Denominaties vergeleken150 artikelen

Zijn er vandaag de dag profeten? Hoe elke kerk zegt dat God nu spreekt



  • De meeste kerken leren dat niemand vandaag de dag iets toevoegt aan wat God heeft gezegd in zijn Zoon en in de Schrift, en de Katholieke Catechismus zegt dat “er geen nieuwe openbare openbaring te verwachten valt” voordat Christus terugkomt.
  • De Westminster Confessie zegt dat de oude manieren waarop God zijn wil openbaarde “nu zijn opgehouden”, en de Baptisten die de 1689 London Confession schreven, gebruikten in plaats daarvan “nu voltooid”.
  • Veel van diezelfde kerken zeggen nog steeds dat de Geest spreekt door de Bijbel, en het Lausanne-verbond vat het samen in één regel: “Door haar spreekt de Heilige Geest vandaag nog steeds.”
  • De Assemblies of God verwacht de gave van profetie nu in haar kerken, en stelt in hetzelfde document dat “Geen enkele profetie van vandaag het gezag of het gewicht van de Schrift draagt.”
  • Zevendedagsadventisten geloven dat de gave zich manifesteerde in Ellen G. White, en hun eigen geloofsovertuiging stelt de Bijbel boven haar geschriften.
  • Latter-day Saints erkennen de President van hun Kerk, zijn raadgevers en de Twaalf Apostelen als profeten, zieners en openbaarders, terwijl Jehovah's Getuigen geloven dat Christus hen leidt door de “getrouwe en beleidvolle slaaf”, hun Besturend Lichaam, dat van zichzelf zegt dat het “noch geïnspireerd, noch onfeilbaar” is.
  • Van de Didache tot de Assemblies of God hebben christenen een profeet getoetst aan de Schrift en aan zijn levenswandel, zoals Paulus tegen de Thessalonicenzen zei: “Beproef alle dingen; behoud het goede.”
Denominaties vergelekenBekijk alle 150 artikelen in deze reeks

Veel kerken leren dat niemand vandaag de dag iets toevoegt aan wat God heeft gezegd in zijn Zoon en in de Schrift. Velen van hen zeggen ook dat de Heilige Geest nog steeds tot ons spreekt door de Bijbel. De Assemblies of God verwacht de gave van profetie vandaag de dag in haar gemeenten, gewogen door de kerk en nooit gelijk aan de Bijbel. Zevendedagsadventisten geloven dat de gave zich manifesteerde in Ellen G. White, een van hun oprichters. Latter-day Saints erkennen de President van hun Kerk, zijn raadgevers en de Twaalf Apostelen als profeten, zieners en openbaarders. Jehovah's Getuigen geloven dat Christus hen leidt door de “getrouwe en beleidvolle slaaf”, hun Besturend Lichaam, dat van zichzelf zegt dat het noch geïnspireerd, noch onfeilbaar is.

Twee verzen liggen ten grondslag aan de hele vraag, en beide spreken over de laatste dagen. Hebreeën opent met: “God, die vele malen en op vele wijzen in het verleden tot de vaderen gesproken heeft door de profeten, heeft in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon” (Hebreeën 1:1–2). En met Pinksteren vertelde Petrus de menigte in Jeruzalem dat Joëls belofte voor hun ogen in vervulling was gegaan: “En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik van mijn Geest zal uitstorten op alle vlees: en uw zonen en uw dochters zullen profeteren” (Handelingen 2:17). Elke kerk op deze pagina aanvaardt beide verzen als het woord van God, dus we vragen ons allemaal af hoe de twee bij elkaar horen, en of de Zoon die gesproken heeft nog steeds iemand stuurt om voor hem te spreken.

Kerk Profeten vandaag? In eigen woorden
Katholiek Geen nieuwe openbare openbaring “Er is geen nieuwe openbare openbaring te verwachten”
Eastern Orthodox (OCA) De Geest leidt de Traditie van de Kerk “Geïnspireerd en geleid door de Heilige Geest”
Koptisch-Orthodox Geen nieuwe leerstellingen “Niet door nieuwe leerstellingen te omarmen”
Luthers (Augsburgse Belijdenis) De Geest komt door Woord en Sacramenten “Als door instrumenten”
Westminster Confessie (Orthodox Presbyterian Church) Nee; de oude wegen zijn opgehouden “Nu opgehouden”
Particular Baptisten (1689 Londense Geloofsbelijdenis) Nee; de openbaring is voltooid “Nu voltooid”
Church of England; Verenigde Methodistische Kerk De Schrift bevat alles wat nodig is voor redding Beide: “alle dingen noodzakelijk voor redding”
Kerk van de Nazarener De Schrift bevat alles wat nodig is voor redding “Niet op te leggen als geloofsartikel”
Churches of Christ (Christian Courier) Nee; God heeft definitief gesproken “Zichzelf definitief geopenbaard”
Leger des Heils Claims van de Geest worden getoetst aan de Schrift “Moet worden getoetst”
Amish (Dordrechtse Confessie) Niets mag worden toegevoegd “Noch engel noch mens mag het veranderen”
Evangelisch (Lausanne Covenant) De Geest spreekt door de Schrift “De Heilige Geest spreekt vandaag nog steeds”
Discipelen van Christus Het Woord wordt gehoord door de Schrift “Nog steeds te horen en op te volgen”
Mennonitische Kerk VS God spreekt nog steeds, getoetst aan de Schrift “God blijft spreken”
Verenigde Kerk van Christus God heeft meer te laten zien “Meer waarheid en licht dat nog moet doorbreken”
Quakers (Britain Yearly Meeting) Christus onderwijst zijn volk zelf “Christus is gekomen om zijn volk zelf te onderwijzen”
Assemblies of God Ja, de gave van profetie, gewogen door de kerk “Een geestelijke gave voor de Kerk vandaag”
United Pentecostal Church International Geleid door de Geest, de Bijbel voorop “Geleid door de Geest”
Zevendedagsadventist Ja; gemanifesteerd in Ellen G. White “Profetisch gezag”
Heiligen der laatste dagen Ja; levende profeten “Profeten, zieners en openbaarders”
Jehovah’s getuigen Geen geïnspireerde profeten; Christus leidt door de “getrouwe en beleidvolle slaaf” “Wij volgen onze Leider, Jezus”

Onze gratis tool, Vergelijk christelijke denominaties, plaatst willekeurig twee van de 23 kerken naast elkaar over hoe God vandaag spreekt en 54 andere vragen.

Waren er profeten in de kerk na Jezus?

Toen het gezelschap van Paulus Caesarea bereikte, zo vertelt het boek Handelingen ons, verbleven zij bij Filippus de evangelist, die “vier dochters had, maagden, die profeteerden,” en terwijl zij daar waren, kwam een profeet genaamd Agabus uit Judea naar beneden, bond zijn eigen handen en voeten met de gordel van Paulus en zei: “Zo zegt de Heilige Geest: Zo zullen de Joden te Jeruzalem de man binden die deze gordel toebehoort” (Handelingen 21:9–11). Paulus wilde dat de kerk in Korinthe naar die gave zou verlangen. “Jaag de geestelijke gaven na, maar vooral dat gij moogt profeteren,” schreef hij, want “wie profeteert, spreekt tot mensen tot stichting, vermaning en vertroosting” (1 Korintiërs 14:1, 3). En aan de Thessalonicenzen: “Blust de Geest niet uit. Veracht de profetieën niet. Beproeft alle dingen; behoudt het goede” (1 Thessalonicenzen 5:19–21).

Elke kerk hier leest die hoofdstukken als geschiedenis, en ze verschillen van mening over de vraag of dat spreken bedoeld was om voort te duren. Paulus zegt dat de kerk is “gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus zelf de hoeksteen is” (Efeziërs 2:20), en dat Christus “sommigen tot apostelen heeft gegeven, anderen tot profeten” (Efeziërs 4:11). De Assemblies of God leest die verzen als Christus' gave aan zijn kerk en zegt dat “er geen verjaringstermijn staat op de gave van profetie in het leven van de Kerk.” Het zesde Geloofsartikel van de Latter-day Saints zegt: “Wij geloven in dezelfde organisatie als die in de Primitieve Kerk bestond, namelijk apostelen, profeten, herders, leraren, evangelisten, enzovoort.”

Hoe toetsten de eerste christenen een profeet?

Een van de oudste christelijke geschriften buiten het Nieuwe Testament, de Didache, of Leer van de Twaalf Apostelen, toont ons gemeenten waar apostelen en profeten als reizigers kwamen en de gelovigen moesten beslissen wie ze konden vertrouwen. De regels daarvan, in de Engelse vertaling van 1886, zijn kort en praktisch: een bezoeker die drie dagen blijft, of om geld vraagt, “is een valse profeet.” Dan komt de test die het belangrijkst is: “Maar niet iedereen die in de Geest spreekt is een profeet; alleen als hij de wegen van de Heer vasthoudt. Daarom zullen aan hun wegen de valse profeet en de profeet worden herkend.” Een ware profeet die zich onder hen vestigde, moest de eerstelingen van de wijnpers en de dorsvloer krijgen, “want zij zijn uw hogepriesters,” en het hoofdstuk eindigt met een regel die ons vertelt dat niet elke kerk er een had: “Maar als u geen profeet hebt, geef het dan aan de armen.”

Welke kerken leren dat de openbaring eindigde met de apostelen?

De Katholieke Kerk begint waar Hebreeën begint. “Christus, de Zoon van God die mens is geworden, is het ene, volmaakte en onovertroffen Woord van de Vader,” zegt de Catechismus van de Katholieke Kerk. “In Hem heeft Hij alles gezegd; er zal geen ander woord zijn dan dit ene” (paragraaf 65). De Catechismus leert dat “geen nieuwe openbare openbaring te verwachten is vóór de glorieuze verschijning van onze Heer Jezus Christus,” en in dezelfde adem dat de Openbaring “niet volledig expliciet is gemaakt; het blijft voor het christelijk geloof om in de loop der eeuwen geleidelijk de volledige betekenis ervan te vatten” (paragraaf 66).

Dat laat ruimte voor de visioenen en boodschappen die sommige heiligen hebben ontvangen, wat de Catechismus “privé”-openbaringen noemt. “Zij behoren echter niet tot de geloofsschat”, zegt deze. “Hun rol is niet het verbeteren of vervolledigen van de definitieve Openbaring van Christus, maar het helpen om er in een bepaalde periode van de geschiedenis vollediger door te leven” (paragraaf 67), dus een katholiek kan veel steun putten uit een dergelijke boodschap en is nooit verplicht deze als onderdeel van het geloof te geloven.

De Orthodox Church in America leert in The Orthodox Faith dat de Heilige Traditie “het eigenlijke leven van de Kerk zelf is, zoals deze wordt geïnspireerd en geleid door de Heilige Geest”, en dat onder de onderdelen daarvan “de Bijbel de eerste plaats inneemt”; dat hoofdstuk zegt niets over profeten in onze eigen tijd. De Koptisch-Orthodoxe Kerk, zoals pater Tadros Malaty het beschrijft in zijn Introduction to the Coptic Orthodox Church, “gaat niet vooruit door nieuwe doctrines te omarmen”, maar groeit in plaats daarvan door in een hedendaagse taal het geloof uit te leggen dat eens aan de heiligen is overgeleverd, waarover Judas schrijft (Judas 3).

Waarom zeggen de Westminster- en de 1689 Baptist-belijdenis dat de openbaring is opgehouden?

De Orthodox Presbyterian Church publiceert de Westminster Confession of Faith als de hare. De belijdenis vertelt het verhaal in de eerste zin. “Het behaagde de Heer, op verschillende tijden en op verschillende manieren, Zichzelf te openbaren”, begint het, in de woorden van Hebreeën, en daarna “om hetzelfde volledig op schrift te stellen”, wat de Schrift “zeer noodzakelijk maakt; aangezien die vroegere manieren waarop God Zijn wil aan Zijn volk openbaarde, nu zijn opgehouden” (1.1). De Westminster Confession leert dat de gehele raad van God in de Schrift staat, “waaraan op geen enkel moment iets mag worden toegevoegd, hetzij door nieuwe openbaringen van de Geest, hetzij door menselijke tradities” (1.6). Degenen die eraan vasthouden, zijn niet gestopt met te verwachten dat de Geest werkt, want de volgende zin luidt: “wij erkennen de innerlijke verlichting door de Geest van God als noodzakelijk voor het reddende begrip van de zaken die in het Woord zijn geopenbaard.”

De Particular Baptists die de Second London Confession van 1689 schreven, volgden Westminster nauwgezet, en aan het einde van die eerste zin, waar Westminster heeft dat de vroegere manieren “nu opgehouden zijn”, schreven zij “nu voltooid”. De Baptist Confession van 1689 behoudt de leer dat aan de Schrift “op geen enkel moment iets mag worden toegevoegd, hetzij door nieuwe openbaring van de Geest, hetzij door menselijke tradities”. De Baptist Faith and Message van 2000 van de Southern Baptist Convention gaat niet in op profetie vandaag de dag, en komt het dichtst in de buurt wanneer het de Bijbel “Gods openbaring van Zichzelf aan de mens” noemt.

Kerken die nooit een van beide belijdenissen hebben ondertekend, zeggen min of meer hetzelfde. De Churches of Christ hebben geen centraal orgaan, en Christian Courier, een onderwijssite binnen de Churches of Christ, zegt dat “Onze Maker Zichzelf definitief heeft geopenbaard in een reeks van zesenzestig onfeilbare documenten.” De Amish hebben geen verklaring over profeten van vandaag; het dichtst in de buurt komt hun Dordrechtse Confessie van 1632, die zegt dat Christus Zijn Nieuwe Testament aan Zijn discipelen gaf en “hen er zo sterk mee belastte, dat noch engel noch mens het mag veranderen, noch eraan toevoegen of ervan afnemen.” Of de gaven na de apostelen zijn doorgegaan, en wat Paulus bedoelde met “of er profetieën zijn, zij zullen tenietgedaan worden” (1 Korintiërs 13:8), is een langdurige discussie op zich, die we volgen in Cessationisme: zijn de geestelijke gaven geëindigd?

Wat leren Lutheranen, Anglicanen en Methodisten?

De lutherse belijdenissen in het Concordiaboek gebruiken het woord profeet niet voor onze eigen tijd, en hun dichtstbijzijnde leer gaat over hoe de Geest tot wie dan ook komt. De Augsburgse Confessie van 1530 leert dat “door het Woord en de Sacramenten, als door instrumenten, de Heilige Geest wordt gegeven, die geloof werkt; waar en wanneer het God behaagt, in hen die het Evangelie horen” (Artikel V), en Luther schreef in zijn Smalkaldische Artikelen van 1537, tegen predikers die prat gingen op de Geest los van het Woord, dat “God niet anders met ons wil handelen dan door het gesproken Woord en de Sacramenten.”

De Thirty-nine Articles van de Church of England zeggen in Artikel VI: “De Heilige Schrift bevat alle dingen die nodig zijn voor de zaligheid: zodat al wat daarin niet gelezen wordt, noch daardoor bewezen kan worden, van niemand geëist mag worden dat het als een geloofsartikel geloofd moet worden”, en de United Methodist Church houdt het artikel bijna woord voor woord aan als Artikel V van haar Articles of Religion: “De Heilige Schrift bevat alle dingen die nodig zijn voor de zaligheid.” De Articles of Faith van de Church of the Nazarene zeggen dat de 66 boeken van de Bijbel de wil van God openbaren “in alle dingen die nodig zijn voor onze zaligheid, zodat al wat daarin niet vervat is, niet als geloofsartikel mag worden opgelegd.” Geen van deze verbiedt God om tot een gelovige te spreken, en geen van deze laat toe dat wat een gelovige hoort een geloofskwestie voor de hele kerk wordt.

Spreekt God nog steeds als er geen profeten zijn?

Westminsters regel over de innerlijke verlichting door de Geest heeft al met ja geantwoord, en verschillende kerken plaatsen dat ja in het centrum: God is niet gestopt met spreken, en Hij spreekt door de Bijbel. Niet-confessionele kerken hebben geen gedeelde verklaring, maar veel evangelicals houden vast aan de Lausanne Covenant van 1974, die zegt: “Want Gods openbaring in Christus en in de Schrift is onveranderlijk. Door haar spreekt de Heilige Geest nog steeds vandaag.” De Disciples of Christ zeggen in een studiedocument dat hun Algemene Vergadering in 1996 uitgaf, dat Gods Woord “nog steeds gehoord en nageleefd moet worden door de schriftuurlijke geschriften van hun getuigenis.” De Mennonite Church USA leert in haar Confession of Faith: “Wij geloven dat God blijft spreken door het levende en geschreven Woord”, en zij legt het luisteren bij de hele gemeente, waar inzichten “getoetst moeten worden in de geloofsgemeenschap.” De United Church of Christ verwacht meer van hetzelfde boek; haar Statement of Commitment uit 1993 zegt: “Wij geloven dat God nog meer waarheid en licht heeft dat uit Gods heilig woord tevoorschijn zal komen.”

Quakers herleiden hun antwoord tot George Fox, die als jongeman de priesters en daarna de afzonderlijke predikers verliet, “want ik zag dat er niemand onder hen allen was die tot mijn toestand kon spreken”, totdat, zo schreef hij, “toen, oh toen, hoorde ik een stem die zei: ‘Er is er één, namelijk Christus Jezus, die tot jouw toestand kan spreken’, en toen ik het hoorde, sprong mijn hart op van vreugde.” Quaker faith & practice van de Britain Yearly Meeting zegt dat “Fox vaak schreef dat Christus is gekomen om Zijn volk Zelf te onderwijzen. Uit dit onderwijs komt het geloof en de praktijk van de Quakers voort”, en het vertrouwt de hele vergadering toe om te wegen wat ieder persoon hoort, door “gezamenlijke leiding die individuele ingevingen toetst en informeert.” Robert Barclay, die in 1678 voor de vroege Friends schreef, noemde de Schriften “een secundaire regel, ondergeschikt aan de Geest.” Friends in andere jaarlijkse vergaderingen kunnen het anders verwoorden.

Geloven Pinkstergelovigen in profeten van vandaag?

De Assemblies of God zegt dit in de eerste regels van het standpunt over hedendaagse profetie dat haar General Presbytery in augustus 2025 aannam: “Vanaf het begin van de Assemblies of God is profetie bevestigd als een geestelijke gave voor de Kerk van vandaag. Sinds de Pinksterdag functioneert de Kerk als een profetische gemeenschap. Elke met de Geest vervulde gelovige mag profeteren, terwijl onderscheiding en beoordeling van profetie toebehoren aan het volledige lichaam van Christus.” Het antwoordt de cessationisten bij naam: “Ondanks de beweringen van cessationisten is profetie niet geëindigd omdat het Nieuwe Testament voltooid was”, en stelt de Schrift boven elk dergelijk woord: “Geen enkele profetie van vandaag draagt het gezag of het gewicht van de Schrift.”

“Omdat een profeet beweert namens God te spreken, kunnen weinig gaven meer schade aanrichten wanneer ze misbruikt worden”, gaat het document verder, en daarom wil het dat elk woord gewogen wordt onder mensen die de spreker kennen: “Er kan geen profetisch woord worden gegeven dat geïsoleerd is van de onderscheiding of het oordeel van een gemeenschap van gelovigen die ook de Geest van God hebben.” Het waarschuwt voor valse profeten die “vaak geld vragen voor hun bediening en eisen stellen aan mensen”, wat de profeet uit de Didache is die om geld vraagt, negentien eeuwen later, en het houdt de gave dicht bij het gebed: “Profeterende mensen moeten biddende mensen zijn.”

Oneness-pinkstergelovigen van de United Pentecostal Church International zeggen: “Pinkstergelovigen geloven dat het belangrijk is om geleid te worden door de Geest. Echter, dit verlangen om geleid te worden door de Geest is niet in strijd met een hoge visie op de Bijbel als een primaire bron voor waarheid.” Waar elke kerk staat wat betreft de gave van tongentaal wordt uiteengezet in Spreken in tongen: welke kerken beoefenen het en welke niet.

Was Ellen G. White een profetes?

Zevendedagsadventisten geloven dat zij het was, en het achttiende van hun Fundamental Beliefs zegt: “De Schriften getuigen dat een van de gaven van de Heilige Geest profetie is. Deze gave is een identificerend kenmerk van de restkerk en wij geloven dat deze zich manifesteerde in de bediening van Ellen G. White. Haar geschriften spreken met profetisch gezag en bieden troost, leiding, instructie en correctie aan de kerk. Ze maken ook duidelijk dat de Bijbel de standaard is waaraan alle onderwijs en ervaring getoetst moeten worden.”

Adventisten denken niet dat de gave alleen van haar is, want ze erkennen dat “iedereen op deze manier gebruikt kan worden als hij daartoe bewogen wordt door de Heilige Geest”, en ze toetsen iedereen die er aanspraak op maakt: de gave “zal altijd in harmonie zijn met de Bijbel”, het “zal altijd Jezus verheffen als de Zoon van God”, het toont zich in iemand die “goede vruchten voortbrengt”, en waar het over de toekomst spreekt, zou er “geen ruimte voor fouten” moeten zijn. De Kerk zegt dat Ellen G. White “de gave van profetie demonstreerde en ook voldeed aan de criteria van de bovenstaande tests van een profeet.”

Hebben de Latter-day Saints een levende profeet?

Latter-day Saints spreken over hun levende profeten als een zegen. “Als leden van The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints zijn wij gezegend dat wij geleid worden door levende profeten”, leert de Kerk, en “Wij steunen de President van de Kerk als profeet, ziener en openbaarder — de enige persoon op aarde die openbaring ontvangt om de gehele Kerk te leiden. Wij steunen ook de raadgevers in het Eerste Presidium en de leden van het Quorum van de Twaalf Apostelen als profeten, zieners en openbaarders.” Haar negende Geloofsartikel kijkt vooruit: “Wij geloven alles wat God heeft geopenbaard, alles wat Hij nu openbaart, en wij geloven dat Hij nog vele grote en belangrijke dingen zal openbaren met betrekking tot het Koninkrijk van God.”

De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen leert in haar Gospel Topics dat “Wanneer de Heer Zijn wil aan de Kerk openbaart, spreekt Hij door Zijn profeet,” en dat “Profeten de enige mensen zijn die openbaring voor de Kerk kunnen ontvangen, maar zij zijn niet de enige mensen die openbaring kunnen ontvangen,” want het komt bijna altijd stilletjes, “als een ‘stille zachte stem.’” Hun achtste Geloofsartikel zegt: “wij geloven ook dat het Boek van Mormon het woord van God is.” Hun geloof wordt in hun eigen woorden uiteengezet op onze pagina over wat Heiligen der Laatste Dagen geloven.

Hebben Jehovah's Getuigen profeten?

Jehovah’s getuigen geloven dat Christus hen leidt door de “getrouwe en beleidvolle slaaf” uit Jezus’ gelijkenis (Mattheüs 24:45), die zij lezen als “een kleine groep gezalfde broeders die direct betrokken zijn bij het voorbereiden en uitdelen van geestelijk voedsel tijdens de aanwezigheid van Christus.” De Wachttoren van 15 juli 2013 zegt dat “In recente decennia die slaaf nauw is geïdentificeerd met het Besturend Lichaam van Jehovah’s getuigen.” De Wachttoren van februari 2017 zegt over die slaaf: “Terwijl we hun leiding volgen, volgen we daarom onze Leider, Jezus,” en het is voorzichtig over wat het leiderschap is: “Het Besturend Lichaam is noch geïnspireerd, noch onfeilbaar. Daarom kan het dwalen in leerstellige zaken of in organisatorische leiding.” Meer over hun geloof staat in Wat geloven Jehovah’s Getuigen?

Hoe onderscheid je een ware profeet van een valse?

De kerken die op zondag profetie verwachten en de kerken die zeggen dat het lang geleden is geëindigd, lezen dezelfde toetsen in dezelfde Bijbel. Mozes vertelde Israël dat wanneer het woord van een profeet niet uitkomt, “dat het ding is dat de Heer niet gesproken heeft” (Deuteronomium 18:22). Jezus zei: “Wacht u voor de valse profeten, die in schapenvacht tot u komen, maar vanbinnen roofzuchtige wolven zijn. Aan hun vruchten zult u hen kennen” (Mattheüs 7:15–16). En Johannes schreef: “Geliefden, geloof niet elke geest, maar beproef de geesten of zij uit God zijn: want vele valse profeten zijn uitgegaan in de wereld” (1 Johannes 4:1), en gaf ons het teken om op te letten: “Elke geest die belijdt dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, is uit God” (1 Johannes 4:2).

De Assemblies of God vertaalt die toetsen in vier vragen voor elk woord dat in de kerk wordt gegeven: of het opbouwt, of het “onnodige verwarring” veroorzaakt, of het bijbels is, en of degene die het brengt betrouwbaar is. De adventistische toetsen vragen grotendeels hetzelfde, en de Didache vroeg ze aan de vreemdeling aan de deur. Het handboek van de doctrine van het Leger des Heils noemt “drie autoriteiten voor het begrijpen van Gods woord en het toepassen ervan: Schrift, Geest en Kerk,” en leert dat de Schrift “de maatstaf is waaraan geclaimde verlichting door de Geest moet worden getoetst.” Als iemand ons heeft verteld dat ze een woord van God hebben over ons eigen leven, kunnen we dezelfde vragen erover stellen, langzaam, in gebed en met mensen die ons kennen. Paulus gaf de kerk in Thessalonica beide helften van het antwoord tegelijk: “Veracht de profetieën niet. Beproef alle dingen; houd het goede vast” (1 Tessalonicenzen 5:20–21).


Meer uit deze reeksDenominaties vergelekenBekijk alle 150 artikelen



Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...