Bijbelse Numerologie53 artikelen

325 staat niet in de Bijbel — Het is het jaar van het Concilie van Nicea



  • Het getal 325 komt nergens voor in de Bijbel; de dichtstbijzijnde getallen zijn 323 en 324, in Ezra 2:17 en Nehemia 7:23.
  • De Schrift geeft 325 geen symbolische betekenis, en “engelgetallen” komen voort uit de moderne numerologie, niet uit de Bijbel.
  • In 325 na Christus riep Constantijn het Eerste Concilie van Nicaea bijeen, en 250 tot 300 bisschoppen kwamen, velen van hen getekend door vervolging.
  • Het concilie veroordeelde de leer van Arius dat de Zoon een schepsel was en beleed hem als “van één wezen met de Vader.”
  • Het stelde ook een gezamenlijke datum voor Pasen vast en vaardigde twintig canons uit, en de geloofsbelijdenis, uitgebreid in 381, is de Geloofsbelijdenis van Nicaea die vandaag de dag in de meeste kerken wordt uitgesproken.
Bijbelse NumerologieBekijk alle 53 artikelen in deze reeks

Je zult 325 nergens in de Bijbel vinden, en de Schrift geeft er geen symbolische betekenis aan. Voor christenen is het getal een jaartal. In 325 na Christus kwam het Eerste Concilie van Nicaea bijeen en schreef de eerste vorm van de Geloofsbelijdenis van Nicaea.

Het getal wijst dus weg van de pagina's van de Bijbel en naar de mensen die ze lezen. De bisschoppen in Nicaea verwoordden in een geloofsbelijdenis wat Thomas zei toen hij de opgestane Jezus zag: “Mijn Here en mijn God!” (Johannes 20:28). Velen van hen droegen de littekens van vervolging omdat ze dit beleden. De geloofsbelijdenis die uit hun woorden voortkwam, is nog steeds degene die de meeste kerken samen uitspreken.

Komt 325 voor in de Bijbel?

Geen enkel vers in de Bijbel bevat het getal 325. De dichtstbijzijnde getallen staan in de lijsten van ballingen die terugkeerden uit Babylon, waarin 323 nakomelingen van Bezai worden geteld in Ezra 2:17 en 324 in de parallelle lijst in Nehemia 7:23.

Heeft 325 een spirituele betekenis?

Niet in de Schrift. Sommige getallen hebben gewicht in de Bijbel, zoals zeven, twaalf en veertig, maar 325 hoort daar niet bij. Het idee van “engelgetallen”, herhaalde cijfers die persoonlijke boodschappen zouden bevatten, werd in 2004 gedefinieerd door de schrijvers Doreen Virtue en Lynnette Brown. Het behoort tot de moderne numerologie, niet tot de Bijbel of de christelijke traditie.

Het Concilie van Nicaea

In 325 riep keizer Constantijn, die het jaar daarvoor alleenheerser van het Romeinse Rijk was geworden, de bisschoppen van de kerk bijeen in Nicaea, het huidige İznik in Turkije. Ze kwamen samen van mei tot juli en de keizerlijke schatkist betaalde hun reis. Hedendaagse verslagen schatten hun aantal op 250 tot 300. Het getal dat traditioneel werd, 318, is het aantal getrainde mannen in het huishouden van Abraham in Genesis 14:14. Het was het eerste concilie dat probeerde de hele kerk te vertegenwoordigen.

Veel van de bisschoppen hadden vervolging meegemaakt. De historicus Theodoretus beschrijft Paulus, bisschop van Neocaesarea, die onder keizer Licinius het gebruik van beide handen had verloren door een roodgloeiend ijzer, en anderen die een oog of een arm hadden verloren: “het Concilie zag eruit als een verzameld leger van martelaren.”

Arius en “van één wezen”

Het concilie werd voornamelijk bijeengeroepen om een geschil te beslechten dat in Alexandrië was begonnen tussen bisschop Alexander en een van zijn presbyters, Arius. De brief van het concilie vat samen wat Arius leerde: dat de Zoon van God voortkwam “uit dingen die er niet zijn”, dat “er een tijd was dat hij er niet was”, en dat hij een schepsel is. Het concilie veroordeelde deze leer. De geloofsbelijdenis noemt de Zoon “God uit God, Licht uit Licht, waarachtig God uit waarachtig God, geboren, niet gemaakt, van één wezen met de Vader.” Het Griekse woord voor “van één wezen”, homoousios, werd het woord waar het debat van de volgende decennia om draaide.

Het concilie introduceerde niet het geloof in de goddelijkheid van Christus. Het Evangelie van Johannes begint met: “In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God” (Johannes 1:1), en Thomas spreekt de opgestane Jezus aan als “Mijn Heere en mijn God!” (Johannes 20:28). Rond 110 na Christus, meer dan twee eeuwen voor het concilie, rapporteerde Plinius de Jongere, de Romeinse gouverneur van Bithynië, de provincie waarin Nicaea lag, dat christenen voor dageraad samenkwamen om hymnen te zingen voor Christus “als voor een god.” Nicaea zette uiteen wat de kerk al beleed, in woorden die gekozen waren om de visie van Arius uit te sluiten.

Wat het concilie nog meer besloot

De bisschoppen kwamen overeen dat Pasen overal op dezelfde zondag gevierd moest worden, waarbij de berekeningsmethode van Rome en Alexandrië werd overgenomen. Ze beslechtten een schisma in Egypte dat was begonnen door Melitius, bisschop van Lycopolis, en vaardigden twintig canons uit over de kerkorde. Eén daarvan betrof christenen die onder Licinius het geloof hadden verloochend zonder daartoe gedwongen te zijn. Hoewel ze “geen clementie verdienden”, oordeelde het concilie dat “ze barmhartig behandeld moeten worden”, en na twaalf jaar boetedoening konden ze volledig terugkeren naar de gemeenschap.

De Geloofsbelijdenis van Nicea vandaag

Het Eerste Concilie van Constantinopel breidde de geloofsbelijdenis uit in 381, en die langere vorm is wat kerken nu de Geloofsbelijdenis van Nicaea noemen. Noch de Apostolische Geloofsbelijdenis noch de Geloofsbelijdenis van Athanasius wordt zo breed geaccepteerd. De Katholieke Kerk, de Oosters-orthodoxe en Oriëntaals-orthodoxe kerken, de Kerk van het Oosten en een groot deel van het protestantisme, inclusief de Anglicaanse Gemeenschap, houden er allemaal aan vast. Wanneer we deze uitspreken, staan we zij aan zij met bisschoppen die een oog, een arm of het gebruik van hun handen hadden verloren voor Christus, en met Thomas voor hen: “Mijn Here en mijn God!”

Meer uit deze reeksBijbelse NumerologieBekijk alle 53 artikelen



Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...