Wat was de tabernakel in de Bijbel? Israëls tentheiligdom, de indeling en betekenis ervan



  • De tabernakel was het verplaatsbare tentheiligdom dat Israël bij de berg Sinaï bouwde. God gaf het ontwerp in Exodus 25–31, en Exodus 35–40 legt vast hoe het werd gemaakt.
  • De Hebreeuwse naam, mishkan, betekent “woonplaats”. Exodus noemt het ook de tent van samenkomst.
  • Het stond in een voorhof van 100 bij 50 el, ongeveer 45 bij 23 meter. Een voorhangsel verdeelde de tent in het Heilige, met de kandelaar, de tafel en het reukofferaltaar, en het Heilige der Heiligen, met de ark van het verbond.
  • Alleen de hogepriester mocht het Heilige der Heiligen betreden, één keer per jaar op de Grote Verzoendag (Leviticus 16).
  • De tent stond in Silo en later in Gibeon. Het werd naar de tempel van Salomo gebracht, en de Bijbel vermeldt niet wat er daarna mee is gebeurd.
  • Johannes 1:14 zegt dat het Woord onder ons “woonde” met een Grieks werkwoord dat betekent een tent opslaan, en de brief aan de Hebreeën leest de tabernakel als een kopie van het hemelse heiligdom dat Christus is binnengegaan.

The tabernacle was the portable tent sanctuary where God promised to dwell among his people in the wilderness. Israel built it at Mount Sinai to the design God gave Moses in Exodus 25–31, and Exodus 35–40 records how it was made. It remained Israel’s sanctuary until Solomon’s temple replaced it. What does “tabernacle” mean? The Hebrew name is mishkan, “dwelling place,” from the verb shakan, “to dwell” or “to reside.” Exodus also calls it the “tent of meeting,” and it…

Continue reading with a subscription

Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.

Enjoy unlimited access, cancel anytime.



Ontdek meer van Christian Pure

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder

Share to...