Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Continue reading with a subscription
Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.
Enjoy unlimited access, cancel anytime.
Samenvatting
- Aiden komt niet voor in de Bijbel. Het is de verengelste vorm van het Ierse Aodhán, afgeleid van Aodh, uit het Oudiers Áed, wat “vuur” betekent — een naam die in de Ierse mythologie voorkwam en door verschillende hoge koningen werd gedragen, traditioneel verengelst als Hugh.
- Aidan van Lindisfarne werd in de zevende eeuw vanuit Iona gestuurd nadat de eerste missionaris had gerapporteerd dat de Engelsen te eigenzinnig waren om te onderwijzen; Aidan suggereerde dat hij te streng was geweest.
- Hij weigerde een paard en ging te voet, zodat hij kon stoppen om met iedereen te praten die hij tegenkwam. Toen de koning hem een prachtig paard gaf, gaf hij het aan een bedelaar.
- Vuur in de Schrift is wat God is — de braamstruik die niet verteerde, de zuil in de nacht — en wat God doet: de louteraar die toekijkt bij de smeltkroes, omdat het om het zilver gaat, niet om het branden.
- Met Pinksteren verdeelde het vuur zich en rustte er een tong op ieder van hen. Niet één grote vlam; een vlam voor ieder.
Bibliografie (Klik om te tonen)
Bronnen: Behind the Name-vermeldingen voor Aidan en Aodh (verengelste vorm van Aodhán, van het Oudiers Áed, “vuur”; verengelsd als Hugh); Beda, Historia ecclesiastica gentis Anglorum, III.5, voor Aidan van Lindisfarne, het paard dat aan een bedelaar werd gegeven, en de opmerking over strengheid; Schriftteksten uit de NIV via BibleGateway (Deuteronomium 4:24; Exodus 3:2; Exodus 13:21; Maleachi 3:2-3; Handelingen 2:3).
Een reactie plaatsen