Bijbelse debatten: Wat zijn verboden seksuele handelingen in de bijbel?

Wat zegt de Bijbel over seks binnen het huwelijk?

De Heilige Schrift presenteert een mooie en krachtige visie op seksualiteit binnen het huwelijk. Vanaf het allereerste begin, in het boek Genesis, zien we dat God man en vrouw naar Zijn beeld en gelijkenis schiep, hun vereniging zegende en hen riep om "vruchtbaar te zijn en zich te vermenigvuldigen" (Genesis 1:28). Deze goddelijke zegen over echtelijke seksualiteit wordt in de hele Bijbel bevestigd.

Het lied viert de vreugde en schoonheid van fysieke liefde tussen man en vrouw in poëtische taal. Er wordt gesproken over de vreugde die echtgenoten in elkaars lichaam hebben en het hartstochtelijke verlangen dat zij delen. Zoals we in Song of Songs 7:6-7 lezen: "Hoe mooi ben je en hoe aangenaam, mijn liefste, met je geneugten! Je gestalte is als die van de palm, en je borsten als clusters van vruchten.” Deze heilige tekst herinnert ons eraan dat seksuele liefde binnen het huwelijk niet alleen is toegestaan, maar wordt gevierd als een geschenk van God.(Keller & Keller, 2011)

In het Nieuwe Testament leert Paulus dat seksuele intimiteit een belangrijk onderdeel is van het huwelijk. Hij schrijft aan de Korinthiërs: "De man moet zijn huwelijksplicht jegens zijn vrouw vervullen, en evenzo de vrouw jegens haar man" (1 Korinthiërs 7:3). Paulus erkent dat seksuele intimiteit de echtelijke band versterkt en echtgenoten helpt verleiding te vermijden. (Winters, 2016)

De Bijbel presenteert seks binnen het huwelijk consequent als een verenigende daad die man en vrouw samenbrengt als "één vlees" (Genesis 2:24). Deze fysieke vereniging is bedoeld om de spirituele en emotionele eenheid van het echtpaar te weerspiegelen. Het is een heilige gave, ontworpen door God voor voortplanting, intieme binding en wederzijds genot binnen het verbond van het huwelijk. (Winters, 2016)

Tegelijkertijd roept de Schrift echtparen op om seksualiteit met eerbied, onbaatzuchtigheid en wederzijds respect te benaderen. De heilige Paulus spoort mannen en vrouwen aan zich "aan elkaar te onderwerpen uit eerbied voor Christus" (Efeziërs 5:21). Dit principe van wederzijdse onderwerping moet de seksuele relatie leiden, waarbij elke echtgenoot de ander wil behagen en eren. (Keller & Keller, 2011)

Hoewel de Bijbel de goedheid van echtelijke seksualiteit bevestigt, leert het ook dat seks niet het uiteindelijke doel van het huwelijk is. Het is veeleer een uitdrukking van de diepere geestelijke eenheid tussen man en vrouw, die op haar beurt de liefde van Christus voor de Kerk weerspiegelt.

Welke seksuele handelingen zijn verboden in de Bijbel?

Bij het behandelen van de kwestie van seksuele handelingen die in de Bijbel verboden zijn, moeten we dit gevoelige onderwerp met zowel duidelijkheid als mededogen benaderen. De Schrift biedt richtlijnen om ons te helpen leven op een manier die God eert en de waardigheid van de menselijke seksualiteit respecteert. Het is belangrijk om te erkennen dat Bijbelse perspectieven op seksuele handelingen en zaken van intimiteit bedoeld zijn om individuen te beschermen tegen schade en gezonde, liefdevolle relaties te bevorderen. Ook kunnen we de Bijbel om advies vragen over andere ethische kwesties, zoals: Bijbelse perspectieven op gokken, ervoor te zorgen dat onze acties in overeenstemming zijn met Gods wil en bijdragen tot het welzijn van onszelf en anderen. Uiteindelijk kunnen we, door deze onderwerpen met gebed en nederigheid te benaderen, proberen de tijdloze wijsheid in de Schrift te begrijpen en toe te passen op ons moderne leven. Evenzo, begrip van zuiverheidscultuur en de Bijbelse principes die onze relaties en seksuele ethiek leiden, kunnen ons helpen om door de complexiteit van de moderne samenleving te navigeren. Door de Schrift te bestuderen en erover na te denken, kunnen we inzicht krijgen in hoe we God met ons lichaam kunnen eren en gezonde, God-eervolle relaties kunnen cultiveren. Dit vereist zowel een diep respect voor de wijsheid van de Bijbel als een medelevend begrip van de unieke uitdagingen waarmee individuen kunnen worden geconfronteerd bij het toepassen van deze leringen op hun leven.

De Bijbel verbiedt duidelijk seksuele activiteit buiten het huwelijksverbond tussen een man en een vrouw. Dit omvat hoererij (seksuele relaties tussen ongehuwde personen) en overspel (seksuele relaties met iemand anders dan de echtgenoot). Jezus zelf versterkt deze leer wanneer hij zegt: "Maar ik zeg u dat een ieder die lustvol naar een vrouw kijkt, al overspel met haar in zijn hart heeft gepleegd" (Mattheüs 5:28). (Morrow, 2016)

Het Oude Testament bevat specifieke verboden tegen verschillende seksuele praktijken, waaronder incest (Leviticus 18:6-18), bestialiteit (Leviticus 18:23) en homoseksuele handelingen (Leviticus 18:22). Hoewel we deze passages moeten interpreteren in het licht van hun historische en culturele context, heeft de Kerk consequent het begrip gehandhaafd dat seksuele intimiteit is voorbehouden aan het huwelijksverbond tussen een man en een vrouw.

De leer van de Bijbel over seksualiteit is niet alleen een lijst van verboden, maar maakt veeleer deel uit van een bredere visie op menselijke bloei en de heiligheid van het huwelijk. De Schrift roept ons op tot een hogere standaard van liefde en respect voor ons eigen lichaam en dat van anderen.

Binnen het huwelijk bevat de Bijbel geen uitputtende lijst van toegestane of verboden handelingen. Maar we kunnen een aantal principes afleiden om getrouwde paren te begeleiden:

1. Wederzijdse instemming en respect zijn essentieel. Elke seksuele handeling die wordt gedwongen of schade toebrengt aan de echtgenoot is in strijd met de Bijbelse visie van echtelijke liefde.
2. De seksuele relatie moet exclusief zijn voor het echtpaar. Praktijken waarbij derden betrokken zijn, zoals partnerruil of het gebruik van pornografie, zijn niet in overeenstemming met het Bijbelse ideaal van huwelijkstrouw.
3. Seksuele handelingen moeten het levengevende potentieel van seksualiteit respecteren. De Kerk leert dat kunstmatige anticonceptie en opzettelijke sterilisatie niet in overeenstemming zijn met Gods ontwerp voor echtelijke seksualiteit (Kerk, 2000).
4. Praktijken die de echtgeno(o)t(e) vernederen of objectiveren zijn niet in overeenstemming met de Bijbelse oproep tot wederzijdse liefde en respect.

Hoewel de Bijbel niet expliciet elke mogelijke seksuele daad behandelt, biedt het een kader voor het begrijpen van seksualiteit als een geschenk dat tot uitdrukking moet worden gebracht in de liefdevolle, toegewijde relatie van het huwelijk. Zoals de heilige Paulus schrijft: “De man moet zijn huwelijkse plicht jegens zijn vrouw vervullen, evenals de vrouw jegens haar man. De vrouw heeft geen gezag over haar eigen lichaam, maar geeft het aan haar man. Op dezelfde manier heeft de man geen gezag over zijn eigen lichaam, maar geeft het aan zijn vrouw" (1 Korintiërs 7:3-4). (Winters, 2016)

In alle zaken van seksuele intimiteit worden gehuwde paren opgeroepen tot gebedsvol onderscheidingsvermogen, op zoek naar God en elkaar te eren in hun fysieke relatie. Ze moeten ernaar streven dat hun seksuele expressie hun band van liefde verdiept en de onbaatzuchtige liefde van Christus voor Zijn Kerk weerspiegelt.

Laten we niet vergeten dat Gods leer over seksualiteit niet bedoeld is om onze vreugde te beperken, maar om de prachtige gave van huwelijkse intimiteit te beschermen en te versterken. Door deze richtlijnen te volgen, kunnen paren de volheid van liefde en intimiteit ervaren die God van plan is voor het huwelijk.

Hoe zouden christenen masturbatie binnen een huwelijk moeten zien?

De kwestie van masturbatie binnen het huwelijk is een gevoelige en complexe kwestie die zorgvuldige overweging vereist. Hoewel de Bijbel masturbatie niet expliciet noemt, kunnen we inzichten putten uit haar leringen over seksualiteit en huwelijk om ons begrip te leiden.

Ten eerste moeten we erkennen dat Gods opzet voor seksualiteit in de eerste plaats relationeel is. De intieme fysieke vereniging tussen man en vrouw is bedoeld om een diepere emotionele en spirituele verbinding te bevorderen. Zoals we in Genesis lezen: “Daarom verlaat een man zijn vader en moeder en is hij verenigd met zijn vrouw, en zij worden één vlees” (Genesis 2:24). Deze vereniging van één vlees spreekt tot de krachtige intimiteit die God voor gehuwde paren wil.(Winters, 2016)

In het licht hiervan moet masturbatie binnen het huwelijk met voorzichtigheid worden benaderd. Hoewel het niet expliciet verboden is in de Schrift, zijn er verschillende zorgen om te overwegen:

1. isolatie: Masturbatie is inherent een eenzame daad. Wanneer het regelmatig binnen het huwelijk wordt beoefend, kan het leiden tot emotionele en fysieke afstand tussen echtgenoten, waardoor de intimiteit die God voor de echtelijke relatie wil ondermijnen.
2. Verleiding: Voor sommige personen kan masturbatie nauw verband houden met het gebruik van pornografie of wellustige fantasieën over andere mensen dan de echtgenoot. Jezus waarschuwt ons voor de gevaren van lust en zegt: "Maar ik zeg u dat eenieder die lustig naar een vrouw kijkt, al overspel met haar in zijn hart heeft gepleegd" (Mattheüs 5:28).(Morrow, 2016)
3. Egoïsme: De echtelijke seksuele relatie is bedoeld om te worden gekenmerkt door wederzijds geven en ontvangen. Zoals Paulus schrijft: "De man moet zijn huwelijksplicht jegens zijn vrouw vervullen, en evenzo de vrouw jegens haar man" (1 Korintiërs 7:3). Masturbatie kan een egocentrische benadering van seksueel genot bevorderen die de behoeften en verlangens van de echtgenoot verwaarloost. (Winters, 2016)
4. Potentiële verslaving: Voor sommige mensen kan masturbatie een dwangmatig gedrag worden dat het dagelijks leven en de huwelijksrelatie verstoort. Dit kan leiden tot gevoelens van schaamte, schuld en emotionele afstand tot de echtgenoot.

Maar we moeten deze kwestie ook met mededogen en begrip benaderen. Er kunnen omstandigheden binnen een huwelijk zijn waarin masturbatie wordt gezien als een tijdelijke oplossing voor uitdagingen in de seksuele relatie, zoals:

1. Fysieke scheiding door werk of andere verplichtingen
2. Medische aandoeningen die geslachtsgemeenschap tijdelijk voorkomen
3. Grote verschillen in seksueel verlangen tussen echtgenoten

In dergelijke gevallen is open en eerlijke communicatie tussen echtgenoten van cruciaal belang. Koppels moeten samen biddend onderscheiden hoe ze met deze uitdagingen om moeten gaan, terwijl ze er nog steeds naar streven Gods ontwerp voor huwelijkse intimiteit te eren. (Jennifer Konzen, 2019)

Sommige christelijke auteurs en counselors suggereren dat wederzijdse masturbatie tussen echtgenoten, als onderdeel van hun seksuele relatie, aanvaardbaar kan zijn als beide partners zich er comfortabel bij voelen en het hun intimiteit verbetert. Maar dit moet met voorzichtigheid worden benaderd en altijd in de context van wederzijdse liefde en respect. (Jennifer Konzen, 2019)

Het doel voor christelijke paren moet zijn om een seksuele relatie te bevorderen die wordt gekenmerkt door wederzijdse liefde, respect en zelfgave. Als masturbatie aanleiding geeft tot bezorgdheid of afstand creëert in het huwelijk, is het belangrijk om deze kwesties openlijk aan te pakken en begeleiding te zoeken bij vertrouwde pastorale counselors of christelijke therapeuten.

Laten we niet vergeten dat Gods genade overvloedig is en dat Hij alle aspecten van ons leven wil genezen en herstellen, met inbegrip van onze seksualiteit. Als we proberen Hem te eren in onze huwelijken, mogen we ons altijd tot Hem wenden voor wijsheid, leiding en de kracht om onze echtgenoten lief te hebben zoals Christus de Kerk liefheeft.

Is orale seks toegestaan in een christelijk huwelijk?

De kwestie van orale seks binnen het christelijk huwelijk is er een die doordachte reflectie en onderscheidingsvermogen vereist. Hoewel de Bijbel deze specifieke daad niet expliciet behandelt, kunnen we kijken naar de Schrift en de leer van de Kerk voor begeleiding over hoe dit aspect van huwelijkse intimiteit te benaderen.

Ten eerste moeten we niet vergeten dat God seksualiteit schiep als een prachtig geschenk om van te genieten binnen het verbond van het huwelijk. Het Lied der Liederen, een poëtisch boek in het Oude Testament, viert de vreugde van fysieke intimiteit tussen man en vrouw, met behulp van rijke en soms metaforische taal om hun liefde te beschrijven. Sommige geleerden interpreteren bepaalde passages in dit boek als zinspelend op orale seksuele activiteit, hoewel deze interpretatie niet universeel wordt geaccepteerd. (Jennifer Konzen, 2019)

Song of Songs 4:16 luidt bijvoorbeeld: “Ontwaak, noorderwind, en kom, zuiderwind! Blaas op mijn tuin, zodat zijn geur zich overal kan verspreiden. Laat mijn geliefde in zijn tuin komen en de vruchten van zijn keuze proeven.” Hoewel deze taal poëtisch is en openstaat voor interpretatie, suggereert het een viering van verschillende vormen van seksuele intimiteit binnen het huwelijk.

Het Nieuwe Testament geeft geen specifieke instructies met betrekking tot orale seks, maar het biedt wel principes voor echtelijke seksualiteit. Paulus schrijft in 1 Korintiërs 7:3-4: "De man moet zijn huwelijksplicht jegens zijn vrouw vervullen, evenals de vrouw jegens haar man. De vrouw heeft geen gezag over haar eigen lichaam, maar geeft het aan haar man. Op dezelfde manier heeft de man geen gezag over zijn eigen lichaam, maar geeft het aan zijn vrouw." (Winters, 2016) Deze passage benadrukt wederzijds geven en ontvangen in de seksuele relatie, waarbij elke echtgenoot de ander wil behagen en bevredigen.

In het licht van deze bijbelse principes beschouwen veel christelijke theologen en voorgangers orale seks binnen het huwelijk als toegestaan, op voorwaarde dat:

1. Beide echtgenoten stemmen vrijelijk in en voelen zich op hun gemak bij de handeling.
2. Het wordt uitgevoerd als een uitdrukking van liefde en wederzijds plezier, niet als een middel tot degradatie of overheersing.
3. Het vervangt of vermindert niet het belang van geslachtsgemeenschap, die de meest volledige uitdrukking van fysieke vereniging in het huwelijk blijft.
4. Het brengt geen gezondheidsrisico's met zich mee of veroorzaakt fysieke schade aan beide echtgenoten.

Maar er is diversiteit van mening binnen christelijke kringen over deze kwestie. Sommige christelijke leiders en denominaties nemen een conservatiever standpunt in en adviseren tegen orale seks op basis van bezorgdheid over het potentieel ervan om de echtgenoot te objectiveren of afbreuk te doen aan het voortplantingsaspect van seksualiteit.

In de catechismus van de katholieke kerk wordt weliswaar niet specifiek gesproken over orale seks, maar wordt wel het volgende geleerd: “De huwelijksdaden waardoor de intieme en kuise vereniging van de echtgenoten plaatsvindt, zijn nobel en eervol; de werkelijk menselijke uitvoering van deze handelingen bevordert de zelfgave die zij betekenen en verrijkt de echtgenoten in vreugde en dankbaarheid" (KKK 2362). Dit suggereert dat seksuele handelingen die intimiteit en wederzijdse zelfgave bevorderen, aanvaardbaar kunnen worden geacht binnen het huwelijk.

Getrouwde paren moeten samen biddend onderscheiden welke seksuele praktijken geschikt zijn voor hun relatie. Zij moeten rekening houden met:

1. Bevordert deze daad meer intimiteit en liefde tussen ons?
2. Zijn we beiden op onze gemak met deze praktijk?
3. Respecteert het de waardigheid van elke echtgenoot?
4. Komt het overeen met ons begrip van Gods opzet voor seksualiteit?

Het is van cruciaal belang dat koppels open en eerlijke communicatie over hun seksuele relatie onderhouden en er altijd naar streven God en elkaar in hun intimiteit te eren. Als er zorgen of meningsverschillen zijn, kan het nuttig zijn om begeleiding te zoeken bij een vertrouwde voorganger of christelijke counselor.

Laten we niet vergeten dat seksualiteit een geschenk van God is, bedoeld om een bron van vreugde, intimiteit en binding binnen het huwelijk te zijn. Mogen we bij het navigeren door deze gevoelige kwesties altijd proberen onze echtgenoten lief te hebben en te respecteren, waarbij we de onbaatzuchtige liefde van Christus voor de Kerk in onze huwelijksrelaties weerspiegelen.

Wat leert de Bijbel over lust en seksuele gedachten in een christelijk huwelijk?

De vraag van lust en seksuele gedachten binnen het christelijk huwelijk is een belangrijke die raakt aan de aard van de menselijke seksualiteit en onze oproep tot heiligheid. Laten we dit onderwerp met gevoeligheid en wijsheid benaderen, geleid door de leer van de Schrift en de Kerk.

Ten eerste moeten we erkennen dat seksueel verlangen naar de echtgenoot niet alleen geoorloofd is, maar ook een geschenk van God is. De Song of Songs viert de schoonheid van echtelijke liefde en verlangen, met behulp van levendige beelden om het verlangen tussen man en vrouw uit te drukken. De bruid zegt bijvoorbeeld over haar geliefde: "Zijn mond is zoetheid zelf; Hij is helemaal mooi. Dit is mijn vriend, dochters van Jeruzalem" (Song of Songs 5:16).(Keller & Keller, 2011)

In het kader van het huwelijk kunnen seksuele gedachten over de echtgenoot een natuurlijk en gezond onderdeel van de relatie zijn. Paulus schrijft in 1 Korintiërs 7:2-3, "Maar aangezien seksuele immoraliteit plaatsvindt, moet elke man seksuele relaties hebben met zijn eigen vrouw, en elke vrouw met haar eigen man. De man moet zijn huwelijkse plicht jegens zijn vrouw vervullen, en ook de vrouw jegens haar man.” Dit suggereert dat seksueel verlangen binnen het huwelijk niet alleen aanvaardbaar is, maar deel uitmaakt van de wederzijdse zelfgave tussen echtgenoten.(Winters, 2016)

Maar de Bijbel leert ons ook om ons bewust te zijn van de manier waarop we over seksualiteit denken en deze benaderen, zelfs binnen het huwelijk. De woorden van Jezus in Mattheüs 5:27-28 zijn bijzonder relevant: “U hebt gehoord dat er werd gezegd: “U mag geen overspel plegen.” Maar ik zeg u dat iedereen die lustvol naar een vrouw kijkt, al overspel met haar in zijn hart heeft gepleegd.” Hoewel deze leer vaak wordt toegepast op gedachten over iemand anders dan zijn echtgenoot, herinnert het ons ook aan het belang van het behoud van zuiverheid van hart in al onze gedachten en intenties. (Morrow, 2016)

Dus hoe verzoenen we de viering van echtelijke seksualiteit met de oproep tot zuiverheid? Hier zijn enkele belangrijke principes om te overwegen:

1. Intentie is van belang: Er is een verschil tussen het waarderen en verlangen van de echtgenoot, en het objectiveren of reduceren tot een louter object van seksuele bevrediging. Het eerste is een geschenk; het laatste verzuimt de volledige waardigheid van de persoon te eren.
2. Focus op de hele persoon: Hoewel het natuurlijk is dat u zich aangetrokken voelt tot de fysieke eigenschappen van uw echtgenoot, moet u ernaar streven deze als een hele persoon – lichaam, geest en geest – te waarderen en te verlangen.
3. Cultiveer een onbaatzuchtige liefde: Zelfs in onze seksuele gedachten moeten we proberen de onbaatzuchtige liefde van Christus te belichamen. Vraag jezelf af: Zijn mijn gedachten gericht op mijn eigen plezier, of bevatten ze een verlangen om mijn echtgenoot lief te hebben en te koesteren?
4. Bewaking tegen fantasie: Hoewel sommige verbeeldingskracht de echtelijke intimiteit kan verbeteren, moet je voorzichtig zijn met uitgebreide seksuele fantasieën die je kunnen distantiëren van de realiteit van je echtgenoot en je werkelijke relatie.
5. Behoud emotionele en spirituele intimiteit: Vergeet niet dat fysiek verlangen slechts één aspect is van huwelijksliefde. Cultiveer emotionele en spirituele nabijheid met je partner, die je fysieke intimiteit kan verdiepen en verrijken.

Veel christelijke leraren en counselors bevestigen dat het niet alleen geoorloofd maar ook nuttig is voor gehuwde paren om op seksuele manieren over elkaar na te denken. Dit kan helpen om een gezond niveau van verlangen en anticipatie in het huwelijk te behouden. Zoals een auteur het uitdrukt: “God wil dat seksueel verlangen en verlangen in ons huwelijk voorkomen. , het is goed en godvruchtig om seksueel over je echtgenoot na te denken.” (Jennifer Konzen, 2019)

Maar als seksuele gedachten obsessief worden, interfereren met het dagelijks leven of leiden tot verwaarlozing van andere aspecten van de huwelijksrelatie, kan het nuttig zijn om begeleiding te zoeken bij een vertrouwde pastor of christelijke counselor.

Laten we niet vergeten dat onze seksualiteit, net als alle aspecten van ons leven, aan God moet worden aangeboden als onderdeel van onze spirituele aanbidding. Zoals de heilige Paulus ons aanspoort in Romeinen 12:1: "Daarom verzoek ik u, broeders en zusters, met het oog op de barmhartigheid van God, om uw lichamen aan te bieden als een levend, heilig en God welgevallig offer — dit is uw ware en juiste aanbidding."

Hoe kunnen getrouwde stellen een God-eervol seksleven hebben?

De intieme vereniging van man en vrouw is een groot geschenk van onze Schepper. Wanneer de echtelijke seksualiteit met liefde, respect en openheid voor het leven wordt beleefd, kan zij werkelijk heilig zijn – een weerspiegeling van Gods liefde en een bron van vreugde en eenheid voor het paar.

Om God te eren in je seksuele relatie, zie je je echtgenoot als een geliefd kind van God, geschapen naar Zijn beeld. Behandel elkaars lichaam en hart met eerbied. Laat je fysieke intimiteit stromen en voed je emotionele en spirituele intimiteit. 

Communicatie is de sleutel. Praat openlijk met je partner over je behoeften, verlangens en grenzen. Luister naar elkaar met mededogen. Wees geduldig en lief voor elkaar.

Onthoud dat seks bedoeld is om leven te geven en liefde te geven. Sta open voor de mogelijkheid van nieuw leven. Tegelijkertijd erkent de Kerk dat verantwoord ouderschap soms afstand tussen kinderen kan vereisen. Natuurlijke gezinsplanningsmethoden kunnen worden gebruikt met gebedsvol onderscheidingsvermogen.

Vermijd het behandelen van uw echtgenoot als een object voor uw eigen bevrediging. Concentreer je in plaats daarvan op wederzijds geven en ontvangen. Laat je intieme ontmoetingen een uitwisseling van liefde zijn, niet alleen fysiek genot.

Bid samen als een stel. Vraag God om je seksuele relatie te zegenen en te begeleiden. Dank Hem voor de gave van uw echtgeno(o)t(e) en uw echtelijke verbintenis.

Als je worstelt met wonden uit het verleden of ongezonde patronen, wees dan niet bang om hulp te zoeken bij een vertrouwde counselor of spiritueel leider. God verlangt naar genezing en vrijheid voor jou.

Is anticonceptie zondig vanuit een Bijbels perspectief?

Dit is een complexe en gevoelige kwestie die in de geschiedenis van de kerk is besproken. Hoewel de Bijbel niet expliciet ingaat op moderne anticonceptiemethoden, kunnen we kijken naar de Schrift en de leer van de Kerk als leidraad.

De Kerk heeft consequent geleerd dat echtelijke seksualiteit zowel eenheids- als voortplantingsgezind moet zijn. We zien dit in Gods eerste gebod aan de mensheid om “vruchtbaar te zijn en zich te vermenigvuldigen” (Genesis 1:28). Het verhaal van Onan in Genesis 38 is ook geïnterpreteerd als een veroordeling van anticonceptie.

Maar we moeten oppassen dat we niet te rigide of te legalistisch te werk gaan. God heeft ons de gave van de rede gegeven om verstandige beslissingen te nemen over de grootte van het gezin. De Kerk erkent dat verantwoord ouderschap soms afstand van kinderen kan vereisen.

Het belangrijkste is de houding en motivatie van het paar. Zijn ze in principe open voor het leven, zelfs als ze geldige redenen onderscheiden om zwangerschap op een bepaald moment te vermijden? Of sluiten ze zich af voor Gods geschenk aan kinderen uit egoïsme of materialisme?

Natuurlijke gezinsplanningsmethoden, die werken met de natuurlijke cycli van de vrouw, zijn moreel aanvaardbaar wanneer ze met de juiste bedoelingen worden gebruikt. Deze methoden bevorderen de communicatie tussen echtgenoten en het respect voor het lichaam van de vrouw.

Kunstmatige anticonceptie baart meer zorgen, aangezien het een fysieke of chemische barrière in de echtelijke handeling introduceert. Maar we moeten er ook rekening mee houden dat sommige anticonceptiemethoden worden gebruikt om legitieme medische redenen die verder gaan dan het voorkomen van zwangerschap.

Dit is een kwestie van gebedsvol onderscheidingsvermogen door elk paar, in overleg met hun geweten en spirituele adviseurs. We moeten voorzichtig zijn met het maken van algemene oordelen over de toestand van de ziel van mensen.

Het belangrijkste is dat paren open blijven staan voor Gods wil, verantwoordelijk ouderschap beoefenen en hun seksualiteit een uitdrukking van zelfschenkende liefde laten zijn. Mogen we alle gezinnen met mededogen vergezellen terwijl ze door deze gevoelige beslissingen navigeren.

Is pornografie schadelijk voor christenen?

Het gebruik van pornografie is een ernstige zorg in ons digitale tijdperk, een die veel individuen en gezinnen treft. Terwijl de De Bijbel spreekt niet expliciet over pornografie., kunnen we duidelijke principes putten uit de Schrift en de leer van de Kerk.

Jezus leerde dat "een ieder die met lust naar een vrouw kijkt, al overspel met haar in zijn hart heeft gepleegd" (Mattheüs 5:28). Pornografie wakkert door zijn aard op en voedt wellustige verlangens. Het reduceert menselijke personen, gemaakt naar Gods beeld, tot objecten voor zelfzuchtige bevrediging.

Het gebruik van pornografie schaadt de capaciteit van de gebruiker voor authentieke intimiteit en liefde. Het creëert onrealistische verwachtingen over seks. Het kan verslavend worden en steeds meer tijd en aandacht vergen. Velen die worstelen met pornografie melden dat ze zich intens beschaamd en geïsoleerd voelen.

De porno-industrie zit vol met uitbuiting en misbruik. Door pornografie te bekijken, wordt men medeplichtig aan deze uitbuiting, ook al is het indirect. Als christenen zijn wij geroepen om de waardigheid van ieder mens hoog te houden.

Voor gehuwden is pornografie een vorm van ontrouw aan de echtgenoot. Het schendt de exclusiviteit van het huwelijksverbond. Zelfs voor alleenstaanden werkt het tegen de deugd van kuisheid en voorbereiding op een toekomstig huwelijk.

Tegelijkertijd moeten we deze kwestie met veel mededogen benaderen. Veel mensen beginnen op jonge leeftijd met het gebruik van pornografie, voordat ze de schadelijke effecten ervan volledig kunnen begrijpen. Vrijkomen van pornografie kan erg moeilijk zijn vanwege het verslavende karakter.

Het goede nieuws is dat genezing en vrijheid mogelijk zijn door Gods genade. Als je worstelt met pornografie, wanhoop dan niet en verberg je niet in schaamte. Zoek hulp bij een vertrouwde pastor, counselor of ondersteuningsgroep. Er zijn veel middelen beschikbaar voor herstel.

Voor alle christenen moeten we waakzaam zijn in het bewaken van onze harten en geesten. Laten we "elke gedachte gevangen nemen om haar aan Christus te laten gehoorzamen" (2 Korintiërs 10:5). Mogen we onze voldoening alleen in God zoeken, niet in valse beelden die ons nooit echt kunnen vervullen.

Wat leert de katholieke kerk over seks binnen een christelijk huwelijk?

De leer van de Kerk over echtelijke seksualiteit vloeit voort uit ons begrip van Gods prachtige plan voor het huwelijk en het gezinsleven. In de kern bevestigt deze leer seks als een groot geschenk van onze Schepper - een geschenk dat moet worden gekoesterd en gerespecteerd binnen het huwelijksverbond.

De Catechismus leert dat "seksualiteit is geordend tot de echtelijke liefde van man en vrouw" (CKK 2360). Met andere woorden, seks vindt zijn juiste context binnen het huwelijk, waar het dient om de echtgenoten te verenigen en hen open te stellen voor de gave van nieuw leven.

De Kerk handhaaft wat wij de eenheids- en voortplantingsdoeleinden van de echtelijke seksualiteit noemen. De seksuele daad is bedoeld om de liefdevolle band tussen man en vrouw te versterken. Tegelijkertijd moet het open blijven staan voor de mogelijkheid om kinderen te verwekken.

Dit betekent niet dat elke seksuele handeling tot zwangerschap moet leiden. De Kerk erkent dat verantwoord ouderschap afstand van kinderen kan vereisen. Maar paren moeten het levengevende potentieel van seks niet actief frustreren door middel van anticonceptiemiddelen.

Huwelijkse seksualiteit moet worden gekenmerkt door wederzijdse zelfgave en ontvangst. Echtgenoten worden opgeroepen om aandacht te besteden aan elkaars behoeften en verlangens, altijd met respect en tederheid. Gedwongen seksuele handelingen binnen het huwelijk zijn ernstig verkeerd.

De Kerk moedigt paren aan om hun seksuele relatie met eerbied te benaderen en deze als heilig te beschouwen. Tegelijkertijd moet echtelijke seksualiteit een bron van vreugde en genot zijn voor het paar. Er is ruimte voor speelsheid en passie binnen de grenzen van wederzijdse liefde en respect.

Uitdagingen in seksuele intimiteit komen vaak voor bij veel paren. De Kerk moedigt echtgenoten aan om open te communiceren over deze kwesties en om hulp te zoeken wanneer dat nodig is. Counseling of medische behandeling kan in sommige gevallen geschikt zijn.

Bovenal zijn we geroepen om onze seksualiteit te zien als een weerspiegeling van Gods liefde – trouw, vruchtbaar en vrij. Mogen alle echtparen in deze visie groeien en in hun intieme vereniging een bron van vreugde en een pad van heiliging vinden.

Wat leren de kerkvaders over seks binnen een christelijk huwelijk?

De vroege kerkvaders bieden ons waardevolle inzichten over echtelijke seksualiteit, zelfs als we erkennen dat hun leer werd gevormd door hun historische en culturele context.

Veel van de vaders benadrukten dat echtelijke seksualiteit gericht moet zijn op voortplanting. De heilige Augustinus leerde bijvoorbeeld dat het goed van het huwelijk nakomelingen, trouw en het sacrament omvatte. Tegelijkertijd erkende hij dat seksuele relaties de band tussen echtgenoten konden versterken.

Verschillende vaders waarschuwden tegen overmatige passie of plezier in huwelijksrelaties. Hiëronymus adviseerde paren om seks met mate en zelfbeheersing te benaderen. Hoewel de heilige Johannes Chrysostomus de goedheid van de echtelijke seksualiteit bevestigde, waarschuwde hij ervoor dat het geen afgod zou worden.

De vaders leerden over het algemeen dat seksuele relaties moeten worden beëindigd in tijden van vasten en gebed en tijdens de menstruatie van een vrouw. Dit weerspiegelt hun begrip van rituele zuiverheid, die we vandaag anders interpreteren.

Tegelijkertijd bevestigden veel vaders het eenheidsaspect van huwelijksseksualiteit. De heilige Gregorius van Nyssa beschreef prachtig hoe man en vrouw "één vlees" worden door hun fysieke vereniging. De heilige Johannes Chrysostomus moedigde echtgenoten aan om vreugde en vreugde te vinden in hun intieme relaties.

De vaders veroordeelden consequent overspel, hoererij en andere seksuele handelingen buiten het huwelijk. Zij zagen kuisheid – hetzij in het celibaat, hetzij in het trouwe huwelijk – als een grote deugd.

Sommige vaders, zoals Clemens van Alexandrië, boden praktisch advies aan gehuwde paren. Hij moedigde bescheidenheid en wederzijds respect aan in het echtelijke bed. Hij adviseerde ook tegen echtelijke relaties tijdens de zwangerschap, als gevolg van de medische overtuigingen van die tijd.

Hoewel we het misschien niet met elk detail van de leer van de Vaders over seksualiteit eens zijn, kunnen we hun algemene visie op echtelijke seksualiteit als heilig, verenigend en voortplantingsgezind waarderen. Ze herinneren ons eraan dat ons seksuele leven gericht moet zijn op God en op het versterken van de huwelijksband.

Laten we bij het nadenken over deze leringen niet vergeten dat de Vaders geen alomvattende "theologie van het lichaam" aanboden zoals we die vandaag de dag begrijpen. Hun inzichten moeten worden gelezen in het licht van de volledige ontwikkeling van de kerkelijke leer en ons groeiende begrip van de menselijke seksualiteit.