19 Bijbelverzen over de geboorte van Jezus

Jesaja 7:14

“Daarom zal de Heer zelf u een teken geven: De maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en hem Immanuël noemen.”

Reflectie: Jesaja gaf dit teken aan koning Achaz terwijl Aram en Israël Jeruzalem bedreigden, en twee verzen later dateert hij het: voordat de jongen weet wat goed en kwaad is, “zal het land van de twee koningen voor wie u vreest, verwoest worden” (7:16). Het Hebreeuwse woord is almah, dat in de aantekening in de katholieke New American Bible wordt omschreven als “een jonge vrouw van huwbare leeftijd”; de Septuaginta, de Griekse vertaling, heeft Parthenos, maagd, en Matteüs 1:23 volgt dit. Christenen lezen het vers op meer dan één manier. Diezelfde katholieke aantekening leest het teken als een geruststelling voor Achaz, en de Catechismus ziet in Maria's conceptie “de vervulling van de goddelijke belofte gegeven door de profeet Jesaja” (497); Johannes Calvijn las het kind uitsluitend als Christus, aangezien hij “God met ons” wordt genoemd. Het vers in zijn context wordt behandeld in welke verzen van Jesaja de geboorte van Jezus voorspellen.

Micha 5:2

“Maar jij, Bethlehem-Efrata, hoewel je klein bent onder de geslachten van Juda, uit jou zal voor mij iemand voortkomen die heerser over Israël zal zijn, wiens oorsprong van oudsher is, uit de dagen van weleer.”

Reflectie: Efrata is een oude naam die verbonden is met Bethlehem. Rachel werd begraven “op de weg naar Efrat (dat is Bethlehem)” (Genesis 35:19), en David was “de zoon van een Efratiet genaamd Isaï, die uit Bethlehem in Juda kwam” (1 Samuël 17:12). Micha belooft een heerser uit Davids eigen kleine stad.

Jesaja 9:6

“Want een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op zijn schouder. En men noemt hem Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.”

Reflectie: Het kind krijgt vier titels, en het volgende vers plaatst hem op de troon van David met een regering en vrede die geen einde zullen hebben (9:7).

Lucas 1:26-28

“In de zesde maand van Elisabet's zwangerschap stuurde God de engel Gabriël naar Nazaret, een stad in Galilea, naar een maagd die verloofd was met een man genaamd Jozef, een afstammeling van David. De naam van de maagd was Maria. De engel kwam bij haar en zei: ‘Gegroet, jij die begenadigd bent! De Heer is met je.’”

Reflectie: Lukas geeft de maand, de stad en de man met wie Maria verloofd was voordat hij haar naam noemt. Hij plaatst gebeurtenissen op deze manier door het hele boek heen, op tijd, plaats en familie (vergelijk 1:5; 2:1-2).

Luke 1:30-33

“Maar de engel zei tegen haar: ‘Wees niet bang, Maria; je hebt genade gevonden bij God. Je zult zwanger worden en een zoon baren, en je moet hem Jezus noemen. Hij zal groot zijn en de Zoon van de Allerhoogste worden genoemd. De Heer God zal hem de troon van zijn vader David geven, en hij zal voor eeuwig regeren over de nakomelingen van Jakob; aan zijn koningschap zal nooit een einde komen.’”

Reflectie: Maria vraagt hoe dit zal gebeuren, “aangezien ik een maagd ben” (1:34), en de engel antwoordt haar. Toen Zacharias een paar verzen eerder vroeg: “Hoe kan ik hiervan zeker zijn?”, werd hij sprakeloos gemaakt (1:18-20).

Luke 2:4-5

“Dus Jozef ging ook vanuit de stad Nazareth in Galilea naar Judea, naar Bethlehem, de stad van David, omdat hij tot het huis en het geslacht van David behoorde. Hij ging daarheen om zich te laten inschrijven met Maria, die met hem verloofd was en in verwachting was.”

Reflectie: De reis was voor de volkstelling beschreven in 2:1-3, toen “iedereen naar zijn eigen stad ging om zich te laten inschrijven.” Lucas voegt eraan toe dat Maria de reis maakte terwijl ze “in verwachting was.”

Lucas 2:6-7

“Terwijl ze daar waren, kwam de tijd dat de baby geboren moest worden, en ze baarde haar eerstgeboren zoon. Ze wikkelde hem in doeken en legde hem in een kribbe, omdat er geen logeerkamer voor hen beschikbaar was.”

Reflectie: Het woord achter gastenkamer is kataluma, en Lucas gebruikt het opnieuw voor de kamer waar het Laatste Avondmaal wordt gehouden (22:11). Voor de herberg in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan gebruikt hij een ander woord (10:34). De vertaling “geen plaats voor hen in de herberg” in de King James Version vertaalt hetzelfde woord.

Matteüs 1:20-21

“Maar nadat hij dit had overwogen, verscheen een engel van de Heer hem in een droom en zei: ‘Jozef, zoon van David, wees niet bang om Maria als je vrouw in huis te nemen, want wat in haar verwekt is, is van de Heilige Geest. Ze zal een zoon baren, en jij moet hem de naam Jezus geven, want hij zal zijn volk redden van hun zonden.’”

Reflectie: Jozef had al besloten om in stilte van Maria te scheiden omdat hij “haar niet in opspraak wilde brengen” (1:19). De engel komt na dat besluit en vertelt hem haar als zijn vrouw in huis te nemen.

Matthew 1:22-23

“Dit alles gebeurde om te vervullen wat de Heer had gezegd door de profeet: ‘De maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en ze zullen hem Immanuël noemen’ (wat betekent ‘God met ons’).”

Reflectie: Mattheüs citeert Jesaja 7:14 in de Griekse vorm die maagd leest, en hij vertaalt Immanuël voor zijn lezers: “God met ons.”

Matteüs 1:24-25

“Toen Jozef wakker werd, deed hij wat de engel van de Heer hem had opgedragen en nam Maria als zijn vrouw bij zich. Maar hij had geen gemeenschap met haar totdat ze een zoon had gebaard. En hij gaf hem de naam Jezus.”

Reflectie: Jozef krijgt in vier dromen te horen wat hij moet doen, en elke keer rapporteert Matteüs wat hij daarna deed (1:24; 2:14, 21, 22). Matteüs geeft hem geen gesproken woorden.

Luke 2:11-12

“Vandaag is in de stad van David een Redder voor jullie geboren; hij is de Messias, de Heer. Dit zal een teken voor jullie zijn: jullie zullen een baby vinden die in doeken gewikkeld is en in een kribbe ligt.”

Reflectie: Het teken is een baby die in een kribbe ligt, wat de herders moesten gaan zoeken in Bethlehem. Ze “haastten zich en vonden Maria en Jozef, en de baby” (2:16).

Lucas 2:13-14

“Plotseling verscheen een grote menigte van het hemelse leger bij de engel, die God prees en zei: ‘Eer aan God in de hoogste hemel, en op aarde vrede voor degenen op wie zijn welbehagen rust.’”

Reflectie: De kritische Griekse teksten, zoals die van Westcott en Hort en de SBL-editie, eindigen met eudokias, wat “aan hen op wie zijn welbehagen rust” oplevert. De Textus Receptus achter de King James Version heeft eudokia, één letter korter, en daarom leest de KJV “good will toward men.”

Luke 2:17-18

“Toen ze hem gezien hadden, verspreidden ze het woord over wat hun over dit kind was verteld, en iedereen die het hoorde, was verbaasd over wat de herders tegen hen zeiden.”

Reflectie: De herders zijn de eerste mensen in Lucas' verslag die het nieuws over het kind verspreiden. Het volgende vers gaat over naar Maria, die “al deze dingen bewaarde en ze in haar hart overwoog” (2:19).

Matteüs 2:1-2

“Nadat Jezus was geboren in Bethlehem in Judea, in de tijd van koning Herodes, kwamen er wijzen uit het oosten naar Jeruzalem en vroegen: ‘Waar is degene die geboren is als koning van de Joden? We zagen zijn ster toen deze opkwam en zijn gekomen om hem te aanbidden.’”

Reflectie: Het Griekse woord magoi benoemde een priesterkaste onder de Meden en Perzen, bekend om astrologie en het interpreteren van dromen. Matteüs noemt hen geen koningen en zegt niet met hoeveel ze waren; sommige vroege christelijke schrijvers spraken over drie, merkt de Catholic Encyclopedia op, “zeer waarschijnlijk beïnvloed door het aantal geschenken.”

Matthew 2:5-6

“‘In Bethlehem in Judea,’ antwoordden zij, ‘want dit is wat de profeet heeft geschreven: “Maar jij, Bethlehem, in het land van Juda, bent geenszins de minste onder de leiders van Juda; want uit jou zal een heerser voortkomen die mijn volk Israël zal hoeden.”‘”

Reflectie: De overpriesters en schriftgeleerden antwoorden Herodes vanuit Micha 5:2, maar waar Micha Bethlehem “klein onder de geslachten van Juda” noemt, zegt hun citaat dat het “geenszins de minste” is. De laatste regel, “een heerser die mijn volk Israël zal hoeden,” echoot wat de Heer tegen David zei: “Jij zult mijn volk Israël hoeden” (2 Samuël 5:2).

Matteüs 2:11

“Toen ze bij het huis kwamen, zagen ze het kind met zijn moeder Maria, en ze bogen zich neer en aanbaden hem. Daarna openden ze hun schatten en boden hem geschenken aan van goud, wierook en mirre.”

Reflectie: Matteüs zegt dat de wijzen naar een huis kwamen en het kind met zijn moeder vonden. Toen ze niet terugkeerden, gaf Herodes bevel om de jongens van Bethlehem te doden “die twee jaar oud en jonger waren, in overeenstemming met de tijd die hij van de wijzen had vernomen” (2:16).

Johannes 1:14

"Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond. Wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, de heerlijkheid als van de eniggeborene van de Vader, vol van genade en waarheid."

Reflectie: Johannes heeft geen geboorteverhaal, en dit vers stelt wat de geboorte betekende. Het werkwoord voor zijn tent opslaan, skēnoō, komt van het Griekse woord voor een tent, en betekent een tent opzetten of tabernakelen.

Galaten 4:4-5

“Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God Zijn Zoon uit, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen die onder de wet waren, vrij te kopen, opdat wij de aanneming tot kinderen zouden ontvangen.”

Reflectie: Paulus vertelt het verhaal van de geboorte niet. In deze brief wijdt hij er één zinsnede aan, “geboren uit een vrouw, geboren onder de wet,” en verbindt deze direct met het doel ervan: “om hen die onder de wet stonden vrij te kopen.”

Philippians 2:6-7

“Die, in de gestalte van God zijnde, het gelijk zijn aan God niet beschouwde als iets om voor eigen voordeel te gebruiken; integendeel, hij maakte zichzelf tot niets door de gestalte van een dienaar aan te nemen, en werd in menselijke gelijkenis gemaakt.”

Reflectie: Zichzelf ontledigd vertaalt kenoō, een werkwoord dat 'leegmaken' betekent. Paulus schrijft dit om de Filippenzen de mentaliteit te tonen die hij van hen vraagt: “Laat onder u de gezindheid heersen die Christus Jezus had” (2:5).