16 Bijbelverzen over jongeren die God dienen

1 Samuël 3:10

“De HEERE kwam en bleef daar staan, en riep zoals de andere keren: Samuël, Samuël! Toen zei Samuël: Spreek, want Uw dienaar luistert.”

Reflectie: Het hoofdstuk opent met: “De jongen Samuel diende de HEER onder Eli,” in een tijd dat “het woord van de HEER zeldzaam was” (3:1). Vers 7 voegt eraan toe dat Samuel “de HEER nog niet kende,” dus rende hij drie keer naar Eli, denkend dat de oude priester hem had geroepen. Eli zei hem te antwoorden: “Spreek, HEER, want uw dienaar luistert”; toen de roep een vierde keer kwam, zei Samuel de woorden, zij het zonder de naam.

Jeremia 1:7

“Maar de HEERE zei tegen mij: Zeg niet: Ik ben nog maar een jongere. Want overal waarheen Ik u zenden zal, zult u gaan, en alles wat Ik u gebieden zal, zult u spreken.”

Reflectie: Jeremia’s bezwaar komt in vers 6: “Ik weet niet hoe ik moet spreken; ik ben te jong.” God antwoordt door het excuus te verbieden en vervolgens te beloven: “Wees niet bevreesd voor hen, want Ik ben met u en zal u redden” (1:8). De HEER raakte toen zijn mond aan en zei: “Ik heb mijn woorden in uw mond gelegd” (1:9). Vers 5 zegt dat de aanstelling kwam voordat Jeremia geboren was.

1 Samuël 16:7

“Maar de HEER zei tegen Samuel: ‘Kijk niet naar zijn uiterlijk of zijn rijzige gestalte, want ik heb hem afgewezen. De HEER kijkt niet naar wat de mens ziet; de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de HEER kijkt naar het hart.’”

Reflectie: Samuel was naar het huis van Isaï gekomen om een koning te zalven, en bij het zien van de oudste zoon, Eliab, dacht hij: “Zeker, de gezalfde van de HEER staat hier voor de HEER.” God wees Eliab en zes andere zonen van Isaï af. De uitverkorene was de jongste, die niet was opgeroepen omdat “hij bij de schapen is” (16:11), en vanaf de dag dat Samuel David zalfde, “kwam de Geest van de HEER krachtig over” hem (16:13).

2 Chronicles 34:3

“In het achtste jaar van zijn regering, terwijl hij nog jong was, begon hij de God van zijn vader David te zoeken. In zijn twaalfde jaar begon hij Juda en Jeruzalem te zuiveren van de offerhoogten, de gewijde palen en de afgodsbeelden.”

Reflectie: Vers 1 zegt dat Josia koning werd op achtjarige leeftijd, en vers 2 dat hij “deed wat recht was in de ogen van de HEER.” De kroniekschrijver dateert twee stappen: in het achtste jaar van zijn regering begon hij God te zoeken, en in het twaalfde begon hij de afgodsbeelden uit Juda en Jeruzalem te verwijderen.

Daniël 1:8

“Daniël nam zich in zijn hart voor dat hij zich niet zou verontreinigen met de koninklijke spijzen en met de wijn die de koning dronk, en hij vroeg aan de opperste hoveling of hij zich niet hoefde te verontreinigen.”

Reflectie: Daniël was een van de jongemannen uit de koninklijke familie en adel van Juda die in dienst van de Babylonische koning werden genomen (1:3-6). Hij kreeg een nieuwe naam, Beltsazar, en een plaats aan de tafel van de koning, en hij “nam zich voor zich niet te verontreinigen” met het eten en de wijn van de koning. Hij weigerde niet botweg: hij “vroeg de hoofdofficier om toestemming.” Vers 17 zegt dat “God aan deze vier jongemannen kennis en inzicht gaf.”

1 Timoteüs 4:12

“Laat niemand u minachten om uw jeugd, maar wees een voorbeeld voor de gelovigen in woord, in wandel, in liefde, in geest, in geloof en in reinheid.”

Reflectie: Paulus schrijft aan Timoteüs, die hij had aangespoord in Efeze te blijven om daar valse leer tegen te gaan (1 Timoteüs 1:3). Het antwoord aan mensen die op zijn jeugd neerkijken is gedrag: een voorbeeld “in woord, in wandel, in liefde, in geloof en in reinheid.” De volgende verzen geven hem ondertussen werk te doen, “het voorlezen van de Schrift, het prediken en het onderwijzen,” en herinneren hem aan de gave die gegeven werd “toen de raad van oudsten u de handen oplegde” (4:13-14).

Titus 2:6-7

“Vermaan evenzo de jongemannen om zelfbeheerst te zijn. Stel hen in alles een voorbeeld door goede werken te doen. Toon in uw onderwijs onvervalstheid, waardigheid”

Reflectie: Paulus geeft Titus één instructie voor de jongemannen van de Kretenzische gemeenten, zelfbeheersing, en richt zich dan tot Titus zelf: “Stel hen in alles een voorbeeld door goede werken te doen.” De zin over het onderwijs van Titus loopt door in vers 8, “en een gezonde toespraak die niet veroordeeld kan worden,” en geeft de reden: “zodat wie tegen u is, beschaamd zal staan omdat hij niets slechts over ons te zeggen heeft.”

Psalm 119:9

“Hoe houdt een jongere zijn pad zuiver? Door dat te bewaren overeenkomstig Uw woord.”

Reflectie: Vers 9 opent de tweede strofe van Psalm 119, de acht verzen waarvan de regels elk beginnen met de Hebreeuwse letter beth. De vraag wordt in dezelfde regel beantwoord, en de volgende verzen veranderen het antwoord in het eigen gebed van de psalmist: “Ik zoek U met heel mijn hart; laat mij niet afdwalen van uw geboden. Ik heb uw woord in mijn hart verborgen, opdat ik niet tegen U zou zondigen” (119:10-11).

Prediker 12:1

“Denk aan uw Schepper in de dagen van uw jeugd, voordat de dagen van moeite komen en de jaren naderen waarvan u zult zeggen: ‘Ik vind er geen vreugde in’—”

Reflectie: De Prediker heeft de jongeren net gezegd “wees vrolijk terwijl u jong bent,” en eraan toegevoegd: “maar weet dat God u voor al deze dingen in het oordeel zal brengen” (11:9). In het volgende vers noemt hij jeugd en kracht “vluchtig” (11:10). Het gedenken van de Schepper moet in de jeugd beginnen, vóór de jaren waarin iemand zegt: “Ik vind er geen vreugde in.”

Spreuken 1:8

“Luister, mijn zoon, naar de vermaning van je vader en verlaat de onderwijzing van je moeder niet.”

Reflectie: De opening van het boek zegt dat het geschreven is om “kennis en scherpzinnigheid aan de jongeren” te geven (1:4), en de eerste toespraak tot “mijn zoon” noemt beide ouders als leraren. Het volgende vers noemt hun onderwijs “een krans van genade voor uw hoofd en een keten voor uw hals,” en vers 10 geeft het eerste waarvoor het moet behoeden: “Mijn zoon, als zondaars u willen verleiden, stem er niet mee in.”

2 Timoteüs 3:14-15

“Blijf u echter in de dingen die u geleerd hebt en waarvan u verzekerd bent, want u weet van wie u ze geleerd hebt, en omdat u van jongs af de heilige Schriften kent, die u wijs kunnen maken tot zaligheid door het geloof in Christus Jezus.”

Reflectie: Paulus zegt tegen Timoteüs dat hij moet vasthouden aan wat hij geleerd heeft, mede vanwege degenen van wie hij het leerde: “u weet van wie u het geleerd hebt.” Vlak daarvoor wijst Paulus op zijn eigen voorbeeld: “U echter weet alles van mijn onderwijs, mijn levenswandel” (3:10), en eerder in de brief zegt hij dat het “oprechte geloof” van Timoteüs eerst leefde in zijn grootmoeder Loïs en zijn moeder Eunice (1:5). De Schriften die Timoteüs vanaf zijn kindertijd kende, maken een mens “wijs tot zaligheid door het geloof in Christus Jezus.”

Psalm 71:17

“God, U hebt mij onderwezen vanaf mijn jeugd, en tot nu toe verkondig ik Uw wonderen.”

Reflectie: Een oude man bidt. Hij zegt dat God hem vanaf zijn jeugd heeft onderwezen, en eerder in de psalm noemt hij God “mijn vertrouwen vanaf mijn jeugd” (71:5). Het volgende vers vraagt God hem niet te verlaten “wanneer ik oud en grijs ben” totdat hij Gods kracht heeft verkondigd “aan het volgende geslacht, uw machtige daden aan allen die nog komen zullen” (71:18).

1 Johannes 2:14

“…ik schrijf u, jonge mannen, omdat u sterk bent, en het Woord van God in u blijft, en u de boze hebt overwonnen.”

Reflectie: Johannes schrijft op zijn beurt aan “lieve kinderen,” “vaders” en “jongemannen,” en geeft elke groep zijn eigen reden. Aan de jongemannen geeft hij er drie: ze zijn sterk, het woord van God blijft in hen, en ze hebben de boze overwonnen. Het laatste wordt gesteld als iets dat al gedaan is, en vers 13 zegt hetzelfde.

Spreuken 20:29

“De luister van jonge mannen is hun kracht, en de sieraad van oude mannen is de grijze haar.”

Reflectie: Het spreekwoord geeft elke leeftijd zijn eigen eer: kracht voor de jongeren, grijs haar voor de ouderen. Het plaatst de twee naast elkaar zonder ze te rangschikken, en elders zegt Spreuken over grijs haar dat “het gevonden wordt op de weg van de gerechtigheid” (16:31).

Jesaja 40:30-31

“Jongeren zullen moe en afgemat worden, en jonge mannen zullen zeker struikelen; maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen. Zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen rennen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden.”

Reflectie: Jesaja schrijft aan een volk dat zegt dat hun weg voor de HEER verborgen is (40:27). De verzen vóór dit vers beschrijven de Schepper die “niet moe of afgemat wordt” en “kracht geeft aan de vermoeide” (40:28-29). Jeugd wordt gebruikt als testgeval: zelfs de sterkste mensen worden moe, en de belofte van vernieuwde kracht gaat naar “wie op de HEER hopen,” ongeacht hun leeftijd.

Joël 2:28

“Daarna zal Ik mijn geest uitstorten over al wat leeft. Jullie zonen en dochters zullen profeteren, oude mensen zullen dromen dromen, en jongeren zullen visioenen zien.”

Reflectie: Joël belooft de Geest aan “alle mensen” en somt ze vervolgens op: zonen en dochters, ouderen en jongeren, en in het volgende vers “dienaren, zowel mannen als vrouwen.” Met Pinksteren citeerde Petrus dit gedeelte om uit te leggen wat de menigte zag: “dit is wat gesproken is door de profeet Joël” (Handelingen 2:16-18).