Kunnen engelen je gedachten lezen? Nee, de Bijbel zegt dat alleen God het hart kent



  • De Schrift zegt dat alleen God het menselijk hart kent: “want Gij, Gij alleen, kent het hart van alle mensenkinderen” (1 Koningen 8:39), en nergens staat geschreven dat engelen weten wat een mens denkt.
  • Engelen weten niet alles: Jezus zei dat zelfs de engelen de dag van zijn wederkomst niet kennen (Matteüs 24:36), en Petrus zegt dat zij “begeerig zijn in te zien” in het evangelie (1 Petrus 1:12).
  • Thomas van Aquino leerde dat engelen en demonen gedachten kunnen afleiden uit uiterlijke tekenen zoals het gezicht of de polsslag, maar dat “alleen God de gedachten van het hart kan kennen.”
  • In de Bijbel gaan onze gebeden naar God en komen engelen als zijn boodschappers, zoals zij deden bij Daniël, Zacharias en Cornelius.
  • De Katholieke Kerk roept de hulp van engelen in en leert dat er een engel naast elke gelovige staat, terwijl de Westminster Confessie aanbidding, inclusief gebed, uitsluitend tot God richt.

Nee. Alleen God kent het menselijk hart, zoals Salomo bad: “want Gij, Gij alleen, kent het hart van alle mensenkinderen” (1 Koningen 8:39). Engelen zijn geschapen geesten met grote maar beperkte kennis. Thomas van Aquino leerde dat zij gedachten kunnen afleiden uit uiterlijke tekenen, zoals een arts de polsslag leest, maar dat zij de gedachten zelf niet kunnen zien.

Dat is goed nieuws. De gedachten die we nooit hardop zouden uitspreken, het halfgevormde gebed en de angst die we voor onszelf houden, zijn verborgen voor elk schepsel en open voor God. Psalm 139 verwoordt het als iemand die tot Hem spreekt: “Want er is nog geen woord op mijn tong, of zie, Here, Gij weet het al” (Psalm 139:4).

Wie kent onze gedachten volgens de Bijbel?

De Bijbel zegt dat God elke gedachte kent, en Hij geeft die kennis aan niemand anders. Salomo’s gebed bij de inwijding van de tempel vraagt God om ieder mens te oordelen “wiens hart U kent … (want U, U alleen, kent het hart van alle mensenkinderen)” (1 Koningen 8:39; 2 Kronieken 6:30). In Jeremia zegt God: “Ik, de HEERE, doorgrond het hart en toets de nieren” (Jeremia 17:10). Psalm 139 maakt het persoonlijk: “U begrijpt mijn gedachten van verre … Nog is er geen woord op mijn tong, of zie, HEERE, U weet het alles” (Psalm 139:2, 4).

Het Nieuwe Testament zegt hetzelfde. De apostelen baden: “U, Heere, die de harten van allen kent” (Handelingen 1:24), en Hebreeën zegt dat “er is geen schepsel onzichtbaar voor Hem, maar alles ligt naakt en ontbloot voor de ogen van Hem aan wie wij rekenschap moeten afleggen” (Hebreeën 4:13). Paulus voegt eraan toe dat onder schepselen de gedachten van een persoon privé zijn: “Want wie van de mensen weet wat de mens is, dan de geest van de mens, die in hem is?” (1 Korinthe 2:11). Geen enkel bijbelgedeelte zegt dat engelen weten wat een persoon denkt.

Zijn engelen alwetend?

Nee. Jezus zei over de dag van zijn terugkeer dat “niemand het weet, ook de engelen in de hemel niet, en ook de Zoon niet, maar alleen de Vader” (Mattheüs 24:36). Petrus schrijft dat het evangelie betrekking heeft op “dingen waarin de engelen begerig zijn zich te verdiepen” (1 Petrus 1:12), en Paulus zegt dat Gods wijsheid “door de gemeente bekendgemaakt wordt aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten” (Efeze 3:10). Engelen leren, en sommige dingen blijven voor hen verborgen.

Katholieke, orthodoxe en protestantse leraren zijn het over beide helften eens: engelen weten veel, en hun kennis heeft grenzen. God schiep hen, in de woorden van de Westminster Larger Catechism, een presbyteriaanse standaard, “uitblinkend in kennis, machtig in kracht … maar toch onderhevig aan verandering” (Vraag 16), en de Catechismus van de Katholieke Kerk leert dat “engelen als zuiver geestelijke schepselen verstand en wil hebben” (paragraaf 330). Vanuit het Oosten schreef Johannes van Damascus in zijn Expositie van het Orthodoxe Geloof dat engelen “omschreven” zijn, aanwezig in de hemel of op aarde maar niet op beide tegelijk, en dat “Zowel de engelen van God als de demonen onwetend zijn over de toekomst”; wat engelen voorspellen, “openbaart God” aan hen (2.3–4).

Kunnen engelen raden wat we denken?

Thomas van Aquino behandelde de vraag direct: “Of engelen geheime gedachten kennen?” (Summa Theologiae I, vraag 57, artikel 4). Hij zei dat een geheime gedachte op twee manieren gekend kan worden. Ze kan gekend worden uit haar effecten, “door verandering van gelaatsuitdrukking; en artsen kunnen sommige hartstochten van de ziel aflezen aan de polsslag. Hoeveel te meer kunnen engelen, of zelfs demonen dat dan.” Maar aangezien gedachten in het verstand zijn en genegenheden in de wil, “kan alleen God de gedachten van harten en de genegenheden van de wil kennen.” Aquino citeerde Augustinus voor het eerste punt en merkte op dat Augustinus ook schreef: “het kan niet worden vastgesteld hoe dit gebeurt.”

Johannes Cassianus, een monnik die in zowel de oosterse als westerse kerken wordt geëerd, stelde dezelfde grens aan demonen in zijn Conferences. In de zevende conferentie zegt Abba Serenus dat onreine geesten “onmogelijk dichtbij kunnen komen bij die dingen die nog niet uit de diepste schuilhoeken van de ziel naar buiten zijn gekomen,” en dat zij gedachten ontdekken “uit bewegingen en tekenen gegeven door de uiterlijke mens.” Hij vergeleek hen met dieven die zand strooien in een donker huis en luisteren naar het geluid dat verraadt waar de schat verborgen is.

Kunnen engelen onze gebeden horen?

In de Bijbel wordt gebed tot God gericht en komen engelen als zijn boodschappers. De engel die naar Daniël kwam, vertelde hem: “vanaf de eerste dag dat u uw hart erop gezet hebt om te begrijpen en uzelf te verootmoedigen voor uw God, zijn uw woorden gehoord, en ik ben gekomen vanwege uw woorden” (Daniël 10:12). Gabriël vertelde Zacharias: “uw gebed is verhoord,” en legde uit: “Ik sta voor Gods aangezicht, en ik ben gezonden om tot u te spreken” (Lukas 1:13, 19). De engel die Cornelius bezocht, zei: “Uw gebeden en uw aalmoezen zijn als een gedenkteken voor God omhooggekomen” (Handelingen 10:4). In elk geval ging het gebed naar God, en God stuurde de engel.

Kerken verschillen van mening over de vraag of christenen engelen om hulp mogen vragen. De Katholieke Catechismus zegt dat de Kerk in haar liturgie “hun bijstand inroept,” en dat “Naast elke gelovige staat een engel als beschermer en herder om hem naar het leven te leiden” (paragrafen 335–336). Het voegt eraan toe dat de Cherubijnenhymne van de Byzantijnse liturgie de nagedachtenis viert van de heilige Michaël, de heilige Gabriël, de heilige Rafaël en de beschermengelen. De Westminster Confessie rekent gebed tot “een bijzonder deel van de godsdienstige aanbidding” en leert dat dergelijke aanbidding aan God moet worden gegeven “en aan Hem alleen; niet aan engelen, heiligen of enig ander schepsel” (21.2–3). In Openbaring weigert een engel de aanbidding van Johannes: “Doe dat niet! Ik ben een mededienstknecht van u … Aanbid God” (Openbaring 22:9).

Kunnen beschermengelen je gedachten horen?

De Schrift zegt dat niet. Jezus zei over kinderen dat “hun engelen in de hemel altijd het aangezicht van mijn Vader, die in de hemelen is, zien” (Mattheüs 18:10), en Hebreeën noemt engelen “dienende geesten, die uitgezonden worden ten dienste van hen die de zaligheid zullen beërven” (Hebreeën 1:14). Geen van beide gedeelten zegt dat engelen onuitgesproken gedachten horen. De Katholieke Catechismus, die leert dat een beschermengel naast elke gelovige staat, beweert dit ook niet.

Hoe communiceren engelen met mensen?

In de Bijbel spreken ze hardop, verschijnen ze in dromen en komen ze in visioenen. Gabriël sprak met Maria, die “zeer verontrust was over dit woord en overlegde wat deze groet toch mocht betekenen” (Lukas 1:29). Een engel “verscheen hem in een droom” om Jozef te vertellen Maria als zijn vrouw te nemen (Mattheüs 1:20), en Cornelius “zag in een visioen duidelijk een engel van God bij zich binnenkomen” (Handelingen 10:3). De herders hoorden “een menigte van de hemelse legermachten God loven” (Lukas 2:13). Onderling, zo schreef Johannes van Damascus, hebben engelen “geen tong of gehoor nodig, maar zonder woorden te uiten communiceren zij hun eigen gedachten en raadgevingen aan elkaar” (Expositie 2.3).

Hebben engelen gevoelens?

De Schrift laat zien dat ze zich verheugen en prijzen. Toen God de fundamenten van de aarde legde, “juichten alle zonen van God” (Job 38:7), waar de NIV “alle engelen” leest. Jezus zei dat “er blijdschap is voor de engelen van God over één zondaar die zich bekeert” (Lukas 15:10). Zij kijken naar menselijke zaken: Paulus schreef dat de apostelen “een schouwspel geworden zijn voor de wereld, voor engelen en voor mensen” (1 Korinthe 4:9). Psalm 91:11 zegt dat God “Zijn engelen voor u bevelen zal, dat zij u bewaren op al uw wegen.” Naast dergelijke passages drong Johannes Calvijn aan op terughoudendheid. In zaken die de Schrift onduidelijk laat, schreef hij, moeten christenen niet “spreken of denken, of zelfs verlangen te weten, meer dan het Woord van God heeft overgeleverd,” en moeten zij “die ijdele praatjes van ledige mensen over de aard, rangen en het aantal engelen, zonder enige autoriteit uit het Woord van God, verwerpen” (Institutes 1.14.4).

Wat de Schrift ons vertelt is genoeg. Wanneer één zondaar zich bekeert, is er “blijdschap voor de engelen van God” (Lucas 15:10), en de bekering zelf vindt plaats waar alleen God kan kijken, in het hart dat Hij alleen kent.





Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...