Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Portret van de H. Benedictus (1926) door Herman Nieg (1849–1928); Abdij Heiligenkreuz, Oostenrijk; “Exorcisme van de H. Benedictus,” door Spinello Aretino, eind 14e eeuw. / Bron: Publiek domein
National Catholic Register, 11 juli 2025 / 06:00 uur (CNA).
Verleidingen in een gevallen stad, herinneringen aan een mooie vrouw, een vergiftigde kelk, de aanvallen van een afgunstige priester, vervloekingen van een heidense priester, een rots die niet wil wijken en een andere die op een jonge monnik valt, een keuken in brand, een draak die op de loer ligt om een vluchtende monnik te verslinden, dreigementen van Gotische krijgsheren en het vooruitzicht van een verwoest klooster.
Dit zijn enkele van de aanvallen die de H. Benedictus, wiens feestdag de Katholieke Kerk op 11 juli viert, gedurende zijn leven heeft doorstaan.
Benedictus moest zelfs geweld gebruiken om zijn gezag als abt te manifesteren over zijn monniken die door de vijand werden onderdrukt, zoals verteld in het onlangs door pater Robert Nixon samengestelde en vertaalde boek “Het kruis en de medaille van de heilige Benedictus: een mystiek teken van goddelijke kracht” (TAN, 2024):
“Benedictus vond deze monnik buiten doelloos ronddwalen terwijl hij in het oratorium had moeten zijn om te bidden. Met een zekere mate van vaderlijke strengheid en liefdevolle tucht berispte hij hem voor zijn gebrek aan wijsheid en onderscheidingsvermogen en sloeg hem met zijn staf. Hierop viel de monnik roerloos neer. En daarna heeft de duivel … hem nooit meer lastiggevallen. Het was alsof de staf van Benedictus de ongelukkige monnik niet had geslagen, maar de boosaardige verleider zelf had verdreven!” (p. 14).
De H. Benedictus wordt erkend om de kracht van zijn daden tegen de vijand, naast de H. Michaël de Aartsengel, als een grote beschermer tegen het kwaad — in het bijzonder door de medaille die zijn beeltenis draagt.
Nixons boek biedt een overzicht van hoe de medaille uitgroeide tot een katholieke devotie en pauselijke goedkeuring kreeg, ingebed in het verhaal van het leven van de H. Benedictus en de opkomst van zijn monnikenorde.
De H. Benedictus-medaille
Als je de achterkant van een H. Benedictus-medaille hebt gezien, is het je misschien opgevallen dat er een reeks letters op staat. De eerste set is gerangschikt in en rond de vorm van het kruis: C S P B C S S M L N D S M D. De volgende set is in een cirkel rond het kruis gerangschikt: V R S N S M V S M Q L I V B.
Deze rangschikking kwam voor het eerst serieus onder de aandacht in het jaar 1647 in verband met de Benedictijnerabdij van Metten in Beieren, toen men geloofde dat deze een reeks duivelse aanvallen had voorkomen.
Hoewel sommige leken al medailles met deze letters hadden, begreep destijds niemand de betekenis ervan. Pas bij het onderzoeken van de manuscripten van de bibliotheek wees een 15e-eeuwse illustratie van de H. Benedictus op het volledige gebed dat ze afkortten:
“Kruis van onze Heilige Vader Benedictus. Moge het kruis mijn licht zijn. Moge de draak niet mijn leider zijn. Ga achter mij, Satan: probeer mij nooit te overtuigen van ijdele zaken. Wat je aanbiedt is slecht; drink zelf je vergif!”
Vanwege een wijdverbreid verhaal dat de medaille de werking van vervloekingen voorkwam en leidde tot exorcismen en genezingen, wat Nixon in zijn boek beschrijft, verspreidde het gebruik ervan zich over Europa, waarbij paus Benedictus XIV in 1741 een officiële zegening goedkeurde en er aflaten aan verbond.
De grote vader van het moderne Benedictijnse monnikendom, Dom Prosper Guéranger, speculeerde waarom God zoveel gunsten zou verlenen aan degenen die zijn hulp inroepen via de medaille van de H. Benedictus. In een tijd waarin “rationalisme zo welig tiert”, heeft God besloten hulp te bieden aan degenen “die hun vertrouwen stellen in de heilige tekens op de medaille” met een “sterk en eenvoudig” geloof (Guéranger, “The Medal or Cross of St. Benedict,” voorwoord van de auteur). Het is alsof men de duivel en zijn plannen om mensen van God weg te trekken door de vermeende verfijning van de moderne wereld uitlacht, en hen overwint met eenvoudige tekens die ons wijzen op het kruis en de bescherming van een heilige monnik.
Natuurlijk moet de medaille niet op een bijgelovige manier worden gebruikt. Het drukt ons geloof en vertrouwen in God uit, dat de macht van de vijand overwint door het bloed van Christus. Binnen Gods heilsplan zijn er bepaalde belangrijke verdedigers van Gods volk. De H. Benedictus bewees zichzelf als zodanig over zijn eigen monniken in de geestelijke strijd. Door de werking van zijn medaille heeft hij zich gemanifesteerd als een vaderlijke verdediger van allen die zijn hulp inroepen.
Door de geschiedenis heen heeft het monastieke leven gediend als een constant baken dat ons oproept tot een grotere bekering van leven en gebed. Ons wenden tot de H. Benedictus kan ons ertoe brengen enkele van zijn spirituele principes te omarmen, zoals nederigheid, gehoorzaamheid, stabiliteit, gastvrijheid, het biddend lezen van de Schrift in “lectio divina” en het zien van ons werk als een middel om God te eren.
Terwijl de H. Benedictus beproevingen in zijn leven als monnik onderging, worden wij in het christelijk leven allemaal geconfronteerd met beproevingen en aanvallen van de vijand. Sacramentaliën kunnen ons helpen op onze geloofsreis, inclusief onze inspanningen om het kwaad ver weg te houden.
H. Benedictus-medailles en rozenkransen met de medaille eraan bevestigd kunnen worden gekocht in religieuze cadeauwinkels en kunnen na aankoop worden gezegend. Medailles zijn ook verkrijgbaar op EWTNRC.com.
Dit verhaal werd voor het eerst gepubliceerd door het National Catholic Register, de zuster-nieuws-partner van CNA, en is bewerkt door CNA.