Wat geloven mormonen? De leer van de heiligen der laatste dagen in hun eigen woorden

Denominaties vergelekenBekijk alle 117 artikelen in deze reeks

Heiligen der laatste dagen geloven dat Jezus Christus de Zoon van God en de Heiland van de wereld is. Zij geloven dat na de dood van zijn apostelen het gezag van zijn kerk van de aarde verloren ging, en dat God het teruggaf via Joseph Smith, de jonge Amerikaan die hun kerk in 1830 organiseerde. Uit die ene bewering komt bijna alles voort wat hen onderscheidt: het Boek van Mormon naast de Bijbel, een profeet die vandaag de dag onder hen leeft, en tempels waar een gezin wordt verenigd zodat de dood het niet kan scheiden.

Gezin is het woord dat we steeds tegenkomen als we naar hen luisteren. Zij onderwijzen dat we Gods kinderen waren voordat we werden geboren, dat een man en vrouw na het graf man en vrouw kunnen blijven, en dat een levend persoon in het water kan afdalen voor iemand die is overleden.

We moeten hen noemen zoals zij vragen genoemd te worden. Hun kerk is De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, een naam waarvan zij zeggen dat deze “door openbaring van God aan Joseph Smith in 1838 werd gegeven,” en de stijlgids is direct over de rest: “Wij vragen dat de termen ‘mormonen’ en ‘LDS’ niet worden gebruikt.” De bijnaam kwam van Mormon, de profeet-geschiedschrijver van wie zij geloven dat hij hun Schrift heeft samengevat. Het is nog steeds het woord waar de meeste mensen op zoeken, dus het staat in onze titel, en vanaf hier zullen we heiligen der laatste dagen zeggen.

Zijn zij christenen? Hun kerk zegt dat haar leden “ondubbelzinnig bevestigen christenen te zijn,” en hun eerste Geloofsartikel begint waar we zouden verwachten: “Wij geloven in God, de eeuwige Vader, en in Zijn Zoon, Jezus Christus, en in de Heilige Geest.” Andere kerken hebben geantwoord op basis van wat zij hebben gedaan. In 2001 oordeelde de Katholieke Kerk dat de doop van heiligen der laatste dagen niet geldig is. De Orthodoxe Kerk in Amerika plaatst hen onder de “niet-trinitarische groepen” wier bekeerlingen “gedoopt moeten worden,” en in 2000 zeiden de Verenigde Methodisten dat de kerk van de heiligen der laatste dagen “volgens haar eigen definitie niet past binnen de grenzen van de historische, apostolische traditie” van het christelijk geloof. Het komt hoofdzakelijk neer op de Drie-eenheid van de geloofsbelijdenis van Nicea, en het eigen essay van de heiligen der laatste dagen over de kwestie somt als eerste van de redenen die gewoonlijk worden gegeven op dat zij “de geloofsbelijdenissen, confessies en formuleringen van het christendom na het Nieuwe Testament niet aanvaarden.”

Jezus Christus

Wanneer heiligen der laatste dagen over Jezus praten, is het meeste wat we horen wat we zelf zouden zeggen. Hij is “de Heiland van de wereld en de Zoon van de Hemelse Vader,” en “Alleen door Zijn barmhartigheid en genade kan iemand gered worden.” Joseph Smith werd eens gevraagd wat zijn mensen geloofden, en hij antwoordde dat de kern ervan het getuigenis van de apostelen en profeten was “dat Hij stierf, begraven werd en op de derde dag weer opstond, en opvoer naar de hemel,” en dat “alle andere dingen slechts aanhangsels hiervan zijn.”

Op 1 januari 2000 gaven het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen, de mannen die hun kerk leiden, een eigen getuigenis uit genaamd “De Levende Christus.” Er staat over Hem: “Hij was de grote Jehovah van het Oude Testament, de Messias van het Nieuwe,” en “Onder leiding van Zijn Vader was Hij de schepper van de aarde.” Dus als een vriend ons vraagt of heiligen der laatste dagen in Jezus geloven, kunnen we ja zeggen, en dan vragen hoe zij Hem en de Vader samen begrijpen.

uit Evangelieonderwerpen: Jezus Christus

De Godheid

Heiligen der laatste dagen bidden tot de Vader in de naam van Jezus, en wanneer zij samen over de Vader, de Zoon en de Heilige Geest spreken, noemen zij hen de Godheid. Het klinkt dicht bij wat de rest van ons onder de Drie-eenheid verstaat, en het betekent iets heel anders. “De Vader en de Zoon hebben tastbare lichamen van vlees en beenderen, en de Heilige Geest is een persoon van geest,” en de drie zijn afzonderlijke wezens die één doel delen. Dus wanneer zij lezen dat Jezus voor zijn discipelen bidt: “Opdat zij allen één zijn, zoals Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat ook zij in Ons één zijn” (Johannes 17:21), beschouwen zij de eenheid van de Vader en de Zoon als de soort eenheid waar Hij voor zijn vrienden om vroeg.

Degenen onder ons die de geloofsbelijdenis van Nicea uitspreken, belijden de Zoon als “van dezelfde substantie als de Vader.” Heiligen der laatste dagen hebben die regel gehoord en terzijde geschoven, omdat zij geloven dat de ware leer over de Godheid verloren ging nadat de apostelen stierven en teruggegeven moest worden. Beide partijen zijn het er dus over eens dat zij niet hetzelfde zeggen, en een vriend die het vraagt, verdient het om dat te horen.

uit Evangelieonderwerpen: Godheid

Kinderen van God, en worden zoals Hij

Velen van ons noemen God elke dag van ons leven Vader, en heiligen der laatste dagen zouden ons vertellen dat het woord nauwkeuriger is dan we wisten. “Wij zijn letterlijk Zijn geestelijke dochters en zonen,” zeggen zij, en voordat we werden geboren, leefden we bij onze hemelse ouders, een Hemelse Moeder evenals een Hemelse Vader. Kinderen lijken op hun ouders, en dus “hebben wij elk het potentieel geërfd om Zijn goddelijke eigenschappen te ontwikkelen.”

uit Evangelieonderwerpen: Kinderen van God

Verwachten zij dus goden te worden? Dat doen zij, en het woord dat zij gebruiken is verhoging. Een openbaring van juli 1843, die het verbond met het eeuwige huwelijk, zegt over degenen die hun verbonden nakomen: “Dan zullen zij goden zijn, want zij hebben geen einde,” en Lorenzo Snow, hun vijfde president, vatte het samen in een couplet: “Zoals de mens nu is, was God ooit: Zoals God nu is, kan de mens worden.” Over de eerste helft zeggen zij heel weinig, en toen een verslaggever dit in 1997 aan president Gordon B. Hinckley voorlegde, antwoordde hij: “Dat gaat over een behoorlijk diepe theologie waar we niet veel van weten.” Het beeld dat in de media rondgaat, van mensen die hun eigen planeten ontvangen, is er een die hun essay terzijde schuift, met de mededeling dat “weinig heiligen der laatste dagen zich zouden identificeren met karikaturen van het hebben van een eigen planeet.” Het erkent dat de leer “duidelijk verder gaat dan wat door de meeste hedendaagse christelijke kerken wordt begrepen,” en het houdt vol dat de kinderen kinderen blijven: “Heiligen der laatste dagen geloven dat Gods kinderen Hem altijd zullen aanbidden.”

uit Essays over evangelieonderwerpen: Worden zoals God

Joseph Smith en het Eerste Visioen

Dit alles gaat terug op een jongen van veertien die niet kon beslissen bij welke kerk hij zich moest aansluiten. In het voorjaar van 1820, in het westen van New York, nam Joseph Smith de regel uit Jakobus ter harte: “En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God” (Jakobus 1:5), en op een heldere ochtend ging hij naar een bosje bij zijn huis om te bidden. Een lichtzuil daalde op hem neer, zei hij, en hij zag “twee Personen, wier glans en heerlijkheid alle beschrijving te boven gaan”, en een van hen zei, terwijl hij naar de ander wees: “Dit is Mijn geliefde Zoon. Luister naar Hem!” Hij vroeg welke kerk de juiste was en kreeg te horen dat hij zich bij geen van alle moest aansluiten, aangezien ze, zoals het verslag luidt, “onjuiste leerstellingen” aanhingen en “geen van hen door God werd erkend als Zijn kerk en koninkrijk.”

uit Evangelieonderwerpen: Eerste Visioen

Dat is moeilijk om te horen als je tot een van die kerken behoort, en de heiligen der laatste dagen zeggen het openlijk. Zij onderwijzen dat na de dood van de apostelen mensen het evangelie hebben verdorven en de Heer het gezag van het priesterschap van de aarde heeft weggenomen, zodat wat via Joseph kwam iets was dat werd teruggegeven, en zij trekken zelf de grens: “Dit is ‘hersteld’, niet ‘hervormd’ christendom.” Joseph organiseerde de kerk in 1830, en veertien jaar later, op 27 juni 1844, doodde een gewapende menigte hem en zijn broer Hyrum. Hun kerk zegt dat haar waarheid rust op het Eerste Visioen en de openbaringen die daarna kwamen.

uit Evangelieonderwerpen: Afval

Het Boek van Mormon

Het boek dat hen hun bijnaam gaf, is voor hen “een ander getuigenis van Jezus Christus”. Zij geloven dat profeten in het oude Amerika hun woorden op gouden platen schreven, dat een profeet-geschiedschrijver genaamd Mormon ze samenvatte, en dat Joseph Smith ze vertaalde “door de gave en macht van God”. Jezus loopt als een rode draad door het hele boek, met bijna 4.000 vermeldingen in de meer dan 6.000 verzen, en het hoogtepunt is, in hun vertelling, Jezus zelf die na zijn opstanding naar de mensen van het boek komt. Zij vragen van elke lezer wat de jongen in het bosje deed met zijn vers uit Jakobus, namelijk aan God vragen of het boek waar is.

uit Evangelieonderwerpen: Boek van Mormon

De Bijbel

Wat gebeurt er dan met de Bijbel? Heiligen der laatste dagen houden ervan en lezen hem, en zij geloven dat er bij het samenstellen, vertalen en kopiëren “vele fouten in de tekst zijn geslopen”. Dat is wat hun achtste Geloofsartikel beoogt: “Wij geloven dat de Bijbel het woord van God is, voor zover die juist vertaald is; wij geloven ook dat het Boek van Mormon het woord van God is.” Christenen die de Bijbel als foutloos beschouwen, verschillen op dat punt van hen van mening. Heiligen der laatste dagen geloven ook dat God is doorgegaan met het geven van schriftuur, dus lezen zij er drie andere boeken bij: het Boek van Mormon, de Leer en Verbonden en de Parel van Grote Waarde, en zij noemen deze vier de standaardwerken.

uit Evangelieonderwerpen: Bijbel, onfeilbaarheid van de

De profeet en het priesterschap

Een volk dat gelooft dat God heeft teruggegeven wat verloren was gegaan, gelooft ook dat Hij nog meer te zeggen heeft, en hun negende Geloofsartikel kijkt daarop vooruit: “Hij zal nog vele grote en belangrijke dingen openbaren.” De man naar wie zij als eerste luisteren is hun president, de oudste apostel, die zij profeet, ziener en openbaarder noemen, en zij houden vast dat hij “de enige persoon op aarde is die bevoegd is om alle priesterschapssleutels uit te oefenen”. Het meeste spreken dat zij verwachten is stiller dan dat, want zij onderwijzen dat Gods woord aan leiders en leden grotendeels komt door de influisteringen van de Heilige Geest.

uit Algemeen Handboek 5: Algemeen en gebiedsleiderschap

Het priesterschap, het gezag waarvan zij geloven dat het werd weggenomen en teruggegeven, wordt verleend aan waardige mannen van de kerk, en hun vrouwen worden niet geordend, hoewel elk lid met gedelegeerd gezag kan handelen wanneer hij of zij wordt afgezonderd of toegewezen aan een taak. Meer dan honderd jaar lang, van het midden van de 19e eeuw tot 1978, “ordende de kerk geen mannen van zwarte Afrikaanse afkomst tot haar priesterschap en stond zij zwarte mannen of vrouwen niet toe deel te nemen aan tempelbegiftigingen of verzegelingsverordeningen”, en vandaag de dag “verwerpt zij de theorieën die in het verleden werden aangevoerd dat een zwarte huid een teken van goddelijke ongunst of vloek is.”

uit Evangelieonderwerpen: Ras en het priesterschap

Genade en gehoorzaamheid

Stel dat we een heilige der laatste dagen vragen: ben je gered? Hun kerk zegt: “Het antwoord kan ‘Ja’ zijn of misschien ‘Ja, maar onder voorwaarden’”, omdat het afhangt van wat we bedoelen. Als we bedoelen of je zult opstaan uit de dood, dan is het antwoord voor iedereen ja, als een gratis geschenk van Christus. Als we bedoelen of je zonden zijn afgewassen, dan is het antwoord ja onder voorwaarden, want dat vereist geloof, bekering, doop en de gave van de Heilige Geest, en het blijft geldig zolang een persoon getrouw blijft. Vraag hoe dit alles tot stand komt en ze wijzen naar Christus en naar gehoorzaamheid samen, zoals hun derde Geloofsartikel zegt: “Wij geloven dat door de verzoening van Christus alle mensen gered kunnen worden door gehoorzaamheid aan de wetten en verordeningen van het evangelie.” Genade is voor hen de hulp en kracht die God geeft door die verzoening, en niemand, zo voegt hun tweede artikel eraan toe, draagt de schuld voor de zonde van Adam.

uit Evangelieonderwerpen: Redding

De drie heerlijkheidskoninkrijken

Heiligen der laatste dagen koesteren een zeer ruime hoop voor de doden. Degenen die sterven wachten op de opstanding in het paradijs of in de geestengevangenis, en de geestengevangenis, die zij ook wel de hel noemen, is een tijdelijke plaats waar de doden het evangelie onderwezen krijgen en zich kunnen bekeren. Na de opstanding ontvangt bijna iedereen een plaats in een van de drie heerlijkheidskoninkrijken, en zij gaan ervan uit dat Jezus hierover spreekt wanneer Hij zegt: “In het huis van mijn Vader zijn vele woningen” (Johannes 14:2). Het laagste is het telestiale, voor degenen die “het evangelie van Christus noch het getuigenis van Jezus hebben ontvangen”, en die er komen nadat ze uit de geestengevangenis zijn verlost. Daarboven is het terrestriale, voor eervolle mensen “die door de sluwheid van mensen verblind waren”. Het hoogste is het celestiale, waar mensen “voor eeuwig in de tegenwoordigheid van God de Vader en Zijn Zoon Jezus Christus zullen wonen”. Slechts enkelen, die zij “de zonen van het verderf” noemen, wordt een plaats in een van de drie ontzegd. Dat is wat zij bedoelen met de tweede dood, en voor die enkelen blijft de hel bestaan.

Joseph Smith had een oudere broer, Alvin, die stierf zonder gedoopt te zijn. In januari 1836 zag Joseph in een visioen het celestiale koninkrijk, en Alvin was daarin, en de woorden die hij toen hoorde reiken veel verder dan zijn eigen familie: “Allen die zonder kennis van dit evangelie zijn gestorven, die het zouden hebben aanvaard als zij in de gelegenheid waren gesteld om te blijven, zullen erfgenamen van het celestiale koninkrijk van God zijn.”

uit Evangelieonderwerpen: Heerlijkheidskoninkrijken

de doop

Voor heiligen der laatste dagen is de doop “de eerste verordening van redding en verhoging”, uitgevoerd door onderdompeling “door iemand die gezag heeft”, en we weten inmiddels waarom dat gezag voor hen zo zwaar weegt. Kinderen wachten tot ze acht zijn, wat zij de leeftijd van verantwoordelijkheid noemen. De katholieke uitspraak van 2001 keek naar iets anders, het geloof achter de woorden. Pater Luis Ladaria, die dit uitlegde in de krant van het Vaticaan, schreef dat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest van deze leer “niet de drie personen zijn waarin de ene Godheid bestaat, maar drie goden die één godheid vormen”, zodat de Kerk deze rite “niet als een ware doop kan beschouwen”. Hij voegde in hetzelfde artikel toe dat de beslissing “uiteraard geen oordeel inhoudt over degenen die lid zijn van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.”

uit Evangelieonderwerpen: Doop

Het avondmaal op zondag

Elke zondag delen heiligen der laatste dagen de maaltijd die velen van ons de communie noemen en zij het avondmaal, en ze nemen brood en water. Het brood herinnert hen aan zijn lichaam en zijn fysieke lijden, en “Het water is een herinnering dat de Heiland Zijn bloed vergoot in intens geestelijk lijden en angst, beginnend in de Hof van Gethsémané en eindigend aan het kruis.” Door het te nemen vernieuwen ze de verbonden die ze bij de doop hebben gesloten, zodat de belofte die ze in het water deden elke week opnieuw terugkeert.

uit Evangelieonderwerpen: Avondmaal

Het Woord van Wijsheid

Wat ze niet drinken gaat terug tot 27 februari 1833, toen Joseph Smith de openbaring ontving die zij het Woord van Wijsheid noemen, nu vastgelegd als Leer en Verbonden 89. Hun handboek noemt het “een gebod van God” en zegt: “Profeten hebben verduidelijkt dat de leringen in Leer en Verbonden 89 onthouding van tabak, sterke drank (alcohol) en hete dranken (thee en koffie) omvatten.” Dus de heilige der laatste dagen die de koffie aan onze tafel afslaat, houdt zich aan wat zij als een gebod beschouwt, en we hebben het verhaal verteld van waarom heiligen der laatste dagen koffie vermijden op de eigen pagina daarover.

uit Algemeen Handboek 38.7.14: Woord van Wijsheid en gezonde gewoonten

Tempels

Tempels zijn volgens hun eigen verslag de plek waar dit alles naartoe leidt. Ze noemen ze “letterlijk huizen van de Heer”, en de bijeenkomsten, de lessen en de lofzangen, zo zeggen ze, “leiden allemaal naar het werk dat in heilige tempels wordt verricht.” Een lid dat naar binnen wil, voert twee gesprekken met kerkleiders, en als zij waardig wordt bevonden, krijgt zij een tempelaanbeveling. Binnen kleedt zij zich in het wit, zoals iedereen om haar heen, en ontvangt zij de begiftiging, een reeks instructies en verbonden die gericht zijn op de Heiland. Vanaf dat moment draagt zij het tempelkleed, dat uit het zicht wordt gehouden, voor de rest van haar leven, als “een constante herinnering aan de verbonden die in de tempel zijn gesloten.”

uit Evangeliënonderwerpen: Tempels

Huwelijk voor tijd en eeuwigheid

In de tempel kunnen een man en een vrouw “voor tijd en alle eeuwigheid aan elkaar verzegeld worden”, en heiligen der laatste dagen geloven dat daarna “hun gezin voor eeuwig samen kan zijn”, en dat “niets, zelfs de dood niet, hen permanent kan scheiden.” Zij houden ook vast aan het idee dat dit huwelijk nodig is voor de hoogste plaats in het celestiale koninkrijk.

Van 1852 tot september 1890 praktiseerden heiligen der laatste dagen openlijk het meervoudig huwelijk. In die maand vaardigde hun president een manifest uit, en tijdens de algemene conferentie van april 1904 ging een tweede manifest verder en werden nieuwe meervoudige huwelijken een grond voor excommunicatie. De kerk heeft sinds 1904 nieuwe meervoudige huwelijken verboden, en zij is niet verbonden met de polygame groeperingen van vandaag.

uit Evangeliënonderwerpen: Huwelijk

Doop voor de doden

Dat brengt ons terug bij Alvin, en bij iedereen zoals hij. Als de doop nodig is en zovelen zonder zijn gestorven, wat gebeurt er dan met hen? “Omdat God barmhartig is, heeft Hij een weg bereid voor alle mensen om de zegeningen van de doop te ontvangen”, antwoorden heiligen der laatste dagen, en die weg is dat in hun tempels een levend persoon, vaak een afstammeling, zich laat dopen namens iemand die is overleden. Zij vinden dit bij Paulus: “Wat zullen anders zij doen die zich voor de doden laten dopen, als de doden in het geheel niet opgewekt worden?” (1 Korintiërs 15:29), en zij geloven dat dit in zijn tijd ook werd gedaan. Niemand wordt op deze manier lid, zoals zij het uitleggen, want de doden “kunnen er dan voor kiezen om de verordeningen die namens hen zijn verricht te aanvaarden of te verwerpen”, en hun namen worden niet toegevoegd aan de registers van de kerk. Andere kerken doen dit niet, sommige wijzen het bij naam af, en wij hebben uiteengezet wie de doop voor de doden praktiseert en hoe elke kerk dat vers leest.

Heiligen der laatste dagen horen dit alles in de laatste woorden van Maleachi. Sectie 138 van hun Leer en Verbonden zegt dat Elia in de harten van de kinderen de beloften zou planten die aan hun vaderen waren gedaan, “als voorafschaduwing van het grote werk dat in de tempels van de Heer verricht zou worden in de bedeling van de volheid der tijden, voor de verlossing van de doden en de verzegeling van de kinderen aan hun ouders.” Degenen onder ons die Maleachi op een andere manier lezen, hebben dezelfde woorden in hun Bijbel, en wij kunnen net zozeer als ieder ander verlangen naar wat zij beloven: “Hij zal het hart van de vaderen terugbrengen tot de kinderen, en het hart van de kinderen tot hun vaderen” (Maleachi 4:6).

uit Evangeliënonderwerpen: Doop voor de doden

• Zijn mormonen christelijk? Heiligen der Laatste Dagen zeggen van wel, de meeste andere kerken zeggen van niet
• Mormoonse versus katholieke overtuigingen: hoe de twee kerken verschillen over God
• Zijn Jehova's getuigen en mormonen hetzelfde? Hoe de twee religies verschillen
• Zevendedagsadventisten versus mormoonse overtuigingen
• Church of Christ versus mormoonse overtuigingen
• Amish versus mormonen: Twee onverwante geloven, ontstaan in 1693 en 1830

Bekijk elk antwoord voor heiligen der laatste dagen en vergelijk dit met een andere kerk

Meer uit deze reeksDenominaties vergelekenBekijk alle 117 artikelen