Wat betekent blauw in de Bijbel? Heiligheid en God gedenken



  • Blauw is de kleur van Gods heilige plaats in de Schrift: de gordijnen van de tabernakel, het voorhangsel en het gewaad van de hogepriester werden ermee gemaakt.
  • God zei tegen Israël dat ze een blauwe draad aan de kwasten van hun kleding moesten bevestigen, “opdat gij die zult zien en aan al de geboden van de HEERE zult denken” (Numeri 15:39).
  • Het Hebreeuwse woord is tekhelet, een kostbare blauw-violette kleurstof; de Statenvertaling vertaalt het als “blauw”, en het komt grotendeels voor in Exodus.
  • De Schrift zegt nergens dat blauw de hemel betekent, maar Mozes en Ezechiël zagen een saffierblauwe steen onder Gods voeten en troon, en Joodse leraren zoals Rabbi Meir verbonden de draad met de lucht en Gods troon.
  • Blauw was ook een koninklijke en kostbare kleur, gedragen door Mordechai en Perzische en Assyrische heersers, en zelfs gebruikt om afgoden aan te kleden.
  • Maria's blauwe gewaad komt uit de westerse schilderkunst, niet uit de Bijbel; opdrachtgevers betaalden voor kostbaar ultramarijn gemaakt van lapis lazuli.
  • Het Nieuwe Testament noemt één keer een diepblauw, in Openbaring 9:17 (Statenvertaling “hyacint”). In de Evangeliën reikten zieken naar de zoom van Jezus' kleed, dezelfde kwast die de Wet gebood, en werden genezen.

Blue is the color of God’s holy place. The curtains of the tabernacle, its veil and the high priest’s robe were made with it, and every Israelite was told to wear a blue cord on the tassels of his clothes, “that ye may look upon it, and remember all the commandments of the LORD” (Numbers 15:39). That is the one meaning Scripture spells out. The high priest went before God in a robe all of blue. The farmer and the…

Continue reading with a subscription

Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.

Enjoy unlimited access, cancel anytime.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...