De Bijbel verbindt de geboorte van Jezus met vrede door profetieën dat een komende heerser deze zou brengen en de aankondiging van de engelen bij zijn geboorte dat deze was gekomen. Jesaja noemt het kind “Vredevorst” (Jesaja 9:5) en Micha zegt dat de heerser uit Bethlehem “hun vrede zal zijn” (Micha 5:4).
In Lucas belooft Zacharias vrede, kondigen engelen deze aan de herders aan en zegt Simeon, terwijl hij het kind in de tempel vasthoudt, dat God hem nu in vrede laat heengaan. In de English Standard Version komt het woord drie keer voor in de eerste twee hoofdstukken van Lucas: “the way of peace” (1:79), “on earth peace” (2:14) en “depart in peace” (2:29). Efeziërs 2:14 zegt over Christus: “Hij is onze vrede.”
Profetieën over de komende vrede

Jesaja 9:6
“Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder. En men noemt Zijn naam Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.”
Reflectie: Het hoofdstuk opent met een groot licht over “Galilea van de heidenen” (Jesaja 9:1-2), en het vers daarvoor zegt dat elke laars van een strijder en elk in bloed gewenteld kleed als brandstof wordt verbrand; dit vers geeft de reden met het begin “Want.” Vers 7 vervolgt: “Aan de uitbreiding van de heerschappij en aan de vrede zal geen einde komen op de troon van David en over zijn koninkrijk.” Mattheüs 4:14-16 citeert Jesaja 9:1-2 wanneer Jezus naar Kapernaüm verhuist, en in Lucas 1:32-33 vertelt Gabriël aan Maria dat God haar zoon “de troon van zijn vader David” zal geven en dat “aan zijn koninkrijk geen einde zal komen.”

Micah 5:5
“En Hij zal hun vrede zijn.”
Reflectie: De “hij” is de heerser uit Micha 5:2, die komt uit “Betlehem-Efratha, dat te klein is om onder de geslachten van Juda te zijn,” en die “zijn kudde zal weiden in de kracht van de Heer,” zodat zijn volk “veilig zal wonen” (5:4). De rest van vers 5 gaat direct over op een invasie: “Wanneer de Assyriër in ons land komt.” Wanneer Herodes vraagt waar de Christus geboren zou worden, antwoorden de overpriesters en schriftgeleerden: “In Betlehem in Judea,” en zij citeren Micha 5:2 (Matteüs 2:4-6).

Isaiah 11:9
“Zij zullen geen kwaad doen of verderf aanrichten op heel mijn heilige berg; want de aarde zal vol zijn van de kennis van de Heer, zoals de wateren de bodem van de zee bedekken.”
Reflectie: Jesaja 11 begint met “een twijg uit de afgehouwen tronk van Isaï,” een koning op wie “de Geest van de Heer zal rusten” en die “de armen zal oordelen” met gerechtigheid (11:1-4). De verzen 6-8 plaatsen vervolgens roofdieren naast hun prooi: “De wolf zal bij het lam verblijven,” de leeuw eet stro als het rund, en “een kleine jongen zal ze leiden.” Isaï was de vader van koning David, en Matteüs 1:5-6 noemt hem in de geslachtslijn van Jezus.

Jesaja 52:7
“Hoe lieflijk zijn op de bergen de voeten van hem die het goede nieuws brengt, die vrede verkondigt, die het goede nieuws van geluk brengt, die redding verkondigt…”
Reflectie: Het nieuws van de boodschapper voor Sion is: “Uw God is Koning,” en de wachters die het horen “zien de terugkeer van de Heer naar Sion” (52:8). De verzen 9-10 voegen eraan toe dat “de Heer zijn volk getroost heeft; Hij heeft Jeruzalem verlost” en dat “alle einden van de aarde de redding van onze God zullen zien.” In de tempelscène van Lucas 2:25-38 wacht Simeon op “de vertroosting van Israël,” spreekt Anna tot degenen die “verwachtten dat Jeruzalem verlost zou worden,” en zegt Simeon, terwijl hij het kind vasthoudt: “mijn ogen hebben uw redding gezien.”
Vrede in het verslag van de geboorte door Lucas

Luke 1:78-79
“…dankzij de innige barmhartigheid van onze God, waarmee de dageraad uit de hoogte naar ons zal omzien, om licht te geven aan hen die in duisternis en in de schaduw van de dood zitten, om onze voeten te richten op de weg van de vrede.”
Reflectie: Zacharias, een priester, kon niet spreken sinds hij twijfelde aan de boodschap van Gabriël (Lucas 1:20); bij de naamgeving van zijn zoon Johannes wordt zijn mond geopend en wordt hij “vervuld met de Heilige Geest en profeteerde hij.” Zijn lofzang prijst God voor het verwekken van “een hoorn van redding voor ons in het huis van zijn dienaar David” en richt zich vervolgens op de kleine Johannes, die “voor het aangezicht van de Heer uit zal gaan om zijn wegen gereed te maken” (1:69, 1:76). De slotregels beschrijven een dageraad “uit de hoogte” die licht geeft aan hen die in “de schaduw van de dood” zitten, de uitdrukking die Matteüs 4:16 gebruikt bij het citeren van Jesaja 9:2, en hen leidt “op de weg van de vrede.”

Lukas 2:14
“Eer aan God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde bij de mensen die Hij welgezind is!”
Reflectie: Het hemelse leger verschijnt aan de herders in de velden bij Betlehem direct na de aankondiging van de engel: “u is heden de Heiland geboren, in de stad van David, namelijk Christus de Heer” (2:11). De King James Version leest “on earth peace, good will toward men,” en de voetnoot in de ESV herleidt het verschil tot de manuscripten: “Sommige manuscripten: vrede, welbehagen onder de mensen.” Het Evangelie van Lucas heeft een tegenhanger wanneer Jezus de Olijfberg afdaalt richting Jeruzalem: zijn discipelen roepen: “Vrede in de hemel en eer in de hoogste hemelen!” (Lucas 19:38).

Luke 2:29-32
“Nu laat U, Heere, Uw dienstknecht gaan in vrede, volgens Uw woord; want mijn ogen hebben Uw redding gezien die U bereid hebt voor de ogen van alle volken, een licht tot openbaring voor de heidenen en tot heerlijkheid voor Uw volk Israël.”
Reflectie: Simeon was door de Heilige Geest verteld “dat hij de dood niet zou zien voordat hij de Christus van de Heer gezien zou hebben” (2:26), en hij spreekt deze woorden in de tempel met het kind in zijn armen, wanneer Maria en Jozef Jezus brengen om Hem aan de Heer voor te stellen. “Een licht tot openbaring voor de heidenen” breidt de redding die hij heeft gezien uit tot buiten Israël. Zijn volgende woorden, tot Maria, noemen het kind “een teken dat weersproken zal worden” en waarschuwen dat “ook door uw eigen ziel een zwaard zal gaan” (2:34-35).
Paulus noemt Christus onze vrede

Efeziërs 2:14
“Want Hij is onze vrede, Die beiden één gemaakt heeft en de tussenmuur, die scheiding maakte, afgebroken heeft.”
Reflectie: Micha 5:5 zegt over de heerser uit Betlehem: “Hij zal vrede zijn”; Paulus zegt over Christus: “Hij is onze vrede.” De verzen 11-13 noemen de twee die één zijn gemaakt: “u, heidenen,” die “eens ver weg” waren, en “de besnijdenis”; vers 17 zegt dat vrede aan beiden werd verkondigd. De muur van vijandschap tussen hen is afgebroken “in zijn vlees,” en vers 16 zegt dat Hij “ons beiden in één lichaam met God verzoent door het kruis.”
Deze verzen lezen met Kerstmis
Jesaja 9 en Jesaja 11 worden gelezen tijdens het Festival of Nine Lessons and Carols, een dienst die traditioneel op of nabij kerstavond in Anglicaanse kerken wordt gehouden. In de volgorde die in King’s College, Cambridge, wordt gebruikt, is de derde lezing Jesaja 9:2, 6-7 en de vierde is Jesaja 11:1-4a, 6-9.
Lucas 2:29-32 is gericht aan God en kan gebeden worden zoals het geschreven staat.

Een reactie plaatsen