Eva wordt vier keer bij naam genoemd in protestantse Bijbels, twee keer in elk Testament. In de King James Version zijn dit Genesis 3:20 en 4:1, 2 Korintiërs 11:3 en 1 Timoteüs 2:13. Katholieke en orthodoxe Bijbels, die het boek Tobit bevatten, noemen haar een vijfde keer. Overal elders noemt de Schrift haar “de vrouw” of Adams “vrouw”.
Vier is een klein aantal voor de eerste moeder. Gedurende het verhaal van de tuin is zij “de vrouw” of Adams “vrouw”, nooit Eva. Dan zegt God tegen Adam: “want stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren” (Genesis 3:19), en het allereerste wat Adam daarna doet, is haar een naam van leven geven: “En Adam noemde de naam van zijn vrouw Eva; omdat zij de moeder van alle levenden was” (Genesis 3:20). De dood is zojuist over hen beiden uitgesproken, en hij noemt haar naar de kinderen die nog moeten komen.

Waar wordt Eva bij naam genoemd in de Bijbel?
| vers | Wie noemt haar | Wat er over haar wordt gezegd |
|---|---|---|
| Genesis 3:20 | Adam | Adam noemt haar “de moeder van alle levenden” |
| Genesis 4:1 | De verteller van Genesis | Zij baart Kaïn en spreekt over de HEER |
| 2 Korintiërs 11:3 | Paulus | De slang “verleidde Eva” |
| 1 Timothy 2:13 | Paulus | Adam werd eerst gevormd, “daarna Eva” |
De twee verzen in Genesis bevatten de Hebreeuwse naam, Chavvah, die Strong’s concordantie vertaalt als “levensgever”; het komt in geen enkel ander vers van de Hebreeuwse Bijbel voor. De twee verzen in het Nieuwe Testament bevatten de Griekse vorm, Heua, en Thayers lexicon vermeldt geen andere. Bijbels die het boek Tobit bevatten, voegen een vijfde toe, in een gebed van Tobias. De Douay-Rheims heeft “Gij hebt Adam gemaakt van het slijk der aarde, en hem Eva als hulp gegeven” (Tobit 8:8), en de RSV Catholic Edition en de NRSV Updated Edition hebben hetzelfde gebed in Tobit 8:6. Katholieke Bijbels bevatten Tobit, en orthodoxe ook: de Orthodoxe Kerk in Amerika rekent het tot de boeken van de “langere canon” die “volledig deel uitmaken van het Oude Testament”.
Deze tellingen zijn hele woorden in de King James Version, zonder de Apocriefen. Een vertaling die “Eva” toevoegt waar het Hebreeuws alleen “zijn vrouw” zegt, zal een iets hoger getal geven, dus controleer het vers voordat u een totaal vertrouwt.

Wordt Eva slechts twee keer genoemd in de Bijbel?
Zij wordt twee keer genoemd in elk Testament, dus “twee keer” is juist voor elk afzonderlijk en onjuist voor de hele Bijbel. U ziet wellicht ook zes, met 1 Kronieken 1:1 en Genesis 4:2 toegevoegd aan de lijst. Geen van beide verzen bevat haar naam. Kronieken opent zijn lange geslachtsregister met “Adam, Seth, Enos,” en slaat haar over, en Genesis 4:2 vertelt over de geboorte van Abel zonder zijn moeder bij naam te noemen.
Genesis 4:25 is het vers dat het dichtst in de buurt komt. “En Adam kende zijn vrouw weer; en zij baarde een zoon, en noemde zijn naam Seth: Want God, zei zij, heeft mij een ander zaad gesteld in plaats van Abel, die Kaïn doodde.” Het is Eva die spreekt, en Eva die het kind een naam geeft, maar het vers noemt haar slechts “zijn vrouw”.

Hoe wordt Eva de rest van de tijd genoemd?
Meestal “de vrouw”. Tussen haar schepping in Genesis 2:22 en Gods woord tot haar in 3:16, gebruikt de King James-tekst elf keer “vrouw” voor haar. Adam geeft haar dat woord zelf, de eerste keer dat hij haar ziet: “Dit is nu eindelijk been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees: zij zal vrouw genoemd worden, omdat zij uit de man genomen is” (Genesis 2:23). Wanneer Genesis terugblikt op de schepping van hen beiden, geeft het hen samen één naam: “Man en vrouw schiep Hij hen; en Hij zegende hen en noemde hun naam Adam” (Genesis 5:2).
Dus voor het grootste deel van het verhaal kennen we haar als de vrouw, en toch horen we haar stem. Ze antwoordt de slang (Genesis 3:2–3). Ze antwoordt God: “De slang heeft mij misleid, en ik heb gegeten” (Genesis 3:13). Buiten de tuin spreekt ze nog twee keer, en beide keren spreekt ze over God. Wanneer Kaïn wordt geboren, zegt ze: “Ik heb een man van de HEERE verkregen” (Genesis 4:1), en wanneer Seth wordt geboren: “God… heeft mij een ander zaad aangesteld” (Genesis 4:25). De eerste woorden die we van haar hebben na Eden noemen de HEERE. Waarom Adam de naam koos, en wanneer, wordt vollediger verteld in waarom Adam de vrouw Eva noemde.

Hoe spreekt het Nieuwe Testament over Eva?
Paulus noemt haar twee keer, en beide keren herinnert hij zich de tuin. Schrijvend aan de kerk in Korinthe spreekt hij als een vader die zijn dochter ten huwelijk heeft beloofd: “Ik heb u immers met één man verbonden, om u als een reine maagd aan Christus voor te stellen. Maar ik vrees dat, zoals de slang Eva door zijn listigheid misleidde, uw gedachten misschien op dezelfde wijze bedorven worden en afwijken van de eenvoud die in Christus is” (2 Korinthe 11:2–3). Hij gebruikt haar naam als een waarschuwing.
Aan Timotheüs schrijft hij: “Want Adam werd eerst gevormd, daarna Eva. En Adam werd niet misleid, maar de vrouw werd misleid en kwam tot overtreding. Zij zal echter behouden worden door het baren van kinderen, als zij blijven in geloof, liefde en heiliging met bezonnenheid” (1 Timotheüs 2:13–15). Kerken trekken verschillende conclusies uit deze verzen over de bediening van vrouwen vandaag de dag. De naam zelf komt voor in één korte clausule over de volgorde van de schepping.
Wanneer Paulus vertelt hoe de zonde voor het eerst in de wereld kwam, noemt hij één man: “Daarom, zoals door één mens de zonde in de wereld is gekomen en door de zonde de dood, en zo de dood over alle mensen is gekomen, in wie allen gezondigd hebben” (Romeinen 5:12). De ene mens is Adam, en de rest van het hoofdstuk plaatst Christus tegenover hem.

Waarom wordt Maria de nieuwe Eva genoemd?
De belofte in Genesis 3:15 wordt gegeven aan “de vrouw”, niet bij naam aan Eva. God zegt tegen de slang: “Ik zal vijandschap teweegbrengen tussen u en de vrouw, en tussen uw zaad en haar zaad; dat zal u de kop vermorzelen, en u zult het de hiel vermorzelen.” De Catechismus van de Katholieke Kerk en de protestantse commentator Matthew Henry horen er beiden als eerste Christus in. De Catechismus noemt het vers het Proto-evangelie, “de eerste aankondiging van de Messias en Verlosser”, en Henry schreef: “Hier wordt een genadige belofte gedaan van Christus, als de bevrijder van de gevallen mens uit de macht van Satan.” Henry voegt eraan toe dat Christus “eveneens het zaad van alleen een vrouw, van een maagd, zou zijn”.
Waar lezers uiteenlopen is over “de vrouw” zelf. Irenaeus van Lyon plaatste Maria naast Eva in één zin: “de knoop van Eva’s ongehoorzaamheid werd losgemaakt door de gehoorzaamheid van Maria.” De Catechismus (paragraaf 411) zegt dat “vele Vaders en Kerkleraars de vrouw die in het ‘Proto-evangelie’ wordt aangekondigd, hebben gezien als Maria, de moeder van Christus, de ‘nieuwe Eva’.” De Orthodoxen onderwijzen de titel ook: een studiegids van de Orthodoxe Kerk in Amerika vraagt studenten om “de houding van Maria als de ‘Nieuwe Eva’” te contrasteren met Eva’s ongehoorzaamheid in de tuin. Henry’s commentaar op het vers spreekt over de maagdelijke geboorte en geeft Maria geen titel.
Hoe dan ook, de belofte kwam tot ons via een vrouw. Eva werd de moeder van alle levenden genoemd vlak na het vonnis van het stof, en Paulus, die zich twee keer herinnerde hoe zij werd misleid, schreef ook op hoe die belofte werd gehouden: “Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God Zijn Zoon uit, geboren uit een vrouw” (Galaten 4:4).


Een reactie plaatsen