreesd en wees niet ontsteld, want de HEERE, uw God, is met u, overal waar u heen gaat.”

Reflectie: De Heer spreekt tot Jozua na de dood van Mozes, terwijl Israël zich klaarmaakt om de Jordaan over te steken. “Wees sterk en moedig” komt drie keer voor in de verzen 6 tot 9, en de grondslag daarvoor is de belofte van vers 5: “Zoals Ik met Mozes was, zo zal Ik met jou zijn; Ik zal je nooit verlaten of in de steek laten.”

Hebreeën 13:5

“Houd uw leven vrij van geldzucht en wees tevreden met wat u hebt, want God heeft gezegd: ‘Ik zal u nooit verlaten; Ik zal u nooit in de steek laten.’”

Reflectie: De belofte verschijnt in een passage over geld: tevredenheid is mogelijk omdat God heeft gezegd dat Hij nooit zal verlaten. De woorden echoën de opdracht van Mozes aan Israël en aan Jozua in Deuteronomium 31:6-8 en Gods woord aan Jozua in Jozua 1:5, en Hebreeën past ze toe op zijn eigen lezers. Het volgende vers antwoordt met woorden die dicht bij Psalm 118:6 liggen: “De Heer is mijn helper; ik zal niet vrezen.”

Jesaja 41:10

“Wees niet bevreesd, want Ik ben met u; wees niet verschrikt, want Ik ben uw God. Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u met Mijn rechterhand, die gerechtigheid brengt.”

Reflectie: God spreekt Israël aan als “mijn dienaar, Jakob, die Ik heb uitgekozen,” de nakomelingen van “Abraham, mijn vriend” (Jesaja 41:8). Het bevel “wees niet bang” rust op twee uitspraken, “Ik ben met je” en “Ik ben je God,” en drie beloften volgen: om te versterken, te helpen en te ondersteunen.

Zefanja 3:17

“De HEERE, uw God, is in uw midden, een Held die verlost. Hij zal Zich over u verblijden met vreugde, Hij zal zwijgen in zijn liefde, Hij zal Zich over u verheugen met gejuich.”

Reflectie: Het hoofdstuk opent met een wee over een stad die “niet tot haar God nadert” (Zefanja 3:2). Tegen vers 14 roept de profeet Dochter Sion op om te zingen, omdat de Heer “je straf heeft weggenomen” en “met je is,” wat in vers 15 één keer wordt gezegd van de Koning van Israël en hier opnieuw van de Machtige Held die redt. De God die de stad berispte, zal nu “over je juichen met gezang.”

Psalm 23:4

“Al gaat mijn weg door een dal vol schaduw van de dood, ik vrees geen kwaad, want U bent bij mij; Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.”

Reflectie: Drie verzen lang spreekt de psalm over de Heer in de derde persoon: Hij doet mij neerliggen, Hij leidt, Hij verkwikt, Hij voert. Bij het donkerste dal draait het om Hem direct aan te spreken: “want U bent met mij.” De stok en de staf zijn van de herder, en het volgende vers gaat van de weide naar een tafel die gedekt is “in de aanwezigheid van mijn vijanden.”

Psalm 46:2

“God is voor ons een toevlucht en kracht, een hulp in benauwdheden, in ruime mate bewezen.”

Reflectie: Vers 2 trekt zijn conclusie uit dit vers: “Daarom zullen wij niet vrezen, ook al wankelt de aarde en vallen de bergen in het hart van de zee.” Een refrein in de verzen 7 en 11 zegt hetzelfde in termen van aanwezigheid: “De Heer van de legermachten is met ons; de God van Jakob is onze burcht.” Vers 5 plaatst God “in” de stad, die “niet zal vallen.”

Vragen om dicht bij God te zijn

Psalm 27:4

"Eén ding heb ik van de HEERE verlangd, dat zal ik zoeken: dat ik al de dagen van mijn leven in het huis van de HEERE mag wonen, om de lieflijkheid van de HEERE te aanschouwen en te onderzoeken in Zijn tempel."

Reflectie: De psalm opent met vertrouwen voor legers en oorlog, en noemt dan zijn ene verzoek: om in het huis van de Heer te wonen en zijn schoonheid te aanschouwen. Het volgende vers geeft de reden in termen van beschutting: “op de dag van het onheil zal Hij mij veilig bewaren in zijn woning; Hij zal mij verbergen in de schuilplaats van zijn heilige tent.”

Psalm 16:11

“U maakt mij het pad van het leven bekend; U zult mij vervullen met vreugde in Uw aanwezigheid, met eeuwige genoegens aan Uw rechterhand.”

Reflectie: De psalmist houdt de Heer “aan mijn rechterhand” in vers 8 en eindigt met “eeuwige vreugde aan uw rechterhand.” Het vers daarvoor spreekt over niet verlaten worden “aan het rijk van de dood,” en Petrus citeert de verzen 8 tot 11 in zijn preek in Handelingen 2:25-28.

Psalm 73:28

“Maar wat mij betreft, het is goed om dicht bij God te zijn. Ik heb de Soevereine HEER tot mijn toevlucht gemaakt; ik zal al uw daden vertellen.”

Reflectie: De psalmist benijdde “de voorspoed van de goddelozen” (Psalm 73:3) en was verontrust “totdat ik het heiligdom van God binnenging” (vers 17). De psalm eindigt door twee uitkomsten naast elkaar te plaatsen: “Wie ver van u zijn, zullen omkomen,” maar voor hem “is het goed om dicht bij God te zijn.”

Jakobus 4:8

“Nader tot God, en Hij zal tot u naderen.”

Reflectie: Het gebod komt in een oproep tot bekering die begint met “Onderwerp u dan aan God. Weersta de duivel.” Dicht bij God komen gaat gepaard met het wassen van handen en het zuiveren van harten, en de passage eindigt met: “Verneder u voor de Heer, en hij zal u verhogen.”

God met ons in Jezus

Matteüs 1:23

"'De maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en zij zullen Hem de naam Immanuël geven' (wat vertaald betekent: 'God met ons')."

Reflectie: Matteüs citeert Jesaja 7:14, een teken dat de profeet aan koning Achaz gaf nadat Achaz weigerde er een te vragen, en vertaalt de naam voor zijn lezers: Immanuël “betekent ‘God met ons.’” Hetzelfde Evangelie sluit af met Jezus die zegt: “Ik ben met u tot aan het einde van de wereld” (Matteüs 28:20).

Johannes 1:14

"Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond. Wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, de heerlijkheid als van de eniggeborene van de Vader, vol van genade en waarheid."

Reflectie: “Heeft zijn tent opgeslagen” vertaalt het Griekse werkwoord skenoo, een tent opzetten. In Exodus was de tent de plek waar God onder Israël woonde: “laat hen een heiligdom voor mij maken, en ik zal onder hen wonen. Maak deze tabernakel …” (Exodus 25:8-9). Johannes voegt eraan toe: “Wij hebben zijn heerlijkheid gezien.”

Matteüs 18:20

“Want waar twee of drie vergaderd zijn in mijn naam, daar ben ik in hun midden.”

Reflectie: De belofte sluit de instructies van Jezus af voor het omgaan met een broeder of zuster die zondigt: ga eerst privé, dan met “één of twee anderen,” en dan naar de kerk. De “twee of drie” herinneren aan de getuigen van vers 16, en vers 19 spreekt over twee die het eens zijn in het vragen aan de Vader. Het vers daarvoor geeft de kerk de autoriteit om te binden en te ontbinden (vers 18).

Matteüs 28:20

“…En zie, Ik ben met u al de dagen, tot aan de voleinding van de wereld.”

Reflectie: De opgestane Jezus spreekt tot de elf discipelen op een berg in Galilea, waar “sommigen twijfelden” (Matteüs 28:17). De belofte is verbonden aan een taak, het maken van discipelen van alle volken, en ze loopt “tot aan het einde van de wereld.”

De Geest in gelovigen en de komende woning

Johannes 14:16-17

"En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijft tot in eeuwigheid, de Geest van de waarheid. De wereld kan Hem niet ontvangen, want zij ziet Hem niet en kent Hem niet. Maar u kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn."

Reflectie: Jezus spreekt tot zijn discipelen over het weggaan “om een plaats voor u gereed te maken” in het huis van zijn Vader (Johannes 14:2). De pleitbezorger zal “voor eeuwig bij u zijn,” en Jezus maakt onderscheid tussen “hij woont bij u” en “zal in u zijn.” Het volgende vers voegt eraan toe: “Ik zal u niet als wezen achterlaten; Ik kom naar u toe.”

1 Korintiërs 6:19

"Weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is en Die u van God hebt ontvangen? U bent niet van uzelf."

Reflectie: Paulus maakt het punt in een waarschuwing tegen seksuele immoraliteit: het lichaam is een tempel van de Heilige Geest, “die in u is.” De conclusie komt in het volgende vers: “u bent gekocht met een prijs. Eer daarom God met uw lichamen.” Eerder in de brief gebruikt Paulus hetzelfde beeld voor de kerk als geheel: “u bent zelf de tempel van God” (1 Korintiërs 3:16).

2 Korintiërs 6:16

"...Want u bent de tempel van de levende God. Zoals God gezegd heeft: 'Ik zal in hen wonen en onder hen wandelen, en Ik zal hun God zijn en zij zullen Mijn volk zijn.'"

Reflectie: Paulus’ “Zoals God heeft gezegd” introduceert woorden uit Leviticus 26:11-12, waar God belooft: “Ik zal mijn woonplaats in uw midden plaatsen … Ik zal in uw midden wandelen en uw God zijn, en u zult mijn volk zijn.” Paulus gebruikt ze om te argumenteren tegen het “onder een ongelijk juk trekken met ongelovigen,” en vraagt welke overeenstemming er is “tussen de tempel van God en afgoden.”

Openbaring 21:3

"En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: 'Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen. Zij zullen Zijn volk zijn en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn.'"

Reflectie: Johannes ziet het nieuwe Jeruzalem uit de hemel neerdalen, en de stem vanaf de troon gebruikt de bewoordingen van Leviticus 26:12: “Zij zullen zijn volk zijn.” “Woonplaats” is het Griekse skene, tent of tabernakel, en “wonen” is skenoo, het werkwoord uit Johannes 1:14. Later in het hoofdstuk ziet Johannes geen tempel in de stad, “want de Heer God de Almachtige en het Lam zijn de tempel ervan” (Openbaring 21:22).

Overal aanwezig, en aan sommigen beloofd

Psalm 139 en Jeremia 23:24 zeggen dat geen enkele plaats buiten Gods aanwezigheid valt, toch zegt God in Exodus 33:3 “Ik zal niet met u meegaan,” en Psalm 73:27 spreekt over “wie ver van u zijn.”

De beloften van aanwezigheid worden gedaan aan specifieke mensen, vaak voor een specifieke taak: Mozes die het volk vanaf de berg Horeb leidt, Jozua die Israël over de Jordaan leidt, de discipelen die naar alle volken worden gestuurd, een kerk die in Jezus’ naam is samengekomen. Hebreeën 13:5 laat zien dat het Nieuwe Testament een van die beloften toepast op latere gelovigen.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...